Дэвид Коуэнс: Американдық баскетболшы және жаттықтырушы

Кіріспе

Американдық баскетболшы және жаттықтырушы (1948 жылы туған)

Дэвид Уильям Коуэнс (/k/aʊ/ə/n/z/ COW ənz; 25 қазан 1948 жылы туған) – американдық бұрынғы кәсіби баскетболшы және НБА бас жаттықтырушысы. 183 сантиметр бойында (2 метрге жуық) ол орталық позицияда ойнады, кейде алдыңғы қатарда да ойнайтын. Коуэнс өзінің ойыншылық карьерасының көп бөлігін «Бостон Селтикс» командасында өткізді. Ол 1971 жылы НБА жаңашылы және 1973 жылы НБА ең құнды ойыншысы атанды. Коуэнс 1974 және 1976 жылдары «Селтикс» командасының құрамында НБА чемпионатын жеңіп алды. 1991 жылы Найсмит мемориалдық баскетбол даңқы залына енгізілді. Коуэнс НБА, CBA және WNBA лигаларында жаттықтырушы болып жұмыс істеді. Ол НБА-ның 50 жылдық мерекесіне арналған және НБА-ның 75 жылдық мерекесіне арналған құрама командаларының мүшесі болып танылды.

Ерте өмір

Дэвид Уильям Коуэнс 1948 жылдың 25 қазанында Кентукки штатының Ньюпорт қаласында туды. Ол Джек пен Рут Коуэнстің алты баласының бірі еді. Ньюпорт католик орта мектебінде оқыған кезінде баскетболдан өте жақсы ойнады. 2018 жылы Коуэнс мектептің Бостон саябағының паркеттік еден үлгісімен жасалған жаңа спорт залының ашылу салтанатына қатысты.

Колледж мансабы

Коуэнс Флорида мемлекеттік университетінде оқыды. 1967 жылдан 1970 жылға дейін Хью Дурхамның командасында ойнады. Флорида штатында өткізген 78 ойында 1,479 ұпай жинап, ойын басына орташа 19,0 ұпай көрсетті және Флорида штатының барлық уақыттағы ең көп ұпай жинаған 10 ойыншысының қатарында. Коуэнс Флорида штатының барлық уақыттағы ең көп ребус жасаған ойыншысы, ол 1340 ребус (ойын басына 17,2 ребус) жинады. Ол команданың бір маусымдағы ең жақсы ребус орташа көрсеткіші бойынша рекордты ұстайды (1968–1969 маусымында 17,5). 1968–69 маусымында ЛСУ командасына қарсы өткен ойында ол 31 ребус жасады (барлық уақыттағы екінші үздік көрсеткіш). Коуэнс 1970 жылы The Sporting News All-America екінші командасының құрамына енді. Оның жересесі Дональд Л. Таккер орталығының төбесінен ілінген.

Бостон Селтикс (1970-1980 жылдар)

Коуэнс 1970 жылы НБА драфтында «Бостон Селтикс» командасының төртінші таңдауы болды. Бұрынғы «Селтикс» ойыншысы Билл Расселдің Коуэнс туралы ұсынысы таңдауға ықпал етті. Кейбір сыншылар Коуэнс орта позициясында ойнауға тым кішкентай деп санайтын болса, Рассел: «Ешкім осы жігітке ортада ойнауға болмайды деп айта алмайды», – деді. Жаңашыл маусымында Коуэнс әр ойынға орташа есеппен 17,0 ұпай және 15,0 ребоунд жинады. Ол NBA All-Rookie First Team құрамына енді және «Портлендтің» Джефф Петримен бірге NBA Жылдың жаңашылы атағын бөлісті. Сондай-ақ ол сол жылы жеке бұзушылықтар бойынша лигада көшбасшы болды. 1972–73 маусымында Коуэнс 20,5 ұпай, 16,2 ребоунд және 4,1 нәтижелі пас орташа көрсеткішпен «Селтикске» лигадағы ең жақсы 68–14 көрсеткішіне жете алды. Сол маусымда Коуэнс 20 ұпай жинап, мансабындағы ең жоғары көрсеткіш – 32 ребоундқа қол жеткізіп, 9 нәтижелі пастың авторы болды. Ол «Селтикс» командасын жартылай финалға жеткізді, онда олар «Нью-Йорк Никс» командасымен кездесті. Коуэнс 15 ұпай және 18 ребоунд жинағаннан кейін олар жеті ойындық серияның бірінші матчында жеңіске жетті. Дегенмен, олар жетінші ойында «Никс» командасына есе жіберді. Сол маусымда Коуэнс NBA-ның ең құнды ойыншысы және All-Star Game MVP атанды. Коуэнс пен оның әріптесі Билл Рассел екеуі де лиганың ең құнды ойыншысы атағын алған, бірақ екеуі де NBA бірінші командасының құрамына енбеген. Келесі маусымда Коуэнс 19,0 ұпай, 15,7 ребоунд, 4,4 нәтижелі пас және 1,3 блок орташа көрсеткішпен «Селтикс» командасын 56–26 есебімен жеңіске жеткізді. Коуэнс «Селтикс» командасын плей-оффқа шығаруға үлкен үлес қосты, онда олар алты ойында «Баффало Брейвз» және бес ойында «Нью-Йорк Никс» командаларын жеңді. Финалда «Селтикс» командасы лигада көшбасшы болып тұрған «Милвоки Бакс» командасымен кездесті. Командалар алғашқы алты ойынды бөлісті, әр команда өз алаңында кем дегенде бір рет жеңіске жетті. Бұл шешуші жетінші ойынға әкелді, онда «Селтикс» «Бакс» командасымен Милуокиде кездесті. Коуэнс 28 ұпай және 14 ребоунд жинаған арқасында «Селтикс» жеңіске жетті, осылайша команда 12-ші рет NBA чемпионатында жеңіске жетті. Коуэнс 1975–1976 жылдардағы «Селтикс» командасының құрамында «Финикс Санз» командасын 4–2 есебімен жеңіп, екінші NBA чемпиондық жүзігін жеңіп алды. 1976–77 маусымындағы сегізінші ойыннан кейін, 1976 жылдың 10 қарашасында және «Селтикс» қатарынан төрт ойынды ұтып алғаннан кейін, Коуэнс «жария етілмеген себептермен» командадан кетті. Көптеген болжамдар бойынша, Коуэнс команданың өткен маусымда Пол Сайласқа жаңа келісімшарт ұсынбағанына және оны «Денвер Наггетс» командасына сатқанына ренжіді. Басқа болжамдар бойынша, ол жаттықтырушы Том Хайнсонға және өткен маусымдағы сот ісіне қатысы бар екендігіне, «Хьюстон Рокетс» командасына қарсы өткен ойын кезінде жанкүйерді ұрып-соққанына көңілі толмайтын болды. Коуэнс 1977 жылдың қаңтарында командаға оралды және оларды плей-оффқа жеткізді, онда олар екінші раундта «Филадельфия 76ers» командасына есе жіберді. Коуэнс 1977–78 маусымында әр ойынға орташа есеппен 18,6 ұпай және 14 ребоунд жинады, бірақ «Селтикс» оның 1970–71 жылғы жаңашыл маусымынан бері алғаш рет плей-оффқа қатыса алмады. Жаттықтырушы Сэтч Сандерс 1978–1979 маусымының басында 2–12 көрсеткіштен кейін жұмыстан босатылғаннан кейін, Коуэнс маусымның қалған бөлігінде ойыншы-жаттықтырушы рөлінде өнер көрсетті. Команда жылды 29–53 есебімен аяқтады. «Селтикс» командасымен өткізген соңғы маусымында (1979–80) Коуэнс командаға 61–21 есебімен жеңіске жеткізді. Коуэнс маусымда орташа есеппен 14,2 ұпай, 8,1 ребоунд және 3,1 нәтижелі пас жинады. Коуэнс пен «Селтикс» командасы Шығыс конференциясының плей-оффында «Хьюстон Рокетс» командасын 4–0 есебімен жеңіп, шығыс конференциясының финалында «Филадельфия 76ers» командасына 4–1 есебімен есе жіберді. Коуэнс 1980 жылы ойыншы ретінде карьерасын аяқтады, өйткені «Бостон» оның орнына Кевин МакХейлді таңдап, Роберт Пэришке сауда жасады. «Бостон» 1981 жылы NBA чемпионатында жеңіске жетті. «Мен карьерам барысында кем дегенде 30 рет білегімді бұрып алдым, екі аяғым да сынды және бір аяғымда жарақат алдым», – деді Коуэнс зейнеткерлікке шыққанда. «Екі жыл бұрын аяқ және сүйек мамандары менің осындай жарақаттарға қарамастан, осы деңгейде ойнағанымды көріп таң қалды», – деді ол.

Cowens was selected as the fourth overall pick by the Boston Celtics in the 1970 NBA draft. Former Celtics center Bill Russell's recommendation of Cowens influenced the selection. While some critics believed that Cowens was too small to play center, Russell said: "No one is going to tell that kid he can't play center". During his rookie year, Cowens averaged 17.0 points per game and 15.0 rebounds per game. He was named to the NBA All Rookie First Team and shared the NBA's Rookie of the Year honors with Portland's Geoff Petrie. He also led the league in personal fouls that same year. In the 1972–73 season, Cowens averaged 20.5 ppg, 16.2 rpg and 4.1 apg while helping the Celtics to a league best 68–14 record. In that season also, Cowens scored 20 points, grabbed a career high 32 rebounds and dished out 9 assists in a home win over the Houston Rockets. He carried the Celtics to the semifinals, where they met the New York Knicks. They won Game 1 of that best of 7 series after Cowens recorded 15 points and 18 rebounds. However, they bowed out to the Knicks in Game 7. Cowens was chosen the NBA MVP as well as MVP of the All Star Game that same season. Cowens and fellow Celtic Bill Russell both have the distinction of being named MVP of the league but not being included on the All NBA First Team. The following season, Cowens averaged 19.0 PPG, 15.7 RPG, 4.4 APG and 1.3 BPG while guiding the Celtics to a record of 56–26. Cowens was instrumental in bringing the Celtics into the playoffs, where they defeated the Buffalo Braves in six games and the New York Knicks in five. In the finals, the Celtics faced the top seeded Milwaukee Bucks. The teams split the first six games, with each team winning at least once on their home court. This led to a decisive Game 7, where the Celtics faced the Bucks in Milwaukee. The Celtics prevailed thanks to a strong performance by Cowens, who recorded 28 points and 14 rebounds as the Celtics took their 12th NBA championship.</ref>

Cowens won his second NBA championship ring as a member of the 1975–1976 Celtics team that defeated the Phoenix Suns, 4–2, in the NBA Finals. Eight games into the 1976–77 season on November 10, 1976, and with the Celtics on a four game losing streak, Cowens left the team for "undisclosed reasons". Speculations included that Cowens was upset that the team didn't offer Paul Silas a new contract after the previous season and traded him to the Denver Nuggets. Other speculations were that he was unhappy with coach Tom Heinsohn and also his involvement in a lawsuit from the previous season where he allegedly struck a fan during a game against the Houston Rockets. Cowens returned to the team in January 1977 and led them to the playoffs, where they lost in the second round to the Philadelphia 76ers. Cowens averaged 18.6 points and 14 rebounds a game in the 1977–78 season, but the Celtics missed the playoffs for the first time since his 1970–71 rookie season. After Coach Satch Sanders was fired following a 2–12 start to the 1978–1979 season, Cowens served as player coach for the remainder of the season. The team finished the year with a 29–53 record. In his final season with the Celtics (1979–80), Cowens helped the team to a 61–21 record. Cowens averaged 14.2 points, 8.1 rebounds and 3.1 assists during the season. Cowens and the Celtics defeated the Houston Rockets 4–0 in the Eastern Conference playoffs before losing to the Philadelphia 76ers 4–1 in the Eastern Conference finals. Cowens retired as a player in 1980, as Boston drafted Kevin McHale and traded for Robert Parish to replace him at center. Boston then won the 1981 NBA Championship. "I have sprained my ankle at least 30 times over the duration of my career, broken both legs and fractured a foot," Cowens said upon retiring. "Two years ago, a team of foot and bone specialists said they were amazed that I could play up to that point without sustaining serious injuries."

Ойыншы профилі мен мұрасы

НБА мансабында Коуэнс 17,6 ұпай және 13,6 допты қозғалтқанды жинап алды, сондай-ақ 766 ойын ішінде 3,8 нәтижелі пас және 1,1 допты ұрлады. Коуэнс сегіз рет «Жұлдыздар» ойынына шақырылды, үш рет All-NBA екінші командасының құрамына енді, ал 1976 жылы All-NBA қорғаныс бірінші командасына, 1973 және 1980 жылдары All-NBA қорғаныс екінші командасына таңдалды. Ол «Селтикс» командасының 1974 және 1976 жылғы НБА чемпиондықтарының мүшесі болды. 1996 жылы Коуэнс лига тарихындағы ең ұлы ойыншылардың бірі ретінде НБА-ның 50 жылдығына арналған құрама командаға енгізілді. 2021 жылдың қазан айында Коуэнс тағы да лиганың ең ұлы ойыншыларының бірі ретінде НБА-ның 75 жылдығына арналған құрама командаға шақырылды. НБА-ның 75 жылдығын мерекелеу аясында The Athletic барлық уақыттағы ең үздік 75 ойыншыны тізімдеді, Коуэнс НБА тарихындағы ең ұлы ойыншылардың 57-шісі деп танылды. «Дейв «Селтикс» үшін бәрінен артық жасады», - деді оның командаласы Джон Хавличек.

Бей Стейт Бомбардиерс (1984-1985 жылдар)

Коуэнс 1984–85 жылдары Континентальдық баскетбол қауымдастығындағы «Бей-Стейт Бомбардиерс» командасын жаттықтырды.

Сан-Антонио Спёрс (1994-1996)

Коуэнс 1994–96 жылдары «Сан-Антонио Спарс» командасының көмекші жаттықтырушысы ретінде НБА-ға қайта оралды және 1995 жылғы маусым арасында «Бостон Селтикс» командасының бас жаттықтырушысы лауазымына үміткер ретінде қарастырылды.

Шарлотта Хорнетс (1996-1999)

Коуэнс 1996 жылдан 1999 жылға дейін «Шарлотта Хорнетс» командасының бас жаттықтырушысы болды.

Голден Стейт Уорриорс (20002001)

Коуэнс 1999 жылдан 2001 жылға дейін "Голден Стейт Уорриорз" командасының бас жаттықтырышы болды, оның қызметі 105 ойынды қамтыды.

Чикаго көгі (2006)

2005-06 жылдары Коуэнс Әйелдер ұлттық баскетбол лигасының (WNBA) «Чикаго Скай» командасының бас жаттықтырушысы болды.

Детройт Пистонс (2006-2009 жылдар)

Коуэнс 2006-2009 жылдар аралығында «Детройт Пистонс» командасының көмекші жаттықтырушысы болды. Коуэнс республикалық партияның үміткерлігіне қолдау жинау үшін стикерлік науқан ұйымдастыруды ойлады, бірақ жарыстан бас тартты. 1977 жылы Коуэнс Бостондағы «Тәуелсіз такси операторлары қауымдастығы» (ITOA) үшін бір күн такси жүргізді. "Ешкім мені танымады", - деді Коуэнс ESPN арнасына. "Мен кепкемді киіп алып, қаланың көшелерімен жүрдім. Бірақ ақысы жақсы болды".

Құрметтер

1973 жылы Коуэнс Флорида спорттық даңқ залының мүшесі атанды. 1977 жылы Коуэнс Флорида штатының атлетикалық даңқ залына енгізілді. Коуэнстің 13-нөмірі Флорида мемлекеттік университетінде құрметті сан ретінде саналады. 1981 жылдың 8 ақпанында «Бостон Селтикс» командасы Коуэнстің 18-нөмірі бар жейдесін пайдаланудан алып тастады. 1991 жылы Коуэнс Нейсмит мемориалдық баскетбол даңқ залына енгізілді. 2006 жылы Коуэнс студенттер баскетболының даңқ залына кірді.