Кіріспе
1967 жылы биолог В. Д. Гамильтон ұсынған идея. Биологияда жеңіске ұтылмастан қол жеткізуге болатын стратегия туралы идеяны В. Д. Гамильтон 1967 жылы «Science» журналында жыныстық қатынастар туралы жариялаған мақаласында ұсынды. Бұл мақалада Гамильтон жыныстық қатынастарды ойын стратегиясы ретінде қарастырады және Вернердің 1965 жылғы мақаласында осы тілді қолданғанын айтады, онда «егер популяцияның негізгі жыныстық қатынасының өзгеруіне әкелетін факторлар болса, 1:1 жыныстық қатынас өндірісі ең жақсы генотиптік стратегияны көрсетеді» делінген. «Таңдау жасаған әйелдердің бір-біріне қатысты әрекеттеріне байланысты жыныстық қатынастың табысы, «ойындар теориясында» талқыланған кейбір мәселелерге ұқсас. Бұл талдауда ойын сияқты элемент болды және соңғы арақатынасты сипаттау үшін «жеңіске ұтылмастан қол жеткізуге болатын» сөзін қолдану қажет болды. Бұл сөз екі ойыншыдан тұратын, қорытындысы нөлге тең ойынның «минимакс» стратегиясына қолданылған сияқты мағынада қолданылды. Мұндай стратегияны толыққанды оңтайлы деп атауға болмайды, себебі ол өзінен өзгеше кез келген стратегияға қарсы жеңіліске ұшырамайды, бірақ оңтайлы емес. Гамильтон (1967). «Бірақ егер мұндай ойынның ойыншылары барынша көп ұпай жинауға ұмтылса, олар жоғары арақатынаспен жеңіліске ұшырайтынын анықтар еді; оның мәні ойыншыға екінші ойыншыдан барынша артықшылық береді». Гамильтон (1967). Бұл тұжырымды Р. А. Фишер (1930) арқылы Дарвинге (1859) дейін табуға болады; қараңыз Эдвардс (1998). Гамильтон «жеңіске ұтылмастан қол жеткізуге болатын стратегия» терминін нақты анықтаған жоқ және осы ұғымды жыныстық қатынастар эволюциясынан тыс қолданбады, бірақ бұл идея өте ықпалды болды. Джордж Р. Прайс сөздік аргументті жалпылады, ал Джон Мейнард Смит оны математикалық тұрғыдан формальдастырып, эволюциялық тұрақты стратегияға (ESS) айналдырды.
In biology, the idea of an unbeatable strategy was proposed by W. D. Hamilton in his 1967 paper on sex ratios in Science. In this paper Hamilton discusses sex ratios as strategies in a game, and cites Verner as using this language in his 1965 paper which "claims to show that, given factors causing fluctuations of the population's primary sex ratio, a 1:1 sex ratio production proves the best overall genotypic strategy". "In the way in which the success of a chosen sex ratio depends on choices made by the co parasitizing females, this problem resembles certain problems discussed in the "theory of games." In the foregoing analysis a game like element, of a kind, was present and made necessary the use of the word unbeatable to describe the ratio finally established. This word was applied in just the same sense in which it could be applied to the "minimax" strategy of a zero sum two person game. Such a strategy should not, without qualification, be called optimum because it is not optimum against although unbeaten by any strategy differing from itself. This is exactly the case with the "unbeatable" sex ratios referred to." Hamilton (1967). "[ ] But if, on the contrary, players of such a game were motivated to outscore, they would find that is beaten by a higher ratio, ; the value of which gives its player the greatest possible advantage over the player playing , is found to be given by the relationship and shows to be the unbeatable play." Hamilton (1967). The concept can be traced through R. A. Fisher (1930) to Darwin (1859); see Edwards (1998). Hamilton did not explicitly define the term "unbeatable strategy" or apply the concept beyond the evolution of sex ratios, but the idea was very influential. George R. Price generalised the verbal argument, which was then formalised mathematically by John Maynard Smith, into the evolutionarily stable strategy (ESS).