Кіріспе

АҚШ Демократиялық партиясының консервативті саяси көзқарастары бар мүшесі – Америка саясатында демократтардың көпшілігінен консервативті көзқарастарымен ерекшеленетін Демократиялық партия мүшесі. Дәстүрлі түрде консервативті демократтар Оңтүстік штаттардан, ауылдық аймақтардан, Өнеркәсіптік белдеуден және Орта Батыстан сайланады. 2019 жылы Pew Research Center зерттеуі бойынша, Демократиялық партияға жақын және Демократиялық партияға бейім тіркелген сайлаушылардың 14%-ы өзін консервативті немесе өте консервативті деп санайды, 38%-ы орташа, ал 47%-ы либералды немесе өте либералды деп санайды. "Көк Ит" коалициясы АҚШ Өкілдер палатасындағы орталық және консервативті демократтарды ұсынуда.

1876-1964: Оңтүстіктегі қатты

"Тұрақты Оңтүстік" – АҚШ-тың Оңтүстік штаттарының Реконструкция дәуірінен кейін шамамен бір ғасыр бойы Демократиялық партия кандидаттарына берген сенімді сайлаушылық қолдауын көрсетеді. 1928 жылы католик кандидат Аль Смит Демократиялық партия тізімінен түскен кездегі бір реттен басқа, демократтар 1876 жылдан 1964 жылға дейінгі барлық президенттік сайлауларда Оңтүстікте үлкен жеңіске жетті (тіпті 1928 жылы да, бөлінген Оңтүстік Смит үшін көптеген сайлаушы дауыстарын қамтамасыз етті). Демократтардың үстемдігінің себебі – көптеген оңтүстік халқының Азамат соғысы мен Реконструкция кезеңіндегі Республикалық партияның атқарған рөліне деген қарсылығы болды.

18741928: Аграрлық популизмнің өрлеуі

1896 жылы Уильям Дженнингс Брайан алтынға қарағанда күмісті қолдап, банктік жүйені сынап, Демократиялық партияның үмітін жеңіп алды. Оның Оңтүстік және жазық штаттарда, сондай-ақ Роки тауларындағы күміс кенін өндіру орталықтарында күшті қолдауы болды. Ол қалалық аймақтарда және тыйым салуға қарсы болған иммигранттар қауымдастықтарында әлсіз болды. Ол популисттердің де үмітін жеңіп алды. Консервативті демократтар оған қарсы болды, әсіресе Солтүстік-Шығыста, мұнда "Алтын демократтар" ең белсенді болды. "Алтын демократтар" консервативті демократтардың батыры Гровер Кливлендтің жақтастары еді. Олар Ұлттық демократиялық партияны (АҚШ) құрып, Иллинойс штатының бұрынғы губернаторы Джон М. Палмерді президенттікке, ал Кентукки штатының бұрынғы губернаторы Саймон Боливар Бакнерді вице-президенттікке ұсынды. Олар Кентукки штатынан Конгреске Уильям Кемпбелл Престон Брекинриджті қоса алғанда, бірнеше басқа кандидаттарды да ұсынды, бірақ сайлауда жеңіске жетпеді. Брайан және оның қолдаушылары (әсіресе Вудро Вильсон) көбінесе партияны бақылады. Дегенмен, консерваторлар 1904 жылы өз үмітін ұсынды – Олтон Б. Паркер.

1932-1948: Франклин Д. Рузвельт және Жаңа келісім коалициясы

1932 жылғы сайлау саяси партиялардың құрамында маңызды өзгерістерге әкелді. Франклин Д. Рузвельт еңбек одақтарының, либералдардың, католиктердің, афроамерикандықтардың және оңтүстік ақтарының коалициясын құрды. Рузвельттің Ұлы депрессияны жеңілдетуге бағытталған бағдарламасы, жиынтығында «Жаңа келісім» деп аталады, тек экономикалық мәселелерге назар аударды, сондықтан «Жаңа келісім» бағдарламаларын қолдаған, бірақ әйтпесе консервативті көзқарастарды ұстанғандармен де үйлесімді болды. Бұл Ф.Д.Р.-ның «Жаңа келісім» коалициясының маңызды бөлігі болған Оңтүстік демократтарын қамтыды. «Жаңа келісім» жылдарында бірқатар төрағалық лауазымдар консервативті демократтардың қолында болды. Консервативті демократтар, әсіресе 1936 жылдан кейін «Жаңа келісімге» қарсы шықты. Олардың қатарында сенатор Гарри Ф. Берд және Вирджиния штатындағы оның күшті ұйымы, сенатор Раш Холт, сенатор Джозиа Бейли және өкіл Сэмюэл Б. Петтенгилл болды. 1934 жылы «Жаңа келісімге» қарсы тұру мақсатымен Америкалық Бостандық Лигасы құрылды. Ол бай бизнесмендер мен консервативті демократтардан тұрды, оның ішінде Канзас штатының бұрынғы конгрессмені Джоуетт Шоуз, Батыс Вирджиния штатының бұрынғы конгрессмені және 1924 жылғы президенттікке кандидат Джон В. Дэвис, сондай-ақ Нью-Йорк штатының бұрынғы губернаторы және 1928 жылғы президенттікке кандидат Ал Смит кірді. 1936 жылы АҚШ-тың бұрынғы соғыс министрі Генри Скиллман Брекинридж президенттікке Демократиялық партияның кандидаттығы үшін Рузвельтпен күресті. Техас штатынан Джон Нэнс Гарнер, Рузвельт басшылығымен АҚШ-тың 32-ші вице-президенті, оңтүстік консерваторы, 1937 жылы Рузвельтпен келіспей, 1940 жылы президенттікке Демократиялық партияның кандидаттығына қарсы шықты, бірақ жеңіліске ұшырады. 1938 жылға қарай консервативті демократтар Конгресте – негізінен Оңтүстіктен – республикашылармен коалиция құрды, бұл 1960 жылдарға дейін либералдық ішкі саясатты тоқтатты. Дегенмен, Оңтүстік консервативті демократтардың көпшілігі Рузвельт пен Трумэннің сыртқы саясатын қолдады. Рузвельт 1938 жылы көптеген штаттарда консервативті демократтарды «тазалауға» тырысты. Ол әсіресе 1937 жылы Жоғарғы Сотты қайта құру жоспарына қарсы шыққандарды қайта сайлаудан шығаруға тырысты. Ол көбінесе сәтсіздікке ұшырады, бірақ Манхэттенде ірі бизнестің өкілі Джон Дж. О'Коннорды жеңуде үлкен жетістікке қол жеткізді. «Жаңа келісімге» қарсы консервативті демократиялық наразылықтың тағы бір көзі – өзінді классикалық либерал және ескі мектептің демократы санайтын және қағидалық тұрғыдан үлкен үкіметтік бағдарламаларға қарсы болған журналистер тобынан туды; олардың қатарында Альберт Джей Нок пен Джон Т. Флинн болды, олардың көзқарастары кейіннен либертариандық қозғалысқа ықпал етті.

1948-1968: Сегрегациялық қарсылық

Президент Гарри С. Трумэн мен Миннеаполис қаласының мэрі Хьюберт Хамфридің 1948 жылғы Демократиялық партия платформасында азаматтық құқықтарды қолдау туралы жариялаған мәлімдемесі Миссисипи және Алабама штаттарынан 35 делегаттың партиядан шығуына әкелді. Оңтүстік штаттарының делегациялары өздерінің «Штаттар құқығын қорғайтын демократтар» партиясын құрды, ол «Диксикраттар» деп белгілі болды. Олардың үміткерлеріне Оңтүстік Каролина губернаторы Стром Турмонд жетекшілік етті (кейіннен Турмонд Оңтүстік Каролинаны АҚШ Сенатында өкілдік етті және 1964 жылы республикашылдар қатарына қосылды). Диксикраттар өз съезін Алабама штатының Бирмингем қаласында өткізді, онда Турмондты президенттікке, ал Миссисипи губернаторы Филдинг Л. Райтты вице-президенттікке ұсынды. Диксикраттардың жетекшілері Турмонд пен Райтті Оңтүстік штаттарындағы «ресми» Демократиялық партияның үміткерлері деп жариялауға тырысты. Олар Алабама, Луизиана, Миссисипи және Оңтүстік Каролина штаттарында сәтті болды, ал басқа штаттарда үшінші партия ретінде сайлауға түсуге мәжбүр болды. Теннесси штатында Трумэн үшін президенттік сайлаушы ретінде сайланған Престон Паркс, оның орнына Турмонд пен Райтті қолдады. 1948 жылдан кейін Лиандер Перес Луизиана штатында «Штаттар құқығын қорғайтын» партияны сақтап қалуға тырысты. Штаттардың құқықтары мен сегрегациялық платформалар бойынша сайлауға түскен оңтүстік демократиялық кандидаттар 1956 жылы (Т. Коулман Эндрюс) және 1960 жылы (Гарри Ф. Берд) де сайлауға қатысты. Бірақ 1968 жылы Алабама штатының демократ губернаторы Джордж Уоллес басқарған Америка Тәуелсіз партиясының үміткерлігі олардан гөрі табыстырақ болды. Уоллес 1964 жылы Демократиялық партияның ішкі сайлауында Линдон Джонсонға қарсы қысқа уақытқа қатысып, бірақ жарыстан ерте шығып кетті. 1968 жылы ол жаңа Америка Тәуелсіз партиясын құрып, сайлаушылардың 13,5% дауысын және 46 сайлаушы дауысын жинап, бірнеше оңтүстік штаттарында жеңіске жетті. AIP бірнеше сайлауда президенттікке үміткерлерді ұсынды, соның ішінде оңтүстік демократтары (Лестер Мэддокс 1976 жылы және Джон Рарик 1980 жылы), бірақ олардың ешқайсысы Уоллес сияқты үлкен жетістікке жете алмады.

1970 1999 жыл

1968 жылдан кейін, жіктелу мәселесі шешілген соң, консервативті демократтар, көбінесе оңтүстік штаттарының өкілдері, 1970-ші және 1980-ші жылдары АҚШ Конгресінде қалуға қол жеткізді. Олардың арасында Джон Берч қоғамының жетекшісі болған Ларри Макдональд сияқты консервативті демократтар да болды. Рональд Рейганның президенттік кезеңінде осы консервативті демократтар тобына «болл шие» (мақта құртын жейтін қоңыз) деген термин қолданыла бастады. Олар салықты төмендетуге, әскери шығындарды арттыруға және Рейган әкімшілігінің қолдаған реттеуді жеңілдету шараларына үнемі дауыс берді, бірақ әлеуметтік көмек бюджетін қысқартуға қарсы болды. Демократиялық партияның жетекшілері кейде «болл шие» терминін саяси айыптау ретінде қолданды, осы топтың маңызды мәселелерде сенімді емес немесе партиялық мүдделерді ұстатпайтындығын білдірді. Көптеген «болл шие» өкілдері қызметтен кетті немесе (Фил Грамм және Ричард Шелби сенаторлары сияқты) партияны ауыстырып, республикашылдарға қосылды. 1988 жылдан бері «болл шие» термині жиі қолданылмайды. 1970-ші және 1980-ші жылдары оңтүстік консервативті демократтары арасында бірнеше кандидатқа дауыс беру жиі кездесетін құбылыс болды. Бұл сайлаушылар жергілікті және штаттық деңгейде консервативті демократтарды қолдағанмен, сонымен бірге президенттік сайлауда республикалық кандидаттарға дауыс берді. Мысалы, Кент Хэнс 1978 жылғы аралық сайлауда болашақ президент Джордж Бушті жеңді. Оларды кейде әзілде «сары иттің демократтары», «болл шие» және «Диксикраттар» деп атады. 1994 жылғы республикалық революциядан кейін Палатада «Көк Иттер Коалициясы» құрылды. Бұл коалиция консерваторлар мен орталық саясатты ұстанатындардан тұрды, олар республикалық басшылықпен келісімге келуге дайын болды және бұрын бірыңғай дауыс беру блогы ретінде әрекет еткен. Олардың санына байланысты, Конгрестегі мүшелеріне заңнаманы өзгертуге белгілі бір мүмкіндік берді.

2000 жылдан қазіргі уақытқа дейін

2006 жылғы аралық сайлау кезінде Демократиялық партия орташа және тіпті бірнеше консервативті демократтарды тәуекелге ұшыраған республикалық мандаттарға ұсынды. "Көк иттер" демократиялық партиясы сайлау кезінде тоғыз мандат жеңіп алды. Жаңа демократиялық партия республикалық партияның қауіпті мандаттарына үміткер болған 40 демократтың 27 кандидатын қолдады. Минник консервативті республикашылдарды әдетте қолдайтын "Өсу клубынан" 100% рейтинг алған жалғыз демократ болды. Минник жалпы сайлауда консервативті республикашыл Рауль Лабрадорға жеңілді. "The Washington Post" консервативті демократтардың "Көк иттер" коалициясының ықпалының төмендегенін атап өтті, олар 2010 жылғы аралық сайлауда АҚШ Өкілдер палатасының 50-ден астам мүшесінің жартысынан астамын жоғалтты. 2018 жылғы Өкілдер палатасы сайлауында Демократиялық партия көптеген даулы округтерде орташа және консервативті кандидаттарды ұсынды және палатада көпшілік мандатты жеңіп алды. Сайлаудан кейін "Көк иттер" коалициясы 27 мүшеге дейін кеңейді. 117-ші Конгресс кезінде Сенат 50-50 тең бөлінген кезде Батыс Вирджиния штатынан АҚШ сенаторы Джо Манчин Сенаттағы Демократиялық фракцияның ең консервативті мүшесі ретінде үлкен ықпалға ие болды. Манчин бюджеттік емес заңнама бойынша Сенаттағы келіспеушілікті (филибустерді) жоюдан бас тартты, бірақ Кетенджи Браун Джексонды Жоғарғы сотқа бекітуге және инфляцияны төмендету заңын қабылдауға дауыс берді. 2022 жылғы аралық сайлауда демократтар Сенатта бір мандатты жеңіп алса да, Өкілдер палатасындағы көпшілік мандатын аз ғана айырмамен жоғалтты. "Көк иттер" коалициясы 8 мүшеге дейін қысқарды, бұл оның тарихындағы ең төмен көрсеткіші. 2023 жылы Джо Манчин, ең консервативті демократ АҚШ сенаторы ретінде танымал, 2024 жылы қайта сайлануға түспейтінін мәлімдеді.

"Көк ит" коалициясы

"Көк Ит" коалициясы 1995 жылы 104-ші Конгресс кезінде Демократиялық партияның консервативті бағытталған округтерді өкілдік ететін мүшелеріне, 1994 жылғы Республикалық революцияда Конгрессті жоғалтқаннан кейін біртұтас үн беру үшін құрылды. Коалиция орталық және консервативті демократтардан тұрады. Бұл "Сары Ит Демократы" деген саяси терминмен байланысты, ол Оңтүстік Демократтарына қатысты, олар кез келген Республикалыққа дауыс берудің орнына тіпті сары итке дауыс беретіндей адал деп есептеледі. Бұл термин сонымен қатар Луизиана штатының Лафайет қаласынан шыққан каджун суретшісі Джордж Родригтің "Көк Ит" суреттеріне сілтеме жасайды. "Көк Ит" коалициясы "қаржылық жауапкершілікті, күшті ұлттық қорғанысты және Республикалықтармен қақтығысқа түсудің орнына екі партиялық келісімді қолдайды". Ол мүшелері саяси спектрде тым оңға немесе тым солға кеткен деп санайтын заңнаманы тексеруші орган ретінде әрекет етеді. "Көк Ит" коалициясы либералдық және консервативтік ұстанымдар арасындағы компромисс іздеуге жиі қатысады. 2014 жылғы ресми "Көк Ит" материалдарында әлеуметтік мәселелерге ешқандай сілтеме жоқ болды.

Идеология және сауалнамалар

2019 жылы Pew Research Center зерттеуі көрсеткендей, Демократиялық партияға және демократиялық көзқарастағы тіркелген сайлаушылардың 14%-ы консервативті немесе өте консервативті, 38%-ы орташа, ал 47%-ы либералды немесе өте либералды деп санайды. Pew Research Center-дің 2015 жылғы сауалнамасына сәйкес, консервативті және орташа демократтардың 54%-ы 2015 жылы бір жынысты некелерді қолдаған. Бұл көрсеткіш он жыл бұрынғы көрсеткіштен 22 пайызға жоғары.