Кіріспе
Американдық саясаткер Уильям Эйкен (William Aiken Jr.) (28 қаңтар 1806 - 6 қыркүйек 1887) – Оңтүстік Каролина штатының 61-ші губернаторы, 1844-1846 жылдар аралығында қызмет еткен. Ол сонымен қатар штаттық заң шығару органында және АҚШ Өкілдер палатасында қызмет етті, 1856 жылы «Палата тарихындағы ең ұзақ және ең қақтығысты спикер сайлауында» Палата спикері болуға үміткер болды, бірақ жеңіліске ұшырады. Эйкен штаттың ең бай азаматтарының бірі және құл иесі болды. Оның меншігінде штаттың ең ірі күріш плантацияларының бірі – «Жехози аралы» болды, онда 1500 акр жерге 700-ден астам құл африкалық-американдықтар еңбек етті, бұл келесі ең үлкен плантациядан шамамен екі есе көп. 1860 жылға қарай Эйкенге бүкіл Жехози аралы тиесілі болды, ал плантация тәтті картоп пен жүгеріден басқа 1,5 миллион фунт күріш өндірді. Американдық Азамат соғысынан кейін плантация бұрынғы беделін қайта алып, 1,2 миллион фунт күріш өндірді. Эйкен отбасының ұрпақтары, Мейбанктер, әлі де аралдың бір бөлігін иеленеді, ал қалған бөлігін 1992 жылы АҚШ-қа ACE бассейнінің ұлттық жануарлар қорығының бір бөлігі ретінде сатты.
William Aiken Jr. (January 28, 1806 – September 6, 1887) was the 61st governor of South Carolina, serving from 1844 to 1846. He also served in the state legislature and the United States House of Representatives, running unsuccessfully for speaker of the House in 1856 in "the longest and most contentious Speaker election in House history." Aiken was one of the state's wealthiest citizens and a slave owner. He owned one of the largest rice plantation in the state—Jehossee Island—with over 700 enslaved black people on 1,500 acres under cultivation, almost twice the acreage of the next largest plantation. By 1860, Aiken owned the entire Jehossee Island, and the plantation produced 1.5 million pounds of rice in addition to sweet potatoes and corn. After the American Civil War, the plantation regained its preeminence, producing 1.2 million pounds of rice. Descendants of the Aiken family, the Maybanks, still own part of the island, having sold the remainder in 1992 to the U. S. as part of the ACE Basin National Wildlife Refuge.
Ерте өмір
Айкен Оңтүстік Каролинаның алғашқы канал және теміржол компаниясының бірінші президенті Уильям Айкен мен Генриетта Уайттың баласы болды. Өкінішке орай, аға Уильям Чарльстондағы ат шағылысудан қаза тауып, өзінің атымен аталатын Оңтүстік Каролинадағы Айкен қаласын көре алмады. Айкен 1825 жылы Колумбиядағы Оңтүстік Каролина колледжін (қазіргі Оңтүстік Каролина университеті) бітіріп, 1837 жылы саясатқа қатысып, егіншілікпен айналысты. Ол 1838–1842 жылдары Штаттың өкілдер палатасының мүшесі болды және 1842–1844 жылдары Штаттың сенатында қызмет етті. Оның губернаторлық мерзімі 1844 жылдан 1846 жылға дейін жалғасты.
Конгресс қызметі
Губернаторлық қызметтен кейін Айкен АҚШ Өкілдер палатасында отыз екінші конгресте қызмет етті, содан кейін отыз үшінші және отыз төртінші конгрестерге 1851 жылдың 4 наурызынан 1857 жылдың 3 наурызына дейін сайланды. 1866 жылы ол штат уақытша губернатордың басшылығымен болған кезде, өз округінен қырқыншы конгреске сайланды, бірақ оның мандаты расталмады. Американдық Азамат соғысы кезінде ол адал Одақ жақтасы болды, дегенмен оның достарының көп бөлігі сепаратистер болып табылды. Ол табысты кәсіпкер және плантатор болды және Оңтүстік Каролина штатының Чарльстон қаласында тұрды. Айкеннің туысы Д. Уайт Айкен Конфедерация армиясының офицері және бес мерзімге сайланған АҚШ конгрессмені болды. Айкен 1887 жылдың 6 қыркүйегінде Флат-Рок қаласында қайтыс болды және Оңтүстік Каролина штатының Чарльстон қаласындағы Магнолия зиратына жерленді. Оның үйі, Айкен-Ретт үйі, Тарихи Чарльстон қорының құрамына кіреді.