Кіріспе

Француз католик әулиесі Джейн Франсис де Шанталь, VHM (туған кезде Жанна Франсуаза Фремиот, Шанталь бароншасы; 28 қаңтар 1572 – 13 желтоқсан 1641) – француз католик асыл жесір және монах, 1751 жылы мақұлданған және 1767 жылы қасиетті деп жарияланған. Ол Қасиетті Марияны Зиярат ету орденін құрды. Бұл діни орден денсаулығы нашар немесе жасы бойынша басқа ордендерден қабылданбаған әйелдерді қабылдады. Оны сынға алғанда, Шанталь атақты түрде: «Мен не істеуімді күтесіздер? Мен өзім ауру адамдарды жақсы көремін, мен олардың жағындамын» деді. Орден құрылған алғашқы сегіз жылда көпшілікке ашылуымен де ерекшеленді, көптеген әйел діни қызметкерлерден айырмашылығы, олар оқшауланып, қатаң аскетикалық тәжірибелерді қабылдады.

Өмірбаян

Джейн Франсис де Шанталь 1572 жылдың 28 қаңтарында Францияның Дижон қаласында Бургундия Парламентінің президенті Бенинь Фремиот пен оның әйелі Маргарет де Бербисейдің қызы ретінде дүниеге келді. Оның әкесінің інісі Валь-де-Шоу монастырінің приоры болған. Оның ағасы Андре 1602-1621 жылдары Бурж архиепископы болды. Оның анасы Джейн 18 айлық кезінде қайтыс болды. Оның біліміне әкесінің әсері зор болды. Ол әдемі және мәдениетті әйелге айналды.

Баронша

Екі бұрынғы күйеуге үміткерден бас тарған ол 1592 жылы 20 жасында барон де Шантальмен үйленді және олар Бурбилли феодалдық қамалында өмір сүрді. Олар онда көрші ақсүйектерге аң аулау және басқа да көңіл көтеру шараларын ұйымдастырды. Олардың алғашқы екі баласы дүниеге келгеннен кейін көп ұзамай қайтыс болды. Ағасы Маргарет қайтыс болғаннан кейін баронша үш кішкентай баласын Бурбиллиге әкелді. Кейіннен күйеуі екеуінің бір ұлы мен үш қызы болды. Барон де Шанталь кейде патшаға қызмет ету үшін үйден шығып жүрді. Шанталь күйеуінің және қиын қайын атасының мүлкін тиімді басқарушы ретінде танылды, сонымен қатар мұқтаж көршілерге қайырымдылық жасап, оларды емдеді. Шанталь содан кейін қамалдың ішін ретке келтіріп, әкесінің оны және балаларын бір уақытқа Дижонға келуін қалағанын қабылдады. Ол Бурбиллиге көп ұзамай оралғанда, жесір қалған қайын атасынан Монтелон, Саон және Луардағы қамалында онымен бірге тұруды талап ететін хат алды. 1602 жылдың соңында Шанталь Бурбиллиді жауып, Монтелонға көшіп кетті.

Франсис де Сальс

1604 жылы әкесі оны Дижонға шақырып, Женева епископы Франциск де Сальстің Сент-Шапельдегі Ұлы ораза уағыздарын тыңдауға шақырды. Олар жақын дос болып, де Сальс оның рухани жетекшісіне айналды. Ол оған "рухани кемелдікке жетуге ең көп кедергі келтіретін шексіз ойлар, асығу және алаңдаудан сақтануды" бұйырды. Оның қасиеттілігі мен тиімді басқаруы нәтижесінде көптеген аристократ әйелдер сапарлап, қайырымдылық жасады. Де Сальс қайтыс болған кезде орденде 13 үй болса, Шанталь 69 жасында Молиндегі Визитация монастырында қайтыс болғанға дейін 86 үйге жетті. Де Сальс қайтыс болғаннан кейін Винсент де Пол оның рухани жетекшісі болды. Оның ең сүйікті құлшылықтары Исаның және Мәриямның қасиетті жүректеріне арналған. Шанталь де Сальспен бірге Анси монастырында жерленген. 2001 жылы Папа Иоанн Павел II 12 желтоқсанда Гвадалупалық Анамыздың естелік күнін Жалпы Рим күнтізбесіне қосты. Осының салдарынан Жане Франциске арналған естелік күні 12 тамызға ауыстырылды. 2022 жылы Жане Франсис де Шанталь Епископальдық шіркеудің литургиялық күнтізбесіне ресми түрде енгізіліп, 12 желтоқсанда Франциск де Сальспен бірге тойланатын мереке күніне ие болды. Жане Франсис де Шанталь ұмытылған адамдардың, жесірлердің және балаларынан айырылған ата-аналардың қамқоршысы ретінде шақырылады.