Кіріспе

Американдық жарыс жүргізушісі Джерри Энтони Надо (Jerry Anthony Nadeau; 1970 жылдың 9 қыркүйегінде туған) – американдық бұрынғы автокөлік жарысының қатысушысы. Ол NASCAR Winston Cup Series жарысына қатысқан. Автокөлік жарыстарына көшуге дейін гоу-карт жарыстарында жарыс бастады, Себрингтің 12 сағаттық жарысында, Еуропалық Формула Форд фестивалінде және Барбер Додж Про Сериясында өнер көрсетті. Надо АҚШ-тағы автокөлік жарыстарының ең жоғары және ең қымбат деңгейі саналатын NASCAR-ға шектеулі бюджетпен келді. Ол NASCAR-да жартылай уақыт жарысқа қатысып, 1996 жылы Formula Opel Euro Series-те алтыншы орынды иеленді. 1998 жылы толық уақыт жарысқа қатыса бастады және сол жылы NASCAR «Жылдың жаңашылы» сыбайғасында үшінші орын алды. 1999 жылы Надо Талладега суперспидвейінде алғашқы ондыққа енгеннен кейін, Лас-Вегас моторлы трассасындағы Уинстон Вест сериясында NASCAR санкциялаған алғашқы жарысын жеңіп алды. Келесі жылы Атланта моторлы трассасында өткен жарыста алғашқы Уинстон кубогын жеңіп алды. Надоның ең сәтті NASCAR маусымы 2001 жылы болды, ол ұпалдар кестесінде 17-орынды иеленді, бірақ 2003 жылы жаттығу кезіндегі апат салдарынан ауыр жарақат алғаннан кейін жарыс мансабы аяқталды. Ол жарысқа оралуға тырысқаннан кейін, жас жүргізушілерге кеңес беруге көшті.

Ерте өмір және мансап

Надо родился 9 сентября 1970 года и вырос в городе Денбери, штат Коннектикут. Его родители – Джеральд Джозеф, кровельщик и ветеран армии США во время Вьетнамской войны (1944–2007), и Полин Сир Надо. Предки Надо происходят из долины Сент-Джон в штате Мэн. У него есть сестра, Дебби. Надо получил образование в Henry Abbott Technical High School и изучал автомобильные технологии. Его семья была связана с автогонками; Джеральд участвовал в гонках на модифицированных автомобилях на Danbury Race Arena. Его отец подарил Надо картин, когда ему было четыре с половиной года. Он также работал с отцом в строительной отрасли, чтобы поддержать свою карьеру. Говоря о роли отца в своей карьере, Надо сказал: «Я многому научился у своего отца, Джерри, пока рос. Он не боялся кричать и давить на меня, чтобы я делал свою работу, потому что он ненавидел проигрывать, и я тоже ненавидел проигрывать. Он сделал меня самым голодным гонщиком на трассе». В 1988 году, в возрасте восемнадцати лет, Надо выиграл свой первый чемпионат Gold Cup World Karting Association (WKA). Талант-скаут в области автоспорта, Дикен Уэр, несколько лет наблюдал за гонками Джерри на картинге и спросил, не хотел бы он управлять его SCCA SS/C Toyota Celica на открытом треке EMRA на Lime Rock Park. В тот день Джерри обратил на себя внимание Скипа Барбера и нескольких других инструкторов по вождению. Позже его представили Брюсу МакИннесу и выпускникам Уолтеру Бладстрому, Тому Коттеру, Биллу Фишеру, Бобу Кулласу, Фрэнку Мартинелли и Арту Регану, которые оказали Надо финансовую поддержку. Он защитил свой картинг-титул следующие два года. В 1991 году он выиграл чемпионат Grand National WKA. В том же году Надо перешел в автомобильные гонки, выступая в Skip Barber Eastern Series. Он одержал восемь побед и стал «Новичком года». В конце 1991 года Надо выиграл отборочный турнир Barber Pro Series на 100 000 долларов, что позволило ему участвовать в гонках Barber Dodge Pro Series. В 1993 году он участвовал в гонках Barber Pro Series, где одержал одну победу и занял пятое место в турнирной таблице. Надо также участвовал в Европейском фестивале Formula Ford, выиграв квалификационную гонку и заняв второе место в полуфинале после чемпиона Formula Ford Питера Дюка. Надо занял четвертое место в финальной гонке. В то время серия Busch Grand National Series считалась трассой подготовки для NASCAR, полигоном для гонщиков, желающих перейти на премьер-трассу организации, Winston Cup. Это сопоставимо с отношениями Формулы-1 с Формулой-2/Формулой 3000/серией GP2. Первоначально он подписал контракт на участие в четырнадцати гонках сезона. В том же году Надо переехал в Северную Каролину по совету специалиста по связям с общественностью Тома Коттера. Он часто посещал Hendrick Motorsports, чтобы получать советы. Надо не смог пройти квалификацию в своей первой гонке NASCAR, которая проходила на Richmond International Raceway. Позже в том же году он финишировал двадцать первым на Хикори, двадцать девятым в Нью-Гэмпшире, девятнадцатым на Myrtle Beach Speedway, двадцатым на Milwaukee Mile, тридцать первым на Lucas Oil Raceway и не смог пройти квалификацию на гонках на North Carolina Speedway или Homestead Miami Speedway. Он участвовал только в двух гонках серии Busch, финишировав тридцать девятым в обеих гонках и не пройдя квалификацию в Дарлингтоне. В Formula Opel он провел неполный сезон, участвуя в тринадцати из семнадцати гонок за шесть команд и заняв шестое место в общем зачете, что является самым высоким результатом для американского гонщика. Вернувшись из Европы в 1997 году, Надо перешел в серию Winston Cup и подписал пятигоночный контракт с Precision Products Racing, чтобы заменить Моргана Шепарда в Pontiac Grand Prix № 1. В первых гонках Надо был наблюдателем Шепарда и работал над обслуживанием автомобиля Шепарда перед гонками. Надо также строил собственные автомобили для гонок Automobile Racing Club of America (ARCA) и Busch Series. Надо участвовал во всех пяти гонках, включая квалификацию на девятом месте на New Hampshire International Speedway, но не финишировал выше тридцатого места и был уволен в конце своего контракта, когда спонсор команды не проявил интереса к его сохранению. В пяти гонках у него не было ни одного финиша в первой десятке, два схода с дистанции (DNF) и он занял пятьдесят четвертое место в общем зачете сезона. Он также участвовал в одной гонке серии Busch на Talladega Superspeedway, но не смог пройти квалификацию. Он впервые появился в автомобиле ARCA Bondo/Mar Hyde Series и финишировал четвертым и вторым в гонках, в которых участвовал. Выступления Надо в течение сезона вызвали интерес у чемпиона 1988 года Билла Эллиотта и квотербека Дэна Марино, и они предложили ему стать их вторым гонщиком. Он был освобожден от контракта в июле. Он участвовал в своей первой и единственной гонке в серии Craftsman Truck Series на Phoenix International Speedway, финишировав двадцать седьмым. В следующем году Надо остался в Melling и завоевал свой первый финиш в первой десятке на Talladega. В первой половине года он объявил, что покинет Melling после окончания сезона. Через две недели после завоевания пятого места на Watkins Glen он заменил травмированного Эрнии Ирвана, чтобы управлять Pontiac № 36 на MB2 Motorsports до конца сезона. В тридцати четырех гонках у него было два финиша в первой десятке и он занял тридцать четвертое место в общем зачете сезона. В том году Надо выиграл свое первое мероприятие, санкционированное NASCAR, в серии Winston West на Las Vegas Motor Speedway.

2000 жылдар

2000 жылғы маусымда Надоны Hendrick Motorsports No. 25 Chevrolet машинасына шақырды, ол Wally Dallenbach Jr-дың орнын басты. Сол жылы Надо өзінің алғашқы NASCAR Winston Cup жарысын жеңді. Жарыстың соңғы кезеңінде Атланта моторлы трассасында Ward Burton-ды жеті айналым қалғанда озып өтті. Надо 155 айналымға басшылық етіп, 1.3 секунд айырмашылықпен жеңіске жетті. Ол Коннектикут штатынан шыққан бірінші жүргізуші болып табылады, ол осы серияда жеңіске жетті. Надо 2000 жылғы маусымды бес үздік ондыққа, тоғыз DNF-ке және отыз төрт жарыста орташа есеппен 23.1 көрсеткішпен аяқтады; сол маусымда Надо Winston Cup турнирінде жиырмасыншы орынды иеленді. Келесі жылы Надо Hendrick Motorsports командасында қалды. Атлантада өткен маусымның шешуші жарысында жеңіске жақын болды, бірақ соңғы айналымның ортасында жанармай бітіп, төртінші орынға түсті. Отыз алты жарыста Надо он үздік ондыққа, сегіз DNF-ке және орташа есеппен 21.1 көрсеткішпен жарысты. Ол сол маусымда Winston Cup турнирінде он жетінші орынды иеленді. 2001 жылы Надо R&C Motorsports командасымен DIRT Motorsports Series-те қатысты және Том Коттермен бірге Tom and Jerry Racing командасын құрды, ол USAC Sprint Car Series жүргізушісі Tony Hunt-пен жарысқа шықты. Надо 2002 жылы төрт командада жарысты. Маусымды Hendrick Motorsports командасының 11 жарысында бастады. Жылдың жалғыз үздік ондығына еніп, Bristol Motor Speedway-де сегізінші орынды иеленді. Мамыр айының басында Надо мен Hendrick Motorsports өзара келісіммен келісім-шартты бұзуға келісті, себебі жеткіліксіз нәтижелер көрсетілді. Ол жарақат алған Johnny Benson Jr-дың орнын толтыру үшін MBV Motorsports командасына үш жарысқа шақырылды, ал Joe Nemechek Hendrick Motorsports командасында Надоның бұрынғы орнын иеленді. Кейін Надо Sonoma трассасында Petty Enterprises командасымен жарысты, онда екінші Winston Cup жеңісіне жақын болды, жарыс аяқталуға үш айналым қалғанда 5 секундтік көшбасшылықты сақтап, бірақ 107-ші айналымда артқы ось доңғалағының бұзылуына байланысты 36-шы орынға түсті. Содан кейін ол Chicagoland Speedway трассасында Michael Waltrip Racing командасы үшін бір жарысқа қатысты, рульдік проблемаға байланысты 37-ші орынды иеленді. Маусымның қалған бөлігінде Надо Steve Grissom-ның No. 44 Dodge машинасына жүргізу үшін Petty Enterprises командасымен келісім шарт жасады, бірақ Old Dominion 500 жарысынан бұрын үйде өткен го-карт жарысында қабырғалары мен иығына жарақат алды. Команда иесі Kyle Petty оған демалуға кеңес берді, ал Grissom Надоның орнын маусым соңына дейін толығымен иеленді. Ол отыз алты жарыстың жиырма сегізіне қатысты, Food City 500 жарысында бір үздік ондыққа енді, жеті DNF және орташа есеппен 27.4 көрсеткішпен аяқтады. Надо сол маусымда Winston Cup турнирінде отыз жетінші орынды иеленді. Ол Rand Racing командасымен бірге спорттық автомобиль жүргізушісі Anthony Lazzaro-мен Daytona International Speedway трассасында Rolex Sports Car Series жарысында SRPII (Sports Racing Prototype) класында бірінші орынды жеңіп алды, ал Busch Series жарысында Charlotte трассасында күзгі жарыста жиырмасыншы орынды иеленді. Надо 2003 жылғы маусымды MB2/MBV Motorsports командасының No. 01 Pontiac Grand Prix машинасынан бастады және Техас трассасында төртінші орынды жеңіп алды. 2003 жылдың 2 мамырында Pontiac Excitement 400 жарысына дайындық барысында Richmond International Raceway трассасында жаттығу кезінде Надо кенеттен баяулап келе жатқан машинадан қашу үшін бұрылыстан шығып, бірінші бұрылыста айналып, жоғары жылдамдықпен қабырғаға соқты. Оның машинасы 50 футқа созылып қабырғаға сүрінді, содан кейін тоқтады. NASCAR жарысты тоқтатып, Надоны машинадан шығару үшін құтқару қызметтерін шақыртты. Jason Keller Richmond жарысында оның орнына жарысты, ал Mike Skinner, Mike Wallace және Boris Said күзгі Martinsville жарысына дейін 01 нөмірімен жарысты, ал Joe Nemechek маусымның қалған бөлігінде және келесі бірнеше жылда Надоның орнына жарысты.

Жарыстан кейінгі мансап

2003 жылдың күзінде Надо MB2 Motorsports басшысы Джей Фраймен ұзақ мерзімді қайта оралу мүмкіндігін талқылады. Фрай Надоға Конкорд спидвейінде сынақ жүргізуге мүмкіндік берді, бірақ ол машинаның тежегіш педалін сезе алмады. Сондай-ақ, ол осы сынақ барысында шаршап қалды. Надо NASCAR-дан шағын қаржылық өтемақы алды, бірақ ол оңалту шығындарын толығымен жабуға жеткіліксіз болды, сондықтан ол Норман көлінің жанындағы үлкен үйін сатып, Солтүстік Каролина штатындағы Дэвидсон қаласына көшіп кетті. Жарыс мансабынан айрылу салдарынан депрессия да аунады. Сол жылы Надо Лайм Рок Паркінде картинг бойынша нұсқаушы болып жұмыс істеді және NASCAR-ға Busch Series жүргізушісі Тодд Сегедидің бақылаушысы ретінде оралды. 2006 жылы ол Клей Эндрюс Ресинг Буш Сериясы командасымен жаңадан келген Дэвид Гиллилендке кеңес берді, ол Мейер 300 жарысын жеңіп алды және сол маусымның соңында Роберт Йейтс Ресинг командасымен келісім жасады. 2008 жылы ол Old School Racing Champion's Tour жарысына қатысты. 2011 жылы Надо Керридің ұлы және Дейлдің немересі Джеффри Эрнхардтқа Truck Series жарысында көмектесіп, тәлімгерлік жасады. 2012 жылы Надо Солтүстік Каролина штатының Норман көлінде балаларға жүргізуді үйрететін B.R.A.K.E.S. бағдарламасына қатыса бастады.

Жеке өмір

1999 жылдың 11 желтоқсанында Надо Багам аралдарында ұзақ жылдар бойы сүйіп жүрген Джада Бланшарға үйленді. Олардың Натали Кейт (2003 жылдың 17 ақпанында дүниеге келген) атты қызы бар. 2016 жылы Autoweek журналына берген сұхбатында Надо апаттан кейінгі өмірі туралы шындығын айтты: Адамдар бас жарақатымен өмір сүрудің қаншалықты қиын екенін түсінбейді. Бұл өте қиын, жағымсыз, ашуды тудырады. Мен өзімді біршама баяулағандай, дұрыс емес сезінемін. Сол жағым әрқашан сезімсіз, ал миым бұрынғыдай жақсы жұмыс істемейді. Ең қиыны – адамдардың мұны көруге немесе білуге құштар болмауы. Олар сенің үстіңнен үлкен Х салады, бұл өте қасіретті. Сәуледен шыққан соң, сені ұмытып кетеді. Маған ешкім қарызды емес, бірақ біреу маған жұмыс істеуге мүмкіндік берсе, менің қатысуымды қамтамасыз ете алады. Бұрын екі сағаттық іс-шара үшін 5000 доллар табатынмын. Ал қазір ешқандай жұмыс табу қиын. Мұны айтуге мақұл емеспін, бірақ кейде Құдай мені алып кетсе екен деймін.

NASCAR

(түйін) (Жарты қалың – Біліктілік уақыты бойынша берілген тұғырлы орын. Курсив – Ұпайлар тізімі немесе жаттығу уақыты бойынша тұғырлы орын. * – Көптеген айналымдарды жетекке алып жүрді. Кішкентай сандар – мәреге жеткен орны)

Уинстон кубогы сериясы

NASCAR Winston Cup Series нәтижелері Жыл Командасы № Үлгі 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 Ұп Реф 1997 Precision Products Racing 1 Pontiac DAY CAR RCH ATL DAR TEX BRI MAR SON TAL CLT DOV POC MCH36 CAL38 DAY30 NHA39 POC33 IND GLN MCH BRI DAR RCH NHA DOV MAR CLT TAL CAR PHO ATL 54-орын 287 1998 Elliott Marino Racing 13 Ford DAY21 CAR28 LVSDNQ ATL32 DAR31 BRI37 TEXDNQ MAR27 TAL37 CAL26 CLT40 DOV RCH38 MCH35 POC21 SON43 NHA27 36-орын 2121 Melling Racing 9 Ford POC26 IND26 GLN15 MCH30 BRI32 NHA29 DAR32 RCH23 DOV36 MAR35 CLT35 TAL42 DAY19 PHO39 CAR24 ATL37 1999 DAY11 CAR31 LVS31 ATL27 DAR40 TEX24 BRI42 MAR32 TAL8 CAL20 RCH21 CLT20 DOV30 MCH26 POC23 SON34 DAY37 NHA36 POC38 IND31 GLN5 MCH29 34-орын 2686 MB2 Motorsports 36 Pontiac BRI20 DAR43 RCH18 NHA32 DOV16 MAR26 CLT34 TAL40 CAR37 PHO37 HOM38 ATL20 2000 Hendrick Motorsports 25 Chevy DAY35 CAR29 LVS20 ATL42 DAR37 BRI19 TEX43 MAR20 TAL19 CAL13 RCH30 CLT38 DOV42 MCH23 POC20 SON8 DAY15 NHA4 POC27 IND4 GLN38 MCH12 BRI32 DAR29 RCH10 NHA21 DOV33 MAR12 CLT36 TAL13 CAR27 PHO23 HOM12 ATL1* 20-орын 3273 2001 DAY32 CAR15 LVS15 ATL3 DAR20 BRI30 TEX29 MAR10 TAL25 CAL8 RCH41 CLT13 DOV38 MCH28 POC19 SON31 DAY6 CHI37 NHA33 POC24 IND38 GLN6 MCH34 BRI20 DAR9 RCH14 DOV2 KAN12 CLT40 MAR24 TAL35 PHO24 CAR5 HOM33 ATL4 NHA6 17-орын 3675 2002 DAY28 CAR25 LVS15 ATL30 DAR18 BRI8 TEX32 MAR39 TAL32 CAL26 RCH41 37-орын 2250 MBV Motorsports 10 Pontiac CLT28 DOV27 POC MCH NHA18 Petty Enterprises 44 Dodge SON34 DAY POC36 IND24 GLN26 MCH32 BRI21 DAR41 RCH27 NHA28 DOV42 KAN27 TAL24 CLT13 MAR ATL CAR PHO HOM Michael Waltrip Racing 00 Chevy CHI37 2003 MB2 Motorsports 01 Pontiac DAY28 CAR26 LVS22 ATL31 DAR35 BRI28 TEX4 TAL36 MAR41 CAL14 RCHINQ† CLT DOV POC MCH SON DAY CHI NHA POC IND GLN MCH BRI DAR RCH NHA DOV TAL KAN CLT MAR ATL PHO CAR HOM 45-орын 844 † Мансабын аяқтауға себеп болған жарақат; Джейсон Келлер жарысты.

Буш сериясы

NASCAR Busch Series нәтижелері Жыл Командасы № Түрі 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 Ұпай Сілтеме 1995 T&G Racing 15 Ford DAY CAR RCHDNQ ATL NSV DAR BRI HCY21 NHA29 NZH CLT DOV MYB19 GLN MLW20 TAL SBO IRP31 MCH BRI DAR RCH DOV CLT CARDNQ 53-орын 455 Chevy HOMDNQ 1996 M. P. H. Racing 59 Chevy DAY CAR RCH39 ATL NSV39 DARDNQ BRI HCY NZH CLT DOV SBO MYB GLN MLW NHA TAL IRP MCH BRI DAR RCH DOV CLT CAR HOM 85-орын 92 1997 Precision Products Racing 01 Chevy DAY CAR RCH ATL LVS DAR HCY TEX BRI NSV TALDNQ NHA NZH CLT DOV SBO GLN MLW MYB GTY IRP MCH BRI DAR RCH DOV CLT CAL CAR HOM NA 1999 GTS Motorsports 90 Chevy DAY CAR LVS ATL DAR TEX NSV BRI TAL CAL NHA RCH NZH CLTDNQ DOV SBO GLN MLW MYB PPR GTY IRP MCH BRI DAR RCH DOV CLT CAR MEM PHO HOM NA 2002 Team Bristol Motorsports 54 Chevy DAY CAR LVS DAR BRI TEX NSH TAL CAL RCH NHA NZH CLT DOV NSH KEN MLW DAY CHI GTY PPR IRP MCH BRI DAR RCH DOV KAN CLT20 MEM ATL CAR PHO HOM 97-орын 103

Шеберлік жүк машиналар сериясы

NASCAR Craftsman Truck Series нәтижелері Жыл Командасы № Түрі 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 Ұпайлар Сілтеме 1998 Reher Morrison Racing 9 Chevy WDW HOM PHO POR EVG I70 GLN TEX BRI MLW NZH CAL PPR IRP NHA FLM NSV HPT LVL RCH MEM GTY MAR SON MMR PHO27 LVS 97-ші 82

Уинстон Вест сериясы

NASCAR Winston West Series нәтижелері Жыл Командасы № Түрі 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 Ұпай Сілтеме 1999 Melling Racing 9 Chevy TUS LVS 1* PHO CAL PPR MMR IRW EVG POR IRW RMR LVS MMR MOT 53-ші 185

ARCA Bondo/Mar-Hyde сериясы

(key) (Жарыс жолынан бастау орны – біліктілік уақыты бойынша беріледі. Курсив – жарыс жолынан бастау орны ұпайлар тізімі немесе жаттығу уақыты бойынша іске асырылды. * – Көптеген кезеңдерді жетекке шығарды.) ARCA Bondo/Mar Hyde сериясының нәтижелері Жыл Команда No. Модель 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 Ұп. Сілтеме 1997 Precision Products Racing 01 Pontiac DAY ATL SLM CLT 4 CLT 2 POC MCH SBS TOL KIL FRS MIN POC MCH DSF GTW SLM WIN CLT TAL ISF ATL N/A –