Ричард Петти: «Король» автогонок NASCAR — Мақалалармен ағылшынша

Кіріспе

Американдық автожарыс жүргізушісі (1937 жылы туған)

Ричард Ли Пети (1937 жылдың 2 шілдесінде туған), «Король» деген лақап атымен танымал, 1958 жылдан 1992 жылға дейін бұрынғы NASCAR Grand National және Winston Cup серияларында (қазір NASCAR Cup Series деп аталады) қатысқан американдық автожарысшы. Ол ең көбінесе Petty Enterprises үшін No. 43 Plymouth/Pontiac көлігін жүргізген. Ол – Петти жарыс отбасының мүшесі. Пети Кубок сериясының чемпионатын жеті рет жеңіп алған алғашқы жүргізуші (бұл рекордты қазір Дейл Эрнхардт пен Джимми Джонсон да көрсетіп отыр), сонымен қатар мансабында рекордтық 200 жарыста жеңіске жеткен. 2010 жылы ол NASCAR Даңқ залының алғашқы құрамына енді. Статистикалық тұрғыдан алғанда, ол NASCAR тарихындағы ең табысты жүргізушілердің бірі, ол ең көп жеңіс (200), ең көп поул (123), ең көп чемпионат (жеті), маусымдағы ең көп жеңіс (27), ең көп Дейтона 500 жеңісі (жеті), қатарынан ең көп жеңіс (10) және ең көп старт (1,185) көрсеткіштерімен ерекшеленеді. Автоспортта оған зор құрмет көрсетіледі, ол жарыс жүргізуден басқа, Cup Series-тегі команданың өкілі (Legacy Motor Club) және Солтүстік Каролина штатының Level Cross қаласындағы Petty's Garage (автокөліктерді қалпына келтіру және модификациялау шеберханасының) иесі ретінде де белсенді қызмет етеді. 35 жылдық мансабында Пети рекордтық 123 поул және рекордтық 1,184 стартта 700-ден астам топ-10 нәтижесін жинады, оның ішінде 1971 жылдан 1989 жылға дейін 513 қатарынан стартқа қатысты. Пети 500-ші жарыс стартінде жеңіске жеткен алғашқы жүргізуші болды, ал 2013 жылы Мэтт Кенсет оған қосылды. Ричард Петти мұражайы бұрын Солтүстік Каролина штатының Рэндлеман қаласында орналасқан, бірақ 2014 жылдың наурыз айында бастапқы орнына Level Cross қаласына көшірілді. Пети сондай-ақ Disney-дің «Көліктер» және «Көліктер 3» анимациялық фильмдерінде өзінен үлкен шабыт алған Strip "Король" Уэзерс кейіпкерінің даусын берді.

Жеке өмір

Пети – екінші буын жүргізуші. Оның әкесі Ли Петти 1959 жылы алғашқы «Дейтона 500» жарысын жеңіп алған және NASCAR чемпионатында үш рет жеңіске жеткен. 1958 жылы Петти Линда Оуэнсқа үйленді, ол 2014 жылдың 25 наурызында 72 жасында Солтүстік Каролина штатының Лейвл-Кросс қаласындағы үйінде қатерлі ісіктен көз жұмды. Линданың інісі Рэнди Оуэнс Петтидің пит-тобының мүшесі болды және 1975 жылғы «Уинстон 500» жарысы кезінде су багі жарылып, жол апатында 19 жасында қаза тапты. Ричард пен Линданың төрт баласы болды, соның ішінде Кайл Петти де бар. Отбасы Солтүстік Каролина штатының Лейвл-Кросс қаласында тұрады. Петтидің ұлы Кайл да NASCAR жүргізушісі болған. Оның немересі Адам (Кайлдың ұлы) Ли Петтидің қайтысынан бес апта соң, 2000 жылдың 12 мамырында «Нью-Гэмпшир» моторлы трассасында жаттығу кезінде апатқа ұшырап қаза тапты. Адамның ағасы Остин – Адамның өлімінен кейін Петтилер құрған «SeriousFun Балалар желісі» лагерінің негіздеушісі және «Victory Junction» лагерінің төрағасы.

Жарыс мансабы

Петти Солтүстік Каролина штатының Лейвл-Кросс қаласында Элизабет Петти (тума Тумс) мен Ли Арнольд Петтидің ұлы болып дүниеге келді, Ли Арнольд Петти де NASCAR жүргізушісі болған. Ол NASCAR тұлғасы Морис Петтидің ағасы еді. Ол Солтүстік Каролина штатының Рэндлеман қаласында білім алды және Рэндлеман орта мектебінде оқыды, онда футбол командасының үздік қорғаушысы болды. 1955 жылы мектепті бітіргеннен кейін Гринсборо кіші колледжінде бизнес курсын оқып, содан кейін әкесінің жарыс компаниясы – Petty Enterprises-те жұмыс істей бастады. 1959 жылы Джорджия штатының Лейквуд қаласында Петти алғашқы жарысын жеңіп алды, бірақ әкесі Ли төрешілердің есептесу қатесіне шағымданып, наразылық білдірді. Бірнеше сағаттан кейін жеңіс Лиге берілді.

1970-ші жылдар

1971 жылдың 14 ақпанында Петти үшінші рет «Дейтона 500» жарысын жеңіп, 1971 жылғы жаңа «Plymouth Road Runner» машинасымен жүргізіп, Бадди Бейкерді бір машина ұзындығынан аспайтын айырмамен жеңіп, тағы бір тарихи жылға жол ашты. Ол тағы 20 жарыста жеңіске жетті (осылайша карьерасы бойы 1 миллион доллардан астам табыс тапқан алғашқы жүргізуші болды) және 3-ші «Grand National» чемпионатын жеңіп алды. 1971 жылғы маусымның соңында «Chrysler» компаниясы Петтилерге енді тікелей зауыттық қаржыландыруды тоқтататынын хабарлады, бұл «Petty» командасын қатты алаңдатты. 1972 жылы «STP» компаниясы Петтимен 28 жылға созылатын сәтті демеушілік келісімін бастады, бірақ бұл оның әйгілі «Petty Blue» түсінің соңғы рет қолданылуын білдірді. «STP» бұрын машиналардың барлығын апельсин-қызыл түске бояуды талап еткен, бірақ Петти оған қарсылық көрсетті және түнгі келіссөздерден кейін таныс «STP» апельсин-«Petty Blue» бояу схемасы «STP» автоспорттық бояу схемаларының бір бөлігі ретінде келісілді, ең әйгілісі Гордон Джонкок 1982 жылы «Индианаполис 500» жарысын жеңгенде (онда машинаның негізінен «Petty Blue» схемасы болды). 28 үздік 10 нәтиже (25 үздік 5 нәтиже және 8 жеңіс) арқасында Петти 4-ші «NASCAR Cup Series» чемпионатын жеңіп алды. 1972 жыл басқа да өзгерістерге толы жыл болды, өйткені бұл Петтидің «Plymouth» негізіндегі жарыс машинасымен соңғы рет жарысқа қатысқан жылы болды; жылдың ортасында ол жаңадан салынған 1972 жылғы «Dodge Charger» машинасымен бірнеше жарыста қатысты (олардың біреуінде жеңіске жетті), өйткені бұл машинаның «Plymouth» корпусының стиліне қарағанда аздап аэродинамикалық артықшылығы бар деп сенді. 1973 жылдың 18 ақпанында жүргізушілердің дуэлі кезінде Петти жаңадан салынған 1973 жылғы «Dodge Charger» машинасымен (ол 1977 жылдың соңына дейін пайдаланатын стиль) Бейкерден (қазір «K&K Insurance Dodge» жарыс командасымен) оқсып өтіп, «Дейтона 500» жарысын 4-ші рет жеңіп алды, Бейкердің қозғалтқышы 6 айналымнан кейін бұзылып қалды. Бір жылдан кейін Петти «Дейтона 450» жарысын (энергия дағдарысының салдарынан 20 айналымға (50 миль/80 км) қысқартылған) 5-ші рет жеңіп алды, осылайша 5-ші «Winston Cup» чемпионатына жол ашты. 1975 жыл Петти үшін тағы бір тарихи жыл болды, өйткені ол карьерасында алғаш рет «World 600» жарысын жеңіп алды, бұл оның 6-шы «Winston Cup» жеңісіне жол ашқан 13 жеңісінің бірі болды. 13 жеңіс – бұл қазіргі заманғы (1972 жылдан бері) «NASCAR» жарысындағы бір маусымдағы жеңістер бойынша рекорд, ол 1998 жылы Джефф Гордонмен теңестірілді, бірақ Гордон 33 жарыстың 13-ін жеңді, ал Петти 30 жарыстың 13-ін жеңді. 1976 жылы Петти «NASCAR» тарихындағы ең әйгілі фиништердің біріне қатысты. Петти мен Дэвид Пирсон «Дейтона 500» жарысының соңғы айналымында 4-ші бұрылыстан шығып жарысып жатты. Петти Пирсонды өткізіп жіберуге тырысқанда, 4-ші бұрылыстан шыққанда, Петтидің оң артқы бамперы Пирсонның сол алдыңғы бамперыне тиді. Пирсон мен Петти екеуі де айналып, алдыңғы қабырғаға соқты. Петтидің машинасы финиш сызығынан бірнеше метр қашықтықта тоқтады, бірақ оның қозғалтқышы тоқтады. Пирсонның машинасы алдыңғы қабырғаға соқтығысып, тағы бір машинаны соқтырды, бірақ оның қозғалтқышы жұмыс істеп тұрды. Петтидің пит-экипажының мүшелері жолға шығып, машинаны финиш сызығына дейін итергісі келді, бірақ ақырында сәтсіз аяқталды. Пирсон өзінің машинасымен финиш сызығына қарай жүргізе алды, ал Петтидің машинасы қайтадан іске қосылмады. Пирсон Петтиден өтіп, «Дейтона 500» жарысында жеңіске жетті. Петти екінші орынға ие болды. Қызығы, 1978 жыл Петтидің өзінің ең жақсы жылдарында жеңімпаздар шеңберіне бармаған жалғыз жыл ретінде ерекшеленеді. «Petty Enterprises» командасы жаңа 1978 жылғы «Dodge Magnum» машинасының басқарылуын дұрыс істеуге тырысты, тіпті машиналарды «массаж» жасауға көп уақыт, күш-жігер және сенім жұмсалды. Жеті үздік бестік және он бір үздік ондық нәтижеге (соның ішінде үш екінші орын) қанағаттанбаған Петти, «Chrysler» компаниясымен ұзақ жылға созылған қарым-қатынасын жалғастыра алмайтындығын шешті және оның орнына Мичигандағы күзгі жарыста 1974 жылғы «Chevrolet Monte Carlo» машинасымен жарыса бастады. «General Motors» компаниясына оралу сәтті болды, өйткені Петти 1978 жылғы маусымның соңғы он жарысында алты рет үздік ондыққа кірді және соңғы есепте алтыншы орын алды. Ол 1979 жылы одан да жақсы нәтижелерге қол жеткізді. Петти «Famous Finish» жарысында «Daytona 500» жарысын «Oldsmobile Cutlass Supreme» машинасымен жеңіп алды және қалған жарыстардың көпшілігін «Chevrolet» машинасымен өткізді, төрт қосымша жарыста жеңіске жетіп, «NASCAR» чемпионатын жетінші және соңғы рет 11 ұпаймен жеңіп алды, бұл 1992 жылға дейін «NASCAR» тарихындағы ең жақын ұпай айырмасы болды.

On February 14, 1971, Petty won his third Daytona 500, driving a brand new (for 1971) Plymouth Road Runner and beating Buddy Baker, by little more than a car length en route to another historic year, making him the first driver to win the race 3 times. He won 20 more races (which would make him become the first driver to earn more than $1 million in career earnings) and claimed his 3rd Grand National Championship. At the end of the 1971 season, Chrysler told the Pettys they no longer would receive direct factory funding support; this caused the Petty team great concern. In 1972, STP began what would turn into a successful 28 year sponsorship arrangement with Petty, however, it marked the end of his famous all "Petty Blue" paint job. STP previously insisted on an all STP orangish red color for the cars, but Petty balked and after an all night negotiation session, the familiar STP orange/"Petty blue" paint scheme was agreed to as a compromise that would later become part of STP's motorsport paint schemes, most notably Gordon Johncock's win in the 1982 Indianapolis 500 (where the car had a primarily "Petty Blue" scheme). Thanks to his 28 Top 10 finishes (25 Top 5 finishes and 8 victories), Petty went on to win his 4th NASCAR Cup Series championship. 1972 was a year of change in other ways, as it was the last year where Petty would campaign a Plymouth based race car; as in the middle of the year, he debuted to drive a newly built 1972 Dodge Charger in a few races (winning one of them), as he believed that the car would have a slight aero advantage over the Plymouth body style. In a driver's duel on February 18, 1973, Petty, in a newly built 1973 Dodge Charger (a body style he would use exclusively until the end of 1977), outlasted Baker (now with the K&K Insurance Dodge race team) to win his 4th Daytona 500 after Baker's engine gave out with 6 laps to go. A year later, Petty won the Daytona "450" (shortened 20 laps {50 mi/80 km} due to the energy crisis) for the fifth time en route to his 5th Winston Cup Championship. 1975 was another historic year for Petty, as he won the World 600 for the first time in his career, one of 13 victories en route to his 6th Winston Cup. The 13 victories is a modern (1972–present) NASCAR record for victories in a season and was tied in 1998 by Jeff Gordon, although Gordon won 13 out of 33 races, compared to Petty's 13 out of 30 races. In 1976, Petty was involved in one of the most famous finishes in NASCAR history. Petty and David Pearson were racing on the last lap out of turn 4 in the Daytona 500. As Petty tried to pass Pearson, at the exit of turn 4, Petty's right rear bumper hit Pearson's left front bumper. Pearson and Petty both spun and hit the front stretch wall. Petty's car came to rest just yards from the finish line, but his engine stalled. Pearson's car had hit the front stretch wall and clipped another car, but his engine was running. Members of Petty's pit crew came out onto the track and tried to push the car to the finish line, but ultimately failed. Pearson was able to drive his car toward the finish line, while Petty's car would not restart. Pearson passed Petty on the infield grass and won the Daytona 500. Petty was given credit for second place. Oddly 1978 will stand out as the one year during his prime that Petty did not visit the winner's circle. The Petty Enterprises Team could not get the new 1978 Dodge Magnum to handle properly, even though much time, effort, and faith were spent massaging the cars. Unhappy with the seven top five and eleven top ten finishes (including three second places), Petty decided that his longtime relationship with Chrysler could not continue and he instead began racing a secondhand 1974 Chevrolet Monte Carlo at the fall race at Michigan. Returning to the General Motors fold proved successful as Petty recorded six top ten finishes in the final ten races of the 1978 season and finished sixth in the final standings. He would go on to even better results in 1979. Petty won the Daytona 500 in an Oldsmobile Cutlass Supreme in the "Famous Finish" and ran most of the remaining races in a Chevrolet, winning four additional races and taking the NASCAR championship for the seventh, and last, time by 11 points which was the closest points margin in NASCAR history until 1992.

Қараңғы жылдар (1980-1991)

Пети тағы екі рет, 1979 және 1981 жылдары, «Дейтона 500» жарысында жеңіске жетті. 1979 жылы ол 45 жарыстың үзілісін тоқтатып, алтыншы «Дейтона 500» жеңімпазы атанды, бұл жарыс тікелей эфирде, бастапқыдан соңғы айналымға дейін көрсетілді; одан кейін қарсыластар арасындағы төбелес салдарынан жарыс жаман аталды. Пети жарысты жеңіп алды, ал Донни Эллисон мен Кейл Ярбороудың көліктері соңғы айналымда соқтығысты. Пети Даррелл Уолтрип пен А. Дж. Фойтты оқшаулады. Бұл жарыс NASCAR танымалдылығының қазіргі өсуінің бастауы деп есептеледі. Шығыс жағалауы қатты қарға ұшырады, бұл CBS телеарнасына көрермендерді қамтамасыз етті. Жеңіс Петтидің жетінші және соңғы NASCAR Winston Cup чемпионатының бір бөлігі болды. Ол 1979 жылы титулды жеңу үшін Уолтрипті ұстап тұруға қол жеткізді. 1980 жылы Пети сол жылдың басында Солтүстік Уилксборо мен Нэшвиллде екі жарыста жеңіске жетті, бірақ шілдеде Поконодағы ауыр апат оның чемпиондық үмітін жойды. Ол ұпай бойынша 4-орынды иеленді. 1981 жылы NASCAR барлық командалар 1979 жылдан бері Детройт құрастырып келе жатқан 110 дюймдік дөңгелек базасы бар жаңа, кішірейтілген машиналармен келуі керек деп талап етті. Пети Chevrolet және Oldsmobile машиналарымен сәттілікке жеткенімен, Mopar тамырларына оралуды қалады. Ли Якоккадан (1981 жылы Dodge үшін жарысуға Петтиді жеке сұраған) телефон арқылы хабарласқаннан кейін, Петти командасы таңғажайып 1981 Dodge Mirada құрастырып, оны 1981 жылдың қаңтарында жоғары жылдамдықты сынау үшін Дейтонаға алып барды. Петидің жанкүйерлері оның Dodge машиналарының жақтастары болғандықтан, Миранда сынағы туралы хабар тараған кезде, 1981 жылдың 17 қаңтарында Дейтона спидвейіне 15 000-ға жуық адам Петтидің Dodge машиналарын сынап көруіне келді. Айыныштысы, машина сағатына 186 мильден асып түспеді, бұл GM және Ford машиналарынан сағатына 8 мильге баяу болды. Пети Миранданың жоғары жылдамдықты жарыстарда бәсекеге қабілетті болмайтынын білгендіктен Dodge-қа қайта оралудан бас тарды және Дейтона жарысына Buick Regal сатып алды. 1981 жылғы «Дейтона 500» жарысында Пети соңғы пит-стоп үшін «жағармай ғана» стратегиясын қолданды, 25 айналым қалғанда Бобби Эллисонды оқшаулап, жетінші және соңғы «Дейтона 500» жеңісін жеңді. Бұл жеңіс Петтидің жарыс командасында үлкен өзгеріс болды. Дейл Инман, Петтидің көп жылғы команда басшысы, «Дейтона» жеңісінен кейін команданы тастап кетті (Инман 1984 жылы Терри Лабонтемен команда басшысы ретінде сегізінші чемпионатты жеңді). 1981 жылғы маусымда Пети 3 жарыста жеңіске жетті, бірақ маусымды сәтсіздік деп санады, өйткені Regal машиналары нашар басқарылып, сенімділігі төмен болды. 1982 жылы ол Pontiac Grand Prix-ке көшті, Pontiac компаниясынан едәуір зауыттық қолдау алуға уәде берілді. 1982 жыл 1978 жылды қайталады, жеңіс болған жоқ. Бастапқыда Grand Prix 1978 жылғы Dodge Magnum сияқты болды, басқару және жылдамдық проблемалары болды. 1982 жылдың соңында жағдай жақсарды, бірнеше үздік 10 орынға көтеріліп, 1983 жылдың сәтті маусымына есік ашты. 1983 жылы ол 1983 жылғы «Каролина 500» жарысында жеңіске жетіп, 1982 жылдан бері 43 жарыста жеңіске жетпеген ретті бұзды, жас Билл Эллиотты аз айырмамен жеңді. 1983 жылдың қазан айында Шарлоттада өткен даулы жеңістен кейін (NASCAR 198-ші жеңіс ретінде мойындады), Петти 1984 жылғы маусымда әкесі құрған жарыс командасынан кетті. Ол 1984 және 1985 жылдары Майк Керб үшін жүргізіп, 1986 жылы «Petty Enterprises» компаниясына оралды. 1971 жылы «Myers Brothers 250» үйлесімді жарысында Петти Grand National машинасында екінші орын алған, ал жеңімпаз Бобби Эллисон Grand American машинасын жүргізгендіктен, оның 200-ші жеңісі ретінде қай жарыс есептелетініне қатысты техникалық дау бар. NASCAR Петтиге сыныптық жеңіс бермеді, бұл Эльмо Лэнгли және Чарли Глотцбах сияқты екі басқа жүргізушіге де әсер еткен дау болды, олар сол маусымда комбинациялық жарыстарда жарысып, Grand American машиналарынан екінші орын алды. Қазіргі заманғы NASCAR комбинациялық жарыстар ережелеріне сәйкес, Петтиге 135-ші жеңісі ретінде танылатын ұпай беріледі. 1984 жылдың 20 мамырында Петти қазіргі заманғы ережелер бойынша оның 200-ші Кубок класындағы жеңісі ретінде танылатын «Будвайзер 500» жарысын жеңіп алды, бұл «Уинстон Салем» класындағы жеңісі мойындалған кезде. 1984 жылдың 4 шілдесінде Петти өзінің ресми түрде танылған 200-ші (және соңғы жеңісі болатын) жарысын «Firecracker 400» жарысында жеңді. Жарыс есте қаларлық болды: 158-ші айналымда Даг Хеверон соқтығысып, сары ескерту жалауын шығарды, нәтижесінде 158-ші айналым соңғы айналымға айналды, екі жүргізуші финиш сызығына қайтып оралды. Пети мен Кейл Ярбороу сол айналымда шайқасты, Ярбороу бастама жасап, ал Пети старт/мара сызығын тек қана қанаттың енімен озуға қол жеткізді. (Бұл қазір мүмкін емес, өйткені 2003 жылғы ереже өзгерісі сақтық шарасы кезінде жарысқа қатысушыларды тоқтатты. Сонымен қатар, 2004 жылы екі айналым қалғанда сары жалау көтерілген жағдайларда қолданылатын жасыл-ақ-шарап ережесі құрылды. Сонымен қатар, қазіргі комбинациялық жарыстар ережелеріне сәйкес, Петтиге 201-ші жеңісі ретінде танылатын болар еді.) Президент Рональд Рейган қатысты, NASCAR жарысына қатысқан алғашқы президент. Рейган жеңіске жеткен Петти мен оның отбасысын марапаттады. 1988 жылдың басында Петти Австралияға NASCAR көрме жарысын жаңа «Calder Park Thunderdome» трассасында өткізуге көмектесу үшін сапар шекті, бұл Солтүстік Америкадан тыс алғашқы NASCAR жарысы болды. Ол трассаның ашылу жарысында қатыспады («Goodyear NASCAR 500»), бірақ оның ұлы Кайл қатысты. Ричард Петти трассада сынақтан өткенде, трассаның иесі Боб Джейн Шарлотта мотор жарыс трассасының үлгісі бойынша салған 1,119 мильдік (1,801 км) трассада 28,2 секундтік (142,85 миль/сағ) рекордық уақытты көрсетті. Бұл оған жарысқа бірінші орынға шығуға мүмкіндік берген болар еді, өйткені ресми іріктеудегі ең жылдам уақытты «Alabama Gang» мүшесі Нил Боннет, Pontiac Grand Prix көлігімен 28,829 секундтық (139,734 миль/сағ) уақыт көрсетті.

Petty won two more Daytona 500s in 1979 and 1981. In 1979, he snapped a 45 race drought, winning his sixth Daytona 500, the first to be televised live flag to flag; it would become notorious for a fistfight between competitors following the controversial finish. Petty won the race as the first and second place cars of Donnie Allison and Cale Yarborough crashed on the last lap. Petty held off Darrell Waltrip and A. J. Foyt. The race is also regarded as being the genesis of the current surge in NASCAR's popularity. The East Coast was snowed in by a blizzard, giving CBS a captive audience. The win was part of Petty's seventh and last NASCAR Winston Cup Championship. He was able to hold off Waltrip to win the title in 1979. In 1980, Petty won two races early in the year at North Wilkesboro and Nashville but a violent crash at Pocono in July ended his championship hopes. He finished 4th in points. For 1981, NASCAR dictated that all teams had to show up with the new downsized cars of 110" wheel base, that Detroit had been building since 1979. Though Petty had been successful with the Chevrolet and Oldsmobile cars he had been running, he wanted to get back to his Mopar roots. After taking a phone call from Lee Iacocca (who personally asked Petty to campaign a Dodge for 1981), the Petty team built a stunning 1981 Dodge Mirada and took it to Daytona in January 1981 for high speed tests. Petty's fans were also in a large part fans of his Dodges, so when word got out about the Mirada testing, 15,000 or so showed up on January 17, 1981, at Daytona Speedway to watch Petty put the Dodge through its paces. Sadly for the fans, the car could do no better than 186 miles per hour, about eight miles per hour slower than the GM and Ford cars. Petty gave up on returning to Dodge knowing that for the superspeedways the Mirada would not be competitive, and bought a Buick Regal for the Daytona race. In the 1981 Daytona 500, Petty used a "fuel only" for his last pit stop, with 25 laps to go, to outfox Bobby Allison and grab his seventh and final Daytona 500 win. This win marked a large change in Petty's racing team. Dale Inman, Petty's longtime crew chief, left the team after the Daytona victory (Inman would win an eighth championship as crew chief in 1984 with Terry Labonte). While the 1981 season gave Petty 3 wins, he felt the season was a failure, and the Regals being ill handling and poor in reliability. For 1982, he made the move to the Pontiac Grand Prix, with the promise of substantial factory support from Pontiac. 1982 was a repeat of 1978, and no victories were to be had. At first, the Grand Prix behaved much like the Dodge Magnum of 1978, with handling and speed problems. Toward the end of 1982 things improved with several top 10 finishes, which opened the door to a successful 1983 season with three victories, and several top 5 and top 10 finishes. In 1983, he broke his 43 race winless streak from 1982 with a win in the 1983 Carolina 500, barely edging out a young Bill Elliott. After a controversial win at Charlotte in October 1983 (recognised by NASCAR as win No. 198), Petty left the race team his father founded for the 1984 season. He spent '84 and '85 driving for Mike Curb before returning to Petty Enterprises in 1986. Because of the 1971 Myers Brothers 250 combination race in 1971 that Petty finished second in a Grand National Car while winner Bobby Allison drove a Grand American car, there is a technical dispute regarding which race is credited as his 200th win. NASCAR did not credit Petty with a class win, which was a dispute that affected two other drivers, Elmo Langley and Charlie Glotzbach, both of whom drove in combination races that season, finishing second to Grand American cars. Under modern NASCAR combination race rules for various series, Petty would be credited with that would be recognized as his 135th win. On May 20, 1984, Petty won what under modern regulations would be recognized as his 200th Cup class win, the Budweiser 500 at Dover International Speedway, when the Winston Salem class win is recognized. On July 4, 1984, Petty won his officially recognized 200th (and what would turn out to be his final victory) race at the Firecracker 400 at Daytona International Speedway. The race was memorable: On lap 158, Doug Heveron crashed, bringing out the yellow caution flag, essentially turning lap 158 into the last lap as the two drivers battled back to the start finish line. Petty and Cale Yarborough diced it out on that lap, with Yarborough drafting and taking an early lead before Petty managed to cross the start/finish line only a fender length ahead. (This is no longer possible because of the 2003 rule change freezing the field immediately upon caution. Furthermore, in 2004 the green white checkered rule was created for cases when the yellow flag waved with two laps, but not just one, remaining. Also, under current combination race rules, Petty would be recognized for his 201st win.) President Ronald Reagan was in attendance, the first sitting president to attend a NASCAR race. Reagan celebrated the milestone with Petty and his family in victory lane. In early 1988, Petty traveled to Australia to help promote a NASCAR exhibition race at the then new Calder Park Thunderdome, the first NASCAR race outside of North America. While he did not compete in the track's inaugural race, the Goodyear NASCAR 500 (though his son Kyle did), Richard Petty, in testing at the 1.119 mi (1.801 km) track which owner Bob Jane had modeled on the Charlotte Motor Speedway, set an unofficial lap record of 28.2 seconds (142.85 mp/h). This would have in fact landed him on pole position for the race, as the fastest time in official qualifying was by Alabama Gang member Neil Bonnett, who recorded a 28.829 second lap (139.734 mp/h) in his Pontiac Grand Prix.

Петидің соңғы саяхат (1992)

1 қазан 1991 жылы Петти 1992 жылғы маусымнан кейін зейнетке шығатынын жариялады. Петтидің соңғы ондыққа кіргені 1991 жылғы Глендегі Будвайзер жарысында болды, сол жарыста Дж. Д. МакДаффи бесінші айналымдағы апатта қаза тапты. Петти, басқа жүргізушілер сияқты зейнетке шыққанға дейін таңдамал жарыстарда ғана емес, 1992 жылғы барлық маусымда қатысуды жөн көрді. Оның бір жылдық жанкүйерлерге арналған турнесі оны елдің әр жеріне алып барды, арнайы шараларға, марапаттау рәсімдеріне және жанкүйерлермен кездесулерге қатысты. "Racing Champions" компаниясы Петтидің қоштасу турнесінің әр жарысы үшін масштабты модельдердің жарнамалық желісін іске қосты. 4 шілде 1992 жылы өткен Pepsi 400 жарысында Петти 1986 жылдан бері алғаш рет бірінші қатарда старт алды. Жарыс басталғанға дейін оған президент Джордж Буш қатысқан сыйлық беру рәсімі ұйымдастырылды. Жасыл жалау түскен кезде Петти алғашқы бес айналымда көш бастады, мерекелік көрермендер зор қуанышпен қарсы алды. Апатты ыстыққа байланысты ол 84 айналымнан кейін жарыстан шығуға мәжбүр болды. Көптеген қосымша іс-шараларға қарамастан және нәтижелері орташа болғанына қарамастан, Петти 1992 жылы барлық 29 жарысқа қатыса алды. Әр трассаға соңғы сапарында Петти жанкүйерлерге сәлемдесу үшін жылдамдық айналымын бастады. Петтидің соңғы жарысы, маусымды аяқтаған Hooters 500 Атланта моторлы трассасында, сонымен қатар Джефф Гордонның NASCAR мансабының басталуын және NASCAR тарихындағы екінші ең тартысты чемпионатты белгіледі, онда алты жүргізуші математикалық тұрғыдан чемпиондықты жеңуге мүмкіндік алды, бұл жарыс бүгінге дейін NASCAR тарихындағы ең ұлы жарыс деп есептеледі. Жарысқа рекордтық 160 000 көрермен келді және Петтимен қоштасты. Аса қатыгез болған титул үшін күресте чемпиондыққа үміткер Дейви Эллисон Эрни Ирванмен соқтығысып, чемпиондық үмітіне нүкте қойды. Марк Мартин, Кайл Петти және Гарри Гант сияқты үміткерлер ұзақ күрес барысында артта қалды, нәтижесінде Билл Эллиотт пен Алан Кульвики титул үшін күресті. Жарыс соңғы айналымға дейін шешілді, Эллиот жеңіске жетті, ал Кульвики 10 ұпаймен чемпион атанды, өйткені ол Эллиоттан бір айналым артық жүргізді, бұл оған қосымша бес ұпай берді. Қатты қысымға тап болған Петти Атлантада 41 көліктің ішінде 39-шы жылдамдықты көрсетіп, жарысқа қатысуға мүмкіндік алды. Ол уақытша стартқа жарамсыз болды және жылдамдық бойынша қатысуға тиіс болды. 94-ші айналымда Петти апатқа ұшырады, көлігі өртенді. Петти машинаны трассадан шығарып, өртенген машинадан жарақатсыз шықты. Оның пит-топ командасы жарыс аяқталуға 20 айналымнан аз қалғанда машинаны қайта іске қосу үшін тырысты, ал соңғы екі айналымда Петти пит-топтан шығып, соңғы жарыста финиш сызығын кесіп өтті. Ол соңғы шаштаразды туын алып, 35-ші орынды иеленді. Жарыстан кейін Петти өзінің танымал STP Pontiac машинасында жанкүйерлерге соңғы рет сәлемдесу үшін трассаны айналып өтті. Содан кейін ол жарыс трассаларында бірнеше рет көпшілік алдында өнер көрсетті. 18 тамыз 1993 жылы NASCAR 1994 жылғы Brickyard 400-ге дайындық барысында Индианаполис моторлы трассасында дөңгелектерді сынауға қатысты. Петти трассаны бірнеше рет айналып өтті, содан кейін көлігін трассаның мұражайына сыйға тартты. Ол 2003 жылы Homestead Miami Speedway-де Уинстонның туындысы астында өткен соңғы жарыстың аптасында қайтадан жарыс машинасына отырды, онда ол өзінің жеті Уинстон кубогының чемпиондарын құрметтеп, Уинстонның чемпиондарға арналған салюті үшін жеке айналым жасады. 2009 жылы Дейтонадағы Coke Zero 400 жарысында, 1984 жылы жеңіске жеткен 200-ші жарысының 25 жылдығына орай, Петти 1980-ші жылдардағы Pontiac жарыс машинасының бірін жылдамдықпен айналып өтті, бірінші айналымда көшбасшы болды. Ол машинасын тоқтатқанға дейін тағы бір айналым жасады. Соңында, 2017 жылғы Оңтүстік 500 жарысында Дарлингтонда Петти өзінің Плимут Белведересінде бірнеше жылдамдық айналымын бастады. Ол күткеннен бір айналым артық жүргізіп, старт кезінде күлкілі түрде қара жалаумен белгіленді. Петти жарыс басталғанда темп-кардың соңынан бокс-жолға қарай жүрді.

On October 1, 1991, Petty announced he would retire after the 1992 season. Petty's final top ten finish came at the 1991 Budweiser at the Glen which was the same race J. D. McDuffie was killed in a fifth lap accident. Petty chose to run the entire 1992 season, not just selected events as other drivers have done before retirement. His year long Fan Appreciation Tour took him around the country, participating in special events, awards ceremonies, and fan related meetings. Racing Champions ran a promotional line of diecast cars for every race in Petty's Farewell Tour. At the 1992 Pepsi 400 on July 4, Petty qualified on the front row for the first time since 1986. Before the start of the race, he was honored with a gift ceremony which included a visit from President George H. W. Bush. When the green flag dropped, Petty led the opening five laps as the holiday crowd cheered wildly. Unfortunately, the oppressive heat forced him to drop out after completing just 84 laps. Despite the busy appearance schedule and mediocre race results, Petty managed to qualify for all 29 races in 1992. On his final visit to each track, Petty would lead the field on the pace lap to salute the fans. Petty's final race, the season ending Hooters 500 at Atlanta Motor Speedway, which also marked the start of Jeff Gordon's NASCAR career and the second closest points championship in NASCAR history, with six drivers mathematically eligible to win the championship, is hailed to this day as the greatest race in NASCAR history. A record 160,000 spectators attended the race and celebrated Petty's farewell. In the intense title race, the championship contender, Davey Allison, got mixed up in a crash with Ernie Irvan, dashing his title hopes. Long shot contenders Mark Martin, Kyle Petty and Harry Gant fell behind in the long run, which left Bill Elliott and Alan Kulwicki to compete for the title. The race went down to the final lap with Elliott winning and Kulwicki taking the championship by 10 points because he had led the most laps, one more than Elliott, which gave him a five point bonus. Facing intense pressure, Petty barely managed to qualify at Atlanta, posting the 39th fastest speed out of 41 cars. He would not have been eligible for the provisional starting position, and had to qualify on speed. On the 94th lap, Petty became tangled up in an accident, and his car caught fire. Petty pulled the car off the track, and climbed out of the burning machine uninjured. His pit crew worked diligently with less than 20 laps to go to get the car running again, and with two laps to go, Petty pulled out of the pits and was credited as running at the finish in his final race. He took his final checkered flag, finishing in 35th position. After the race, Petty circled the track to salute the fans one final time in his trademark STP Pontiac. Thereafter he made a few public show appearances at racetracks. On August 18, 1993, NASCAR participated in a tire test at the Indianapolis Motor Speedway, in preparations for the 1994 Brickyard 400. Petty drove several laps around the track, and then donated his car to the Speedway's museum. He would again step into a racecar in 2003 on the week of the final race under the Winston banner at Homestead Miami Speedway, where he took a solo lap honoring his seven Winston Cup Championships for Winston's salute to the champions. In 2009 at the Coke Zero 400 in Daytona, for the 25th anniversary of his final, 200th victory in 1984, Petty drove one of his 1980s Pontiac racecars during the pace laps, leading the field for the first one. The field split him and he followed it for one more pace lap before he pulled his car in. Finally, at the 2017 Southern 500 at Darlington, Petty led the field through several pace laps in his Plymouth Belvedere. He apparently stayed out a lap longer than expected and was humorously black flagged by the starter. Petty followed the pace car down pit road at the start of the race.

Иесі ретінде қарапайым

Карьерасының соңғы жылдары Пети 1990-шы жылдары команда басшысы Робби Лумистің мансабын дамытты, ол Пети Энтерпрайзз командасының бас инженері болды және үш жарыста жеңіске жетті: 1996 жылы Фениксте өткен Checker Auto Parts 500, 1997 жылы Солтүстік Каролина Спидвейде өткен ACDelco 400 (екеуі де Бобби Хамильтонмен), және 1999 жылы Мартинсвилл Спидвейде Джон Андреттимен Гуди'с Боди Пейн 500. Пети оның ұлы Кайл Пети күнделікті басқаруды қолға алғанға дейін он жыл бойы операциялық иелік ете берді. Алайда, 2008 жылы Кайл Пети Петти Энтерпрайзстің құрамынан шығарылды, және жеткілікті демеушілік болмағандықтан, Петти Энтерпрайзсті Гиллетт Эвернхэм Моторспортс сатып алды. Бастапқыда атау өзгермейді деп жоспарланған, бірақ Эвернхэм команданы тастап кеткеннен кейін, Джордж Гиллетт басым үлесіне ие болса да, команда Ричард Петти Моторспортс деп қайта аталды. 2010 жылдың қараша айында Medallion Financial Corp., Дуглас Г. Бержерон және Пети сияқты инвестициялық топ Ричард Петти Моторспортс жарыс активтерін сатып алу туралы келісімге келді. Medallion президенті Эндрю М. Мёрштейн 2008 жылдан бері спорттық инвестиция іздеп жүрді, ол Medallion кеңесінің мүшесі Хэнк Аарон және басқалармен бірге арнайы мақсаттағы сатып алу компаниясын құрған болатын.

Теледидаршы ретінде қарапайым

1995 жылы Пэти теледидарлық хабар тарату студиясына көшіп, CBS телеканалында түсті комментатор болып жұмыс істеді.

Демеушілік

Пети анасына алкогольтік демеушілікті қабылдамауға уәде берді. Сондықтан ол ешқашан Буд Поул жүлдесіне ақша жинаған емес және Буш Клэш жарысына тек 1980 жылы бір рет қатысты.

Карьералық марапаттар

Пэти 2010 жылы 23 мамырда NASCAR атақ-даңқ залының алғашқы құрамына енгізілді. 1997 жылы ол Халықаралық Мотор спорты атақ-даңқ залына қабылданды. 1998 жылы NASCAR-дың 50 ең ұлы жүргізушісінің бірі деп танылды. 1989 жылы Америка Мотор спорты атақ-даңқ залына енгізілген алғашқы құрамда ол жалғыз автокөлік өкілі болды. 1992 жылы президент Джордж Буш оған "Азаттық медалін" табыс етті, бұл марапатты алғаш рет автоспортшыға берілді.

Саясат

1978 жылы Петти Рэндольф округі комиссиясына республикашыл болып сайланды. 1980 жылы ол Джон Коннеллиді президенттікке республикалық партиядан ұсынған кандидат ретінде қолдады. Петтидің сөзінше, Коннелли мен Рональд Рейган арасындағы бәсеке "тең бола жаздады", бірақ ол Коннеллиді "көбінесе мінез-құлқына қарай" таңдады. Коннелли Вашингтонда көп рет болып, көптеген істер атқарған. Ол жүйеге жақсы біледі. Ол 1982, 1986 және 1990 жылдары округтік комиссияға қайта сайланды. 1992 жылы зейнетке шығар алдында Петти әр жарысқа дейін парад айналымын жасады, бірақ Оңтүстік 500-ден басқа, онда демократтық партиядан президенттікке кандидат Билл Клинтон бас маршал болды. 1993 жылы Петти республикалық кандидаттарды қолдау үшін саяси әрекеттер комитетін құрды. 1996 жылы ол Солтүстік Каролина штатының Мемлекеттік хатшысы лауазымына республикалық партиядан кандидат болды, бірақ жалпы сайлауда штат сенаторы Элейн Маршаллдан жеңілді. Петтиді қателікпен "жеңіске жетеді" деп есептеді, ал оның сайлау науқаны сирегірек болды. Жеңіліске ұшырағаннан кейін Петти: "Егер мен жеңемін деп ойламасам, қатыспаушы едім" деді. 2016 жылдың маусым айында ол Дональд Трамппен бірге сахнаға шықты.

Жарыстан кейінгі өмір

Пэти қазіргі уақытта Liberty Medical, Cheerios және GlaxoSmithKline өнімдерінің Nicorette және Goody's бас ауруына арналған ұнтағының баспасөз хатшысы болып табылады. Оның суреті Brawny қағаз сүлгілерінде қысқа мерзімге пайда болды, ол кезде компания өз имиджін бірнеше «нағыз Brawny адамымен» ауыстырды. General Mills компаниясы Пэти тақырыбында «43’s» деп аталатын таңбалы талшықтарды жасады, олардың қораптарында оның суреті мен өмірбаяны жазылған. 2008 жылғы «Swing Vote» фильмінде Пэти өзінің әйгілі «43» Plymouth машинасын қысқа уақытқа басқаруға рұқсат беріп, фильмнің басты кейіпкерін мақтады. Қоғамдық мүдделерді қорғай отырып, Пэти мен оның ұлы Кайл «Lifting It Right» атты автокөлік көтергіштерінің қауіпсіздігі бойынша оқу DVD-ін жүргізу үшін өздерінің біліктіліктерін пайдаланды. Бұл DVD Автокөлік көтергіштер институты (ALI) тарапынан өндіріліп, таратылды және жоғары мектептердегі кәсіптік оқу бағдарламаларында және колледждерде қолданылады. Ол бұрынғы мүшесі болған Civitan International коммерциялық емес ұйымы үшін қоғамдық қызмет туралы хабарламалар жазды. Сондай-ақ, ол «Victory Junction» деп аталатын жазғы лагерь құрды, ол ауыр сырқаттармен күресіп жатқан балаларға жазғы демалыс беруге және кез келген төтенше жағдайларда медициналық көмек көрсетуге арналған. 2011 жылдың мамырында Пэти 2011 жылғы Sprint Cup Series-тің STP 400 жарысының бас маршалы болып тағайындалды. Көпшілік орындыда ол әдетте өзінің таңбалық күн көзілдірігі мен Charlie 1 Horse ковбой шапанымен, үлкен жылан терісінен жасалған әшекейленген шапке тобымен және алдында әтеш қауырсындарымен көрінеді. Зейнеткерлікке шыққаннан кейін Пэти Джексонның (Вайоминг) оңтүстігінде 90 акр (36 гектар) жерді сатып алды.

NASCAR

(түйін) (Қалың – Біліктілік уақытымен берілген поул-позиция. Курсив – Ұпайлар тізімі немесе жаттығу уақытымен алынған поул-позиция. * – Көптеген кезеңдерді жетекке шығарды.)

Ұлы ұлттық сериясы

NASCAR Grand National Series нәтижелері Жыл Командасы № Өндіруші 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37 38 39 40 41 42 43 44 45 46 47 48 49 50 51 52 53 54 55 56 57 58 59 60 61 62 NGNC (NASCAR Grand National классификациясы) Ұпайлар Сілтеме 1958 Petty Enterprises 142 Olds FAY DAB CON FAY WIL HBO FAY CLB PIF ATL CLT MAR ODS OBS GPS GBF STR NWS BGS TRN RSD CLB NBS REF LIN HCY AWS RSP MCC SLS TOR17 37-орын 1016 42A BUF11 MCF BEL9 BRR CLB NSV AWS 2 BGS20 MBS16 DAR CLT BIR CSF GAF RCH HBO31 SAS22 MAR NWS23 42 ATL35 1959 24 FAY13 DAY 15-орын 3694 43 DAY57 HBO CON ATL WIL3 MAR7 TRN12 CLT19 NSV ASP PIF GPS ATL2 CLB WIL RCH BGS24 AWS CLT12 MBS27 CLT20 42 BGS9 CLB NWS REF HCY 43 Plymouth DAY26 HEI NSV29 AWS26 BGS GPS CLB DAR4 HCY RCH CSF HBO3 MAR15 AWS5 NWS3 CON7 1960 CLT12 CLB6 DAY10 DAY DAY3 CLT1 NWS18 PHO CLB6 MAR1 HCY3 WIL7 BGS4 GPS3 AWS9 DAR2 PIF11 HBO6 RCH6 HMS CLT55 BGS4 DAY11 HEI2 MAB2 MBS5 ATL20 BIR2 NSV6 AWS15 PIF13 CLB2 BGS9 DAR6 HCY12 CSF GSP7 HBO1* MAR22 NWS6 CLT2 RCH4 ATL7 2-орын 17228 42 SBO6 1961 43 CLT11 JSP4 DAY16 DAY DAYDNQ PIF2 AWS4 HMS ATL24 GPS2 BGS3 MAR8 NWS3 CLB6 HCY20 RCH1* MAR23 DAR32 CLT1 CLT RSD ASP CLT30 PIF15 BIR GPS16 BGS5 NOR HAS17 STR4 DAY ATL3 CLB7 MBS17 BRI4 NSV14* BGS5 AWS11 RCH9 SBO20 DAR26 ATL5 MAR17 CLT2 BRI23 HBO10 8-орын 14984 42 HBO2 HCY17 RCH18 CSF NWS3 GPS4 1962 CON13 CHT4* STR1 HCY10 RCH4 DTS11 2-орын 28440 43 AWS7 DAY DAY4 DAY2 CON2 AWS8 SVH14 HBO2 RCH20 CLB7 NWS1* GPS11 MBS2 MAR1 BGS5 BRI16 RCH3 HCY6 CON9* DAR15 PIF3 CLT4 ATL23 BGS3 AUG3 RCH19 SBO3 DAY30 CLB20 ASH3 GPS1 AUG2 SVH3 MBS16 BRI3 NSV2 HUN1* AWS7 BGS1 PIF1 VAL2 DAR5* MAR2 NWS1* CLT16 ATL4 41 AUG2 1963 43 BIR2 GGS1* THS11 RSD41 DAY12 DAY DAY6 PIF1 AWS1 HBO3 ATL8 HCY2 BRI4 AUG2 SBO1* MAR1 NWS1* CLT36 ATL12 DAY8 DTS11 ASH2 OBS16 BRR1* BRI2 NSV4 CLB1* AWS2 PIF2 BGS2 ONA10 DAR12 HCY15 THS1 CLT6 RSD36 2-орын 31170 41 RCH6 GPS4 BGS11 CLB1 THS13 ODS1 RCH2 BIR1* MBS15 GPS1 RCH6 MAR5 NWS26 SBO1* 42 DAR3* SVH15 BGS8 DTS4 HBO6 1964 CON3 JSP5* 1-орын 40252 43 AUG19* SVH1* RSD26 DAY DAY3* DAY1* RCH2 BRI8 GPS16 BGS3 ATL7 AWS17 HBO12 PIF15 CLB15 NWS7 MAR6 SVH3 DAR10 LGY17 HCY3 SBO1* CLT2 GPS2 ASH2 ATL2 CON1 NSV1* CHT2 BIR2 VAL13 PIF1 DAY16* ODS8 OBS3 BRR13 GLN21 BRI2* NSV1* MBS2 AWS25 DTS3 ONA1* CLB17 BGS2 DAR3* HCY5 HBO16 MAR2 SVH2 NWS19 CLT3* JAC2 41 ISP3 LIN2 STR15 RCH3 ODS3 HAR1* AUG25 1965 43 RSD DAY DAY DAY PIF ASW RCH HBO ATL GPS NWS MAR CLB BRI DAR LGY BGS HCY CLT CCF ASH HAR NSV BIR ATL GPS MBS VAL DAY ODS OBS ISP GLN BRI17 NSV1* CCF2 AWS1* SMR3* PIF AUG CLB2 DTS3 BLV20 BGS2 DAR HCY1 LIN19 ODS1 RCH MAR2 NWS33 CLT HBO CAR36 DTS 38-орын 5638 1966 42 AUG1 CLB2 AWS18 BLV20 BGS2 HCY2 RCH12 HBO 3-орын 22952 43 RSD25 DAY2* DAY DAY1* CAR BRI ATL25 HCY10 CLB6 GPS2 BGS3 NWS11 MAR3 DAR1* LGY1* MGR1* MON RCH2 CLT22 DTS18 ASH17 PIF SMR AWS1* BLV21 GPS DAY29 ODS BRR OXF3 FON2 ISP15 BRI2* SMR29 NSV1* ATL1* DAR2* MAR23 NWS26 CLT38 CAR28 1967 AUG1* RSD21 DAY DAY5 DAY8 AWS1* BRI34 GPS19 BGS2* ATL22 CLB1* HCY1 NWS7 MAR1 SVH2 RCH1* DAR1* BLV2* LGY1* CLT4 ASH3 MGR1* SMR1* BIR3 CAR1* GPS1 MGY2 DAY11 TRN1* OXF2* FDA1* ISP1 BRI1* SMR2 NSV1* ATL17* BGS1* CLB1 SVH1* DAR1* HCY1 RCH1* BLV1* HBO1* MAR1 NWS1* CLT18 CAR28 AWS2 1-орын 42472 1968 MGR2 MGY1* RSD10 DAY8 BRI2 RCH17 ATL6 HCY1 GPS1 CLB5 NWS26 MAR15* AUG18 AWS3 DAR3 BLV14* LGY6 CLT38 ASH1* MGR3 SMR1* BIR1* CAR26 GPS1 DAY21 ISP4* OXF1* FDA1* TRN22 BRI24 SMR1* NSV2* ATL5 CLB21 BGS2* AWS26 SBO1* LGY2 DAR20 HCY4 RCH1* BLV3 HBO1* MAR1* NWS1* AUG3 CLT32 CAR1* JFC2 3-орын 3123 1969 MGR1* MGY2* 2-орын 3813 Ford RSD1* DAY DAY6 DAY8 CAR5 AUG2 BRI7 ATL9 CLB3 HCY2 GPS5 RCH2 NWS7 MAR1 AWS23 DAR11 BLV LGY CLT19 MGR3 SMR20 MCH3 KPT1 GPS3 NCF2 DAY5 DOV1* TPN25 TRN29 BLV1 BRI23 NSV1* SMR1* ATL3 MCH3 SBO3 BGS1 AWS23 DAR9 HCY3 RCH19 TALWth CLB2* MAR1 NWS2* CLT27 SVH2 AUG2 CAR32 JFC3 MGR6 TWS21 1970 Plymouth RSD5 DAY6 DAY DAY39 RCH2* CAR1* SVH1* ATL5 BRI24 TAL7 NWS1* DAR18 BLV LGY CLT SMR MAR MCH28* RSD1* HCY KPT1* GPS19 DAY18 AST1* TPN2 TRN1* BRI5 SMR1* NSV16 ATL1* CLB2 ONA1* MCH14 TAL7 BGS1* SBO1* DAR5 HCY2 RCH1* DOV1* NWS2* CLT23 MAR1* MGR1 CAR6 LGY 4-орын 3447 Robertson Racing CLB1* NCF1* 1971 Petty Enterprises RSD20 DAY3 DAY DAY1* ONT3 RCH1* CAR1* HCY1* BRI2* ATL2 CLB1 GPS7 SMR1* NWS1 MAR1 DAR20 SBO2 TAL38 ASH1* KPT17 CLT4 DOV3 MCH6 RSD13 HOU7 GPS1 DAY2 BRI3 AST1* ISP1* TRN1* NSV1* ATL1* BGS2 ONA1* MCH2 TAL2 CLB1 HCY3 DAR2 MAR3 CLT4* DOV1 CAR1 MGR RCH1* NWS3* TWS1* 1-орын 4435

NASCAR Grand National Series results Year Team No. Make 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37 38 39 40 41 42 43 44 45 46 47 48 49 50 51 52 53 54 55 56 57 58 59 60 61 62 NGNC (NASCAR Grand National classification) Pts Ref 1958 Petty Enterprises 142 Olds FAY DAB CON FAY WIL HBO FAY CLB PIF ATL CLT MAR ODS OBS GPS GBF STR NWS BGS TRN RSD CLB NBS REF LIN HCY AWS RSP MCC SLS TOR17 37th 1016 42A BUF11 MCF BEL9 BRR CLB NSV AWS 2 BGS20 MBS16 DAR CLT BIR CSF GAF RCH HBO31 SAS22 MAR NWS23 42 ATL35 1959 24 FAY13 DAY 15th 3694 43 DAY57 HBO CON ATL WIL3 MAR7 TRN12 CLT19 NSV ASP PIF GPS ATL2 CLB WIL RCH BGS24 AWS CLT12 MBS27 CLT20 42 BGS9 CLB NWS REF HCY 43 Plymouth DAY26 HEI NSV29 AWS26 BGS GPS CLB DAR4 HCY RCH CSF HBO3 MAR15 AWS5 NWS3 CON7 1960 CLT12 CLB6 DAY10 DAY DAY3 CLT1 NWS18 PHO CLB6 MAR1 HCY3 WIL7 BGS4 GPS3 AWS9 DAR2 PIF11 HBO6 RCH6 HMS CLT55 BGS4 DAY11 HEI2 MAB2 MBS5 ATL20 BIR2 NSV6 AWS15 PIF13 CLB2 BGS9 DAR6 HCY12 CSF GSP7 HBO1* MAR22 NWS6 CLT2 RCH4 ATL7 2nd 17228 42 SBO6 1961 43 CLT11 JSP4 DAY16 DAY DAYDNQ PIF2 AWS4 HMS ATL24 GPS2 BGS3 MAR8 NWS3 CLB6 HCY20 RCH1* MAR23 DAR32 CLT1 CLT RSD ASP CLT30 PIF15 BIR GPS16 BGS5 NOR HAS17 STR4 DAY ATL3 CLB7 MBS17 BRI4 NSV14* BGS5 AWS11 RCH9 SBO20 DAR26 ATL5 MAR17 CLT2 BRI23 HBO10 8th 14984 42 HBO2 HCY17 RCH18 CSF NWS3 GPS4 1962 CON13 CHT4* STR1 HCY10 RCH4 DTS11 2nd 28440 43 AWS7 DAY DAY4 DAY2 CON2 AWS8 SVH14 HBO2 RCH20 CLB7 NWS1* GPS11 MBS2 MAR1 BGS5 BRI16 RCH3 HCY6 CON9* DAR15 PIF3 CLT4 ATL23 BGS3 AUG3 RCH19 SBO3 DAY30 CLB20 ASH3 GPS1 AUG2 SVH3 MBS16 BRI3 NSV2 HUN1* AWS7 BGS1 PIF1 VAL2 DAR5* MAR2 NWS1* CLT16 ATL4 41 AUG2 1963 43 BIR2 GGS1* THS11 RSD41 DAY12 DAY DAY6 PIF1 AWS1 HBO3 ATL8 HCY2 BRI4 AUG2 SBO1* MAR1 NWS1* CLT36 ATL12 DAY8 DTS11 ASH2 OBS16 BRR1* BRI2 NSV4 CLB1* AWS2 PIF2 BGS2 ONA10 DAR12 HCY15 THS1 CLT6 RSD36 2nd 31170 41 RCH6 GPS4 BGS11 CLB1 THS13 ODS1 RCH2 BIR1* MBS15 GPS1 RCH6 MAR5 NWS26 SBO1* 42 DAR3* SVH15 BGS8 DTS4 HBO6 1964 CON3 JSP5* 1st 40252 43 AUG19* SVH1* RSD26 DAY DAY3* DAY1* RCH2 BRI8 GPS16 BGS3 ATL7 AWS17 HBO12 PIF15 CLB15 NWS7 MAR6 SVH3 DAR10 LGY17 HCY3 SBO1* CLT2 GPS2 ASH2 ATL2 CON1 NSV1* CHT2 BIR2 VAL13 PIF1 DAY16* ODS8 OBS3 BRR13 GLN21 BRI2* NSV1* MBS2 AWS25 DTS3 ONA1* CLB17 BGS2 DAR3* HCY5 HBO16 MAR2 SVH2 NWS19 CLT3* JAC2 41 ISP3 LIN2 STR15 RCH3 ODS3 HAR1* AUG25 1965 43 RSD DAY DAY DAY PIF ASW RCH HBO ATL GPS NWS MAR CLB BRI DAR LGY BGS HCY CLT CCF ASH HAR NSV BIR ATL GPS MBS VAL DAY ODS OBS ISP GLN BRI17 NSV1* CCF2 AWS1* SMR3* PIF AUG CLB2 DTS3 BLV20 BGS2 DAR HCY1 LIN19 ODS1 RCH MAR2 NWS33 CLT HBO CAR36 DTS 38th 5638 1966 42 AUG1 CLB2 AWS18 BLV20 BGS2 HCY2 RCH12 HBO 3rd 22952 43 RSD25 DAY2* DAY DAY1* CAR BRI ATL25 HCY10 CLB6 GPS2 BGS3 NWS11 MAR3 DAR1* LGY1* MGR1* MON RCH2 CLT22 DTS18 ASH17 PIF SMR AWS1* BLV21 GPS DAY29 ODS BRR OXF3 FON2 ISP15 BRI2* SMR29 NSV1* ATL1* DAR2* MAR23 NWS26 CLT38 CAR28 1967 AUG1* RSD21 DAY DAY5 DAY8 AWS1* BRI34 GPS19 BGS2* ATL22 CLB1* HCY1 NWS7 MAR1 SVH2 RCH1* DAR1* BLV2* LGY1* CLT4 ASH3 MGR1* SMR1* BIR3 CAR1* GPS1 MGY2 DAY11 TRN1* OXF2* FDA1* ISP1 BRI1* SMR2 NSV1* ATL17* BGS1* CLB1 SVH1* DAR1* HCY1 RCH1* BLV1* HBO1* MAR1 NWS1* CLT18 CAR28 AWS2 1st 42472 1968 MGR2 MGY1* RSD10 DAY8 BRI2 RCH17 ATL6 HCY1 GPS1 CLB5 NWS26 MAR15* AUG18 AWS3 DAR3 BLV14* LGY6 CLT38 ASH1* MGR3 SMR1* BIR1* CAR26 GPS1 DAY21 ISP4* OXF1* FDA1* TRN22 BRI24 SMR1* NSV2* ATL5 CLB21 BGS2* AWS26 SBO1* LGY2 DAR20 HCY4 RCH1* BLV3 HBO1* MAR1* NWS1* AUG3 CLT32 CAR1* JFC2 3rd 3123 1969 MGR1* MGY2* 2nd 3813 Ford RSD1* DAY DAY6 DAY8 CAR5 AUG2 BRI7 ATL9 CLB3 HCY2 GPS5 RCH2 NWS7 MAR1 AWS23 DAR11 BLV LGY CLT19 MGR3 SMR20 MCH3 KPT1 GPS3 NCF2 DAY5 DOV1* TPN25 TRN29 BLV1 BRI23 NSV1* SMR1* ATL3 MCH3 SBO3 BGS1 AWS23 DAR9 HCY3 RCH19 TALWth CLB2* MAR1 NWS2* CLT27 SVH2 AUG2 CAR32 JFC3 MGR6 TWS21 1970 Plymouth RSD5 DAY6 DAY DAY39 RCH2* CAR1* SVH1* ATL5 BRI24 TAL7 NWS1* DAR18 BLV LGY CLT SMR MAR MCH28* RSD1* HCY KPT1* GPS19 DAY18 AST1* TPN2 TRN1* BRI5 SMR1* NSV16 ATL1* CLB2 ONA1* MCH14 TAL7 BGS1* SBO1* DAR5 HCY2 RCH1* DOV1* NWS2* CLT23 MAR1* MGR1 CAR6 LGY 4th 3447 Robertson Racing CLB1* NCF1* 1971 Petty Enterprises RSD20 DAY3 DAY DAY1* ONT3 RCH1* CAR1* HCY1* BRI2* ATL2 CLB1 GPS7 SMR1* NWS1 MAR1 DAR20 SBO2 TAL38 ASH1* KPT17 CLT4 DOV3 MCH6 RSD13 HOU7 GPS1 DAY2 BRI3 AST1* ISP1* TRN1* NSV1* ATL1* BGS2 ONA1* MCH2 TAL2 CLB1 HCY3 DAR2 MAR3 CLT4* DOV1 CAR1 MGR RCH1* NWS3* TWS1* 1st 4435

Уинстон кубогы сериясы

NASCAR Winston Cup Series нәтижелері Жыл Командасы № Түрі 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 NWCC (NASCAR Winston Cup классификациясы) Ұп. Сілтеме 1972 Petty Enterprises 43 Plymouth RSD1 DAY26 RCH1 ONT4 CAR2 ATL6 BRI3 DAR2 NWS1 MAR1 RSD23* BRI2 TRN3 NSV2 RCH1* DOV2 MAR1 NWS1 CAR2 1-орын 8701.4 Dodge TAL5 CLT19 DOV2 MCH3 TWS1* DAY2 ATL2 TAL7 MCH4 DAR3 CLT10 TWS3 1973 RSD21 DAY1 RCH1* CAR23 BRI2 ATL34 NWS1* DAR7 MAR21 TAL35 NSV13 CLT13 DOV4 TWS1 RSD2 MCH3 DAY2 BRI21 ATL33 TAL14 NSV2 DAR4 RCH1* DOV7 NWS2* MAR1 CLT2 CAR35 5-орын 6877.95 1974 RSD2 DAY1 RCH2 CAR1* BRI23 ATL6 DAR20 NWS1* MAR2 TAL3 NSV1 DOV3 CLT2 RSD25 MCH1* DAY2 BRI3 NSV13* ATL1 POC1* TAL1 MCH2 DAR35 RCH1* DOV1* NWS2 MAR29 CLT2 CAR3 ONT15* 1-орын 5037.75 1975 RSD7 DAY7 RCH1* CAR3 BRI1* ATL1* NWS1* DAR26 MAR1* TAL19 NSV7 DOV3 CLT1* RSD1 MCH2 DAY1 NSV2 POC2 TAL2 MCH1 DAR2* DOV1* NWS1* MAR22 CLT1* RCH28 CAR35 BRI1* ATL3 ONT16 1-орын 4783 1976 RSD25 DAY2 CAR1* RCH2 BRI27 ATL28 NWS2 DAR23 MAR4 TAL4 NSV2 DOV6 CLT2 RSD9 MCH4 DAY22 NSV2 POC1 TAL20 MCH3 BRI2 DAR2 RCH3 DOV2 MAR4 NWS3 CLT8 CAR1* ATL28 ONT27 2-орын 4449 1977 RSD3 DAY26 RCH6 CAR1* ATL1 NWS2 DAR3 BRI3 MAR3 TAL20 NSV5 DOV3 CLT1* RSD1* MCH2 DAY1* NSV3 POC2 TAL11 MCH8 BRI22 DAR4 RCH2 DOV23 MAR4 NWS24* CLT32 CAR2 ATL6 ONT2 2-орын 4614 1978 RSD16 DAY33 RCH22 CAR4 ATL26 BRI25 DAR5 NWS2 MAR3 TAL11 DOV7 CLT8 NSV3 RSD2 MCH6 DAY4 NSV23 POC30 TAL7 6-орын 3949 Chevy MCH14 BRI5 DAR3 RCH20 DOV27 MAR6 NWS4 CLT27 CAR6 ATL2 ONT34 1979 RSD32 CAR32 RCH5 NWS2* DAR2 MAR1* NSV2* CLT2 TWS6 RSD3 MCH5 NSV5 POC2 MCH1 BRI2 DAR9 RCH6 DOV1 MAR2 CLT4 NWS3 CAR1 ATL6 ONT5 1-орын 4830 Olds DAY1 ATL11 BRI4 TAL4 DOV30 DAY5 TAL4 1980 Chevy RSD3 RCH3 CAR2 ATL33 BRI8 DAR9 NWS1* MAR3 NSV1 DOV2 CLT4 TWS2 RSD8 MCH5 NSV5 POC33 MCH5 BRI4 DAR9 RCH2 DOV17 NWS18 MAR15 CLT27 CAR14 ATL21 ONT30 4-орын 4255 Olds DAY25 TAL31 DAY5 TAL18 1981 42 Chevy RSD5 8-орын 3880 43 Buick DAY1 RCH3 CAR3 ATL38 BRI29 NWS1 DAR33 MAR28 TAL39 NSV4 DOV19 CLT24 TWS4 RSD3 MCH6 DAY3 NSV9 POC2 TAL40 MCH1* BRI24 DAR30 RCH11 DOV10 MAR18 NWS21 CLT30 CAR4 ATL26 RSD7 1982 Pontiac DAY27 RCH2 BRI7 ATL2 CAR30 DAR31 NWS5 MAR15 TAL27 NSV9 DOV24 CLT8 POC7 RSD36 MCH26 DAY25 NSV7 POC2* TAL3 MCH2 BRI26 DAR2 RCH13 DOV30 NWS4 CLT8 MAR3 CAR6 ATL15 RSD31 5-орын 3814 1983 DAY38 RCH8 CAR1 ATL5 DAR25 NWS10 MAR17 TAL1* NSV6 DOV7 BRI5 CLT2 RSD10 POC3 MCH11 DAY33 NSV19 POC10 TAL4 MCH6 BRI9 DAR12 RCH6 DOV9 MAR9 NWS12 CLT1 CAR26 ATL5 RSD10 4-орын 4042 1984 Curb Racing DAY31 RCH15 CAR4 ATL4 BRI8 NWS12 DAR7 MAR12 TAL6 NSV7 DOV1 CLT34 RSD23 POC13 MCH34 DAY1 NSV25 POC27 TAL23 MCH9 BRI17 DAR29 RCH5 DOV37 MAR8 CLT9 NWS18 CAR15 ATL8 RSD14 10-орын 3643 1985 DAY34 RCH26 CAR8 ATL13 BRI8 DAR33 NWS21 MAR7 TAL27 DOV7 CLT26 RSD7 POC33 MCH30 DAY29 POC27 TAL6 MCH37 BRI8 DAR12 RCH3 DOV9 MAR22 NWS8 CLT10 CAR33 ATL10 RSD8 14-орын 3140 1986 Petty Enterprises DAY36 RCH20 CAR3 ATL11 BRI14 DAR7 NWS29 MAR28 TAL7 DOV6 CLTWth† RSD6 POC19 MCH13 DAY22 POC34 TAL37 GLN10 MCH18 BRI7 DAR40 RCH4 DOV12 MAR16 NWS3 CLT35 CAR8 ATL2 RSD21 14-орын 3314 U. S. Racing 6 Chevy CLT38 1987 Petty Enterprises 43 Pontiac DAY3 CAR15 RCH23 ATL14 DAR3 NWS6 BRI2 MAR22 TAL16 CLT4 DOV36 POC29 RSD6 MCH12 DAY26 POC8 TAL37 GLN14 MCH11 BRI5 DAR3 RCH5 DOV9 MAR13 NWS9 CLT5 CAR17 RSD4 ATL30 8-орын 3708 1988 DAY34 RCH3 CAR41 ATL23 DAR41 BRI6 NWS6 MAR32 TAL20 CLT15 DOV15 RSD6 POC26 MCH24 DAY20 POC28 TAL21 GLN17 MCH39 BRI8 DAR33 RCH34 DOV38 MAR27 CLT38 NWS18 CAR25 PHO35 ATL36 22-орын 2644 1989 DAY17 CAR16 ATL27 RCHDNQ DAR15 BRIDNQ NWSDNQ MAR24 TAL23 CLT19 DOV20 SON26 POC25 MCH30 DAY20 POC38 TAL21 GLN13 MCH18 BRIDNQ DAR35 RCH33 DOV30 MAR24 CLT34 NWS32 CAR34 PHO42 ATL28 29-орын 2148 1990 DAY34 RCH35 CAR32 ATL25 DAR21 BRI26 NWS29 MAR20 TAL29 CLT27 DOV21 SON26 POC38 MCH11 DAY36 POC9 TAL29 GLN18 MCH33 BRI29 DAR34 RCH21 DOV16 MAR29 NWS17 CLT20 CAR21 PHO23 ATL17 26-орын 2556 1991 DAY19 RCH11 CAR15 ATL38 DAR37 BRI17 NWS16 MAR14 TAL40 CLT20 DOV17 SON34 POC11 MCH35 DAY22 POC31 TAL18 GLN9 MCH23 BRI12 DAR16 RCH24 DOV20 MAR30 NWS19 CLT12 CAR16 PHO41 ATL22 24-орын 2817 1992 DAY16 CAR16 RCH21 ATL16 DAR32 BRI27 NWS31 MAR29 TAL15 CLT41 DOV20 SON21 POC16 MCH15 DAY36 POC20 TAL15 GLN28 MCH18 BRI16 DAR20 RCH16 DOV28 MAR18 NWS27 CLT27 CAR25 PHO22 ATL35 26-орын 2731† – After his backup car was deemed ineligible to race, Petty bought the race slot from D. K. Ulrich

NASCAR Winston Cup Series results Year Team No. Make 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 NWCC (NASCAR Winston Cup classification) Pts Ref 1972 Petty Enterprises 43 Plymouth RSD1 DAY26 RCH1 ONT4 CAR2 ATL6 BRI3 DAR2 NWS1 MAR1 RSD23* BRI2 TRN3 NSV2 RCH1* DOV2 MAR1 NWS1 CAR2 1st 8701.4 Dodge TAL5 CLT19 DOV2 MCH3 TWS1* DAY2 ATL2 TAL7 MCH4 DAR3 CLT10 TWS3 1973 RSD21 DAY1 RCH1* CAR23 BRI2 ATL34 NWS1* DAR7 MAR21 TAL35 NSV13 CLT13 DOV4 TWS1 RSD2 MCH3 DAY2 BRI21 ATL33 TAL14 NSV2 DAR4 RCH1* DOV7 NWS2* MAR1 CLT2 CAR35 5th 6877.95 1974 RSD2 DAY1 RCH2 CAR1* BRI23 ATL6 DAR20 NWS1* MAR2 TAL3 NSV1 DOV3 CLT2 RSD25 MCH1* DAY2 BRI3 NSV13* ATL1 POC1* TAL1 MCH2 DAR35 RCH1* DOV1* NWS2 MAR29 CLT2 CAR3 ONT15* 1st 5037.75 1975 RSD7 DAY7 RCH1* CAR3 BRI1* ATL1* NWS1* DAR26 MAR1* TAL19 NSV7 DOV3 CLT1* RSD1 MCH2 DAY1 NSV2 POC2 TAL2 MCH1 DAR2* DOV1* NWS1* MAR22 CLT1* RCH28 CAR35 BRI1* ATL3 ONT16 1st 4783 1976 RSD25 DAY2 CAR1* RCH2 BRI27 ATL28 NWS2 DAR23 MAR4 TAL4 NSV2 DOV6 CLT2 RSD9 MCH4 DAY22 NSV2 POC1 TAL20 MCH3 BRI2 DAR2 RCH3 DOV2 MAR4 NWS3 CLT8 CAR1* ATL28 ONT27 2nd 4449 1977 RSD3 DAY26 RCH6 CAR1* ATL1 NWS2 DAR3 BRI3 MAR3 TAL20 NSV5 DOV3 CLT1* RSD1* MCH2 DAY1* NSV3 POC2 TAL11 MCH8 BRI22 DAR4 RCH2 DOV23 MAR4 NWS24* CLT32 CAR2 ATL6 ONT2 2nd 4614 1978 RSD16 DAY33 RCH22 CAR4 ATL26 BRI25 DAR5 NWS2 MAR3 TAL11 DOV7 CLT8 NSV3 RSD2 MCH6 DAY4 NSV23 POC30 TAL7 6th 3949 Chevy MCH14 BRI5 DAR3 RCH20 DOV27 MAR6 NWS4 CLT27 CAR6 ATL2 ONT34 1979 RSD32 CAR32 RCH5 NWS2* DAR2 MAR1* NSV2* CLT2 TWS6 RSD3 MCH5 NSV5 POC2 MCH1 BRI2 DAR9 RCH6 DOV1 MAR2 CLT4 NWS3 CAR1 ATL6 ONT5 1st 4830 Olds DAY1 ATL11 BRI4 TAL4 DOV30 DAY5 TAL4 1980 Chevy RSD3 RCH3 CAR2 ATL33 BRI8 DAR9 NWS1* MAR3 NSV1 DOV2 CLT4 TWS2 RSD8 MCH5 NSV5 POC33 MCH5 BRI4 DAR9 RCH2 DOV17 NWS18 MAR15 CLT27 CAR14 ATL21 ONT30 4th 4255 Olds DAY25 TAL31 DAY5 TAL18 1981 42 Chevy RSD5 8th 3880 43 Buick DAY1 RCH3 CAR3 ATL38 BRI29 NWS1 DAR33 MAR28 TAL39 NSV4 DOV19 CLT24 TWS4 RSD3 MCH6 DAY3 NSV9 POC2 TAL40 MCH1* BRI24 DAR30 RCH11 DOV10 MAR18 NWS21 CLT30 CAR4 ATL26 RSD7 1982 Pontiac DAY27 RCH2 BRI7 ATL2 CAR30 DAR31 NWS5 MAR15 TAL27 NSV9 DOV24 CLT8 POC7 RSD36 MCH26 DAY25 NSV7 POC2* TAL3 MCH2 BRI26 DAR2 RCH13 DOV30 NWS4 CLT8 MAR3 CAR6 ATL15 RSD31 5th 3814 1983 DAY38 RCH8 CAR1 ATL5 DAR25 NWS10 MAR17 TAL1* NSV6 DOV7 BRI5 CLT2 RSD10 POC3 MCH11 DAY33 NSV19 POC10 TAL4 MCH6 BRI9 DAR12 RCH6 DOV9 MAR9 NWS12 CLT1 CAR26 ATL5 RSD10 4th 4042 1984 Curb Racing DAY31 RCH15 CAR4 ATL4 BRI8 NWS12 DAR7 MAR12 TAL6 NSV7 DOV1 CLT34 RSD23 POC13 MCH34 DAY1 NSV25 POC27 TAL23 MCH9 BRI17 DAR29 RCH5 DOV37 MAR8 CLT9 NWS18 CAR15 ATL8 RSD14 10th 3643 1985 DAY34 RCH26 CAR8 ATL13 BRI8 DAR33 NWS21 MAR7 TAL27 DOV7 CLT26 RSD7 POC33 MCH30 DAY29 POC27 TAL6 MCH37 BRI8 DAR12 RCH3 DOV9 MAR22 NWS8 CLT10 CAR33 ATL10 RSD8 14th 3140 1986 Petty Enterprises DAY36 RCH20 CAR3 ATL11 BRI14 DAR7 NWS29 MAR28 TAL7 DOV6 CLTWth† RSD6 POC19 MCH13 DAY22 POC34 TAL37 GLN10 MCH18 BRI7 DAR40 RCH4 DOV12 MAR16 NWS3 CLT35 CAR8 ATL2 RSD21 14th 3314 U. S. Racing 6 Chevy CLT38 1987 Petty Enterprises 43 Pontiac DAY3 CAR15 RCH23 ATL14 DAR3 NWS6 BRI2 MAR22 TAL16 CLT4 DOV36 POC29 RSD6 MCH12 DAY26 POC8 TAL37 GLN14 MCH11 BRI5 DAR3 RCH5 DOV9 MAR13 NWS9 CLT5 CAR17 RSD4 ATL30 8th 3708 1988 DAY34 RCH3 CAR41 ATL23 DAR41 BRI6 NWS6 MAR32 TAL20 CLT15 DOV15 RSD6 POC26 MCH24 DAY20 POC28 TAL21 GLN17 MCH39 BRI8 DAR33 RCH34 DOV38 MAR27 CLT38 NWS18 CAR25 PHO35 ATL36 22nd 2644 1989 DAY17 CAR16 ATL27 RCHDNQ DAR15 BRIDNQ NWSDNQ MAR24 TAL23 CLT19 DOV20 SON26 POC25 MCH30 DAY20 POC38 TAL21 GLN13 MCH18 BRIDNQ DAR35 RCH33 DOV30 MAR24 CLT34 NWS32 CAR34 PHO42 ATL28 29th 2148 1990 DAY34 RCH35 CAR32 ATL25 DAR21 BRI26 NWS29 MAR20 TAL29 CLT27 DOV21 SON26 POC38 MCH11 DAY36 POC9 TAL29 GLN18 MCH33 BRI29 DAR34 RCH21 DOV16 MAR29 NWS17 CLT20 CAR21 PHO23 ATL17 26th 2556 1991 DAY19 RCH11 CAR15 ATL38 DAR37 BRI17 NWS16 MAR14 TAL40 CLT20 DOV17 SON34 POC11 MCH35 DAY22 POC31 TAL18 GLN9 MCH23 BRI12 DAR16 RCH24 DOV20 MAR30 NWS19 CLT12 CAR16 PHO41 ATL22 24th 2817 1992 DAY16 CAR16 RCH21 ATL16 DAR32 BRI27 NWS31 MAR29 TAL15 CLT41 DOV20 SON21 POC16 MCH15 DAY36 POC20 TAL15 GLN28 MCH18 BRI16 DAR20 RCH16 DOV28 MAR18 NWS27 CLT27 CAR25 PHO22 ATL35 26th 2731† – After his backup car was deemed ineligible to race, Petty bought the race slot from D. K. Ulrich

Халықаралық жарыстар

(түйін) (Қалың – Бірінші орын. * – Көптеген айналымдарды жетекшілік етті.) Чемпиондар жарысының халықаралық нәтижелері Маусым 1 2 3 4 Орын. Ұпайлар Сілтеме 1973–74 Porsche RSD7 RSD10 RSD10 DAY 10-шы NA 1974–75 Chevy MCH10 RSD5 RSD10 DAY 10-шы NA 1975–76 MCH6 RSD6 RSD11 DAY 10-шы NA 1976–77 MCH6 RSD3 RSD9 DAY4 6-шы NA 1977–78 MCH4 RSD2 RSD5 DAY8 5-ші NA 1989 Chevy DAY9 NZH12 MCH11 GLN12 12-ші 16

Кино және теледидардағы рөлдері

2011 жылы Пети Modern HotrodZ шоуында болды. Petty's Garage қазір жалпы жұртшылық үшін жеке машиналар жасайды, олардың көпшілігі шектеулі нұсқада. Ол "Swing Vote" фильмінде өзінің әйгілі көк No. 43 машинасымен өзі ретінде түсті, сондай-ақ Бадқа Президентпен кездесу үшін әуежайға дейін өз көлігін жүргізуге рұқсат берді. Петти Дисней/Пиксардың 2006 жылғы "Көліктер" анимациялық фильмінде Стрип Уэзерстің (өзінің ойдан шығарылған нұсқасы), сонымен қатар "Патша" деп белгілі дауысын берді. Оның машинасы, Road Runner Superbird ерекше "Petty Blue" түсімен және 43 нөмірімен, фильмдегі машинаның үлгісі ретінде де пайдаланылды. Ол "Пистон кубогы" жарысында зейнетке шығар алдында тағы бір жеңіске жете алады деп үміттенеді. Фильмнің соңында Чик Хикстің ұзақ жылдар бойы қарсыласы болғандықтан туған апат 1993 жылы Русти Уоллестің Уинстон 500 жарысындағы нақты оқиғасының қайта жаңғыртуы болды, бірақ жаңадан жарысқа шыққан Lightning McQueen оған финиш сызығына жетуге көмектескен эпизод 1976 жылғы оқиғаға негізделген, бірақ бұл көмек пит-топтан келді. Петтидің әйелі Линда сол фильмде 1976 жылғы Chrysler Town & Country универсалына (Петтидің отбасылық машинасының негізінде) "Патшаның әйелі" рөлінде дауыс берді. Петти кейіпкері "Көліктер 2" (2011) фильмінде пайда болмады, бірақ "Көліктер 3" (2017) фильмінде қайта оралды, онда Петти өзінің кейіпкерін, құрбысы және жаңа Dinoco жарысшысы Кал Уэзерстің бас механігі ретінде сомдады. Кал Уэзерстің дауысын Петтидің ұлы, жарысшы Кайл Петти берді. Петти Том Круздың "Жылдамдық күндері" (1990) фильмінде де түсті. Ол Бёрт Рейнольдстың "Строкер Эйс" (1983) фильмінде өзін-өзі сомдады. Петти "43: Ричард Петти тарихы" (1972) фильмінде өзін-өзі сомдады (Victory Lane Production, Video Gems шығарды, 1986 жылы United American Video таратты). 1989 жылы Петти өзінің әйгілі көк No. 43 машинасымен "Жылдамдық аймағы" фильмінде түсті. 1967 жылы Петти Солтүстік Каролина штатының Конкорд қаласындағы Шарлотта моторлы автожолында түсірілген Элвис Преслидің "Спидвей" фильмінің титрлерінде пайда болды. Бұл фильм 1968 жылы жарық көрді. Ол NASCAR-дың "Petty Blue" атты деректі фильмінде болды. Петти 1994 жылдың 7-20 маусымы аралығында Alley Oop күнделікті комикс-жолағында пайда болды, онда ол қашып кеткен динозаврды (20 ғасырға жеткізілген) ұстауға көмектесу үшін пикап жүргізді. Петти Хауард Хоукстың "Red Line 7000" фильмінде (1965) өзін-өзі сомдады.

In 2011, Petty was featured in the show Modern HotrodZ. Petty's Garage now builds Custom cars for the general public, most of which are Limited Edition. He appeared as himself in the movie Swing Vote driving in his famous blue No. 43 car, and letting Bud drive his car to Air Force One to meet the President. Petty voiced Strip Weathers (a fictionalized version of himself), also known as "The King", in the Disney/Pixar animated movie Cars (2006). His car, the Road Runner Superbird with the distinctive "Petty Blue" tint and the number 43, is also the model used for the car in the movie. He is hoping to get one more victory in him before he can retire from racing on the Piston Cup circuit. Though The King's accident caused by his longtime running rival Chick Hicks at the end of the film was a re creation of Rusty Wallace's real life Winston 500 accident in 1993, the bit in which rookie racer Lightning McQueen assists him to the finish line is based on the 1976 incident, albeit by the pit crew. Petty's wife Lynda voiced The King's wife, a 1976 Chrysler Town & Country station wagon (based on Petty's family car), in that movie as well. Petty's character did not appear in Cars 2 (2011), but did return in Cars 3 (2017), in which Petty voiced his character as the crew chief of his nephew and new Dinoco racer Cal Weathers, who was voiced by driver Kyle Petty, who is Petty's son. Petty appeared in the Tom Cruise movie Days of Thunder (1990). He appeared in the Burt Reynolds movie Stroker Ace (1983) as himself. Petty appeared as himself in the movie 43: The Richard Petty Story (1972) (a Victory Lane Production, released by Video Gems, distributed by United American Video in 1986). In 1989, Petty appeared as himself in the movie Speed Zone, driving in his famous blue No. 43 car. In 1967, Petty appeared in the opening credits of the Elvis Presley movie Speedway that was shot and filmed at the Charlotte Motor Speedway in Concord, North Carolina. This movie was released in 1968. He was in Petty Blue, a documentary by NASCAR. Petty guest starred in the Alley Oop daily comic strip from June 7 to June 20, 1994, in which he drove a pickup truck to help corral an escaped dinosaur (that had been transported to the 20th century). Petty appeared as himself in the (1965) Howard Hawks film Red Line 7000.