Кіріспе

Американдық жарыс жүргізушісі (1961–1993)

Дэвид Карл Эллисон (25 ақпан 1961 – 13 шілде 1993) – американдық NASCAR жүргізушісі. Ол NASCAR Кубогы сериясында Роберт Йейтс командасы үшін №28 Texaco Havoline Ford көлігін жүргізуімен ең көп танылды. Флорида штатының Голливуд қаласында туған, ол Бобби мен Джуди Эллисонның төрт баласының үлкені болды. Отбасы Алабама штатының Хьюитаун қаласына көшіп, Бобби Эллисонның інісі Дони, Ред Фармер және Нил Боннеттпен бірге «Алабама бандасы» деп белгілі болды.

Ерте мансап

Өскен кезінде Аллисон спортпен айналысып, футбол ойнауға ұмтылған, бірақ автокөлік жарыстарын таңдады. Ол мектепті бітіргеннен кейін әкесінің NASCAR Winston Cup Series командасында жұмыс істей бастады және "Peach Fuzz Gang" деп аталатын достарымен бірге Chevy Nova жарыс машинасының құрастыруына қатысты. Ол мансабын 1979 жылы Бирмингем халықаралық жарыс жолында бастады және алғашқы жарысында алтыншы стартта жеңіске жетті. Аллисон BIR-де тұрақты жеңімпаз болды, ал 1983 жылы Америка Автокөлік Жарыс Клубы (ARCA) сериясында жарысты. Аллисон 1983 жылы өзінің үй трассасында, Таладега суперспидвейінде екі ARCA жарысын жеңіп алды және 1984 жылы ARCA жыл жаңашылы (Rookie of the Year) атағын иеленді, серияда екінші орынды алды. Сол жылы ол өзінің бірінші әйелі Дебораға үйленді. Аллисон 1985 жылы ARCA сериясында жарысын жалғастырып, серияда сегіз жарыста жеңіске жетті, оның төртеуі Таладега суперспидвейінде болды. Ол NASCAR-дың төменгі дивизиондарында да қатысты. Busch сериясында оның команда басшысы Ред Фермер болды. 1985 жылдың шілдесінде автомобиль иесі Хосс Эллингтон Аллисонға NASCAR Winston Cup Series машинасын Таладега 500 жарысында жүргізу мүмкіндігін берді. Аллисон Эллингтонның Chevrolet машинасында 22-ші орынға ілікті және өзінің алғашқы Winston Cup жарысында 10-шы орынды иеленді. Осы жеңістер Аллисонға 1986 жылы NASCAR Cup Series-те көбірек мүмкіндіктер ашты, ол No. 95 Sadler Racing Chevrolet командасында 4 стартқа қатысты, ал Том Пистон команда басшысы болып қызмет етті. Кейін Дейви, жарақат алған жарыскер Нил Боннетті Junior Johnson-ның No. 12 Budweiser Chevy командасында ауыстырды, Таладега 500 жарысын 7-ші орында бастап, сол орында аяқтады.

Винстон кубогының алғашқы жылдары

1987 жылғы маусымға дейін, команда иесі Гарри Ранье, тәжірибелі жүргізуші Кейл Ярбороудың орнына Дэйвиді тағайындады, ол Ранье Ландидің №28 Ford Thunderbird көлігін басқарды. Ярборо Ранье Ланди командасынан шығып, команданың демеушісі Хардимен бірге өз ісін бастады. Ранье, Texaco компаниясының Havoline мотор майы брендімен демеушілік келісімге келді, бұл келісім Дейтона халықаралық тректегі Speedweeks кезінде NASCAR шарасында қол қойылды. Іліккен күні Дэйви, белгісіз, бірақ Texaco Havoline боялған №28 Thunderbird көлігімен 1987 жылғы Daytona 500 жарысына екінші орыннан бастап, NASCAR тарихындағы ең маңызды жарысқа алғаш рет жаңадан келген жүргізуші ретінде қатысты. Жарыс барысында дөңгелек түсіп қалу салдарынан жақсы нәтижеге қол жеткізу үміті күйреп, бірақ Дэйви Эллисон үшін сәттілік жақын болды. 1987 жылдың 3 мамыры NASCAR тарихында есімдері қалып қойған күн болды. Осы аптаның басында Билл Эллиотт, жарықтандырылмаған Таладега супертрегінде Winston 500 үшін рекордтық 212.809 миль/сағ жылдамдықпен (бұл рекорд бүгінге дейін сақталып тұр) №9 Coors Melling Ford Thunderbird көлігімен іліккен. Дэйви Эллисон үшінші орынды алды, ал оның әкесі Бобби Эллиоттпен бірге Stavola Brothers №22 Miller Buick көлігімен қатар тұрды. Жарыстың 22-айналымында Бобби Эллисон жолға түскен бұйымға шағылысып, оң артқы дөңгелегін жарып алды. Көлік бүйірге бұрылып, көтеріліп, ауаға ұшып, финиш сызығының жанындағы көрермендерге арналған қоршауға тік соқты. Көлік қайтадан трекке оралып, бірнеше басқа да қатысушыларды шағылыстырды. Дэйви сол кезде әкесінен алда болды және апатты көзімен көрді. Бобби Эллисон жарақат алмады, бірақ апат бірнеше көрерменге жеңіл жарақаттар келтірді және жарыс екі сағат 38 минутқа тоқтатылды. Осы оқиға нәтижесінде Дайтона мен Таладегадағы қозғалтқыштардағы кіші карбюраторлардың және кейіннен карбюраторды шектеуші пластиналардың қажеттілігі туындады, бұл ең жоғары жылдамдықты төмендетуге бағытталған шара болды. Жарыс қайта басталғанда, Эллисон алдыңғы қатарда жүре берді, ал Эллиотт қозғалтқышы істен шыққаннан кейін оның ең күшті қарсыласы жарыстан шығарылды. Кешкі ескерту кезінде қараңғы түскен кезде жарысты 188 айналымнан 10 айналымға қысқартып аяқтау туралы шешім қабылданды. Қайта іске қосылғанда екінші орында болған Эллисон, көшбасшы Дейл Эрнхардты артқа тартты және өзінің алғашқы Winston Cup жеңісін тойлады. Жарыс жеңісімен Эллисон 1981 жылдан бері Рон Бушардан кейін Winston Cup жарысын жеңген алғашқы жаңадан келген жүргізуші атанды. Эллисон осы жетістікті 28 күннен кейін Довер халықаралық тректе Budweiser 500 жарысында жеңіске жетіп, сол кезде екі Winston Cup жарысында жеңіске жеткен жалғыз жаңадан келген жүргізуші болды. Барлығында, Эллисон 1987 жылы 29 Winston Cup жарысының 22-сіне қатысып, екі рет жеңіске жетіп, тоғыз рет бестікке және он рет ондыққа кірді. Ол өзінің жаңа маусымында бес рет "полюс" атағын иеленді. 1988 жылғы маусым үлкен үмітпен басталды. Эллисон тағы да Daytona 500 жарысына алдыңғы қатардан тыс жерде старт алды, NASCAR талап еткен карбюраторды шектеуші пластинасы қолданылған алғашқы заманауи жарыс. Әкесі Бобби жарыстың басында алдыңғы қатарда болғанда, Дэйви мен оның командасы соңғы жаттығудағы апаттан кейін таңертеңгі сағаттарда жөнделген көлікпен күресті. Жарыс аяқталған кезде Дэйви екінші орында болды, әкесінен сәл қалып қойды. Бобби Эллисон ұлын ұстап тұрып, үшінші рет Daytona 500 жарысында жеңіске жетті. Әке мен бала жеңіс алаңында бірінші-екінші орынды тойлады. Дэйви Эллисон 1988 жылғы маусымның бірінші жартысында көптеген қиындықтарға тап болды, өйткені ол алғаш рет Winston Cup жарысының қысқа тректерінде жүрді. Команда сонымен қатар қозғалтқыш істен шығуынан зардап шекті және енді жалғыз иесі Гарри Ранье команданы сатуға тырысты. Екіпаж басшысы Джоуи Кнуклз жұмыстан босатылды, оның орнына қозғалтқыш жасаушы Роберт Йейтс келді. Содан кейін 19 маусымда Поконо халықаралық жарыс жолында оның әкесі қазаға ұшырап, мансабын аяқтады. Әкесінің Пенсильваниядағы ауруханада өміріне таласып жатқанда, Дэйви Эллисон жарысқа қатысты, бірақ келесі үш жарысты аяқтамады. Команда шілдеде Поконоға оралғанда, үшінші орынды алған Эллисонмен жаңарып, жақсарды. Талладегадағы №28 Ford көлігінің қозғалтқышы қайтадан істен шықты, бірақ Эллисон жарыс барысында ыстықтан шаршаған Майк Александрдың орнына әкесінің көлігін жүргізді. Екі жарыстан кейін Эллисон Мичиган халықаралық тректе маусымдағы алғашқы жеңісін тойлады. Жеңіс қаржылық қиындыққа тап болған команданың тағдырын өзгертті және бірқатар бестікке және ондыққа кіргеннен кейін Эллисон жаңа Ричмонд халықаралық тректе тұңғыш жарыста жеңіске жетті. 1988 жылдың 1 қазанында Ранье команданы Йейтске сатты, ол маусымның соңына дейін Эллисонның экипаж басшысы ретінде уақытша қызмет етті, содан кейін толық иелікке көшті. Маусымның қалған бөлігі әр түрлі нәтижелерді көрсетті, бірақ Эллисон Финикс халықаралық трегінде үшінші орынды алып, Атланта мотор трегіндегі маусымды аяқтаған Атланта Журналы 500 жарысында екінші орынды иеленді. Ол соңғы Winston Cup турнирінде сегізінші орынды иеленді. Бірақ 1988 жылғы Winston Cup маусымы Дэйви Эллисонның некесіне әсер етті және ол мен Дебора ажырасып кетті.

Роберт Ятс Ресингтегі алғашқы жылдары (1989-1990)

Дейви Эллисонның 1989 жылғы маусымы жақсы басталмады. Бір жыл бұрын ол және оның әкесі Daytona 500 жарысын бірінші және екінші орындарда аяқтаған еді, ал Дейви 16-шы орыннан старт алып, кейін Джефф Бодинмен болған жарыс кезіндегі инцидент салдарынан көлігі жолдың арғы жағын Ллойд көлінен бөліп тұратын құмға түсіп қалды. Көлік бір рет баяу айналып құлады, содан кейін Дейви машинаны қайта іске қосып, пит-стопқа қайтарды. Ол зақымдалған, капоты жоқ машинамен 25-ші орынды иеленді және жарыс аяқталғаннан кейін Бодинмен қызу пікір алмасты (оның мансабында басқа да жүргізушілермен болған бірнеше ұрыс-керістің біріншісі). Команда Рокингемде қайта жаңғырды, ал мамыр айында Таладегадағы Winston 500 жарысына қатысқанда Дейви бір үздік 10-дық және үш үздік 5-тік нәтиже көрсетті. Дейви Таладегада поулдан старт алып, 1989 жылғы алғашқы жеңісін, сондай-ақ Таладегадағы көктемгі жарыстағы екінші жеңісін оді. Жарыс аяқталғаннан кейін Дейви Winston Cup чемпионатында 6-шы орынға ие болды, бірақ келесі рестрикторлық жарыста, Дейтонадағы Pepsi 400-де маусымдағы соңғы жеңісіне қол жеткізгенше тағы жеңіске жете алмады. Маусым соңында Дейви жеті үздік 5-тік және 13 үздік 10-дық нәтижелерге, сондай-ақ екі жеңіске қосымша бір поул-позицияны иеленді. Ол Winston Cup турнирінің соңғы нәтижесінде 11-ші орынға түсті. Алайда, Дейви маусым ішінде екінші әйелі Лизге үйленді, ал олардың алғашқы баласы Криста 1990 жылғы маусым басталар алдында дүниеге келді. 1990 жылғы маусым 1989 жылғыдан да жақсы басталмады, ал Бристолдағы алтыншы жарысқа дейін Дейви Winston Cup турнирінде 17-ші орында болды. Жарысқа қатысуға мүмкіндігі жоқ командалар артқы қатарда тұрды, бұл команданың жарыста жеңіске жету мүмкіндігін жоққа шығарды. Бірақ команда иесі соңғы ескерту белгісін қоймауға шешім қабылдады, соның арқасында Дейви өзінің екінші қысқа трассадағы жеңісін Марк Мартинмен өткен тартысты фотофиништің нәтижесінде, бар болғаны сегіз дюйм айырмамен жеңіп алды. Бірақ бұл жеңіс команданың бағын өзгерте алмады, ал Доверде машинаны басқаруда қиындық туып, Дейви Алабамалық жүргізуші Хат Стриклиннен көмек сұрағаннан кейін Роберт Йейтс команданың бас механігі ретінде "Suitcase" Джейк Элдерді жалдауға шешім қабылдады. Дейви Шарлотта моторлы жылдамдық жолында өткен күзгі жарыста жеңіске жетті, бірақ маусымды Winston Cup турнирінің соңғы нәтижесінде 13-ші орында аяқтады. Ол тағы да екі жеңіске жетті, бірақ тек бес үздік 5-тік және 10 үздік 10-дық нәтижелерді көрсетті.

Ларри МакРейнольдстың жұмысқа қабылдануы (1991)

1991 жылғы маусым үлкен үміттермен басталды. Дейви Дейтона 500 жарысында поулды жеңіп алды және соңғы айналымдарға дейін жеңіс үшін күресті. Жарыс соңындағы қайта стартта, болашақ жеңімпаз Эрни Ирван Дейл Эрнхардтты озып кетті. Дейви Ирванның артынан Эрнхардтты айналып өтуге тырысты, бірақ оны озуға қол жеткізе алмады, ал екі пилот бірнеше айналым бойы тізе қосып шайқасты. Екінші бұрылыстан шыққанда Эрнхардттың машинасы бұрылып, Эллисон мен Кайл Петтиге соқтығысты. Дейви жарысты жалғастыра алмады және 15-ші орынды иеленді. Содан кейін жағдай нашарлай бастады. Дейви Ричмондта 12-ші, Рокингемде 16-шы орын алды, содан кейін Атлантадағы Motorcraft 500 жарысының басында ауыр апатқа ұшырап, 40-шы орынға түсті. Дейви команда басшысы Элдермен ашық түрде келіспеді, ал Эллисон Элдер командада қалса, командадан кететінін мәлімдеді. Атлантадағы нашар нәтижеден кейін Роберт Йейтс команда басшысын ауыстыру қажеттігіне шешім келдірді. Элдер жұмыстан босатылды, ал оның орнына Кенни Бернштейн командасынан Ларри МакРейнольдс шақырылды. МакРейнольдс басшылық еткен алғашқы жарысында Эллисон 1991 жылғы Transouth 400 жарысында екінші орын алды. Бристольде үшінші орын, Норт-Уилксбородо алтыншы, Мартинсвиллде сегізінші орынды иеленді. Команда Талладегада Эрни Ирванның салдарынан болған үлкен апаттан кейін 22-ші орынға түсті, бірақ команданың жақсарғаны және үлкен жетістіктерге қол жеткізе алатыны анық болды. Екі аптадан кейін Дейви Шарлоттадағы Уинстон All-Star Race жарысын басып озды, ал келесі аптада Coca Cola 600 жарысын жеңіп, жарыстың 400 айналымының 263-ін бастап кетті. Екі жарыстан кейін Дейви сол кездегі Sears Point International Raceway трассасында жол жарысында алғашқы жеңісін одда, себебі Рикки Радд соңғы айналымда Эллисонды бұрып жібергені үшін NASCAR жазалады. Ол Мичиганда да жеңіске жетті, содан кейін Дейтонадағы Pepsi 400 жарысында үшінші орын алды. 1991 жылғы маусымның ортасында Дейви Уинстон Кубогының турнирлік кестесінде бесінші орынға көтерілді. Поконода 14-ші орын алғаннан кейін, серия Талладегаға көшті. Жарыс аяқталар кезде Дейви Эллисон көшбасшы Дейл Эрнхардттан тағы бір жеңіс күтті. Бірақ Дейви Ford Motor Company пилоттарынан көмек ала алмады, Эрнхардтты озуға тырысқаннан кейін тоғызыншы орынға түсті. Жарыстан кейінгі сұхбатында Эллисон: "Эрнхардтты озу үшін үш дюйм ғана қажет еді, егер сіз Ford пилотынан көмек ала алмасаңыз, бұл өкінішті", - деді. Жарыстан кейін ашуға буырқанған Эллисон команданың трейлеріндегі қабырғаға соққы беріп, білегін сындырды. Дегенмен, жарақат оны тоқтатып қоймады, өйткені ол Уоткинс-Глендегі жол жарысында таңғажайып 10-шы орын алды, содан кейін Мичиганда екінші орын алды, бұл фотофиниш болды, онда Дейл Джарретт өзінің алғашқы Уинстон Кубогы жеңісін одда. Дейви Рокингем мен Фениксте тікелей жеңіске жетіп, Атлантадағы соңғы жарысқа Уинстон Кубогының турнирлік кестесінде екінші орынмен келді. Бірақ сол жарыста аккумулятордың тоқтауы оны 17-ші орынға түсірді, соның салдарынан ол соңғы турнирлік кестеде үшінші орынға түсті, Рикки Раддтан тек төрт ұпай ғана артта қалды. Дейл Эрнхардт чемпионатты жеңіп алды. Дейви Эллисонның 1991 жылғы маусымдағы нәтижесі: бес жеңіс, 12 үздік бестікке кіру, 16 үздік ондыққа кіру және үш поул-позиция. Сондай-ақ, 1991 жылғы маусымда Дейви мен Лиз екінші балаларын, Роберт Грей Эллисонды қарсы алды. Ларри МакРейнольдс басшылығымен Дейви Эллисон 1992 жылғы маусымға чемпионат үшін нақты талапкер ретінде кірді.

1992 жыл

Статистикалық тұрғыдан алғанда, 1992 жыл Дэви Эллисонның ең сәтті маусымы болды. Дейви 1992 жылғы Дейтона 500 жарысын алтыншы орыннан бастады, бірақ Билл Эллиотт пен Стерлинг Марлин сияқты, Джуниор Джонсон командаластарындай жылдам болған жоқ. Бірақ жарыстың 92-ші айналымында Эллиот, Марлин және Эрни Ирван жарысқа қатысушылардың алдыңғы қатарында көп машинаның соқтығысуына себепкер болды, бұл жарысты күрт өзгертті. 14 машина жарыстан шықты, бірақ Эллисон және екінші орын алған Морган Шепард бұл жағдайдан аман қалды. Ол жарысқа басымдық танытып, 127 айналымды жетектеді, соның арқасында әкесі сияқты Дейтона 500 жеңімпазы атанды. Эллисон сондай-ақ, 2016 жылы Денни Хамлин жеңгенге дейін Дейтона 500 жарысының жартысында көш бастап, жеңіске жеткен жалғыз жүргізуші болды. Билл Эллиот келесі төрт жарыста жеңіске жетті, бірақ Эллисон әр жарыста одан қалыспады, төрт рет үздік бестікке кіріп, ұпайлар кестесінде көшбасшылықты сақтап қалды. Бристольдегі Food City 500 жарысындағы ауыр апаттан кейін иығына жарақат алды, ал келесі аптада команда Эллисон қашықтықты өте алмаса, оны алмастыру үшін Джимми Хенслині дайындады. Эллисон ауырсынуға қарамастан жарысқа қатысып, қашықтықты өте алды, Солтүстік Уилксборо жарысында тез пит-стоп жасап, Рэсти Уоллес пен Джеффри Бодинды жеңіп, қалған айналымдарды жеңіспен аяқтады. Мартинсвиллдегі тағы бір ауыр апат қабырғаларын қайта жарақаттады, бірақ Эллисон тағы да қалпына келді, Talladega-дағы Winston 500 жарысында Фордтардың тобын жеңіске жеткізді, бұл оның Дейтона 500-де жеңіске жеткен көлігі болды. Бұл Эллисонның Talladega-дағы үшінші жеңісі болды. Бұл жеңіс оған "Winston Million" сыйлығын жеңіп алуға мүмкіндік берді, егер ол "кіші шлемді" Шарлоттадағы Coca Cola 600 немесе Дарлингтондағы Southern 500 жарыстарында жеңіске жеткізе алса. Келесі жарыс - "Уинстон" жұлдыздарының жарысы. Осы жарыста және Coca Cola 600 жарысында үлкен жетістіктерге жеткеннен кейін бір жыл өткен соң, Дейви тағы да назар орталығында болуға дайын болды. Бірақ бұл жолы жарысқа көбірек назар аударылды. Қыс бойы Musco Lighting компаниясы сол кездегі Шарлотта моторлы автожолына заманауи жарықтандыру жүйесін орнатты. The Nashville Network телеарнасы бұл жарысты "One Hot Night" деп атады, ал The Winston жарысы жарық астында өткен алғашқы суперпидогон жарысы болды. Дейви бір жыл бұрын жарыста жеңіске жеткен "007" деген атқа ие болған көлігін пайдаланды. Жарыстың 10 айналымнан тұратын соңғы кезеңінде Дейл Эрнхардт көшбасшы болды, одан кейін Кайл Петти мен Дейви келді. Соңғы айналымдағы үшінші бұрылыста Петти Эрнхардтың машинасының астына түсіп, GM Goodwrench Chevrolet айналып кетті. Дейви осы мүмкіндікті пайдаланып, көшбасшылыққа шықты. Бірақ Петти қайтадан шабуыл жасады, ал Дейви жарысты жеңіп, старт-финиш сызығын кезіп өткенде, екі машина соқтығысып, Дейвидің машинасының жүргізуші жағы сыртқы қабырғаға қатты соқтығып, ұшқындар шашырады. Есінен танып қалған Эллисон машинасынан шығарылып, Шарлотта ауруханасына әуемен жеткізілді. Апаттан кейін оның миы дірілдеп, өкпесі көктеп, денесі жарақаттанды. Оның "007" көлігі толықтай қирады. Эллисон кейін апаттан кейін денесінен шығып кеткен тәжірибеге ие болғанын айтты. Ол өзінің төменде апатқа ұшыраған көлігін көргенде оянғанын, ал назарын жедел жәрдем қызметкерлерінің шатастырған жұмысынан жоғарыда жарқыраған жарыққа аударғанын, ол суып, оны ауруханада оянғанға дейін қараңғыда қалдырғанын мәлімдеді. FOX телеарнасындағы Макрейндольдс хабарлағандай, ауруханада оянған Эллисонның алғашқы сөзі "Біз жеңдік пе?" болды. Макрейндольдс Эллисонға "Иә, Дейви, біз жеңдік" деді. Жеңісті тойлау жүргізуші болмаған кезде де жалғасты, ал кейіннен барлық экипаж мүшелері жүргізушілерімен бірге болу үшін ауруханаға барды. Апат Эллисонды үрейлендірмеді. Ол жарақаттарына қарамастан келесі аптада Coca Cola 600 жарысында төртінші орынды иеленді және ұпайлар кестесіндегі көшбасшылығын сақтап қалды. Ол Дуверде 11-ші, Сирс-Пойнтте 28-ші және Поконода бесінші орын алды. Дауи әлі де ұпайлардың басымдылығын ұстап, денесі қалпына келіп, Мичиган қаласында өткен Miller Genuine Draft 400 жарысында полды жеңіп, жарыстың 200 айналымының 158-ін жетектеді. Маусымның бірінші жартысы Дейвидің Дейтонадағы Pepsi 400 жарысында 10-орын алуымен аяқталды. Маусымның ортасында Эллисон екінші орын алған Билл Эллиоттан 46 ұпай, үшінші орын алған Алан Кульвикиден 134 ұпай артықшылыққа ие болды. Ол жарақаттар мен сәтсіздіктерге қарамастан, маусымның алғашқы жарысынан бастап ұпайлардың басымдылығын ұстады. Бұл серияның Поконоға қайтуымен өзгерді. Дейви бұл жарыста полды жеңіп алды және алғашқы 149 айналымның 115-ін жетектеді. Бірақ, ол ұзағырақ тоқтап, ескерту белгісі кезінде топтың ортасына түсті. 150-ші айналымда Эллисон топқа қарсы шабуыл жасап, оның артынан Даррелл Уолтрип келді. Екі машина соқтығысып, Дейви Покононың "туннель бұрылысынан" шөпке сырғып түсті. Көлік ауаға көтеріліп, қатты айналыстар жасап, содан кейін ішкі жақтағы қоршауға түсті. Құдайға шүкір, Дейви апаттан аман қалды. Ол ауыр миға соққы, сынған қол, білезік және жағалау сүйегімен ауруханаға жеткізілді. Оның 33-ші орыны оны Bill Elliott-тан 9 ұпайға қалып қойды, бірақ бұл сол сәтте маңызды болған жоқ. Әсіресе ауыр болғаны - Поконо Дейвидің әкесі Боббидің мансабын аяқтаған апатының орны болды. Шындығында, көптеген жанкүйерлер кіші Эллисонның мансабы аяқталды деп алаңдады. Дейви келесі аптада Talladega-ға қара көзілдірікпен келді, Поконодағы апатта қатты көкшілденген көзін жасыру үшін, Эллисон баспасөз мәслихатында оның көзін көргісі келген тілшіге "Көресің, бірақ ол жаман" деді. Оның қолы оны жүргізуге мүмкіндік берген гипсте болды, ал қолғабы мен машинаның ауыстыру тұтқасына велкро қосылғандары оның аз күшпен жүргізуіне көмектесті, бірақ Бобби Хиллин кішісі DieHard 500 жарысының алғашқы айналымдарынан кейін Дейвиді алмастырды. NASCAR ережелері бойынша, жарысқа старт берген жүргізуші жарыс кезінде машинаны басқарған барлық жүргізушілер үшін ұпайларды алады. Хиллин Talladega-дағы №28 Texaco Havoline Ford Thunderbird көлігімен үшінші орынға шықты, бұл Дейви мен командаға Эллиотпен бірге жүруге көмектесті. Команда жеңіске үміткер болды, бірақ пит-стопта домкрат бұзылып қалды. Келесі аптада тәжірибелі жол жүргізушісі Дорси Шредер Эллисонды алмастырды, бірақ ол 20-ші орынға ғана қол жеткізе алды. Денесі жарысқа қатысуға жеткілікті жазылғаннан кейін Дейви Мичиганға барды, онда ол трассада бұрын жеңіске жеткен. Бірақ трагедия орын алды, өйткені Мичиган жарысына дайындық кезінде Дейвидің кіші әкесі Клиффорд Мичиган халықаралық автожолының үшінші және төртінші бұрылыстарында ауыр апатқа ұшырады. Ол ауруханаға жеткізілген кезде қайтыс болды. Дейви Чемпион Spark Plug 400 жарысында бесінші орын алды, содан кейін Клиффордтың жерлеуіне Hueytown-ға қайтты. Келесі аптада ол Бристольде қайтадан апатқа ұшырады, 30-шы орын алды. Winston Cup турнирінің екінші орында тұрса да, ол қазір көшбасшы Билл Эллиоттан 109 ұпайға қалып қойды. Дейвидің Winston Million жеңімпазы болу мүмкіндігі Darlington-дағы Mountain Dew Southern 500 жарысына қатысты, ол "кіші шлемді" жеңіп алса, миллион долларлық бонусқа ие болатын, сонымен қатар мансаптық үлкен шлемді жеңіп алған төртінші жүргізуші болатын. Бұл жарысқа арналған акция ретінде Эллисонның суреті салынған жалған миллион долларлық банкноттар таратылды. Дейви жарыстың 72 айналымын жетектеді және жеңіске үміткер болды, бірақ көшбасшылар шина мен жанармай үшін пит-стоп жасағаннан кейін, жарыс 69 айналым қалғанда жаңбыр тоқтатылды. Оның орнына, жаңбырдың жауатынын сезіп, пит-стоп жасамаған Даррелл Уолтрип жарыс жеңімпазы деп жарияланды. Уолтрип, бұрын Эллисон әулетімен ұзақ араздық болған (Бобби және Донни; ирониялық түрде, Уолтрип Донни Эллисонды DiGard командасынан ауыстырған...).

1993 жыл

1992 жыл Дейви Эллисон мен Роберт Йейтс Ресинг командасы үшін көп жағынан жүрек ауыртып өткен жыл болғанымен, чемпиондыққа ұмтылыстары оларды жігерлендірді. Бірақ 1993 жыл Аллисонның Дайтонада 28-ші орынға табан тіреп, жаман аяқталды. Бұл нәтижеден кейін Рокингемде 16-шы орынға ие болды, алайда Дейви келесі аптада Ричмондта жеңіске жетті. Атлантадағы келесі жарыс оңтүстік-шығысты қамшыған қар буылының салдарынан бір аптаға кешіктірілді. Морган Шепард жарысты жеңіп алды, ал Дейви 13-ші орынды иеленді. Содан кейін ол Дарлингтонда 11-ші орынға табан тіреді. Маусымның басындағы қиындықтарға қарамастан, Дейви Уинстон Кубогының турнирлік кестесінде алтыншы орында болды, ал серияның қорғаныш чемпионы Кульвики тоғызыншы орында қалды. Дейви Эллисон 1992 жылы Халықаралық Чемпиондар жарысында (IROC) тұңғыш рет қатысты, бірақ жарақаттарының салдарынан соңғы екі жарысқа қатыса алмады. Кулвикинің ұшақ апатынан қаза болғаннан кейін үш күн өткен соң, Дейви Эллисон Бристольде өткен эмоционалды жарыста бесінші орынды иеленді. Одан кейін Солтүстік Уилксбородо төртінші, Мартинсвиллде екінші, Талладегада жетінші және Сирс-Пойнтта 15-ші орындарды жеңіп алды. Шарлоттадағы Coca Cola 600 жарысында 30-шы орынға табан тірегенімен, Дуверде үшінші орынды жеңіп алды. Поконода алтыншы орынды алды, бірақ Мичиганда 35-ші, ал Дайтонада 31-ші орындарға табан тіреді. 1993 жылғы маусымның ортасында Дейви турнирлік кестеде бесінші орында болды, бірақ көшбасшы Дейл Эрнхардтан 323 ұпайға қалып қойды. Дегенмен, Дейви мен Роберт Йейтс командасы маусымның басындағы қиындықтар мен тұрақсыздықтан арылып, екінші жартысында чемпиондыққа таласа алатындарына сенімді болды. Нью-Гэмпширдегі Халықаралық автокөлік жолында өткен тұңғыш жарыс команданың оптимизмі бекер емес екенін көрсетті. Дейви жарыс барысында 38 айналымды жетектеді және Рэсти Уоллес пен Марк Мартиннен кейін үшінші орынды иеленді.

Өлім

1993 жылдың 12 шілдесінде Эллисон жаңадан сатып алған Hughes 369HS тікұшағына отырып, Талладега суперспидвейіне ұшып, отбасылық досы Нил Боннетт пен оның ұлы Дэвид Боннеттің Дэвидтің Буш сериясындағы дебюттік жарысына дайындалуын көруге бет алды. Жолда басқа бір досы, жарысшы Қызыл Фермерді де алып кетті. Эллисон тікұшақты трассаның ішкі аймағындағы қоршаудың ішіне қондыруға тырысқанда, ол кенеттен көтеріліп, содан кейін құлады. Нил Боннетт Фермерді қирандылардан босатып алды, бірақ Эллисон естен шығып, жедел жәрдем келгенге дейін босатылмады. Фермер ұзақ, бірақ сәтті емделді, ал Эллисон басының ауыр жарақатынан кейін есін қайта таппады. Бірмингемдегі Карравей методистік медициналық орталығының нейрохирургі миына қысымды азайтуға жасалған операция сәтсіз аяқталып, келесі күні таңертеңгі сағат 7:00-де оның қайтыс болғанын мәлімдеді. 1994 жылдың қаңтар айында Эллисонның мұрагерлері Макдоннел Дугласқа қарсы сотқа шағымданып, апаттың себебі тікұшақтың ұшқыштық тұтқасының істен шығуы болды деп мәлімдеді. Сотта 25 миллион доллар талап етілді және ол Davey Allison Racing Enterprises, Томми Эллисон (Дейви Эллисонның мұрагері ретінде) және Ред Фермер атынан берілді. Бірмингемдік адвокат Джим Томпсон металлургтің сараптамасын ұсынды, онда құйылған металл бөлшекте ауа қалталары мен бояу бар екендігі көрсетілді, "бұл бөлшектің зауыттан шыққан күні ақаулы болғанын білдіреді" деді. Сынақ пилотының реконструкциясы Эллисонның апатына ұқсас нәтижелер көрсетті. Сотта сокет "толығымен жарамсыз магний бөлшек" деп сипатталды. 1995 жылдың наурыз айындағы Ұлттық көлік қауіпсіздігі жөніндегі кеңес (NTSB) бақылаусыз жағдайға Эллисонның тікұшақтардағы тәжірибесіздігі және желге қарсы бағытта қонуға тырысуы себеп болды деп айыптады. Олар апатты "шешімнің нашарлауы, желдің бағытына қарсы шектеулі аймақта қонуға тырысу" деп атады. Сонымен қатар, NTSB тергеушісі Рольф Сассер "апатқа дейін сокет істен шыққандығын көрсететін ешқандай белгі болған жоқ. Ару-жітімсіздік белгілері де жоқ. Шындығында, сокеттің істен шығуы біз анықтаған бақылаудың жоғалуымен сәйкес келмейді және куәгерлер де соны растады" деді. 1995 жылдың тамызында судья МакДоннел Дугласқа қарсы сот ісін Эллисонның мұрагерлерінің пайдасына шешпеді. Апаттың себебі анықталмады және істің нәтижесіне маңызды емес деп есептелді. Сот төрешісінің шешімі тікұшақпен бірге келген иық белбеулерінің бір кезде алынып тасталғаны туралы дәлелдерге негізделді. Биомеханикалық сарапшының куәлігі бойынша, егер олар тікұшақта берілген иық белбеулерін киіп жүрсе, Эллисон өлмес еді, ал Фермер де жарақат алмас еді, бұл өндірушінің жауапкершілігін жойды. 2003 жылғы сұхбатында Джим Томпсон МакДоннел Дуглас 1996 жылы айыпты мойындамай, сомасын жария етпестен сот ісімен келіскенін айтты. Томпсон мен МакДоннел Дугластың адвокаттары сот оларды келісім туралы талқылауға тыйым салғанын мәлімдеді. Мыңдаған адамдар Алабама штатының Бессемер қаласындағы Сент-Алойсиус шіркеуінің аудиториясын толтырып, оның жерлеу рәсіміне қатысты. Оның мүйіз қабығынан басқа барлық мүшелері донорлыққа берілді. Эллисон өзінің қара Texaco өрт сөндіру костюмін және жарыс шапқысын киіп жерленді. Жерлеуге қатысқан басқа да жүргізушілердің арасында Марио Андретти, Роджер Пенске, Марк Мартин, Даррел Уолтрип және Билл Эллиот болды. Губернатор Джим Фолсом кіші қысқа сапармен келіп, Алабама штатының туларын жартылай төмендетуге бұйрық берді. "Аэросмит" тобының бірнеше мүшелері Сент-Алойсиус шіркеуіндегі қызметке қатысты. Полиция жерлеу рәсіміне 2000-ға жуық адам қатысқанын болжады. Қабірге бара жатқан көліктердің колоннасы бес шақырымға созылды. Адамдар 20-шы мемлекетаралық трассада көліктерін тоқтатып, колоннаны көру үшін жол үстіндегі көпірде тұрды. Ол ағасы Клиффордтың жанында, Бессемердің Хайленд мемориалдық бағында жерленген. Қабір үстінен төрт реактивті ұшақ формацияда ұшып өтті. Қабірде кантри әншісі Джо Диффи Эллисонның сүйікті әні болған "Келмейтін кемелер" әнін орындады. Журналист Пол Файнбаум Алабама штатының үлкен аза тұтуын 1983 жылы Бэр Брайант қайтыс болған кездегі аза тұтумен салыстырды. "Осы он жыл бұрынғы қайғылы оқиғадан кейін штат мұндай трагедияға осыншалықты күшті жауап берген емес". Маусымның соңғы жарысынан кейін серия чемпионы Дейл Эрнхардт пен жарыс жеңімпазы Расти Уоллес құлаған жүргізушілер Алан Кульвики мен Эллисонның туларын көтеріп, поляк Жеңіс айналымын жасады. NASCAR Winston Cup-тағы қысқа мансабында Эллисон 19 жеңіс, 66 топ-бестік нәтиже және 92 топ-ондық нәтиже көрсетті. Ол сондай-ақ 14 поул жеңіске ие болды және 6,724,174 доллар тапты. Ол әйелі Лиз, және екі баласы: қызы Криста Мари және ұлы Роберт "Робби" Грейді қалдырды.

Құрмет

Аллисонның алғашқы жеңісінен кейін он жыл өткен соң, Texaco оның құрметіне ескі Battlestar бояу схемасын ұсынды. Ол екі жарыста қолданылды, бірақ екіншісінде, 1997 жылғы қазан айындағы DieHard 500 жарысында Эрни Ирван ескі Battlestar-ді бірінші орынға қойды. Кейін Texaco өз жүргізушілері үшін осы ескі бояу схемасын жиі пайдаланды, демеушілікті тоқтағанға дейін. R. K. Allen Oil Company, Texaco-ның аймақтағы Talladega қаласындағы дистрибьюторы, Аллисонның мұрасын Talladega Texaco Walk of Fame арқылы еске алды, онда жанкүйерлер өткен мен қазіргі жүргізушілерге арналған арнайы тақырыптағы "атақ залына" дауыс береді. Бұл шара 2013 жылға дейін жалғасты. Talladega қалалық әкімі Седдрик Хилл 2022 жылы атақ-даңқ аллеясын қайта жандандырды.

Мұра

Эллисон өлім кезінде IROC сериясының чемпионатында көш бастап тұрды, төрт жарыстық серияда бір жарыс қалғанда. Терри Лабонте соңғы жарыста Эллисонның орнына шығып, оған чемпиондық атақты жеңіп алды. Оның чемпиондықтан алған 175 000 доллары балаларына сенімді қор ретінде құрылды. Эллисон 1993 жылғы NASCAR чемпионатының соңғы тұғырында 31-орынды иеленді және №28 командасы үшін 1993 жылғы иеленушілер ұпайларының жартысын ресми түрде алды. Racing Champions компаниясы Эллисонның 1989 жылғы Texaco машинасының модельдемесін оның өлімінен кейін құрмет көрсету мақсатында, сондай-ақ оның 1993 жылғы стандартты схемасын модельдердің негізгі желісінде шығарды. Racing Champions сонымен қатар Эллисонның мансабында басқарған машиналарын Racing Champions Premier желісінде көшірмелерін жасады, олардың сауда картасында "Мәңгілік чемпион" деп жазылған. Эллисонның орнын басатын Эрні Ирван команданың 1993 жылғы күзде Мартинсвиллде жеңіске жеткені үшін марапатталған жүргізуші ретінде танылып, жарнамалық 28-ші машина шығарылды. Олардың тек 20 мыңы ғана сатылымға шығарылды. Эллисон 1998 жылы Халықаралық Моторспорт Даңқы залына енгізілді, ал 2018 жылы ол NASCAR Даңқы залының мүшесі болып жарияланды, онда ол 2019 жылы ресми түрде танылды. Эллисонның жесірі кантри музыкасының жұлдызы Джо Диффимен қарым-қатынасқа түскендіктен, ол даулы мәселеге айналды. Телевизиялық бағдарламалар мен газеттер бұл оқиғаға көп көңіл бөлді, кейбіреулер олардың Эллисонның өлімінен бұрын махаббатта болғанын мәлімдеді. Лиз Диффимен қарым-қатынасын ашық талқылады, соңғы рет 2006 жылы Талладегадағы жарыс аптасында Пол Файнбаум радиожелісінде. Лиз бұл қарым-қатынасқа өкініш білдірді және Диффи екеуінің бір-біріне жазылған жарақатты жазатын пластырь екенін, ал пластырьтің мәңгілік болуы мүмкін емес екенін айтты. Лиз Эллисон екі баласымен бірге Нэшвиллге көшіп келді және 2000 жылдың 13 мамырында физиотерапевт Райан Хакеттке тұрмысқа шықты. Төрт жыл ажырасып жүргеннен кейін, Бобби мен Джуди Эллисонтер жеті жылға жуық қайғыдан кейін үйлену тойында қайта қосылды. 2003 жылдың 28 сәуірінде Алабама штатының Хьюитаун қаласының мэрі бұл күнді Дейви Эллисон күні деп жариялады және оны көктемгі Талладега жарысының демалыс күнінде тойлайды. Эллисонның өліміне байланысты Роберт Йейтс 1993 жылғы Миллер Genuine Draft 400 жарысына қатысудан бас тартты, "көздеріңде жаспен жарысу қиын" деді. Йейтс Роби Гордон Эллисонның орнына №28 машинаны басқарып, Талладегаға қайта оралды, бірақ ол жарыстың басында Texaco/Havoline Ford-тың басқаруын жоғалтып, апатқа ұшырап, соңғы орынды иеленді. 1993 жылғы "Саутерн 500" жарысына дейін Лейк Спид жүргізуші міндетін атқарды. Кейін Эрні Ирван Mountain Dew Southern 500 жарысында жеңіске жетіп, Мартинсвилл Speedway-де Goody's 500 жарысында жеңіске жетті, бұл Ирванның командасы үшін қуанышты сәт болды, өйткені бұл Эллисонның өлімінен кейін жеңіс жолына оралған алғашқы жарыс болды. Сонымен қатар, Ирван Шарлоттадағы "Mello Yello 500" жарысында да жеңіске жетті. Racing Champions Эрні Ирванды Эллисонның орнына жүргізуші етіп, жеңіске жеткеніне құрмет ретінде №28 Havoline Ford машинасының модельдемесін шығарды. Эллисонның Bunker Hill компаниясымен өзінің чили бренді де болды, оның суреті консервада бейнеленген. Эллисон жарыс кезінде өзі туралы комикс кітабын да шығарды. Оның туған қаласындағы "Эллисон Боннет Мемориал Драйв" деп аталатын жол оның және бір жылдан кейін қайтыс болған жерлесі Нил Боннеттің құрметіне арналған. NASCAR 99, NASCAR 2000 және NASCAR Rumble бейнеойындарында ол 1987 жылдан 1989 жылға дейін басқарған Texaco Ford машинасымен құлпытас NASCAR Легендасы ретінде пайда болады. Эллисонның ливрея стилі Ford (Роберт Йейтс NASCAR Даңқы залы), Dr. Pepper / 7 Up Group (Эллисонның 1992 және 93 жылдардағы серіктес демеушісі) және Chevron (кем дегенде екі рет, негізінен Талладегада, Battlestar ливреясы ретро ливрея ретінде қолданылған) үшін құрмет көрсету мақсатында пайдаланылды. Ең бастысы, Ирван 1997 жылғы қазан айында Талладегадағы жарыста 1987 жылғы "Батлстар" ливреясын жарысқа шығарды, бұл жанкүйерлерді қуантты. 2021 жылғы GEICO 500 жарысында Джоуи Гейс және оның Рик Уэри No. 53 командасы Дейви Эллисонға арналған құрмет көрсету схемасын қолданды. Машина 35-орыннан бастап, 34-орынды иеленді.

NASCAR

(түйін) (Қалың – Біліктілік уақытымен берілген поул-позиция. Курсив – Ұпайлар тізімі немесе жаттығу уақытымен алынған поул-позиция. * – Көптеген кезеңдерді жетекке шығарды.)

Уинстон кубогы сериясы

NASCAR Винстон кубогы сериясының нәтижелері Жыл Командасы № Түрі 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 Ұп. Сілтеме 1985 Branch Ragan Racing 77 Chevy DAYDNQ RCH CAR ATLDNQ BRI DAR NWS MAR TAL DOV CLT RSD POC MCH DAY POC 70-шы 143 Ellington Racing 1 Chevy TAL10 MCH BRI DAR RCH DOV MAR NWS CLT19 CAR ATL42 RSD 1986 Sadler Brothers Racing 95 Chevy DAYDNQ RCH12 CAR25 ATL BRI20 DAR39 NWS MAR 47-ші 364 Buick TALDNQ DOV CLT RSD POC MCH DAY POC Junior Johnson & Associates 12 Chevy TAL7 GLN MCH BRI DAR RCH DOV MAR NWS CLT CAR ATL RSD 1987 Ranier Lundy Racing 28 Ford DAY27 CAR9 RCH26 ATL5 DAR27 NWS BRI MAR TAL1* CLT16 DOV1* POC12 RSD MCH2 DAY20 POC5 TAL2* GLN17 MCH5 BRI DAR29 RCH DOV2 MAR NWS26 CLT19 CAR42 RSD14 ATL5 21-ші 2824 1988 DAY2 RCH29 CAR9 ATL40 DAR3 BRI29 NWS8 MAR6 TAL34 CLT5 DOV5 RSD32 POC5 MCH35 DAY38 POC3 TAL39 GLN16 MCH1 BRI4 DAR9 RCH1* DOV4 MAR18 CLT19 NWS11 CAR27 PHO3 ATL2 8-ші 3631 1989 Robert Yates Racing DAY25 CAR6 ATL40 RCH5 DAR2 BRI4 NWS11 MAR14 TAL1* CLT33 DOV32 SON9 POC16 MCH31 DAY1 POC6 TAL9 GLN4 MCH7 BRI25 DAR18 RCH10 DOV24 MAR21 CLT5 NWS21 CAR26 PHO39 ATL25 11-ші 3481 1990 DAY20 RCH20 CAR34 ATL13 DAR3 BRI1 NWS9 MAR22 TAL25 CLT7 DOV17 SON24 POC5 MCH36 DAY24 POC5 TAL20 GLN19 MCH6 BRI23 DAR15 RCH16 DOV9 MAR7 NWS26 CLT1 CAR29 PHO11 ATL25 13-ші 3423 1991 DAY15 RCH12 CAR16 ATL40 DAR2 BRI3 NWS6 MAR8 TAL22 CLT1* DOV16 SON1 POC12 MCH1* DAY3 POC14 TAL9 GLN10 MCH2* BRI24 DAR12 RCH2* DOV31 MAR29 NWS4 CLT2 CAR1 PHO1* ATL17 3-ші 4088 1992 DAY1* CAR2 RCH4 ATL4* DAR4* BRI28 NWS1 MAR26 TAL1* CLT4 DOV11 SON28 POC5 MCH1* DAY10 POC33* TAL3 GLN20 MCH5 BRI30 DAR5 RCH19 DOV4 MAR16 NWS11 CLT19 CAR10 PHO1 ATL27 3-ші 4015 1993 DAY28 CAR14 RCH1 ATL13 DAR11 BRI5 NWS4 MAR2 TAL7 SON15 CLT30 DOV3 POC6 MCH35 DAY31 NHA3 POC TAL GLN MCH BRI DAR RCH DOV MAR NWS CLT CAR PHO ATL 31-ші 2104

Буш сериясы

NASCAR Busch Series нәтижелері Жыл Командасы № Түрі 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 Ұп Реф 1983 Bobby Allison Motorsports 23 Pontiac DAYDNQ RCH CAR25 HCY MAR NWS SBO GPS LGY DOV BRI CLT9 SBO HCY ROU SBO ROU CRW ROU SBO HCY LGY IRP GPS BRI HCY DAR4 RCH NWS SBO MAR ROU CLT7 HCY MAR 46-шы 532 1984 DAY28 RCH CAR6 HCY MAR DAR ROU NSV LGY MLW5 DOV4 CLT31 SBO HCY ROU SBO ROU HCY IRP LGY SBO BRI DAR RCH NWS CLT35 HCY CAR28 MAR 33-ші 751 1985 Buick DAY38 CAR HCY BRI MAR DAR7 SBO LGY DOV22 CLT SBO HCY ROU IRP16 SBO LGY HCY MLW BRI DAR RCH NWS ROU CLT40 HCY CAR MAR 48-ші 335 1986 Sadler Brothers Racing 95 Buick DAY34 CAR20 HCY MAR BRI DAR5 SBO LGY JFC DOV29 CLT3 SBO HCY ROU IRP SBO DAR25 29-шы 1046 Whitaker Racing 7 Buick RAL25 OXF SBO23 HCY LGY ROU BRI5 RCH25 DOV MAR30 ROU Allison Racing 28 Buick CLT9 CAR2 MAR 1988 Allison Racing 28 Ford DAY6 HCY CAR13 MAR DAR40 BRI LNG NZH32 SBO NSV CLT40 DOV ROU LAN LVL MYB OXF SBO HCY LNG 32-ші 1111 Buick IRP28 ROU BRI7 DAR4 RCH DOV10 MAR CLTDNQ CAR3* MAR 1989 Ford DAYDNQ DAR29 RCH32 DOV MAR CLT 38-ші 954 Buick CAR29 MAR HCY DAR7 BRI NZH5 SBO LAN NSV CLT31 DOV ROU LVL VOL MYB27 SBO HCY DUB IRP29 ROU BRI14 CAR26 MAR 1990 DAY RCH CAR MAR HCY DAR31 BRI LAN SBO 36-шы 1018 Chevy NZH10 HCY CLT6 DOV ROU VOL MYB OXF NHA SBO DUB IRP19 ROU BRI8 DAR7 RCH26 DOV MAR CLT31 NHA16 CAR6 MAR 1991 DAY3 RCH10 CAR34 MAR VOL HCY DARDNQ BRI11 LAN SBO NZH30 CLT36 DOV6 ROU HCY MYB GLN OXF 31-ші 1303 Buick NHA30 SBO DUB IRP ROU BRI4 DAR34 RCH21 DOV CLT37 NHA44 CAR35 MAR 1992 Ford DAY12 CAR3 RCH25 ATL4 MAR DAR34 BRI2 HCY LAN DUB NZH CLT DOV ROU MYB GLN VOL NHA32 TAL IRP ROU MCH NHA BRI DAR RCH DOVWth CLT MAR CAR HCY 44-ші 838 1993 DAY36 CAR35 RCH31 DAR13 BRI HCY ROU MAR NZH CLT30 DOV MYB GLN MLW27 TAL IRP MCH NHA BRI DAR RCH DOV ROU CLT MAR CAR HCY ATL 52-ші 462† Құқықты алған, бірақ Hut Stricklinмен ауыстырылған.

ARCA Permatex SuperCar сериясы

(түйін) (Жарыс жолынан белгіленген орын – біліктілік уақыты бойынша берілген. Курсив – ұпайлар тізімі немесе жаттығу уақыты бойынша белгіленген орын. * – Көптеген айналымдарды бастап өткен.) ARCA Permatex SuperCar сериясының нәтижелері Жыл Командасы № 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 Ұп. Сілтеме 1980 Bobby Allison Motorsports 11 AMC DAY NWS FRS FRS MCH TAL IMS FRS MCH NA 0 1981 AMC DAY DSP FRS FRS BFS TAL FRS COR NA 1982 12 NSV DAY TAL FRS CMS WIN NSV TAT NA 0 23 Pontiac TAL FRS BFS MIL SND 1983 Sims Brothers Racing Pontiac DAY NSV TAL MCS FRS 13-орын 845 Bobby Allison Motorsports 22 Pontiac TAL LPR LPR ISF IRP SSP FRS BFS WIN LPR POC Buick MIL DSF ZAN SND 1984 Allison Racing 23 Pontiac DAY ATL TAL ISF DSF 3-орын 2425 Buick CSP SMS FRS MCS LCS IRP TAL FRS TOL MGR 1985 Miller American Racing 23 Buick ATL TAL ATL SSP IRP CSP FRS IRP TOL 3-орын 2450 Pontiac DAY ATL OEF ISF DSF 1986 Reet Racing 75 Chevy ATL DAY ATL TAL SIR SSP FRS KIL CSP TAL BLN ISF DSF TOL MCS ATL 79-орын

Халықаралық жарыстар

(түйін) (Қалың – Бірінші орын. * – Көптеген айналымдарды жетекшілік етті.) Халықаралық жарыс чемпиондарының нәтижелері Жыл Марка 1 2 3 4 Орын. Ұпай Сілтеме 1992 Dodge DAY4 TAL1 MCH MCH 7-ші 42 1993 DAY2 DAR1* TAL6 MCH 1-ші 63