Кіріспе

Норвегиялық генерал

Ерте және жеке өмір

Флейшер Норвегия шіркеуінің пасторы Карл Эдвард Флейшердің (1843–1885) және Йоханна Софи Фергстадтың (1850–1926) ұлы ретінде Сор-Трёнделагтағы Бьёрнер (қазіргі Роан) пасторлығында дүниеге келген. Флейшер анасымен бірге Тронхеймге көшіп, онда өсті. Оның балалық шағы христиандыққа, қарапайымдыққа және шаруашылдыққа толы үй атмосферасында өтті. Оның ата-бабалары Шығыс Пруссиядағы Эльбингтен Норвегияға көшіп келген, бастапқыда Тобиас Флейшер (1630–1690) Конгсбергте қызмет тапқан. Бүгінгі таңдағы әулет Тобиас Флейшердің туысы Герман Рейнхольд Флейшерден (1656–1712) таратылады, оның Данияда да танымал балалары болған. Карл Густав Флейшер Германның ұлы Филипп Йохан Флейшердің (1699–1763) ұрпағы еді. Оның танымал туыстарының ішінде Филиптің ағасы Балтцер Флейшер және немере інісі Палле Рёмер Флейшер, сондай-ақ Карл Густавтың ағасы, епископ Андреас Флейшер бар. Карл Густав Флейшер сонымен қатар Карл Август Флейшер, Нанна Флейшер, Агнес Флейшер және Август Флейшердің алыс туысы болды. Бос уақытында Флейшер акварельмен сурет салу және форель балық аулауды ұнатты.

Екінші дүниежүзілік соғысқа дейінгі кезең

Экономикалық белгісіздіктерге байланысты Флейшер Норвегия әскери академиясына қабылданды және 1905 жылы екінші үздік түлек ретінде бітірді. 1940 жылы, Норвегияға неміс басқыншылығынан кейін генерал Флейшер Солтүстік Норвегиядағы Норвегия қарулы күштерінің бас қолбасшысы болып тағайындалды. Қатты ауа райының салдарынан Флейшер Вадсёден «Хуртигрутен» кемесімен де, әскери ұшақпен де шыға алмады және түнде қалуға мәжбүр болды. Финнмарк округінің әкімі Ханс Габриелсен Флейшерді әкімшілік резиденциясында қонаққа шақырды. Габриелсенмен жағдайды талқылағаннан кейін Флейшер ертесі күні Тромсёге аттанды, онда M. F.11 әскери ұшағымен қатты ауа райында ұшып жетті. Тромсёден ол толық азаматтық және әскери жұмылдыруға бұйрық берді және Солтүстік Норвегияны соғыс алаңы деп жариялады.

Жер аудару

Ұлыбританиядағы сүргін кезінде генерал Флейшер 1940 жылдың маусым айынан бастап Шотландияның Дамфристе орналасқан норвегиялық жаяу әскер бригадасын жылдам құрды. Бірақ ол көп ұзамай өзінің қатал мінезі мен келісімге баруға құштар болмауы себепті, елден қуылған норвегиялық саяси басшылармен келіспеушілікке түсті. Норвегия жағалауындағы британдық коммандос шабуылдарын қолдауы және тіпті Норвегиядағы неміс басқыншы күштеріне қарсы шабуылдарға жеке қатысуға дайын екенін айтуынан кабинеттегі топтардың арасында даулы тұлғаға айналды. Бұл лауазым 1940 жылғы науқан кезінде уақытша болған, алайда науқан барысында бас қолбасшы болған генерал Отто Руге Норвегияда қалып, әскерімен бірге қарсылық көрсетпей бағынды. Флейшердің орнына кабинет Финляндияның Хельсинкидегі жас қорғаныс атташесі, майор Вильгельм фон Танген Ханстенді тікелей генерал шеніне көтерді және оған бұл лауазымды берді. Ол сондай-ақ Исландиядағы норвегиялық күштерді тексерді.

Өзін-өзі өлтіру және оның салдары

1942 жылдың 1 желтоқсанында генерал Флейшер Вашингтонға әскери атташе лауазымына тағайындалды. Бұл тағы бір айқын қорлау болды, себебі әдетте осы лауазымда майор немесе подполковник шеніндегі офицерлер қызмет ететін. Ол мұны көтере алмады, сол себепті 1942 жылдың 19 желтоқсанында жүрегіне өз қаруымен атып өзіне қол жұмсады. Оның көмекшісі лейтенант Ричард Бринк Джонсен оны тапты және генералдың күлін "Либертатор" ұшағымен Лондонға алып келді. Лондонда Бринк Джонсенге генерал Флейшердің өлімі туралы мән-жайды құпия ұстау бұйырылды. Тек 1995 жылы Бринк Джонсен өз пікірін айтты, оның ойынша Флейшер өзін-өзі өлтіруге, ешкімге керек болмауы мен ешкімге қажеттігінің жоқтығы себеп болған. Бүгінге дейін даулы болып табылатын мәселе бойынша, оны Канадаға жіберудің бір себебі – Норвегияға қарсы жағалау шабуылдары сериясын қолдауы, осы арқылы немістердің оккупацияланған елді пайдалануына бөгет қоюы мүмкін деген болжам бар. Флейшер сонымен қатар шетелде үлкен әскери күштер құрып, оларды Норвегиядағы неміс оккупациялық күштеріне қарсы белсенді операцияларда қолдануды қалаған, бұл Нигардсвольд кабинеті ұстанған пассивті стратегияға қайшы келді. Кабинеттің көпшілігі одақтас күштермен бірлесіп қолданылатын әуе және теңіз күштерін құруға басымдық берді, себебі мұндай шабуылдар немістерді жергілікті халыққа қатысты Телаваг оқиғасы сияқты қатаң жазалау шараларына итермелейді деп қорқытты. Харстад (Генерал Флейшер қақпасы), Бодё (Генерал Флейшер қақпасы), Бардуфосс (Генерал Флейшер көшесі) және Эксмарка (Генерал Флейшер даңғылы) генералдың құрметіне аталған.