Паус әулеті: Ибсенмен байланысы және тарихы

Кіріспе

Норвегиялық отбасы Ослодан
Хенрик Ибсенге байланысты норвегиялық Паус отбасы

Паус отбасы – 16 ғасырда Осло элитасының мүшелері ретінде танылған және ғасырлар бойы Норвегияның "әкімшілер аристократиясына" жатқан, мемлекеттік шіркеудің дін қызметкерлері, судьялар және басқа да жоғары мемлекеттік лауазымдарды иеленген, әсіресе Жоғарғы Телемарк аймағындағы отбасы. Кейіннен отбасы мүшелері кемешілік, болат өндірісі және банк ісіне қатысты. Отбасы Хенрик Ибсенмен тығыз байланысымен ерекше танымал. Ослодан шыққан екі бауыр – дін қызметкерлері Ханс (1587–1648) және Педер Повелссон Паус (1590–1653) отбасының ең ерте белгілі аталары болып саналады. С. Х. Финне Грённ өзінің "Слектен Паус" кітабында отбасының тарихын тағы екі буынға дейін, 1570 жылы қайтыс болған Ханс Олуфссонға дейін жегізді. Ол сол кездегі Норвегиядағы ең жоғары мәртебелі рыцарь атағын алған патшалық дін қызметкерінің жоғары лауазымды мүшесі болды. Көптеген отбасы мүшелері дін қызметкерлері, судьялар және басқа да мемлекеттік лауазымдарда қызмет еткен, ал мемлекеттік және шіркеулік лауазымдар ұзақ жылдар бойы отбасы мүшелеріне мұрагерлікпен берілген. Мысалы, Жоғарғы Телемарк аймағының бас судьясы лауазымын 106 жыл бойы (1668–1774) отбасы мүшелері үздіксіз иеленген және мұрагерлік жолмен беріліп келген. 18 ғасырдың соңынан бастап отбасы мүшелері Скиен және Драммен порттарында кеме капитандары, кеме иелері, бай саудагерлер және банкирлер ретінде танымал болды. 19 ғасырдан бастап бірнеше отбасы мүшелері Христианияда болат өнеркәсібінде көзге түсті, ал басқалары Драммен және Ослода Paus & Paus өнеркәсіптік компаниясын құрды. Отбасы мүшелері сонымен қатар Норвегияның ең ірі кеме компаниясы Wilh. Wilhelmsen сияқты бірнеше ірі компанияларға иелік етті немесе бірлесіп иеленді. 20 ғасырдың басынан бері отбасы мүшелері Швецияда жартылай ондаған елдiк және қамалдарға иелік етеді, оның ішінде Сёдерманландтағы Херреста және Нэсбюхольм елдiк үйлерi әлі күнге дейін отбасының меншiгінде; Херреста/Нэсбюхольм тармағы Лев Толстойдың соңғы тірі немересі Татьяна Толстой Паустың ұрпағы. Папаның жеке кеңесшісі және Норвегияның ең ірі ағаш компанияларының бірінің мұрагері Кристофер Тоструп Паус 1923 жылы Папа Пий XI-ден граф атағын алды, ол Паустың классикалық мүсіндер жинағын Ұлттық галереяға сыйлады. 19 ғасырда Үндістандағы Пауспур ауылы отбасының құрметіне аталды. 19 ғасырдан бастап Италия мен Австро-Мажарстанда тұратын отбасы мүшелері өздерінің тегін de Paus немесе von Paus деп атады. Отбасының ең танымал ұрпағы – драматург Хенрик Ибсен. Оның ата-анасы екеуі де туғандық немесе әлеуметтік жағдайға байланысты отбасымен байланысты болды. Паус отбасы арқылы Ибсеннің ата-анасы "жақын туыстар" ретінде тәрбиеленді. Ибсен кейіпкерлеріне отбасы мүшелерінің есімдерін берді немесе олардың үлгісімен жасады. Ибсеннің бірнеше драмаларындағы эпизодтар мен мотивтер – әсіресе «Пир Гинт», «Жілектер», «Халық жауы», «Жабайы қаз», «Росмерсхольм» және «Хедда Габлер» – Паус отбасының дәстүрлерінен және 19 ғасырдың басындағы Оле Паус пен Хедевиг Кристин Паустың үйлерінде болған нақты оқиғалардан шабыт алды. Паус отбасы Ибсен туралы зерттеулерде маңызды орын алады, ал Йон Найгаард «Жоғарғы Телемарк, Паус отбасы» рухымен «әкімшілердің жаңа пуритандық мемлекетінің» пайда болуы Ибсеннің туындыларындағы маңызды тақырып екенін айтады. Қазіргі отбасы мүшелеріне трубадур Оле Паус және оның ұлы, композитор Маркус Паус жатады. Отбасы мүшелері Норвегияда, Швецияда, Данияда, Ұлыбританияда және Швейцарияда тұрады. Тарихы барысында отбасы мүшелері көптеген мөрлер мен гербтерді пайдаланған, соның ішінде 1661 жылғы Егемендік туралы заңдағы Повел Паустың мөріндегі сергектік күзетудегі кран және 19 ғасырдан бері қолданылып келе жатқан алтын жұлдызды бұқаның басы.

The Paus family is a Norwegian family that first appeared as members of the elite of 16th century Oslo and that for centuries belonged to Norway's "aristocracy of officials" as priests of the state church, judges and other higher government officials, especially in Upper Telemark. Family members later became involved in shipping, steel and banking. The family is particularly known for its close association with Henrik Ibsen. Two brothers from Oslo who both became priests, Hans (1587–1648) and Peder Povelsson Paus (1590–1653), have long been known as the family's earliest certain ancestors. In his book Slekten Paus, S. H. Finne Grønn traced the family two further generations back, to Hans Olufsson (died 1570), a high ranking member of the royal clergy who held the rank of a knight, the highest rank of nobility in Norway at the time. where many family members served as priests, judges and other government officials and where several state and church offices in practice were hereditary in the family for extended periods. For example, the office of chief district judge of Upper Telemark was continuously held by the family for 106 years (1668–1774) and passed on in an hereditary manner. From the late 18th century family members successively established themselves as ship's captains, shipowners, wealthy merchants and bankers in the port towns of Skien and Drammen. From the 19th century several family members were prominent as steel industrialists in Christiania; other family members founded the industrial company Paus & Paus in Drammen and Oslo. Family members have also owned or co owned several other major companies, including Norway's largest shipping company Wilh. Wilhelmsen. Since the early 20th century family members have owned half a dozen estates and castles in Sweden, of which the estates Herresta and Näsbyholm in Södermanland are still owned by the family; the Herresta/Näsbyholm branch is descended from Tatiana Tolstoy Paus, Leo Tolstoy's last surviving grandchild. Christopher Tostrup Paus, a papal chamberlain and heir to one of Norway's largest timber companies who donated the Paus collection of classical sculpture to the National Gallery, was conferred the title of count by Pope Pius XI in 1923. A village in India, Pauspur, was named in honour of the family in the 19th century. Family members living in Italy and Austria Hungary from the 19th century spelled the name de Paus or von Paus. The family's best known descendant is the playwright Henrik Ibsen. Both of his parents belonged to the family in either a biological or social sense. Through the Paus family, their closest relatives, Ibsen's parents had been raised as "near siblings." Ibsen named or modelled various characters after family members. Episodes and motifs in several of Ibsen's dramas—notably Peer Gynt, Ghosts, An Enemy of the People, The Wild Duck, Rosmersholm, and Hedda Gabler—were inspired by Paus family traditions and real events that took place in the closely intertwined households of the siblings Ole Paus and Hedevig Christine Paus in the early 19th century. The Paus family figures in Ibsen studies, and Jon Nygaard has argued that the emergence of "the new Puritan state of the officials" with the spirit of "Upper Telemark, the Paus family" is a major theme in Ibsen's work. Modern family members include the troubadour Ole Paus and his son, the composer Marcus Paus. Family members live in Norway, Sweden, Denmark, the U. K. and Switzerland. In the course of its history, family members have used multiple seals and coats of arms, including a crane in its vigilance in the seal of Povel Paus on the 1661 Sovereignty Act and a bull's head with golden star used since the 19th century.

14 және 15 ғасырлардағы Ослодағы Паус атауы

Паус есімі Ослода 14 және 15 ғасырларда белгілі болды және оны 16 ғасырдан бері тіркелген отбасы сияқты шағын элиталық әлеуметтік топқа жататын адамдар қолданды. Паусинн ("Паус") шаруашылығы ортағасырлық Ослоның бір бөлігі болған "қалалық шаруашылықтардың" бірі болды және 1324 және 1482 жылдар аралығында айтылды, ол қала элитасына жататын адамдарға тиесілі болды. Паус сонымен қатар 14 және 15 ғасырлардағы Ослодағы немесе оның айналасындағы бірнеше адамның аты ретінде қолданылады, олар туысқан болып көрінеді және жақын маңдағы Нес қаласында маңызды мүлікке ие болды. Ортағасырлық Ослода Паус есімді ең танымал адам – Николас Сигурдссон Паус, ол 1347 жылы, қалаға қара өлім жеткенге дейін, Ослоның заңгері ретінде еске алынады. Патшалықтың барлық аймағында он шақты заңгер болды, олар ақсүйектердің құрамына кірді. Николас Паустың қолданған екі мөрі Дания, Норвегия және герцогтықтардағы асыл отбасылар энциклопедиясына енгізілген (1782–1813 жылдары жарияланған). Орта ғасыр тарихшылары П. А. Мунк, Александр Бугге және Эдвард Булл Паусиннның Николас Паустың немесе оның отбасының мүшесінің құрметіне аталған болуы мүмкін деп болжады. Орта саксон/орта голланд тіліндегі есімнің дыбыстық ерекшеліктеріне сүйене отырып, олар отбасының төменгі неміс/голланд тегінен шыққандығын айтты және Паус отбасы ортағасырлық Ослодағы ықпалды иммигрант отбасы болғанын жазды. Отбасы 12 немесе 13 ғасырда Солтүстік Германиядан немесе Нидерландыдан саудагерлер ретінде көшіп келген болуы мүмкін. Генеалог С. Х. Финне Грённ жас отбасының есімінің Николас Паустың және оның отбасының есімінен, сондай-ақ Паусинн қалалық шаруашылығынан шыққан деп болжады, өйткені Паусинннің соңғы айтылуы мен қазіргі отбасының есімімен белгілі болған алғашқы ата-бабаларының тууы арасында бір ғасыр ғана уақыт өтті. Дегенмен, отбасы тікелей тектік байланыс арқылы емес, керісінше, мысалы, Паусиннен есімді алған болуы мүмкін. Өзін 14 ғасырлық отбасымен байланысты санайтын қазіргі отбасы 19 ғасырдың соңында Николас Паустың 1330 жылғы мөрінің (өзі 18 ғасырдан бастап) интерпретациясын өз гербі ретінде қабылдады. Ханс Олуфссонның әкесінің аты Олуф болған, оны оның әкесінің атынан білуге болады. Ханс Олуфссонның патшалық дін қызметкері болуына байланысты, оның отбасының жоғары мәртебелі екені анық. Норвегиядағы көптеген канондар сол кездегі төменгі ақсүйектерден таңдалды және әдетте шетелдегі университеттерде оқыды, бұл әдетте тек бай отбасылар үшін ғана мүмкін болды. Ханс Олуфссон 1545 жылы Реформациядан кейін Осло соборымен біріктірілгенге дейін Әулие Мария шіркеуінің каноны және оның соборлық бөлімінің мүшесі болды. Әулие Мария шіркеуі сол кезде Норвегияның үкіметінің орны ретінде күшті саяси институт болды, өйткені оның провосты сонымен қатар Норвегияның канцлері болды, ал канондардың бірі вице-канцлер болып тағайындалды. Оның дін қызметкерлері 1300 жылғы корольдік жарлық бойынша Норвегияның Хакон V-і жарлыққа сәйкес биліктегі жоғары аристократиялық дәрежеге ие болды, канондар рыцарьлық дәрежеге ие болды (1308 жылдан бері Норвегиядағы ең жоғары ақсүйектік дәреже) және оларға маңызды артықшылықтар берілді. Ханс Олуфссон өмір бойына иелік етуге берілген пребендке ие болды, ол Әулие Мария алтарының лектор астындағы пребенді, сондай-ақ Дильвик пребенді деп белгілі болды, ол Шығыс Норвегиядағы 43 шіркеу мүлкінен (36 худер, тері) түсетін кірісті қамтыды. 1545 жылдан кейін Ханс Олуфссон Осло соборында діни қызметкер болып қызмет етті, бірақ Әулие Мария шіркеуінің иелігінде болған пребендін сақтап қалды. Ол 1570 жылдың 17-18 қыркүйегіне қараған түні қайтыс болды және 19 қыркүйекте Осло соборында жерленді. Оның қайтыс болуынан кейін, оның пребенді Осло гуманисі және кейіннен Осло епископы болған Йенс Нильссонға өтті. Магнус Броструп Ландстад Повел Педерсон Паусты Реформациядан кейінгі Норвегияда католик әдет-ғұрыптарын сақтаған білімді және ізгі діни қызметкер ретінде сипаттайды. Латын тілін жақсы білетін ол әкесі туралы латынша өлең жазып, балаларына жеке білім берді. Оның он баласының арасында Квитесейдтегі приход пасторы Ханс Паус (1656–1715) және Жоғарғы Телемарктағы аудандық судья Корнелий Паус (1662–1723) болды, олардан отбасының екі тірі негізгі тармағы тарады. 17 және 18 ғасырларда Жоғарғы Телемарк округінің судьясы лауазымы 106 жыл және төрт буын бойы отбасы бойынша мұрагерлік жолмен берілді.

The name Paus is known in Oslo in the 14th and 15th centuries and was used by individuals who belonged to the same small elite social class as the family that is documented from the 16th century. The farm Pausinn ("The Paus") was one of the "city farms" that were part of medieval Oslo and is mentioned between 1324 and 1482, when it was owned by individuals who belonged to the city's elite. Paus is also used as the cognomen of several individuals in 14th and 15th century Oslo or its surroundings who appear to be related and who owned substantial property in nearby Nes. The most notable individual named Paus in medieval Oslo was Nikolas Sigurdsson Paus, who is mentioned as the Lawspeaker of Oslo in 1347, shortly before the Black Death reached the city. There were around a dozen lawspeakers in the entire kingdom, and they were part of the nobility. Two seals used by Nikolas Paus are included in the Encyclopedia of Noble Families in Denmark, Norway and the Duchies (published 1782–1813). Medieval historians P. A. Munch, Alexander Bugge and Edvard Bull argued that Pausinn was probably named after Nikolas Paus or a member of his family; on the basis of the Middle Saxon/Middle Dutch sounding name, they argued that the family was of Low German/Dutch origin, and wrote that the Paus family was an influential immigrant family in medieval Oslo; the family may have immigrated as merchants in the 12th or 13th century from northern Germany or the Netherlands. Genealogist S. H. Finne Grønn presumed that the younger family's name was derived from the name of Nikolas Paus and his family and from the city farm of Pausinn in one way or the other; only a century separates the last mention of Pausinn and the birth of the modern family's earliest certain ancestors who were known by the name. It is however a possibility that the family acquired the name indirectly, e. g. from Pausinn, rather than by direct descent. The modern family, believing itself to be related to the 14th century family, adopted an interpretation (itself dating to the 18th century) of Nikolas Paus' 1330 seal as its coat of arms in the late 19th century. As indicated by his patronymic, Hans Olufsson's father was named Oluf. Due to his career as a member of the royal clergy, Hans Olufsson almost certainly had a privileged family background. Most canons in Norway at the time were recruited from the lower nobility, and normally studied at universities abroad, which was normally only possible with an affluent background. Hans Olufsson served as a canon at St Mary's Church and a member of its cathedral chapter until it was merged with that of Oslo Cathedral in 1545, following the Reformation. St Mary's Church was a powerful political institution as the seat of government of Norway at the time, as its provost was also the Chancellor of Norway with one of the canons serving as Vice Chancellor. Its clergy held high aristocratic rank ex officio, as decreed by Haakon V of Norway in a 1300 royal proclamation, with canons holding the rank of Knight (the highest rank of nobility in Norway since 1308), and were granted significant privileges. Hans Olufsson held a prebend (estate held for his lifetime), the prebend of Saint Mary's altar sub lectorio, also known as the prebend of Dillevik, that included the income of 43 church properties (36 huder, hides) in Eastern Norway. After 1545, Hans Olufsson served as a priest at Oslo Cathedral, but retained his prebend affiliated with the estate of St Mary's Church. He died on the night between 17 and 18 September 1570 and was buried in Oslo Cathedral on 19 September. Following his death, his prebend passed to Jens Nilssøn, the noted Oslo humanist and later Bishop of Oslo. Magnus Brostrup Landstad describes Povel Pedersson Paus as a learned and pious priest who held on to Catholic customs in post Reformation Norway. Well versed in Latin, he wrote a Latin poem about his father and personally educated his children. Among his ten children were parish priest in Kviteseid Hans Paus (1656–1715) and district judge in Upper Telemark Cornelius Paus (1662–1723), from which two living main lines of the family are descended. During the 17th and 18th centuries, the office of district judge of Upper Telemark was effectively hereditary in the family for 106 consecutive years and four generations.

Скиен саласы

Скиен тармағы Үстіргі Телемарк аудандық судьясы Корнелиус Паустың (1662–1723) ұрпағы. Ол өзінің алдыңғысы, аудандық судья Жорген Хансен Равн мен Маргрете Фредриксдаттер Бломның (1650 жылы туған) қызы Вальборг Равнға (1673–1726) үйленді. Оның қайын атасы 1668 жылы округтік судья болып тағайындалды және 1696 жылы қайын ұлының пайдасына орнынан бас тартты. Олар Джоанна Паустың (1723–1807), Раабьйглагеттің провосты Йохан Кристофер фон Коссқа (1725–1778), Жоғарғы Телемарк орман инспекторы Корнелиус Паустың (1726–1799) және Катрина (Меда Май) Паустың (1741–1776) ата-анасы болды. Корнелиус Паус 1788 жылы Лардалдағы бұрынғы аудандық судьяның фермасы Хаатветті сатты және Скиенге көшті, онда 1799 жылы күйеу баласы Йохан Андреас Алтенбургтың үйінде қайтыс болды. Ол Кристин Фалькке үйленген және Оле, Марта және Хедевиг Паустың әкесі болды, олардың барлығы Скиенде қоныстанды. Марта Паус (1761–1786) кеме иесі және ағаш саудагері Ханс Дженсен Бломға (1757–1808) үйленді, оның ұрпақтарының арасында жоғары сот судьясы Кнут Блом бар. Хедевиг Кристина Паус (1763–1848) кеме иесі және саудагер Йохан Андреас Алтенбургке үйленді, олар драматург Генрик Ибсеннің аналық ата-аналары болды. Олардың ұрпақтарының арасында премьер-министр Сигурд Ибсен, кинорежиссер Танкред Ибсен және актриса Беате Биль бар. Оле Паус (1776–1855) 1798 жылы Скиеннің азаматы болды және оның көптеген ұрпақтары бар. Ол бай саудагер Кнуд Плеснер мен Мария Каллдың қызы Иоханна Плеснерге үйленді, ол бұрын кеме капитаны Хенрих Ибсенге (Генрик Ибсеннің атасы) үйленген болатын. Оле Паус пен Йоханна Плеснер адвокаты Хенрик Йохан Паустың (1799–1893), судья, судья, парламент мүшесі және Брацберг губернаторы Кристиан Корнелиус Паустың (1800–1879) және саудагер және кеме иесі Кристофер Блом Паустың (1810–1898) ата-анасы болды. Оле Паус Кнуд Ибсеннің де өгей әкесі болды. Генрих Ибсен 1882 жылы Георг Брандеске жазған хатында Паустың отбасы оның өскен жері Скиен порты қаласына үстемдік еткен патрициандық отбасылардың бірі болғандығын атап өтті. Эльверумдағы Эстерхауг үйіне бірнеше жыл бойы ие болған адвокат Хенрик Йохан Паус, округтің бас дәрігері (amtsfysikus) Кристиан Линтруптың қызы Софи Линтрупқа үйленді. Олар майор және соғыс комиссары Йохан Альтенборг Паустың (1833–1894) ата-анасы болды, ол ағаш саудагерінің қызы Агнес Тострупқа үйленді. Олар жер иесі, өнер жинаушы, қайырымдылықшы, папалық камералы және Мальталық рыцарь Кристофер Тоструп Паустың (1862–1943) ата-анасы болды, ол отбасының Tostrup & Mathiesen компаниясының үлесінің көп бөлігін мұра етті және Швецияда Тристорп пен Херреста иеліктеріне ие болды. Католицизмге айналған Кристофер Тоструп Паусқа 1923 жылы 25 мамырда Рим папасы Пий XI тұқым қуалайтын граф атағын берді және 1924 жылы Ointroducerad Adels Förening-ке қосылды, осылайша Швецияның таныстырылмаған дворяндық құрамына кірді. Ол 1943 жылы баласыз қайтыс болды. Хенрик Йохан Паустың ұрпақтарының арасында британдық дипломат Кристофер Линтруп Паус (д. 1881), Қоғамдық жолдар дирекциясының директоры Ханс Вангенстен Паус (д. 1891) және Иран, Бразилия және Мексика елшісі Торлейф Линтруп Паус (д. 1912) бар. Кристофер Блом Паус темір және болат сатушысы, фабрика иесі және банкир Оле Паустың (1846–1931) және инженер Карл Людвиг Паустың (1856–1953) әкесі болды. Оле Паус Биргитт Халвордин Шоумен (Хальвор Шоудың туысы) үйленді, олардың балалары Марта Мари Паус (д. 1876), тарихшы Отто фон Мунте аф Моргенштиерне, бизнесмен Кристофер Блом Паус (1878–1959), Бас консул, бизнесмен және иемденуші Торлейф Паус (1881–1976), Эльза Маргрете Паус (д. 1885), бизнесмен Николай Ниссен Паусқа (оның алыс туысы) және бизнесмен Тригве Андвордқа (1888–1958) үйленген Фанни Паусқа (1888–1971) үйленді. Кристофер Блом Паус (туған. 1878) - бизнесмен Пер Кристиан Корнелиус Паустың әкесі, оның алыс туысы Хедевигке, Эсвикен елімін иеленген Ведл-Жарлсберг графесі мен Даниялық заңгер және папалық камералиан Гуннар Гарт Грюнерге (1903–93) үйленген Эльза Биргитт Паустың әкесі. Пер мен Хедевиг Корнелия Паустың, бизнесмен Педер Николас Паустың және бизнесмен Кристофер Паустың ата-анасы болды, Вильгельмсен кеме компаниясының иесі. Олардың қыздары дизайнер Понтин Паус және Олимпия Паус; Понтин - Sotheby's төрағасы Гарри Примроуздың, Лорд Далменидің, Розебери графлығының мұрагері, ал Олимпия - бұрынғы Кембридж Аналитикасының бас директоры Александр Никске үйленген. Торлейф Паус Норвегияның Венадағы бас консулы болды, екі зауыты болды және Швециядағы Квесарум қамалының иесі болды. Ол Элла Стайнға және екінші рет графша Элла Молтке Глюкштадтқа тұрмысқа шыққан. Ол генерал-майор Оле Отто Паустың әкесі, трубадур Оле Паустың әдесі және композитор Маркус Паустың шөбересі болды. Эльза мен Николай Ниссен Паус жер иесі Аксель Лёвенскиольдқа үйленген Люси Паустың және елші Генрик Андреас Брохқа үйленген Фанни Паустың ата-анасы болды.

The Skien branch of the family is descended from district judge of Upper Telemark Cornelius Paus (1662–1723). He married Valborg Ravn (1673–1726), the daughter of his predecessor as district judge Jørgen Hansen Ravn and Margrethe Fredriksdatter Blom (born 1650). His father in law was appointed district judge in 1668 and stepped down in favour of his son in law in 1696. They were the parents of Johanne Paus (1723–1807), married to provost of Raabyggelaget Johan Christopher von Koss (1725–1778), forest inspector of Upper Telemark Cornelius Paus (1726–1799), and Cathrine (Medea Maj) Paus (1741–1776), married to Counselor of Justice Anthon Jacob de Coucheron (1732–1802). Cornelius Paus sold the former district judge's farm Haatvet in Lårdal in 1788 and moved to Skien, where he died in the home of his son in law Johan Andreas Altenburg in 1799. He was married to Christine Falck and was the father of Ole, Martha and Hedevig Paus, who all settled in Skien. Martha Paus (1761–1786) married ship owner and timber merchant Hans Jensen Blom (1757–1808), and her descendants include supreme court justice Knut Blom. Hedevig Christine Paus (1763–1848) married ship owner and merchant Johan Andreas Altenburg, and they were the maternal grandparents of playwright Henrik Ibsen. Among their descendants are also Prime Minister Sigurd Ibsen, film director Tancred Ibsen and the actress Beate Bille. Ole Paus (1776–1855) became a burgher of Skien in 1798, and has numerous descendants. He married Johanne Plesner, daughter of the wealthy merchant Knud Plesner and Maria Kall, and who had formerly been married to ship's captain Henrich Ibsen (Henrik Ibsen's grandfather). Ole Paus and Johanne Plesner were the parents of the lawyer Henrik Johan Paus (1799–1893), of the judge, magistrate, Member of Parliament and Governor of Bratsberg Christian Cornelius Paus (1800–1879), and of the merchant and ship owner Christopher Blom Paus (1810–1898). Ole Paus also became the stepfather of Knud Ibsen. As Henrik Ibsen pointed out in an 1882 letter to Georg Brandes, the Paus family was one of the patrician families dominating the port town of Skien, where he grew up. Henrik Johan Paus, a lawyer who owned the estate Østerhaug in Elverum for some years, married Sophie Lintrup, a daughter of county chief physician (amtsfysikus) Christian Lintrup. They were the parents of Major and War Commissioner Johan Altenborg Paus (1833–1894), who married his second cousin Agnes Tostrup, a daughter of timber merchant Christopher Tostrup. They were the parents of land owner, art collector, philanthropist, papal chamberlain and Knight of Malta Christopher Tostrup Paus (1862–1943), who inherited much of his family's shares of the Tostrup & Mathiesen company and who owned the Trystorp and Herresta estates in Sweden. A convert to Catholicism, Christopher Tostrup Paus was conferred the hereditary title of count by Pope Pius XI on 25 May 1923, and joined the Ointroducerad Adels Förening in 1924, thus becoming part of Sweden's unintroduced nobility. He died in 1943 without issue. Among Henrik Johan Paus' descendants are also the British diplomat Christopher Lintrup Paus (b. 1881), the Director at the Directorate of Public Roads Hans Wangensten Paus (b. 1891) and Ambassador in Iran, Brazil and Mexico Thorleif Lintrup Paus (b. 1912). Christopher Blom Paus was the father of iron and steel wholesaler, factory owner and banker Ole Paus (1846–1931) and engineer Carl Ludvig Paus (1856–1953). Ole Paus was married to Birgitte Halvordine Schou (a cousin of Halvor Schou), and their children were Martha Marie Paus (b. 1876), married to historian Otto von Munthe af Morgenstierne, businessman Christopher Blom Paus (1878–1959), Consul General, businessman and estate owner Thorleif Paus (1881–1976), Else Margrethe Paus (b. 1885), married to businessman Nicolay Nissen Paus (her distant relative), and Fanny Paus (1888–1971), married to businessman Trygve Andvord (1888–1958). Christopher Blom Paus (b. 1878) was the father of businessman Per Christian Cornelius Paus, married to his distant cousin Hedevig, Countess of Wedel Jarlsberg, who owned the Esviken manor, and Else Birgitte Paus, married to Danish lawyer and papal chamberlain Gunnar Garth Grüner (1903–93). Per and Hedevig were the parents of Cornelia Paus, businessman Peder Nicolas Paus and businessman Christopher Paus, married to Cecilie Wilhelmsen, whose family owns the Wilh. Wilhelmsen shipping company. Their daughters are designer Pontine Paus and Olympia Paus; Pontine is the girlfriend of the chairman of Sotheby's, Harry Primrose, Lord Dalmeny, the heir to the Earldom of Rosebery, while Olympia is married to former Cambridge Analytica CEO Alexander Nix. Thorleif Paus served as Norwegian consul general in Vienna, owned two factories and became owner of Kvesarum Castle in Sweden. He was married to Ella Stein and secondly to Countess Ella Moltke née Glückstadt. He was the father of Major General Ole Otto Paus, the grandfather of troubadour Ole Paus and the great grandfather of composer Marcus Paus. Else and Nicolay Nissen Paus were the parents of Lucie Paus, married to land owner Axel Løvenskiold, and Fanny Paus, married to Ambassador Henrik Andreas Broch.

Herresta филиалы

Карл Людвиг Паус (1856 ж.т.) – 1938 жылы Швецияның Сёдерманланд округіндегі ең ірі иеліктердің бірі – Херрестаны өзінің туысы, граф Кристофер Тоструп Паустан сатып алған жер иесі Герман Кристофер Паустың (1897–1983 жж.) әкесі болды. Ол Лев Толстойдың немересі, графша Татьяна Толстойға үйленген. Олардың ұрпақтары Швецияда бірнеше иелікке ие және отбасының Херреста тармағын құрайды. Бүгінде Херрестаны олардың немересі Фредерик Кристоферсон Паус басқарады. Кристофер Тоструп Паустың 17 ғасырға дейінгі көптеген отбасылық портреттері болған, олар Херрестадан табылған, соның ішінде Наполеон соғыстарынан кейін жасалған Альтенбург және Паус отбасыларының мүшелерінің силуэттері де бар. Олардың арасында Хенрик Ибсеннің ата-анасының жалғыз суреті – Маричен Альтенбург та бар.

Драммен филиалы

Драммен тармағы Ханс Паустың (т. 1656) ұрпағы. Ол Жоғарғы Телемарк провосты Амунд Морландтың (1624–1700) қызы, Боргестад иелігінің иегерлері Кристен Андерсен мен Энн Гундерсдаттердің немересі Сюзанна Морландқа (1670–1747) үйленген. Ханс Паус әйелінің туысы Анн Клаусдаттер туралы «Столт Энн» өлеңін жазды, ол Норвегияда диалектте жазылған алғашқы өлең ретінде танымал. Олардың ұлы Педер Паус (1691–1759) 1723 жылы ағасы Корнелиустың орнын басып, Жоғарғы Телемарк округінің судьясы болды, ал 1751 жылы оның ұлы Ханс Паус (1720–1774) оны алмастырды. Педер Паус алғашқы некесінде Данияда туған Катрин Медея Мей Хермансдаттер Аренценге (1736 жылы қайтыс болды) үйленді, ол Копенгагеннің солтүстік-батысындағы Өлстед шіркеуінің пасторы Герман Аренценнің қызы және Арент Бернцен мен Сорен Нильсен Мейдің немересі болды. Екінші некесінде ол өзінің туысы Хедвиг Колдевин Корнелиусдаттер Паусқа үйленді. Ханс Паус, бірінші некеден туған ұлы, Данияда туған Андреа Яспара Ниссенге (1725–1772) үйленді, ол капитан Николай фон Ниссен мен Кристинс Гроллдың қызы және Данияның көптеген жер иелері отбасыларының мүшесі болды. Олардың көптеген ұрпақтары бүгінгі күнге дейін Ниссен отбасының атымен аталады. [[Файл:Susanne Morland.jpg|thumb|left|Сюзанна Паус (1685, Герреста)] Ежелгі заманда крандар ұйықтар алдында біреуін күзетке тағайындайды деген аңызды Плиний Ескір жазған. Күзетші тырнақтарында тас ұстап, ұйықтап қалса, тас түсіп, қалған тырналарды оятатын болған. Ханс Крагтың «Norsk heraldisk mønstring» атты еңбегінің бірінші томында отбасы мүшелері қолданған екі елтаңба келтірілген: Povel Paus ұлы, Жоғарғы Телемарк округінің судьясы Корнелиус Паус (1662–1723) жабайы адам бейнеленген елтаңбаны, ал Корнелиустың сіңілісі және судьялық қызметін жалғастырған Педер Паус (1691–1759) жыланның үстінде тұрған зәйтүн бұтағымен көгершін бейнеленген елтаңбаны қолданған. Қазіргі заманғы елтаңба 19 ғасырдың соңында қабылданды, ол 18 ғасырда Осло заңгері Николас Паустың 1330 жылғы мөрiнiң интерпретациясына негізделген. Кейіннен ол Норвегияның 20 ғасырдың ең көрнекті геральдикалық суретшісі Халлвард Треттебергтің қазіргі дизайнымен толықтырылды. Треттебергтің «Norske By og Adelsvåben» кітабында ол «қызыл түсті, күміс бұқаның мойны бар, жоғарғы оң жағында алтын алтыбұрышты жұлдыз» деп сипатталған. Бұл елтаңба Кристофер Паустың патенттік қағазында да қолданылады.

The Drammen branch is descended from Hans Paus (b. 1656). He was married to Susanne Morland (1670–1747), who was the daughter of provost of Upper Telemark Amund Morland (1624–1700) and the granddaughter of land owners Christen Andersen and Anne Gundersdatter, who owned Borgestad Manor. Hans Paus wrote the poem Stolt Anne about his wife's first cousin Anne Clausdatter, which is noted for being the first written in dialect in Norway. Their son Peder Paus (1691–1759) succeeded his uncle Cornelius as district judge of Upper Telemark in 1723, and was in turn succeeded by his son, Hans Paus (1720–1774) in 1751. Peder Paus was married in his first marriage to Danish born Cathrine Medea May Hermansdatter Arentsen (died 1736), daughter of the parish priest in Ølsted northwest of Copenhagen Herman Arentsen and granddaughter of Arent Berntsen and Søren Nielsen May. In his second marriage, he married his cousin Hedvig Coldevin Corneliusdatter Paus. Hans Paus, a son of the first marriage, was married to Danish born Andrea Jaspara Nissen (1725–1772), daughter of Captain Nicolai von Nissen and Christence Groll and a member of a prominent and partially ennobled Danish family of land owners who were descended from most of the Danish Uradel including Banner Høeg, Kaas, Grubbe, Ulfstand, Bille, Reventlow, Juel, Lykke, Gyldenstierne, Rosenkrantz, Walkendorff, Ulfeldt, Rantzau and Brahe. Numerous of their descendants are named for the Nissen family to this day. [[File:Susanne Morland. jpg|thumb|left|Susanne Paus (1685, Herresta) Pliny the Elder wrote down the ancient legend that cranes would appoint one of their number to stand guard while they slept. The sentry would hold a stone in its claw, so that if it fell asleep it would drop the stone and wake the other cranes. Hans Krag includes two coats of arms used by family members in the first volume of Norsk heraldisk mønstring with arms of Norwegian higher officials from Frederick IV's reign: Povel Paus' son, district judge of Upper Telemark Cornelius Paus (1662–1723) used a coat of arms featuring a wild man, and Cornelius' nephew and successor as district judge, Peder Paus (1691–1759), used a coat of arms featuring a dove with olive branch standing on a serpent. The modern coat of arms was adopted in the late 19th century, based on an 18th century interpretation of an ambiguous seal from 1330 used by the lawspeaker of Oslo, Nikolas Paus. It was later given its current design by Hallvard Trætteberg, Norway's preeminent heraldic artist in the 20th century. It is blazoned in Trætteberg's book Norske By og Adelsvåben as "in red, silver bull's head with neck, at the top dexter [six pointed] golden star." This coat of arms is also used in the comital letters patent of Christopher Paus.

Атауы

Паус есімі Ослода 14 ғасырдан бері белгілі, әсіресе Ослоның заңгері Николас Паус (1329–1347 жж. есімдерде кездеседі) және ортағасырлық Ослоның «қалалық шаруашылықтарының» бірі – Паусин (1324–1482 жж. есімдерде кездеседі) ретінде танымал. Генеалог С. Х. Финне Грённ қазіргі әулеттің атының 14 және 15 ғасырлардағы Ослода Паус есімді тұлғалардан (көбінесе Паус деп жазылған, бірақ кейде Пау, Пафуе немесе басқа ұқсас жазулар) және/немесе Ослодағы Паусин шаруашылығынан шыққандығын болжады, бұл шаруашылық, әлдебір себеппен, олардың құрметіне аталған болуы мүмкін. 13 ғасырдан бастап Ослодағы саудагерлер мен шеберлердің көп бөлігі Солтүстік Германиядан немесе Төмен елдерден келген иммигранттар еді. Орта ғасыр тарихшылары П. А. Мунк, Александр Бугге және Эдвард Булл атының Орта саксон/Орта голланд тіліндегі *паус* (paues, pauwes және басқа да жазулар) сөзінен шыққандығына сенді, ол лақап есім ретінде немесе дін қызметкерінің атағы ретінде қолданылған. Бұл сөз грекше πάππας ("әке") сөзінен туындаған және Папа сөзімен этимологиялық байланысты. *Norsk etternamnleksikon* (2000) [Норвегиялық тегтер энциклопедиясы] да атының Орта саксон/Орта голланд тіліндегі *paus* сөзінен шыққандығын түсіндіреді. Норвегияда тегтер соңғы уақытқа дейін кеңінен қолданылмады және 16 және 17 ғасырларда сирек қолданылды. Сондықтан, әулеттің ең ерте белгілі ата-бабалары көбінесе жеке есімдер мен әкесінің атын қолданды. Дегенмен, Паус есімінің кейбір жағдайларда осы ата-бабалар үшін қолданылғаны құжатталған; 1644 жылы бұл есім грек тілінде Ульрих Балк баспасында Франкер университетінде жарияланған сөйлеуде қолданылды, онда Андерс Ханссон Паус (1622 ж. т.) әкесі Иоганн Паулинус Паузиусқа (яғни Ханс Повельссон Паус, 1587 ж. т.) және оның білімі үшін төлем жасаған тағы төрт меценатқа (канцлер Йенс Бжелке, Бжелкенің күйеу баласы Стэн Виллумсен Розенвинг, Даниэль Бильдт және Осло епископы Олуф Босен) алғыс айтты. Көшірмесі Дания Корольдік кітапханасында сақтаулы. Әулет мүшелерінің кейбіреулері 19 ғасырдың көп бөлігінде Паусс деп жазды, бірақ ғасыр тобында ескі Паус жазуына қайта оралды.

The name Paus is known in Oslo since the 14th century, notably as the name of the Lawspeaker of Oslo Nikolas Paus (mentioned 1329–1347) and as the name of one of medieval Oslo's "city farms", Pausinn (mentioned 1324–1482). Genealogist S. H. Finne Grønn wrote that the name of the modern family was in one way or the other in all likelihood derived from individuals with the name Paus in 14th and 15th century Oslo (usually spelled Paus, but occasionally Paue, Pafue or other similar spellings), and/or from the "city farm" of Pausinn in Oslo which was probably named after them. A significant proportion of the merchants and craftsmen in Oslo from the 13th century were immigrants from Northern Germany or the Low Countries. Medieval historians P. A. Munch, Alexander Bugge and Edvard Bull all believed that the name was derived from Middle Saxon/Middle Dutch paus (paues, pauwes and other spellings), used as a nickname or as a title of a priest. It is ultimately derived from Greek πάππας (, "father") and is cognate with the word Pope. Norsk etternamnleksikon (2000) [Norwegian Encyclopedia of Family Names] also explains the name as derived from Middle Saxon/Middle Dutch paus. Family names were not widely used in Norway until relatively recently, and were rarely used during the 16th and 17th centuries. Hence, the extant family's earliest known certain ancestors often used given names and patronymics. However, occasional use of the name Paus is documented for the first known certain ancestors; in 1644 the name was used in an oration in Greek, printed by Ulrich Balck at the University of Franeker, where Anders Hansson Paus (b. 1622) thanked his father Johannes Paulinus Pausius (i. e. Hans Povelsson Paus b. 1587) and four other benefactors (Chancellor Jens Bjelke, Bjelke's son in law Sten Willumsen Rosenvinge, Daniel Bildt and Bishop of Oslo Oluf Boesen) who paid for his education. A copy is held by The Royal Library, Denmark. Some family members spelled the name Pauss during most of the 19th century, but reverted to the older spelling Paus around the turn of the century.

Генрих Ибсен пьесаларында

Баяу саусақ Альтенбург пен Паус отбасыларының мүшелерінің силуэті; оң жақта Генрих Ибсеннің анасы Марихен Альтенбург. Силуэт Хенрик Йохан Паустың немересі Кристофер Тоструп Паусқа тиесілі (солдан екінші), және Ибсеннің ата-анасының жалғыз суреті. Хенрик Ибсеннің Паус отбасымен, ата-анасының ең жақын туыстарымен қарым-қатынасы күрделі болды, және оның ата-анасы екеуі де биологиялық немесе әлеуметтік жағынан осы отбасымен байланысты болды. Паус отбасы Ибсен туралы зерттеулерде жиі кездеседі, ал Джон Найгаард «Үстіңгі Телемарк, Паус отбасы» рухымен «шенеуніктердің жаңа пуритандық мемлекетінің» пайда болуы Ибсеннің шығармаларындағы маңызды тақырып екенін айтады. «Габлер» пьесасының алғашқы нұсқасында Ибсен «Мариан Ризинг» деген атты қолданған, бұл оның әйелі Мариан Паустың есімі, бірақ кейіннен кейіпкердің атын «Жулиан Тесман» деп өзгертті, ал соңғы нұсқадағы оның жылы бейнесі де әйелінен алынған. Оның туысы Кристиан Корнелиус Паус, Скиендегі сот судьясы, полиция бастығы және аудандық судья болған, «Халық жауы» пьесасындағы Питер Стокманның кейіпкеріне шабыт көзі болды; олар екеуі де Телемарктан шыққан нағыз Стокманн отбасының ұрпақтары.

Цитата

"Паузалар өлгенде, олар өледі, бірақ менің есім қалады." (Кнуд Ибсен, Хенрик Ибсеннің әкесі, өзінің банкроттығынан кейін туыстары туралы айтқан.)