Кіріспе

Неміс классикалық филологы Карл Зелл (8 сәуір 1793 – 24 қаңтар 1873) – неміс мемлекет қайраткері, филолог және католик шіркеуінің құқықтарын қорғаушы.

Саяси мансап

Ол туған қаласы Мангеймдегі гимназияда оқыды және 1810-1814 жылдары Хайдельберг, Геттинген және Бреслау университеттерінде филологияны оқыды. 1814 жылы Раштаттағы лицейде профессор, ал 1821 жылы Фрайбург университетінде классикалық филология профессоры болды, онда ол оқытушы және автор ретінде тез арада танымал атанды. 1831-1835 жылдары Баден диетасының Жоғарғы палатасында университет өкілі ретінде Баденнің жоғары мектеп жүйесін толық реформалау және жоғары білімді бақылау және қолдау үшін арнайы кеңес құруды жақтады. Диета оның ұсынысын қабылдап, ұсынысты жүзеге асыру үшін Зеллді кеңеске енгізді. 1848 жылы Зелл Баден диетасының Төменгі палатасына сайланды және 1855 жылға дейін депутат болып қызмет етті. Ол өз сөздері мен жазбалары арқылы, одақтастары болмаса да, шіркеу құқықтарын қорғады. Осы күресі үшін ол алған даңқ Баден шекарасынан асып, 1852 жылы Мюнстерде және 1853 жылы Венада өткен католик Германиясының конгресстерінің президенті болып сайлануына әкелді.

Зейнеткерлік

1855 жылы Зелл мемлекеттік қызметтен зейнетке шықты, ал 1857 жылы Фрайбург қаласына қоныстанды. Архиепископ Герман Бикари Баден үкіметінің «Културкампф» саясатын жақтауына байланысты туындаған діни-саяси дауларда Зелл архиепископтың тұрақты кеңесшісі және белсенді көмекшісі болды. Ол жиналыстарда сөйлеген сөздерімен, «Freiburger Kirchenblatt» және «Historisch Politische Blätter» сияқты мерзімді басылымдар мен газеттерде жарияланған памфлеттері мен мақалаларында Шіркеудің, христиан мектептерінің, діни ордендердің құқықтарын қорғады және Шіркеуге қатысты сынды жолдармен тойтарды. Оның Шіркеу басшысы үшін жасаған еңбегінің мәңгілік ескерткіші – ол құрған Фрайбург архиепископтығының Санкт-Михаил қауымдастығы, оның мақсаты – папаға (Пётрдің ақшасы) сенімділердің сыйлықтарын жинау және ұйымдастыру болды; қауымдастық бүгінгі күнге дейін архиепископтықта өркендеп келеді.

Жазбалар

Автор ретінде ол көптеген тақырыптар бойынша жазды, ерекше Аристотель, Кальдерон, Шекспир және Баден тарихына ден қойды. Құндылығын жоғалтпаған еңбектері:
"Fereinschriften" (3 томдық, Фрайбург, 1826–33; жаңа сериясы, 1857);
"Святая Лиоба туралы трактат" (Фрайбург, 1860);
"Freiburger Diözesanarchiv" журналы үшін тарихи мақалалар.