Альбрехт фон Гоертц: Автодизайнер және автомобильдер тарихы
Albrecht von Goertz
Альбрехт фон Гоэртц – неміс автодизайнері, жасаған BMW 503, 507, Toyota 2000GT, Nissan Silvia модельдерімен танымал. Биографиясы, мансабы туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Альбрехт фон Гертц графы, сондай-ақ Альбрехт Гертц (немісше: Albrecht Graf von Schlitz genannt von Goertz und von Wrisberg; 12 қаңтар 1914 – 27 қазан 2006), BMW үшін, соның ішінде BMW 503 және BMW 507 автомобильдерін жасаған неміс өнеркәсіптік дизайнері. Ол сонымен қатар, әйгілі Toyota 2000GT және бірінші буын Nissan Silvia дизайнының бастапқы қатысушысы болды.
Count Albrecht von Goertz, also known as Albrecht Goertz (German: Albrecht Graf von Schlitz genannt von Goertz und von Wrisberg; 12 January 1914 – 27 October 2006), was a German industrial designer who designed cars for BMW, including the BMW 503 and BMW 507. He also was an early contributor to the design of the legendary Toyota 2000GT and the first generation Nissan Silvia.
Ерте өмір
Ол Төменгі Саксониядағы Брункенсенде, Рудольф Граф фон Шлиц, Герц және фон Врисберг аталған (1884–1933) және оның әйелі Элсе Мейер (1882–1968) отбасында үш баланың екіншісі болып дүниеге келді. Оның ағасы Эберхард 1951 жылы қайтыс болды, ал Альбрехт техникалық түрде құрметті атақты мұраға алмаса да, өзін "Граф" деп атап бастады және көбінесе осылай аталды. Оқуын аяқтағаннан кейін Гертц Гамбургтегі Deutsche Bank-та, содан кейін Лондондағы Helbert Wagg & Co жеке банкінде оқуға түсті, бірақ оның болашағы перспективалық болмады, сондықтан ол 1936 жылы Америка Құрама Штаттарына көшіп кетті. Ақырында ол Лос-Анджелеске көшіп, машина жуу станциясында және ұшақ қозғалтқыштарын шығаратын зауытта жұмыс істеді. 1938 жылы Гертц гараж мен көрме залын жалға алып, Ford Model A және B модельдерін модификациялады. Mercury шассиіне негіздеме жасап, ол "Paragon" деп аталған екі есікті купе құрастырды. Бұл 1939 жылы Нью-Йоркте өткен Дүниежүзілік көрмеде көрсетілді.
He was born at Brunkensen in Lower Saxony, the second of three children of Rudolf Graf von Schlitz genannt von Goertz und von Wrisberg (1884–1933) and his wife, Else Meyer (1882–1968). His elder brother Eberhard died in 1951, and while Albrecht did not technically inherit the honorific , he began to call himself "The Count," and is often referred to that way. After attending school, Goertz was apprenticed to Deutsche Bank in Hamburg and then in London at a private bank, Helbert Wagg & Co, but his prospects were not good, so he immigrated to the United States of America in 1936. He eventually moved to Los Angeles, where he worked at a car wash and in a factory making aircraft engines. In 1938, Goertz rented a garage and showroom, and he modified Ford Model A and B models. On a Mercury chassis, he built a two door coupe called the "Paragon". This was exhibited in 1939 at the World Exhibition in New York City.
Студебеккер және BMW жобалары
1940 жылы Гоертц АҚШ армиясына қосылып, бес жыл қызмет етті. Әскерден шыққаннан кейін ол "Парагонды" Нью-Йорк қаласына айдап әкелді. Оны айдап бара жатқанда, ол атақты автомобиль дизайнері Реймонд Лоуимен кездейсоқ кездесті. Лоуи Гоертцті кеңсесіне шақырды, оны дизайнды оқу үшін колледжге жіберді, содан кейін Индиана штатындағы Studebaker студиясында жұмысқа орналастырды. 1953 жылы Гоертц жеке дизайн бизнесін ашып, Америкадағы BMW-нің негізгі импорттаушысы Макс Хоффманмен танысты. Хоффман BMW-нің спорттық автомобиль жасау жоспарларын білгендіктен, Гоертцке Мюнхендегі BMW-мен байланысуды ұсынды. Содан кейін Гоертц 1955 жылы BMW 503 және BMW 507 машиналарын жобалады.
Goertz joined the US Army in 1940 and served for five years. After leaving the army, he drove the Paragon to New York City and, while driving it, he accidentally encountered Raymond Loewy, the famous car designer. Loewy invited Goertz to his office, sent him to college to learn about design, and later gave him a job at the Studebaker studio in Indiana. In 1953, Goertz set up his own design business and got to know Max Hoffman, BMW's main importer in America. Hoffman knew of BMW's plans to build a sports car and suggested that Goertz should contact BMW in Munich. Goertz then designed the BMW 503 and the BMW 507, both in 1955.
Басқа автомобиль үлгілері
Гертц Porsche үшін жұмыс істегенін айтты, бірақ бұл "жұмыс" 901 үшін жіберілген, сұралмаған "эскиздік" ұсыныс болған сияқты, ол қабылданбады. Дегенмен, ол Nissan компаниясының консультанты ретінде жұмыс істеді – шектеулі мерзім ішінде фабрикаға үзіліс-үзіліс келіп, негізінен толық көлемді саз модельдеу бойынша оқыту жүргізді. Ол сондай-ақ Nissan үшін "A550X" жобасы бойынша екі орындық спорттық автомобиль жобасына консультациялық қызмет көрсетті, ол Datsun Coupe 1500 болып, Nissan Silvia CSP311 ретінде таныстырылды. Содан кейін Гертц компанияның техникалық серіктесі Yamaha Motor Company-мен бірлесіп, әлемдік деңгейдегі спорттық автомобильді жасау үшін Nissan-мен жұмыс істеді. 1965 жылы прототип көрсетуге дайын болған кезде, Nissan жобадан бас тартып, серіктесі Yamaha-ны Toyota-ға ұсынды, ол сол кездегі жапон автокөлік өндірушілерінің ең консервативтісі саналды. Toyota, болашақтағы иконаға айналған 2000GT-ге өзінің ерекшелігін қосуды көздеп, дизайнер Сатору Нозакиге автомобильдің сол кездегі британдық және итальяндық гран-туризмо дизайнынан әсер алған, тар белді пішінін аяқтауды тапсырды. Гертцтің соңғы дизайны – Steinway & Sons компаниясының Гамбургтегі зауытының 125 жылдығын мерекелеу үшін жасалған рояль.
Goertz claimed that he worked for Porsche, although this 'work' seems to have been an unsolicited 'design' submission for the 901, which was rejected. However, he was employed as a consultant to Nissan – visiting the factory intermittently over a limited period, mainly to instruct in full size clay modelling. He also carried out consultation work on a two seater sports car project for Nissan, called the Project "A550X" which became the Datsun Coupe 1500 and debuted as the Nissan Silvia CSP311. Goertz then worked with Nissan, in collaboration with company technical partner Yamaha Motor Company, to develop a world class sports car. By the time the prototype was ready for display in 1965, Nissan had abandoned the project, leaving partner Yamaha to offer the car to Toyota, then perceived as the most conservative of the Japanese car manufacturers. Looking to add its own touch to what became the iconic 2000GT, Toyota tasked designer Satoru Nozaki to finalize the car's narrow waisted shape, clearly influenced by British and Italian gran turismo designs of the day. Goertz's last design was a grand piano for Steinway & Sons to celebrate the 125th anniversary of their Hamburg factory.
Жеке өмір
Гертц Джули Фрейин фон Боденхаузенге (1902–1951) үйленді, бірақ олар 1942 жылы ажырасты. 1957 жылы ол Сюзанн Неттелге (т. 1925 жылы) үйленді және олардың 1959 жылы Питер Йозеф атты ұлы дүниеге келді.
Goertz married Julie Freiin von Bodenhausen (1902–1951), but they separated in 1942. He then married Susanne Nettel (b. 1925) in 1957 and they had a son, Peter Joseph, who was born in 1959.