Аргентинадағы солшыл саяси партия

Кіріспе

Аргентинадағы саяси партия

Кең майдан (FG) – Аргентинадағы орташыл-солшыл перонистік саяси партия, ең көп танымал кезеңі 1990-жылдар. Қазіргі уақытта партия Серхио Массаның президенттік науқанын қолдаған бұрынғы биліктегі Unión por la Patria коалициясының құрамында.

Тарих

Партияны Аргентина депутаттары палатасының солшыл Justicialist партиясының мүшелері құрды, оның ішінде әсіресе Карлос Альварес және президент Карлос Менемнің неолибералды саясатына наразы болған басқа да солшылдар, сондай-ақ Карлос Ауйеро басқаратын диссидент христиан-демократтар мен Грасиела Фернандес Мейхиде сияқты тұлғалар. 1990 жылы FredeJuSo құрған көтерілісші Justicialist партиясы Аргентина Коммунистік партиясы және басқалармен еркін коалиция құрды. Альварес бірыңғай партия құруды және құрамына кіретін мүшелерді таратуды ұсынды, осылайша коммунистер автоматты түрде шығарылып, олар партиядан кетіп қалды. 1993 жылдың мамырында олар кинорежиссер Пино Соланас құрған Frente del Sur партиясымен бірігіп, Frente Grande партиясын құрды. 1993 жылғы сайлауда партия Буэнос-Айрес қаласында 38% дауыс жинады және Альварес, Мейхиде және Соланас сияқты бірнеше депутаттар елдің әртүрлі аймақтарынан сайланды. Соланас жеке дауларға байланысты партиядан қысқа уақыттан кейін кетіп қалды. 1994 жылдың көктемінде Альварес Frente Grande партиясын жаңа одаққа бастап алып, «Ерліктегі ел үшін» (FrePaSo) майданын құрды. FrePaSo Frente Grande партиясының сәттілігін жалғастырып, Альваресті елдің вице-президенті етіп сайлады. Frente Grande Буэнос-Айрес саясатындағы маңызды күш ретінде қала берді, бірақ FrePaSo құлдырағаннан кейін маңыздылығын жоғалтты; оның мүшелері көбінесе жаңа «Теңдікке қолдау» (ARI) партиясына қосылды немесе орталық-солшыл президенттер Нестор Киршнер мен оның әйелі және мұрагері Кристина Фернандес де Киршнердің басшылығымен перонистерге қайта оралды. Партияның қалған бөлігі Киршнерлердің «Жеңіс үшін» майданына қосылды. Алайда, 2005 жылғы заңнамалық сайлауда Frente Grande партиясының бір бөлігі Буэнос-Айрес және Буэнос-Айрес облысындағы басқа солшыл партиялармен бірге Encuentro Amplio коалициясына қосылды. Коалиция үміттерге жауап бере алмады және ұлттық өкілдігінен айырылды. 2007 жылы Frente Grande партиясының мүшелері, оның ішінде Мария Хосе Бонгиорно «Жеңіс үшін» майданының құрамына сайланды. Партияның жетекші тұлғаларының ішінде Нильда Гарре Қорғаныс министрі қызметін атқарады, ал партия басшысы Эдуардо Сигал Америка экономикалық интеграциясы және Меркосур ішкі хатшылығының кіші лауазымды қызметкері болып табылады. 2012 жылы партияның қатарында 161 050 мүше болды, бұл оны елі бойынша үшінші ірі партияға айналдырды.

The party was set up by a group of left wing Justicialist Party members of the Argentine Chamber of Deputies, most notably Carlos Álvarez, and other left wingers who were dissatisfied with the neo liberal policies of President Carlos Menem, including dissident Christian Democrats led by Carlos Auyero and also figures such as Graciela Fernández Meijide. In 1990, the rebel Justicialists, having formed FredeJuSo, came together with the Communist Party of Argentina and others in a loose coalition. Álvarez proposed forming a unified party and dissolving the constituent members, thus automatically excluding the Communists, who left. In May 1993 they joined with Frente del Sur, a party set up by film maker Pino Solanas, to form the Frente Grande. In the 1993 elections, the party's list in the city of Buenos Aires gained 38% of the vote and several deputies were elected around the country, including Álvarez, Meijide and Solanas. Solanas left the party a short while later over personal differences. In spring 1994, Álvarez led the Frente Grande into a new alliance, creating the Front for a Country in Solidarity (FrePaSo). FrePaSo would continue the success of the Frente Grande and propel Álvarez to be vice president of the country. The Frente Grande continued to be a force in Buenos Aires politics, but has become largely marginalised with the collapse of FrePaSo; its members have largely joined the new Support for an Egalitarian Republic (ARI) party or returned to the Peronists under centre left Presidents Néstor Kirchner and his wife and successor Cristina Fernández de Kirchner. What remained of the Front swung behind the Kirchners' ruling Front for Victory. At the 2005 legislative elections, however, some sections of the Front joined the Encuentro Amplio with other left wing parties in Buenos Aires and Buenos Aires Province. The coalition did badly and lost its existing national representation. In 2007, members of the Front including María José Bongiorno were elected as part of the Front for Victory. Of its leading figures, Nilda Garré serves as Minister of Defense and party leader Eduardo Sigal is a junior official in the sub secretariat of American Economic Integration and Mercosur. In 2012, the party had 161,050 members, making it the third largest party nationwide.

Төраға

Сайлау жылыҮміткерКоалиция1-тур2-турНәтиже # жалпы дауыс саны % жалпы дауыс саны # жалпы дауыс саны % жалпы дауыс саны 2003 Нестёр Киршнер Жеңіс үшін фронт 4,312,517 22.25 Қарсылықсыз 2-тур Қарсылықсыз 2007 Кристина Киршнер Жеңіс үшін фронт 8,651,066 45.29 Сайланды 2011 Кристина Киршнер Жеңіс үшін фронт 11,865,055 54.11 (1-ші) Сайланды 2015 Даниэль Сциоли Жеңіс үшін фронт 9,338,449 37.08 (1-ші) 12,198,441 48.60 (2-ші) 2-тур Жеңілді 2019 Альберто Фернандес Френте де Todos 12,473,709 48.10 (1-ші) Сайланды