Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Аргентинадағы орта-солшыл саяси коалиция
Center left political coalition in Argentina
Біріккен ел үшін фронт (Lang es немесе FREPASO) – Аргентинадағы орта-солшыл саяси коалиция болды. Ол 1994 жылы Карлос Менем әкімшілігінің саясатын және күдікті жемқорлығын айыптаған Перондық Әділет партиясының прогрессивті мүшелері негізінде құрылған Кең Фронттан (Frente Grande) пайда болды; Фронт басқа да наразы перонистермен, Unidad Socialista (Халықтық және Демократиялық Социалистік партиясы) және бірнеше басқа солшыл партиялармен және жеке тұлғалармен бірікті. Оның басшылары Хосе Октавио Бордон, Карлос "Чачо" Альварес және Грейсила Фернандес Мейхиде болды.
The Front for a Country in Solidarity (Lang es or FREPASO) was a center left political coalition in Argentina. It was formed in 1994 out of the Broad Front (Frente Grande), which had been founded mainly by progressive members of the Peronist Justicialist Party who denounced the policies and the alleged corruption of the Carlos Menem administration; the Frente joined with other dissenting Peronists, the Unidad Socialista (Popular and Democratic Socialist Party) and several other leftist parties and individuals. Its leading figures were José Octavio Bordón, Carlos "Chacho" Álvarez and Graciela Fernández Meijide.
Тарих
Партия құрылғаннан кейін көп ұзамай Бордон 1995 жылғы сайлауда президенттікке кандидат болып түсті, Альварес оның вице-президенттікке үміткері болды. Науқан өте табысты болды және Бордон дауыстардың 33 пайызымен екінші орынға ие болды. Кейін Бордон ФреПаСоны бірыңғай партияға айналдыруды ұсынды, ал Альварес түрлі партиялардың еркін конфедерациясын қалады. 1995 жылдың 17 мамырында Бордон мен Альварес Аргентина Ұлттық Конгресінде үшінші ірі фракция құрамында біртұтас саяси платформа мен басшылықпен конфедерация құрылғанын жариялады. Интрансигенттік партия және Христиан-демократиялық партия коалицияға қосылды. Бордон кейін басшылық күресінен кейін отставкаға келіп, Justicialist партиясына оралды. ФреПаСо 1999 жылғы сайлауға Фернандо де ла Руа президент болған ірі Радикалды азаматтық одақ (UCR) және бірнеше провинциялық партиялармен одақтасып қатысты. ФреПаСо белсендісі Анибал Ибарра 2000 жылы «Жұмыс, Әділет және Білім үшін одақ» бағдарламасымен Альянса тізімі бойынша Буэнос-Айрес қаласының мэрі болып сайланды. Келесі жылы вице-президент Чачо Альварес Сенаттағы парақорлыққа қатысты ішкі партиялық айыптаулардың ортасында отставкаға кетті, одан кейін басқа да жетекші мүшелер де отставкаға шықты, осылайша одақ бұзылды. 2001 жылғы сайлаудан кейін ФреПаСо 257 депутаттың 17-сімен федералдық депутаттар палатасындағы үшінші ірі партияға айналды. Кейін партия тарап кетті. Көптеген мүшелері президент Нестор Киршнердің «Жеңіс үшін майдан» фракциясының орталық-солшыл бағытындағы Перонист қозғалысына қайта қосылды, ал басқалары Элиса Карионың ARI партиясын қолдады. 2007 жылға дейін партия номиналды түрде бір сенатор – Вильма Ибарраны сақтап қалды, ол «Жеңіс партиясының» жалғыз өкілі ретінде отырды, бірақ іс жүзінде «Жеңіс үшін майданға» қолдау көрсетті және 2007 жылы ұлттық депутат болды. Оның ағасы Анибал Ибарра 2006 жылы República Cromagnon түнгі клубындағы өрт салдарынан Буэнос-Айрес қаласының мэрі лауазымынан алынды.
Shortly after the founding of the party, Bordón stood for President at the 1995 elections with Álvarez as running mate. The campaign was very successful, and Bordón came second with 33 percent of the vote. Subsequently, Bordón proposed converting FrePaSo into a unified party, while Álvarez wanted a loose confederation of different parties. On May 17, 1995, Bordón and Álvarez announced the formation of a confederation, with a unified political platform and leadership, with the third largest block in the Argentine National Congress. The Intransigent Party and the Christian Democratic Party joined the coalition. Bordón later resigned after a leadership battle and returned to the Justicialist Party. The FrePaSo campaigned for the 1999 elections in an alliance with the larger Radical Civic Union (UCR) and a few provincial parties, which won the presidency for Fernando de la Rúa. Frepaso activist Aníbal Ibarra was elected Mayor of Buenos Aires in 2000 on the Alianza ticket the Alliance for Work, Justice and Education. The alliance was effectively broken the next year, when vice president Chacho Álvarez resigned amidst public intra party accusations of bribery in the Senate, followed shortly after by other leading members. After the 2001 elections FrePaSo became the joint third largest party in the federal Chamber of Deputies, with 17 of 257 deputies. Subsequently, the party disintegrated. Many members re joined the Peronist movement within the centre left Front for Victory faction of President Néstor Kirchner, with others supporting the ARI party of Elisa Carrió. Until 2007 the party nominally retained one senator, Vilma Ibarra, who sat as a lone 'Party for Victory' member but in practice supported the Front for Victory, for which she became a national deputy in 2007. Her brother Aníbal Ibarra was removed as Mayor of Buenos Aires in 2006 in the wake of the República Cromagnon nightclub fire.