Франц Фукс: Австриялық террорист және сериалдық кісі өлтіруші
Franz Fuchs
Франц Фукс: австриялық террорист, 4 адамды өлтірген, 15-ін жарақаттаған. 1993-1997ж. пошта бомбалары арқылы шабуылдар жасаған. Психологиялық зерттеулер.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Австриялық футболшы және менеджер
Австриялық сериялық кісі өлтіруші (1949–2000)
the Austrian footballer and manager
Austrian serial killer (1949 2000)
Франц Фукс (12 желтоқсан 1949 – 26 ақпан 2000) – 1993 және 1997 жылдар аралығында бес толқынмен жіберген үш қолдан жасалған жарылғыш құрылғы мен 24 пошта бомбасын пайдаланып, төрт адамды өлтіріп, 15 адамды, олардың кейбіреулерін ауыр түрде жарақаттаған австриялық ішкі террорист. Қылмыстық психологтар Фуксты жоғары интеллектілі, бірақ әлеуметтік қарым-қатынасқа бейім емес жалғыз адам ретінде сипаттады. Ол шетелдік деп есептеген адамдарды, сондай-ақ "шетелдіктерге қанағаттанған" ұйымдар мен жеке тұлғаларды нысанаға алды. Бір зерттеуге сәйкес, Франц Фукс 2007 жылы Финляндиядағы Йокела мектебінде болған оқ ату кезінде Пекка Эрик Аувиенге 8 сыныптасын өлтіруге түрткі болды.
Franz Fuchs (12 December 1949 – 26 February 2000) was an Austrian domestic terrorist who killed four people and injured 15, some seriously, using three improvised explosive devices and 24 mail bombs, which he sent in five waves between 1993 and 1997. Criminal psychologists characterized Fuchs as a highly intelligent but socially inept loner. He targeted people he considered to be foreigners, or organizations and individuals whom he believed were "friendly to foreigners". According to a study, Franz Fuchs inspired Pekka Eric Auvien to kill 8 of his classmates during the Jokela school shooting in Finland in 2007.
Пошталық бомбалар және қолдан жасалған жарылғыш құрылғылар
1993 жылдың желтоқсан айында ол пошта арқылы бомбалар жіберудің алғашқы толқынын бастады. Алғашқы құрбандар – дін қызметкері Август Яниш (босқындарға көмектескені үшін), Сильвана Мейкснер (ORF телеканалының азшылықтар тақырыбына арналған журналисі) және жарылыстан сол қолының көп бөлігін жоғалтқан Вена қаласының мэрі Гельмут Зильк. Тағы да бірнеше пошта бомбалары табылған және залалсыздандырылған, олар Хельмут Шульлерге (гуманитарлық «Каритас» ұйымы), «жасыл» саясатшылар Мадлен Петрович пен Терезия Стоисицке, Вольфганг Гомбочқа және министр Йоханна Дохналға бағытталған. 1994 жылдың 24 тамызында Каринтиядағы екі тілді мектепте табылған қолдан жасалған жарылғыш құрылмын залалсыздандыруға тырысқан полиция қызметкері Тео Келц екі қолынан айырылды. (Кельц кейін екі қол трансплантациясын алған Австрияның алғашқы азаматы болды және керемет жазылып кетті.) Франц Фукс 1994 жылдың қыркүйегінде Словенияның сыртқы істер министріне жолданған хатында «Salzburger Eidgenossenschaft – Bajuwarische Befreiungsarmee» (Бавария Азаттық Армиясы) атынан шабуылдарына жауапкершілікті мойындады. Одан кейінгі бірнеше хаттарында ол әртүрлі бөлімшелері бар ірі ұйымдай көрінуге тырысты. Дегенмен, 1994 жылдың қазан айындағы пошта арқылы жіберілген бомбалардың екінші толқынының бірі де жарылмады.
In December 1993 he started his first wave of mailbombs. Early victims were the priest August Janisch (because of his help for refugees), Silvana Meixner (ORF journalist for minorities), and the Mayor of Vienna, Helmut Zilk, who lost a large part of his left hand in the explosion. Other mailbombs which were discovered and neutralized were targeted at Helmut Schüller (humanitarian organisation Caritas), the Green politicians Madeleine Petrovic and Terezija Stoisits, Wolfgang Gombocz and Minister Johanna Dohnal. While attempting to disarm an improvised explosive device found at a bilingual school in Carinthia, police officer Theo Kelz lost both his hands on 24 August 1994. (Kelz subsequently became the first Austrian to receive a double hand transplant, and made an impressive recovery.) Franz Fuchs claimed responsibility for his attacks in a letter to the foreign minister of Slovenia in September 1994, in the name of the "Salzburger Eidgenossenschaft – Bajuwarische Befreiungsarmee" (Bavarian Liberation Army). In a number of subsequent letters, he tried to give the impression of a larger organisation with different units. However, from the second wave of mailbombs in October 1994 not a single one went off.
Оберварттың ромаларға шабуыл жасауы
1995 жылдың 5 ақпанында Обервартта төрт рома «Roma zurück nach Indien» («Рома Үндістанға қайта оралды») деген жазуы бар құбырлы бомбамен өлтірілді. Бұл соғыстан кейінгі Австриядағы ең ауыр нәсілдік террорлық шабуыл болды және Фукстың алғашқы қаза болған шабуылы еді. Бомба, плакатқа тиген кезде кеуде деңгейінде жарылу үшін орнатылған. Келесі күні, жақын орналасқан, негізінен хорват текті австриялықтар тұратын Штинатц қаласында «Далмацияға қайтып бар» деген үндеуі бар бомба қоқыс жинаушыны жарақаттады. 1995 жылдың маусымынан желтоқсанына дейін ол тағы үш толқын пошта бомбаларын жіберді. Үшінші толқын тележүргізуші Арабелла Кисбауэрге, Дитрих Самитке (Любек қаласының вице-мэрі) және танысу агенттігіне бағытталды. Кисбауэр мен Самит өздері хаттарын ашпағандықтан зардап көрмеді. Төртінші толқын екі дәрігер және босқындарға көмек көрсететін Мария Лолейге бағытталды. Сириялық дәрігер мен Мария Лолей жарақат алды, ал Оңтүстік Кореялық дәрігерге жіберілген пошта бомбасы табылғаннан кейін залалсыздандырылды. Бесінші толқынның екі пошта бомбасы пошта жәшіктерінде жарылып кетті, ал қалған екеуі табылғаннан кейін залалсыздандырылды. Бұл Фукс тұтқындалғанға дейінгі соңғы оқиға болды.
On 5 February 1995, four Romani were killed in Oberwart with a pipe bomb improvised explosive device which was attached to a sign that read "Roma zurück nach Indien" ("Romani back to India"). It was the worst racial terror attack in post war Austria, and was Fuchs's first fatal attack. The bomb was set to explode at chest height when someone touched the placard with the message. The next day in nearby Stinatz, mainly populated by Austrians of Croatian descent, a bomb with a pamphlet "Go back to Dalmatia" wounded a garbage worker. Between June 1995 and December 1995 he sent three more waves of mailbombs. Wave number three was targeted at TV host Arabella Kiesbauer, Dietrich Szameit (vice mayor of Lübeck) and a dating agency. Kiesbauer and Szameit did not open their letters themselves and were not hurt. Wave number four was targeted at two medics and a refugee aid worker, Maria Loley. One medic from Syria and Maria Loley were injured; the other mailbomb, targeted at a South Korean medic was discovered and neutralized. Two mailbombs of wave number five detonated early in mailboxes, the remaining two were discovered and neutralized. This was the last incident before Fuchs was arrested.
Тұтқындау, сот және өлім
Осы кезеңде Фукс өте параноик болып кетті. 1997 жылдың 1 қазанында ол Гралладағы үйінің жанында өзін бақылап отыр деп ойлаған екі әйелді көлікпен қуып жете берді. Полиция оны қарапайым қудалау ісі деп есептеген кезде, ол көлігінде сақтап келген тағы бір импровизациялық жарғыш құрылғыны шығарып, полиция қызметкерлерінің алдында қолында жарытты. Оның өзін-өзі өлтіру әрекеті сәтсіз аяқталды, бірақ ол екі қолынан айырылды, сондай-ақ жақын жерде тұрған полиция қызметкерін жарақаттады. Фукс қарсылық көрсетпей ұсталды және көптеген австриялықтар тереңірек мәліметтерді анықтауға жеткілікті күш жұмсалмады деп санайтын соттан кейін 1999 жылдың 10 наурызында өмір бойына түрмеге кесілді. Сот барысындағы тәртіпсіз мінез-құлқымен Фукс бірнеше рет соттан шығарылды. 2000 жылдың 26 ақпанында Фукс Грац Карлау түрмесіндегі камерасында электрлік бритвасының кабелімен асылып өлген күйде табылды. Түрме дәрігері оның өлімінің өзін-өзі өлтіру екенін анықтады.
At this stage Fuchs had become highly paranoid. On 1 October 1997 near his residence in Gralla, he followed two women in a car who he believed were observing him. When police attempted to question him on what they believed was a routine case of stalking, he produced another improvised explosive device which he had kept in his car, and detonated it in his hands in front of the policemen. His suicide attempt failed, but he lost both hands, and also injured a nearby police officer. Fuchs was arrested without giving further resistance and, after a trial which many in Austria felt had fallen short of making all attempts to uncover deep details, was sentenced to life in prison on 10 March 1999. Through his unruly behavior during the trial, Fuchs had repeatedly forced his removal from court proceedings. On 26 February 2000, Fuchs was found hanged with the cable of his electric razor in his prison cell at Graz Karlau Prison. The prison physician determined his death to be a suicide.
Шешілмеген мәселелер
Фукс сотталғаннан кейін іс ресми түрде жабылғанымен, және "Бавария азаттық әскері" террористік ұйым ретінде ешқашан болмағандығы анықталса да, Фукс осы іске ешқандай көмексіз немесе жанашырлардың білімісіз дерлік жасады ма деген күмән қалды. Оның ата-анасының үйіндегі екі бөлмесін жан-жақты тексеру кезінде тағы да көп импровизацияланған жарылғыш құрылғылар табылды, бірақ оның тұрақсыз жарылғыш заттарын (сынап фулминаты және нитроглицерин сияқты) жасау және қолдану үшін қажетті жабдықтардың іздері табылған жоқ. Фукс жазған "мойындау хаттарының" көпшілігі оның бұрынғыдай сөз өнеріне сай келмейтін шеберлігін көрсетті. Кейбірлерінде полиция процедураларының ішкі мәселелері айтылған, бұл ақпарат жалпы қоғамға белгісіз болған. Фукс өлімі төңірегіндегі күмән әлі де күшті. Екі қолы жоқ адам (Фукс әрдайым жетілдірілген протездерін орнатудан бас тартқан) және дерлік үнемі бейнебақылауда болатын адамның электр сымын өзін-өзі өлтіру үшін жеткілікті мықты арқанға айналдыруға қажетті қимылдарды қалай жасағаны толыққанды түсіндірілген жоқ.
Although the case was officially closed after Fuchs had been sentenced, and although the "Bavarian Liberation Army" was determined to never have existed as a terrorist organization in the meaning of the term, doubts remained whether Fuchs had actually committed his actions without any support or tacit knowledge from sympathizers. A thorough search of the two rooms in his parents' house where Fuchs had lived revealed more improvised explosive devices but no traces of the equipment which he would have needed to produce and handle the unstable explosives (including mercury fulminate and nitroglycerol) contained in his improvised explosive devices. Most of Fuchs' "confession letters" exhibited an aptitude at verbal expression for which he was not known. Some had referred to internal affairs in police procedures that were not accessible to the general public. Even more doubts remain concerning Fuchs' death. How exactly a man without hands (Fuchs consistently refused having his advanced prosthetic arms fitted to him) and under almost constant video surveillance could accomplish the manipulations required to convert an electric cable into a noose sufficiently robust for suicide by hanging was never properly explained.
Медиа
2007 жылы қылмыстық іс «Франц Фукс – Отаншыл» атты деректі драмада бейнеленген. Франц Фукс рөлін австриялық Карл Маркович сомдады. «Hitman: Кодтық аты 47» және «Hitman: Контракттар» компьютерлік ойындарында Франц Фукс кейіпкері Францқа негізделген сияқты көрінеді. Франц – Австриялық террорист, ол жас кезінде «Гитлер жастары» қатарында қызмет еткен және БҰҰ бейбітшілік саммиті өтіп жатқан қонақүйді жарылтуды жоспарлап отыр.
In 2007, the criminal case was portrayed in the docudrama Franz Fuchs – Ein Patriot, the role of Franz Fuchs was played by Austrian Karl Markovics. In the computer games Hitman: Codename 47 and Hitman: Contracts, the character Frantz Fuchs appears to be based on Franz. Frantz is an Austrian terrorist, who served in Hitlerjugend as a youngster, and is planning to blow up a hotel at which a U. N. peace summit is being held.