Анджело Перуцци: Италияның ұлы қақпашысы

Кіріспе

Италиялық футболшы Анджело Перуцци (; 1970 жылдың 16 ақпанында туған) – итальяндық футбол жаттықтырушысы және бұрынғы қақпашы, Серия А «Жыл қақпашысы» сыйлығының үш мәрте жеңімпазы. Перуцци сарапшылар тарапынан барлық уақыттағы ең ұлы итальяндық қақпашылардың бірі және өзінің буынындағы ең жақсы қақпашылардың бірі деп есептеледі. Мансабы бойында ол итальяндық «Рома», «Геллас Верона», «Ювентус», «Интернационале» және «Лацио» клубтарында ойнады. «Ювентуста» ол өте табысты болды, онда үш Серия А титулын, Италия кубогын, УЕФА кубогын және УЕФА Чемпиондар лигасының жүлдесін, сондай-ақ басқа да титулдарды жеңіп алды. 2007 жылы клубтан кетуге дейін «Лациомен» екінші Италия кубогын ұтып алды. Халықаралық аренада 1995 жылы тұңғыш рет Италия құрамасының сапына қосылып, 31 матч өткізді және 2006 жылғы ФИФА Әлем чемпионатында жеңіске жеткен құраманың құрамында болды. Сондай-ақ ол 1992 жылғы Олимпиада ойындарында, 1996 жылғы УЕФА Еуропа чемпионатында (негізгі қақпашы ретінде) және 2004 жылғы Еуропа чемпионатында ел намысын қорғады.

Клубтық мансап

Перуцци 1987 жылы «Рома» клубында Серия А-дағы карьерасын бастады. 1989 жылы «Геллас Веронаға» жалға берілді, бірақ 1990 жылғы қазан айында допинг-тесттен өтпегені үшін «Ромадан» бір жылға дисквалификацияланған екі ойыншының бірі болды (екіншісі – Андреа Карневале). 1999 жылы «Интернационалдан» «Болоньяға» кеткен Перуццидің позициядағы басты бәсекелесі Джанлука Паглиука кеткеннен кейін, Перуцци 1999 жылы 28 миллиард лираға (14,461 миллион евро) трансфер ақысы және салықтан бұрын 8 миллиард лира жалақысы бойынша «Ювентустан» «Интерге» ауысты. Перуцци бұрынғы «Ювентус» жаттықтырушысы Марчелло Липпи басшылығымен клубта бір сәтсіз маусым өткізді, бірақ өте жақсы өнер көрсетті, лига маусымын төртінші орында аяқтады және Италия кубогының финалына өтті. Келесі маусымда ол 40 миллиард лираға (20,658 миллион евро; ақшалай және Марко Баллоттамен бірге) «Лациоға» ауысты. Ол клуб сапында Серия А және Еуропалық жарыстарда 200-ден астам ойын өткізіп, 2000 жылы Италия Суперкубогын және 2004 жылы Италия кубогын жеңді. Ол өте жоғары деңгейде ойнады және Джанлуиджи Буффоннан кейінгі Италияның ең үздік қақпашысы деп есептелді. «Бианкочелестимен» келісімшарты 2008 жылға дейін сақталғанмен, Перуцци 2006–07 маусымының соңында карьерасын аяқтады: 2007 жылғы 29 сәуірде «Ромамен» 0–0 есебімен тең түскеннен кейін, Перуцци жарақаттардың кесірінен соңғы матчын өткізгенін мәлімдеді. Алайда, 20 мамырда «Пармамен» голсыз тең түскен «Лационың» маусымдағы соңғы ойынының соңғы минуттарында жанкүйерлерге қоштасу үшін алаңға түсті. 2008 жылғы 28 қаңтарда ол үшінші рет «Жылдың қақпашысы» атағын жеңіп алды.

Халықаралық мансап

Перуцци 1995 және 2005 жылдар аралығында Италия құрамасымен 11 жыл ішінде 31 рет ойнады. Ол сондай-ақ 1992 жылы Барселонада өткен жазғы Олимпиада ойындарына қатысқан ұлттық құраманың мүшесі болды, турнир барысында екі ойында алаңға шықты. Перуцци бас бапкер Арриго Саккидің басшылығымен 1995 жылғы 25 наурызда Эстонияға қарсы өткен УЕФА Еуро-1996 іріктеу матчында 4:1 есебімен жеңіске жетіп, тұңғыш рет ұлттық құрама сапындағы ойынына қатысты. Ол 1996 жылғы Еуропа чемпионатында Италияның негізгі қақпашысы болды, бірақ Италия топтық кезеңнен шығып қалды. 1998 жылғы ФИФА Әлем чемпионатында Чезаре Малдинидің командасында негізгі құрамда ойнау жоспарланған, алайда соңғы сәтте жарақат алып, Джанлука Паглиука оны негізгі құрамда алмастырды. Екі әріптесінің өнеріне жете алмай, Перуцци 2000 жылғы Еуропа чемпионатына үшінші қақпашы ретінде қатыспауды жөн көрді, бұл шешім, Зоффтың сөзіне сәйкес, оның негізгі қақпашы статусын қайтару мүмкіндігіне кедергі келтірді: Буффон турнирден соңғы сәтте жарақат алғандықтан, егер ол шақыруды қабылдағанда, Перуцци Толдоның орнына негізгі құрамда ойнауға мүмкіндік алған болар еді. Перуцци 2004 жылғы 28 сәуірде Испанияға қарсы өткен жолдастық матчта алаңға шыққанға дейін Италия құрамасы сапында қайта ойнамады, содан кейін Джованни Трапатони оны 2004 жылғы Еуропа чемпионатына резервтік қақпашы ретінде шақырды: Трапатонидің таңдауы күдіс тудырды, себебі Әлем чемпионаттары мен Еуропа чемпионаттары үшін үшінші қақпашы әдетте жас және перспективалы ойыншылардың арасынан іріктеледі; керісінше, Перуцци мен Толдо сияқты екі тәжірибелі қақпашының қатысуы Буффонның артында олардың нақты рөліне қатысты күмән тудырды, өйткені олардың ешқайсысы маргиналды рөлге оңай келіспес еді. 2005 жылдың тамызында Буффон иық жарақаты салдарынан алаңнан шығарылған кезде ол Шотландия мен Беларусьға қарсы Әлем чемпионатына іріктеу матчтарында негізгі қақпашы болды; Перуцци 2006 жылғы Әлем чемпионатында Марчелло Липпидің басшылығымен екінші қақпашы ретінде ойнады, Италия турнирді төртінші рет жеңіп алды. Ол алаңға шықпағанымен, командаласы Даниэле Де Росси Перуццидің командадағы маңызды рөлін, оның көшбасшылық қасиеттері мен тәжірибесі арқасында команданың киім бөлмесіндегі маңызды тұлға екенін атап өтті.

Peruzzi was capped 31 times in 11 years with Italy, between 1995 and 2005. He was also a member of the national squad that competed at the 1992 Summer Olympics in Barcelona, making two appearances during the tournament. Peruzzi made his senior debut under manager Arrigo Sacchi, in a 4–1 home win over Estonia, in an UEFA Euro 1996 qualifying match, on 25 March 1995, and he was named Italy's starting goalkeeper at Euro 1996, although Italy suffered a group stage elimination. He was scheduled to be the starter at the 1998 FIFA World Cup under Cesare Maldini, but suffered a late injury and was replaced in the starting line up by Gianluca Pagliuca. Being overtaken by two colleagues, Peruzzi chose not to participate in the Euro 2000 as the third goalkeeper, a decision that, in Zoff's words, prevented him from potentially recovering his first choice status: because of the last minute injury that excluded Buffon from the tournament, Peruzzi could have been the starter instead of Toldo, had he accepted the call. Peruzzi did not play for Italy again until making a substitute appearance in a friendly against Spain on 28 April 2004, and was subsequently called up by Giovanni Trapattoni as a backup keeper at Euro 2004: Trapattoni's choice appeared unusual, since Italy's third choice goalkeeper for World Cups and European Championships was generally selected among young, promising ones; instead, the contemporary presence of two veteran keepers such as Peruzzi and Toldo raised doubts about their actual role behind Buffon, because neither of them would have easily accepted to play a marginal part. In August 2005, he was the starter in two World Cup qualifiers against Scotland and Belarus, while Buffon was shelved with a shoulder injury; Peruzzi then served as second goalkeeper (behind Buffon) in the 2006 World Cup under Marcello Lippi, as Italy won the tournament for the fourth time. Even though he did not take the field, teammate Daniele De Rossi highlighted Peruzzi's important role in the squad as a key dressing room personality, due to his leadership and experience.

Ойын стилі

Қуатты, атлеттік, толыққанды және тұрақты қақпашы – жарақаттануға бейім болғанымен – Перуцци физикалық күшімен, орналасуымен, жарқын реакцияларымен, жылдамдығымен және ептілігімен танымал болды, дене бітімі мықты болғанына қарамастан; ол әсіресе жылдам желісінен шығып, жердегі допты ұстап алу немесе қағып алуда, сондай-ақ қарсыластарын пенальти алаңынан тыс жерде болжауда ерекше көзге түсті, бұл оны жоғары қорғаныс шебі бар, аймақтық қорғаныс жүйесіне сүйенетін командаларда тиімді етті. Қақпашы үшін бойы кішкентай болғандықтан, ол әуе добын ұстауда азырақ тиімді болды және оның басқаруы көбінесе сенімді болғанымен, допты ұстауға тырысудың орнына, оны қағып тастауды жөн көрді. Ол өте тиімді қақпашы болды, керемет секірулерді тек қана қажет болған жағдайда ғана орындады: ол шын мәнінде "үлкен қақпашы сызықтан жүруі керек, осылайша ол қарсыластардың шабуылшыларын зәулімдеп, соққыларды оңай сақтап алады" деп сенді. Мансабы бойы ол концентрациясымен және матч барысында ұзақ уақыт бойы ойынға қосылмағаннан кейін де шешуші сейвтер жасау қабілетімен ерекше көзге түсті. Ол пенальтилерді тоқтатуда да тиімді болды, бірақ аяғымен допты жақсы меңгермеді, және доп оған қайтарылғанда көбінесе оны алаңнан шығарып жіберді. Жастығынан-ақ дарынды болғанымен, кейінірек мансабында ұзақ қызмет етті, бұл оған өте жоғары деңгейде өнер көрсетуге мүмкіндік берді. Ол өзінің мінезімен, арттан басшылық етуімен, мықты психологиясымен және мансабы бойында командаластарына сенім сыйлағандығымен танымал болса да, алаңнан тыс жерде өте мейірімді, сабырлы және тартымды болды, бұл оны командаластары арасында өте танымал етті, бірақ кейбір сарапшылар оны қорғаныс шебін тиімді басқара алмайды деп айыптады. Дене бітімі мықты болғандықтан, Перуцциге боксшы Майк Тайсонның дене бітіміне ұқсас болғандықтан "Тайсон" және итальян тілінде "Бурана" ("Cinghialone") деген лақап аттар берілді. 2012 жылы ол "Сампдория" клубына "Серия А" чемпионатына қосылды.

A powerful, athletic, complete, and consistent goalkeeper – although injury prone –, Peruzzi was renowned for his physical strength, positioning, explosive reactions, speed, and agility, in spite of his sturdy physique; he particularly excelled at quickly rushing off his line to parry or collect the ball on the ground, as well as at anticipating his opponents outside the penalty area, which made him particularly effective in teams which relied on a zonal marking defensive system with high defensive lines. Due to his modest height for a goalkeeper, he was less effective at coming out to collect crosses, and preferred to punch the ball out rather than trying to catch it, although his handling was generally reliable. he was an efficient goalkeeper, who performed spectacular dives only in case of strict necessity: he indeed believed that "a great keeper must walk across the line: this way he disheartens the opposing strikers, because he seems to save shots effortlessly". Throughout his career, he also stood out for his concentration, and for his ability to produce decisive saves even after not having been called into action for long periods of time during a match; he was also effective at stopping penalties, while he was not particularly skilled with the ball at his feet, and usually preferred to clear the ball away whenever it was passed back to him. A precocious talent in his youth, but also stood out for his longevity in his later career, which enabled him to maintain a consistently high level of performances. Although he was known for his personality, leadership from the back, strong mentality, and the confidence he inspired in his teammates throughout his career, he had quite a kind, calm and reserved character off the pitch, which, although made him very popular with his teammates, led some pundits to accuse him of not being as effective at directing his back line. Because of his stocky physique, Peruzzi was given the nicknames "Tyson" in reference to the boxer Mike Tyson's similarly powerful build, and "The Boar" ("Cinghialone," in Italian). and in 2012 followed him in joining Sampdoria in Serie A.