Кіріспе

Дэвидс аралы – Нью-Рошель қаласының жағалауында, Нью-Йорк штатының Лонг-Айленд бұғазындағы арал. Қазіргі уақытта адам тұрмайды, бірақ бұрын Fort Slocum орналасқан. Аралда құрып кету қаупі төніп тұрған Кемптің теңіз тасбақасы, сондай-ақ балықтарды ұстайтын бүркіт және ұсақ шағала сияқты құстар мекендейді. Дэвидс аралында құнды батпақты жерлер, сирек кездесетін тасты жағажайлар мен құмды жағажайлар да бар. Аралды қоршаған суларда қысқы балық, Атлантика сельді және Атлантика күміс балығы кездеседі.

Этимология

Бұл атау жиі "Дэвид Хоук" немесе "Дэвид Хоук" аралы деп беріледі, бірақ екеуі де дұрыс емес. Арал әскерге өткенге дейін соңғы азаматтық иесінің құрметіне аталған: Нью-Йорк қаласындағы сия өндіруші және Вестчестер округының тұрғыны Таддеус Дэвидс. Ол алғаш рет жалдауға алынған (1861–1867), содан кейін АҚШ үкіметіне тиесілі болған (1867–1965) және 1896 жылғы 1 шілдеде "Форт Слокум" деп аталғанға дейін "Дэвидс аралы әскери қорығы" деп аталды. Бұрын ол басқа иелерінің атымен аталып, тізбектеп Бутейльер, Родман, Майер, Тредвелл, Хьюлетт, Аллен және Морс аралы деп аталған.

Тарихи қолданысы

Еуропалық зерттеушілер мен отарлаушылар келгенге дейінгі соңғы кезеңдерде Дэвидс аралында үндістер мекен еткен. 17 ғасырдың ортасында Нью-Рошельге айналған аймақта Сиванои тайпасының өкілдері тұрған. Дэвидс аралындағы археологиялық зерттеулер көрсеткендей, бұл аралда біздің заманымыздың 1000-1500 жылдары үндістер қоныстанған. 1600 жылдары еуропалық саудагерлер мен отарлаушылар аймаққа енген кезде үндістер Нью-Йорк жағалауынан көшуге бастады. 1654 жылы Томас Пелл Сиванои тайпасынан қазіргі Дэвидс аралы мен Оңтүстік Вестчестер округіне кіретін жерді сатып алды. Колониялық дәуірден 19 ғасырдың ортасына дейін Дэвидс аралы Лонг-Айленд саундтың солтүстік жағалауындағы көптеген кішкентай аралдардың бірі болды. Дэвидс аралының тұрақты еуропалықтармен мекенделуі 1600 жылдардың соңында гугеноттардың осы аймаққа келуімен басталды. 19 ғасырдың ортасында Нью-Рошельге жазғы кемелермен сапарлар Нью-Йорк пен Бруклин қалаларының тұрғындарына қаланың шулылығы мен ласынан бірнеше сағатқа қашуға мүмкіндік берді. Дэвид, Нептун және Глен аралдары экскурсиялық кемелердің тоқтау пунктері болды. 1856 жылдың қараша айында сия өндіруші Таддеус Дэвидс аралды сатып алды, содан кейін арал оның атымен атала бастады. Дэвидс өзінің зауытын аралға көшіруді жоспарлаған, бірақ оны іске асырмады. 1862 жылы ол аралды танымал қонақ үй иесі Симеон Лиландқа жалға берді, ол оны аурухана ретінде пайдалану үшін АҚШ Соғыс министрлігіне жалға берді. Жылдам арада "Де Камп" бас ауруханасы құрылды, Азамат соғысының майдан далаларынан жарақат алған мыңдаған тұтқындарды орналастыру үшін ағаш құрылыстар салынды. 1862 жылдың соңында Де-Кэмп 2100-ден астам науқасты қабылдайтын армияның ең ірі ауруханасы болды. Бастапқыда ауруханада тек Одақ әскерлері емделді, бірақ 1863 жылдың шілдесінде Геттисбург шайқасынан кейін Соғыс министрлігі жарақат алған Конфедерация әскерлерін де қабылдауға бастады. Дэвидс аралында көп ұзамай Конфедерацияның 2500-ден астам тұтқыны болды. Қазан айына қарай олардың көпшілігі жазылып, басқа әскери тұтқын лагерлеріне ауыстырылды. Симеон Лиландтың бақылауында Нептун аралынан паромдық байланыс орнатылды. Соғыс аяқталғаннан кейін Конгресс аралды әскери мақсаттар үшін сатып алуға рұқсат берді, және 1867 жылы ол АҚШ-қа берілді. Осы күннен бастап федералды үкімет Нептун аралына жеке пароммен қатынай бастады. 1878 жылдың шілдесінде Дэвидс аралы АҚШ армиясының Бас рекрутинг қызметінің негізгі орталығы болды, бұл міндетті Губернатор аралынан алды. Бұл ғимараттың ұзақ жылдар бойы рекрутинг және оқыту орталығы ретінде жұмыс істеуінің бастамасы болды. Кейіннен ол жағалау артиллериясының қорғаныс бекетіне айналдырылды және АҚШ еріктілерінің генерал-майоры Генри В. Слокумның құрметіне Форт Слокум деп аталды. 1891 және 1904 жылдар аралығында аралдың шығыс жартысында үш жерде артиллериялық батареялар орнатылды: оңтүстік-шығыс жағалауындағы Батарея Практикасы; аралдың оңтүстік шетіндегі Haskin Overton батареясы, ауыр миномет батареясы; және солтүстік-шығыс жағалауындағы Фрейзер және Кинни батареялары. 20 ғасырдың басында арал Американың жаңа шетелдік операцияларына тағайындалған бөлімшелердің Шығыс жағалаудағы жиналу орталығына айналды. Бірінші дүниежүзілік соғыс басталған кезде ол елдегі ең жұмыс істейтін рекрутингтік станциялардың біріне айналды, жылына 100 000 сарбазды тіркеді. 1946 жылдан 1949 жылға дейін Форт-Слокумда Бірінші әуе күшінің штабы орналасқан. 1949 жылдың маусым айында ол "Слокум әуе күштері базасы" деп аталды, бірақ 1950 жылдың маусымында ол қайтадан армиялық бекетке айналғанға дейін бір жыл ғана созылды. 1955 жылдан 1960 жылға дейін Форт-Слокумда Nike Ajax әуе қорғанысы NY 15 батареясы орналасқан. Ракеталар Жер астындағы Хард аралындағы силос сақталындарында сақталды, ал радарлар мен басқару базасы Дэвидс аралында орналасқан. 1960 жылдың шілдесінде, бес жыл жұмыс істегеннен кейін, Nike Battery NY 15 жабылды. 1951 жылдың сәуір айында АҚШ армиясының капеллендер мектебі Форт-Слокумға көшірілді және 1962 жылға дейін базаның негізгі тұрғын ортасы болды. Әскери базаны материкпен байланыстыру үшін төрт паром пайдаланылды. FB 901 және FB 902 атты екі үлкен паром жолаушыларды, көліктерді және тіркемелі жүк машиналарын материктен аралға жеткізді. Екі кішкентай паромда тек жолаушылар болды, көліктерге арналған орын болмады. Екі кішкентай паром кейде экскурсиялар үшін де пайдаланылды, соның ішінде әскерлер мен олардың отбасыларын 1964 жылғы Нью-Йорк әлемдік көрмесіне (Нью-Йорк, Куинс) апару үшін. 1960 жылдардың ортасында Қорғаныс министрі Роберт Макнамара армия, теңіз күштері және әуе күштерінің базаларын жабуға немесе біріктіруге болатынын анықтау үшін кең таралған зерттеу жүргізді, осылайша ақшаны үнемдеуге тырысты. Форт Слокум осы зерттеудің құрбаны болды. Форт Слокум 1965 жылдың 30 қарашасында жабылды. Соңынан өткен ондаған жылдар ішінде бұрынғы армиялық бекеттің құрылыстары күшіне келмей, нашарлап кетті.

Қайта дамыту

1967 жылы Нью-Рошель қаласы Дэвидс аралын сатып алып, бастапқыда оны Нью-Рошель жастары үшін жазғы лагерь орны ретінде пайдаланды. 1967 және 1968 жылдарының жазында Дэвидс аралында Up With People ұйымының демеушілігімен екі конференция өтті. 1968 жылы Consolidated Edison (Con Ed) компаниясы аралды үш миллион долларға сатып алды, онда ядролық электр стансасы салуды жоспарлады. Con Ed 1973 жылы бұл жоспарлардан бас тартып, 1976 жылы аралды Нью-Рошель қаласына 1 долларға қайта сатты. 1977 жылы он жылдық тоқыраудан кейін Нью-Рошель қаласы аралды, Форт-Слокумның қалдықтарымен бірге, қалалық жаңару аймағы деп белгіледі. 1981 жылы Xanadu Properties Associates компаниясы Дэвидс аралын қайта дамытуды ұсынды. Олардың жоспарларына көпір салу, 800 қайықтың қабылдауына арналған жартастық және 2000 сәнді пәтерлік үйлер кірді. Алайда, Xanadu жоспарларының ауқымдылығына байланысты, ұсынылған даму жұртшылық арасында қызу пікірталас тудырды. 1987 жылы Xanadu-ға қарсы тұру мақсатымен, көршілес жер иелері мен Вестчестер округының азаматтарынан құралған Save Davids Island for the Citizens атты қоғамдық ұйым құрылды. Мемлекеттік шенеуніктер де жағалау аймақтарына халықтың қолжетімділігіне қатысты алаңдаушылық білдірді. 1992 жылы Нью-Рошель қаласы Xanadu-дың Дэвидс аралын дамытушы ретіндегі мәртебесін ұзартпай, жаңа ұсыныстар іздеуге көшті. Бұған жауап ретінде, әзірлеуші Дональд Трамп аралды қайта дамыту мүмкіндігін қысқа ғана уақытқа қарастырды, бірақ жоспарлар дайындық кезеңінде тоқтатылды. Форт-Слокумның қираған қалдықтары 21-ші ғасырдың басына дейін Дэвидс аралында сақталып, аралды қайта дамытуға кедеріл келтірді. Алайда, 2004 жылдан бастап Конгресс қорғаныс министрлігінің бағдарламасы арқылы бұрынғы қорғаныс нысандарының орнын жаңартуға көмектесу үшін қираған ғимараттарды жоюға қаражат бөлді. 2008 жылдың жазында Нью-Рошель қаласы аралдағы барлық қалдық құрылыстарды, соның ішінде аралдың солтүстік жағындағы есімді су мұнарасын бұзып, аралды саябаққа айналдыруды жоспарлады.