Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Дэвидс аралы – Нью-Рошель қаласының жағалауында, Нью-Йорк штатының Лонг-Айленд бұғазындағы арал. Қазіргі уақытта адам тұрмайды, бірақ бұрын Fort Slocum орналасқан. Аралда құрып кету қаупі төніп тұрған Кемптің теңіз тасбақасы, сондай-ақ балықтарды ұстайтын бүркіт және ұсақ шағала сияқты құстар мекендейді. Дэвидс аралында құнды батпақты жерлер, сирек кездесетін тасты жағажайлар мен құмды жағажайлар да бар. Аралды қоршаған суларда қысқы балық, Атлантика сельді және Атлантика күміс балығы кездеседі.
Davids Island is a island off the coast of New Rochelle, New York, in Long Island Sound. Currently uninhabited, it was previously the site of Fort Slocum. The island is home to the endangered Kemp's ridley sea turtle, and birds such as osprey and least terns. Davids Island also supports valuable wetlands, rare rocky intertidal areas, and sandy beaches. The waters surrounding the island are home to winter flounder, Atlantic herring, and Atlantic silverside.
Этимология
Бұл атау жиі "Дэвид Хоук" немесе "Дэвид Хоук" аралы деп беріледі, бірақ екеуі де дұрыс емес. Арал әскерге өткенге дейін соңғы азаматтық иесінің құрметіне аталған: Нью-Йорк қаласындағы сия өндіруші және Вестчестер округының тұрғыны Таддеус Дэвидс. Ол алғаш рет жалдауға алынған (1861–1867), содан кейін АҚШ үкіметіне тиесілі болған (1867–1965) және 1896 жылғы 1 шілдеде "Форт Слокум" деп аталғанға дейін "Дэвидс аралы әскери қорығы" деп аталды. Бұрын ол басқа иелерінің атымен аталып, тізбектеп Бутейльер, Родман, Майер, Тредвелл, Хьюлетт, Аллен және Морс аралы деп аталған.
The name is often given as "David Hawk's" or "David Hawk" Island, but neither is correct. The island is named after its next to last civilian owner before the Army acquired it: New York City ink manufacturer and Westchester County resident Thaddeus Davids. It was first leased (1861–1867), then owned (1867–1965), by the U. S. government, and was known as "Davids Island Military Reservation" until it was renamed "Fort Slocum" on July 1, 1896. Previously, it had been named after other owners and was called successively Bouteillier's, Rodman's, Myer's, Treadwell's, Hewlett's, Allen's, and Morse's Island.
Тарихи қолданысы
Еуропалық зерттеушілер мен отарлаушылар келгенге дейінгі соңғы кезеңдерде Дэвидс аралында үндістер мекен еткен. 17 ғасырдың ортасында Нью-Рошельге айналған аймақта Сиванои тайпасының өкілдері тұрған. Дэвидс аралындағы археологиялық зерттеулер көрсеткендей, бұл аралда біздің заманымыздың 1000-1500 жылдары үндістер қоныстанған. 1600 жылдары еуропалық саудагерлер мен отарлаушылар аймаққа енген кезде үндістер Нью-Йорк жағалауынан көшуге бастады. 1654 жылы Томас Пелл Сиванои тайпасынан қазіргі Дэвидс аралы мен Оңтүстік Вестчестер округіне кіретін жерді сатып алды. Колониялық дәуірден 19 ғасырдың ортасына дейін Дэвидс аралы Лонг-Айленд саундтың солтүстік жағалауындағы көптеген кішкентай аралдардың бірі болды. Дэвидс аралының тұрақты еуропалықтармен мекенделуі 1600 жылдардың соңында гугеноттардың осы аймаққа келуімен басталды. 19 ғасырдың ортасында Нью-Рошельге жазғы кемелермен сапарлар Нью-Йорк пен Бруклин қалаларының тұрғындарына қаланың шулылығы мен ласынан бірнеше сағатқа қашуға мүмкіндік берді. Дэвид, Нептун және Глен аралдары экскурсиялық кемелердің тоқтау пунктері болды. 1856 жылдың қараша айында сия өндіруші Таддеус Дэвидс аралды сатып алды, содан кейін арал оның атымен атала бастады. Дэвидс өзінің зауытын аралға көшіруді жоспарлаған, бірақ оны іске асырмады. 1862 жылы ол аралды танымал қонақ үй иесі Симеон Лиландқа жалға берді, ол оны аурухана ретінде пайдалану үшін АҚШ Соғыс министрлігіне жалға берді. Жылдам арада "Де Камп" бас ауруханасы құрылды, Азамат соғысының майдан далаларынан жарақат алған мыңдаған тұтқындарды орналастыру үшін ағаш құрылыстар салынды. 1862 жылдың соңында Де-Кэмп 2100-ден астам науқасты қабылдайтын армияның ең ірі ауруханасы болды. Бастапқыда ауруханада тек Одақ әскерлері емделді, бірақ 1863 жылдың шілдесінде Геттисбург шайқасынан кейін Соғыс министрлігі жарақат алған Конфедерация әскерлерін де қабылдауға бастады. Дэвидс аралында көп ұзамай Конфедерацияның 2500-ден астам тұтқыны болды. Қазан айына қарай олардың көпшілігі жазылып, басқа әскери тұтқын лагерлеріне ауыстырылды. Симеон Лиландтың бақылауында Нептун аралынан паромдық байланыс орнатылды. Соғыс аяқталғаннан кейін Конгресс аралды әскери мақсаттар үшін сатып алуға рұқсат берді, және 1867 жылы ол АҚШ-қа берілді. Осы күннен бастап федералды үкімет Нептун аралына жеке пароммен қатынай бастады. 1878 жылдың шілдесінде Дэвидс аралы АҚШ армиясының Бас рекрутинг қызметінің негізгі орталығы болды, бұл міндетті Губернатор аралынан алды. Бұл ғимараттың ұзақ жылдар бойы рекрутинг және оқыту орталығы ретінде жұмыс істеуінің бастамасы болды. Кейіннен ол жағалау артиллериясының қорғаныс бекетіне айналдырылды және АҚШ еріктілерінің генерал-майоры Генри В. Слокумның құрметіне Форт Слокум деп аталды. 1891 және 1904 жылдар аралығында аралдың шығыс жартысында үш жерде артиллериялық батареялар орнатылды: оңтүстік-шығыс жағалауындағы Батарея Практикасы; аралдың оңтүстік шетіндегі Haskin Overton батареясы, ауыр миномет батареясы; және солтүстік-шығыс жағалауындағы Фрейзер және Кинни батареялары. 20 ғасырдың басында арал Американың жаңа шетелдік операцияларына тағайындалған бөлімшелердің Шығыс жағалаудағы жиналу орталығына айналды. Бірінші дүниежүзілік соғыс басталған кезде ол елдегі ең жұмыс істейтін рекрутингтік станциялардың біріне айналды, жылына 100 000 сарбазды тіркеді. 1946 жылдан 1949 жылға дейін Форт-Слокумда Бірінші әуе күшінің штабы орналасқан. 1949 жылдың маусым айында ол "Слокум әуе күштері базасы" деп аталды, бірақ 1950 жылдың маусымында ол қайтадан армиялық бекетке айналғанға дейін бір жыл ғана созылды. 1955 жылдан 1960 жылға дейін Форт-Слокумда Nike Ajax әуе қорғанысы NY 15 батареясы орналасқан. Ракеталар Жер астындағы Хард аралындағы силос сақталындарында сақталды, ал радарлар мен басқару базасы Дэвидс аралында орналасқан. 1960 жылдың шілдесінде, бес жыл жұмыс істегеннен кейін, Nike Battery NY 15 жабылды. 1951 жылдың сәуір айында АҚШ армиясының капеллендер мектебі Форт-Слокумға көшірілді және 1962 жылға дейін базаның негізгі тұрғын ортасы болды. Әскери базаны материкпен байланыстыру үшін төрт паром пайдаланылды. FB 901 және FB 902 атты екі үлкен паром жолаушыларды, көліктерді және тіркемелі жүк машиналарын материктен аралға жеткізді. Екі кішкентай паромда тек жолаушылар болды, көліктерге арналған орын болмады. Екі кішкентай паром кейде экскурсиялар үшін де пайдаланылды, соның ішінде әскерлер мен олардың отбасыларын 1964 жылғы Нью-Йорк әлемдік көрмесіне (Нью-Йорк, Куинс) апару үшін. 1960 жылдардың ортасында Қорғаныс министрі Роберт Макнамара армия, теңіз күштері және әуе күштерінің базаларын жабуға немесе біріктіруге болатынын анықтау үшін кең таралған зерттеу жүргізді, осылайша ақшаны үнемдеуге тырысты. Форт Слокум осы зерттеудің құрбаны болды. Форт Слокум 1965 жылдың 30 қарашасында жабылды. Соңынан өткен ондаған жылдар ішінде бұрынғы армиялық бекеттің құрылыстары күшіне келмей, нашарлап кетті.
During the last periods before European explorers and colonists arrived, Native Americans inhabited Davids Island. By the mid 17th century, the area that would become New Rochelle was inhabited by a Native American group known as the Siwanoy. Archeological evidence from Davids Island indicates that Native Americans inhabited the island from 1,000 to 1,500 AD. Native Americans began to withdraw from New York's coastal areas in the 1600s, as European traders and colonists began to enter the region. In 1654, Thomas Pell acquired from the Siwanoys title for the land that now includes Davids Island and southern Westchester County. From colonial times to the mid 19th century, Davids Island was one of many small islands off the north shore of Long Island Sound used for farming and pasturing animals. Permanent Euro American occupation of Davids Island began with the arrival of Huguenot settlers to the area in the late 1600s. By the middle of the 19th century, summertime steamboat excursions to New Rochelle gave city dwellers from New York City and Brooklyn a chance to escape the urban crowds and grime for a few hours. Davids, Neptune, and Glen Islands were all regular stops for excursion steamers. In November 1856, ink manufacturer Thaddeus Davids purchased the island, after which time the island took his name. Davids had intended to move his factory to the island but never did so. In 1862, he leased the island to Simeon Leland, a prominent hotelier, who then subleased it to the U. S. War Department for hospital purposes. De Camp General Hospital was soon established, and wooden structures were erected to house thousands of wounded prisoners from the battlefields of the Civil War. By late 1862, De Camp was the Army's largest general hospital, housing more than 2,100 patients. Originally, the hospital treated only Union soldiers, but following the Battle of Gettysburg in July 1863, the War Department opened it to care for hundreds of wounded Confederate soldiers. Davids Island soon held more than 2,500 Confederate prisoners. Most had recovered by October and were moved to prisoner of war camps elsewhere. A ferry connection was established from Neptune Island, under the control of Simeon Leland. At the end of the war, Congress authorized the island's purchase for military purposes, and it was conveyed to the United States in 1867. From this date, the federal government operated its own ferry to and from Neptune Island. In July 1878 Davids Island was made a principal depot of the U. S. Army General Recruiting Service, taking over this assignment from Governors Island. This marked the beginning of the installation's longstanding mission as a recruitment and training center. It was later converted to a coastal artillery defense post and was named Fort Slocum, after Major General Henry W. Slocum, U. S. Volunteers. Between 1891 and 1904, artillery batteries were erected at three places on the eastern half of the island: Battery Practice near the southeastern shoreline; the state of the art heavy mortar battery, Battery Haskin Overton, near the southern end of the island; and two adjoining medium range gun batteries, Fraser and Kinney, on the northeastern shore. At the start of the 20th century, the island had become the East Coast assembly point for units being assigned to America's new overseas operations. By the onset of World War I, it had become one of the busiest recruiting stations in the country, processing 100,000 soldiers per year. From 1946 to 1949, Fort Slocum housed the headquarters of the First Air Force. In June 1949, it was renamed "Slocum Air Force Base"; this only lasted for a year before it was turned back into an Army post in June 1950. From 1955 to 1960, Fort Slocum housed Nike Ajax air defense battery NY 15. The missiles were stored in underground silos on Hart Island with the radar and control base on Davids Island. In July 1960, after only five years of operation, Nike Battery NY 15 was closed. In April 1951, the U. S. Army Chaplain School was relocated to Fort Slocum, and became the main tenant on the base until 1962. Four Army ferry boats were used to connect the base to the mainland. The two larger boats, FB 901 and FB 902 carried passengers, cars, and tractor trailer trucks from the mainland to the island. The two smaller boats carried passengers only, and no vehicles. The two smaller boats were also used for occasional excursions, including taking troops and their families to the 1964 N. Y. World Fair in Queens. In the mid 1960s, Secretary of Defense Robert McNamara conducted a highly publicized study to identify Army, Navy and Air Force bases that could be closed or consolidated to try to save money. Fort Slocum was a victim of that study. Fort Slocum was deactivated on November 30, 1965. During the decades that followed, the facilities of the former Army post were neglected and deteriorated severely.
Қайта дамыту
1967 жылы Нью-Рошель қаласы Дэвидс аралын сатып алып, бастапқыда оны Нью-Рошель жастары үшін жазғы лагерь орны ретінде пайдаланды. 1967 және 1968 жылдарының жазында Дэвидс аралында Up With People ұйымының демеушілігімен екі конференция өтті. 1968 жылы Consolidated Edison (Con Ed) компаниясы аралды үш миллион долларға сатып алды, онда ядролық электр стансасы салуды жоспарлады. Con Ed 1973 жылы бұл жоспарлардан бас тартып, 1976 жылы аралды Нью-Рошель қаласына 1 долларға қайта сатты. 1977 жылы он жылдық тоқыраудан кейін Нью-Рошель қаласы аралды, Форт-Слокумның қалдықтарымен бірге, қалалық жаңару аймағы деп белгіледі. 1981 жылы Xanadu Properties Associates компаниясы Дэвидс аралын қайта дамытуды ұсынды. Олардың жоспарларына көпір салу, 800 қайықтың қабылдауына арналған жартастық және 2000 сәнді пәтерлік үйлер кірді. Алайда, Xanadu жоспарларының ауқымдылығына байланысты, ұсынылған даму жұртшылық арасында қызу пікірталас тудырды. 1987 жылы Xanadu-ға қарсы тұру мақсатымен, көршілес жер иелері мен Вестчестер округының азаматтарынан құралған Save Davids Island for the Citizens атты қоғамдық ұйым құрылды. Мемлекеттік шенеуніктер де жағалау аймақтарына халықтың қолжетімділігіне қатысты алаңдаушылық білдірді. 1992 жылы Нью-Рошель қаласы Xanadu-дың Дэвидс аралын дамытушы ретіндегі мәртебесін ұзартпай, жаңа ұсыныстар іздеуге көшті. Бұған жауап ретінде, әзірлеуші Дональд Трамп аралды қайта дамыту мүмкіндігін қысқа ғана уақытқа қарастырды, бірақ жоспарлар дайындық кезеңінде тоқтатылды. Форт-Слокумның қираған қалдықтары 21-ші ғасырдың басына дейін Дэвидс аралында сақталып, аралды қайта дамытуға кедеріл келтірді. Алайда, 2004 жылдан бастап Конгресс қорғаныс министрлігінің бағдарламасы арқылы бұрынғы қорғаныс нысандарының орнын жаңартуға көмектесу үшін қираған ғимараттарды жоюға қаражат бөлді. 2008 жылдың жазында Нью-Рошель қаласы аралдағы барлық қалдық құрылыстарды, соның ішінде аралдың солтүстік жағындағы есімді су мұнарасын бұзып, аралды саябаққа айналдыруды жоспарлады.
In 1967, the city of New Rochelle purchased Davids Island, initially using it for the site of a summer camp for New Rochelle youth. During the summers of 1967 and 1968, David's Island was the site for two conferences sponsored by Up With People. In 1968, Consolidated Edison (Con Ed) purchased the island for three million dollars, with a view to building a nuclear power plant there. Con Ed dropped these plans in 1973 and resold the island to New Rochelle in 1976, for $1. In 1977, following ten years of neglect, New Rochelle designated the island, with its remnants of Fort Slocum, as an urban renewal area. Xanadu Properties Associates proposed to redevelop Davids Island in 1981. Their plans included the construction of a bridge, breakwater for an 800 boat marina, and 2,000 luxury condominium units. However, because of the grand scale of Xanadu's plans, the proposed development was highly controversial among the public. In 1987, a conservation group called Save Davids Island for the Citizens, comprising neighboring property owners and concerned Westchester County residents, formed to oppose Xanadu. Further opposition came from state officials concerned about the potential lack of general public access to shoreline areas. In 1992, the city of New Rochelle opted not to extend Xanadu's status as the designated developer for Davids Island and instead sought new proposals. In response, developer Donald Trump briefly pursued the opportunity to redevelop the island, but the plans were cancelled while still preliminary. The ruins of Fort Slocum continued to occupy Davids Island into the beginning of the 21st century and were among the factors complicating redevelopment of the island. Beginning in 2004, however, Congress appropriated funds to remove the ruins through a Defense Department program that assists communities in reusing former defense facilities. During the summer of 2008, the city of New Rochelle demolished all remaining structures on the island, including the iconic water tower on the northern end of the island, with plans to turn the island into a park.