Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Канадалық ақын
Canadian poet
Дороти Кэтлин Мэй Ливсей (12 қазан 1909 – 29 желтоқсан 1996) – канадалық ақын, 1940 жылдары екі рет Генерал-губернатор сыйлығына ие болған және 1970-1980 жылдары Канаданың ең көрнекті әйел жазушысы атанған.
Dorothy Kathleen May Livesay, (October 12, 1909 – December 29, 1996) was a Canadian poet who twice won the Governor General's Award in the 1940s, and was "senior woman writer in Canada" during the 1970s and 1980s.
Өмір
Ливсей Манитоба провинциясының Виннипег қаласында дүниеге келген. Оның анасы Флоренс Рэндал Ливсей – ақын және журналист, әкесі Дж. Ф. Б. Ливсей – «Канада баспасөзі»нің бас директоры. Ливсей 1935 жылы Ванкуверге көшіп келді, ал 1937 жылы өзінің әріптес социалисі Дункан Макнейрге үйленді. Олардың Питер мен Марсия есімді екі баласы болды. 1940 жылдардың басында Ливсей Анн Мариотт, Флорис Макларен және Дорис Фернге Монреальдің біршама жабық айналымынан тыс ақындар үшін платформа болатын поэзия журналын құруды ұсынды. Алан Кроули журналды редакциялауға келісті, ал «Contemporary Verse» журналының алғашқы саны 1941 жылдың қыркүйегінде жарық көрді. Макнейр 1959 жылы қайтыс болғаннан кейін Ливсей Парижде ЮНЕСКО-да, содан кейін 1960 жылдан 1963 жылға дейін Солтүстік Родезияда (қазіргі Замбия) далалық жұмыскер болып жұмыс істеді. 1951 және 1984 жылдар аралығында ол көптеген канадалық университеттерде оқытушы және жазушы резидентурасында жұмыс істеді, соның ішінде Британдық Колумбия университеті (1951–1953 және 1966–1968), Нью-Брансуик университеті (1966–1968), Альберта университеті (1968–1971), Виктория университеті (1972–1974), Манитоба университеті (1974–1976), Саймон Фрейзер университеті (1980–1982) және Торонто университеті (1983–1984). 1975 жылы Ливсей «Contemporary Verse 2» (CVII) журналын құрды. Ол 1996 жылы Британдық Колумбияның Виктория қаласында қайтыс болды.
Livesay was born in Winnipeg, Manitoba. Her mother, Florence Randal Livesay, was a poet and journalist; her father, J. F. B. Livesay was the General Manager of Canadian Press. Livesay moved to Vancouver in 1935, and married Duncan Macnair, a fellow socialist, in 1937. They had two children, Peter and Marcia. In the early 1940s Livesay suggested to Anne Marriott, Floris McLaren, and Doris Ferne that they start a poetry magazine which would serve as a vehicle for poets outside the somewhat closed Montreal circle. Alan Crawley agreed to edit the magazine, and the first issue of Contemporary Verse appeared in September 1941, After Macnair died in 1959, Livesay worked for UNESCO in Paris, and then in Northern Rhodesia (now Zambia) as a field worker from 1960 to 1963. Between 1951 and 1984, she was an instructor and a writer in residence at many Canadian universities, including the University of British Columbia (1951–53 and 1966–68), University of New Brunswick (1966–1968), University of Alberta (1968–1971), University of Victoria (1972–1974), University of Manitoba (1974–76), Simon Fraser University (1980–82), and University of Toronto (1983–84). In 1975 Livesay founded the journal Contemporary Verse 2 (CVII). She died in Victoria, British Columbia in 1996.
Жазу
Ливсейдің "Жасыл құмыра" атты алғашқы өлеңдер жинағы 1928 жылы, ол он тоғыз жаста болғанда жарық көрді. "Әдебиет энциклопедиясы" былай дейді: "Бұл өте жақсы жазылған өлеңдер, олар бейнелеу тәсілін шеберлікпен қолданғандықтан бөлек, Маргарет Атвудтың канадалық жерге қатысты пайдаланушылық және қорқынышты көзқарастарды айыптауын болжады." Кейіннен бұл кітап Ливсейді әлеуметтік мәселелерді ашық талқыламағаны үшін көңілін қалдырды. Ол өзінің алғашқы "Жылу" атты әңгімесін де сол жасында (1929 жылдың қаңтарында) "Канаданың Меркурийі" журналында жариялады.
Livesay's first collection of poetry, Green Pitcher, was published in 1928, when she was only nineteen. The Encyclopedia of Literature says, "these were well crafted poems that not only showed skilled use of the imagist technique but prefigured Margaret Atwood's condemnations of exploitative and fearful attitudes to the Canadian landscape." The book "later disappointed Livesay by its failure to deal openly with social issues. She published her first short story, "Heat", in the Canadian Mercury at the same age (in January, 1929).
Марапаттар мен құрметтер
Ливсей Канаданың ең жоғары поэзия наградасы – генерал-губернатор сыйлығын екі рет жеңіп алды: 1944 жылы «Күн мен түн» жинағы үшін, ал 1947 жылы «Халыққа арналған өлеңдер» жинағы үшін. 1983 жылы Атабаска университетінің докторы болып тағайындалды, ал 1987 жылы Канада орденінің офицері болды.
Livesay won the Governor General's Award, Canada's top poetry honour, twice: in 1944 for Day and Night, and in 1947 for Poems for People. In 1983 she was made a Doctor of Athabasca University and in 1987 she became an Officer of the Order of Canada.