Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Институционалдық дихотомия, Джон Вольфенденнің (Вольфенден баяндамасына жауапты) "Аралық – Көпір" атты эссесінде, білім беру мекемелерінің, әсіресе жоғары оқу орындарының, интеллектуалдық пәндерді екіге бөлуі әртүрлі салалардағы мамандар арасындағы байланыс үзілуіне себепті екенін көрсетеді. Студенттер жоғары оқу орнында қарама-қарсы пәндерді оқуға мәжбүр болғандықтан, орта мектепте алған жан-жақты білімнен бас тартып, тарына бастайды. Осының салдарынан, олар өз білімдерінің ортақ негізінен қол үзеді, жеке абстрактілі зерттеулерге бет бұрады. Нәтижесінде, жоғары оқу орнының студенттері арасындағы байланыс үзілісі, олар бір ғана оқу саласына қатысты абстракциялық біліммен толып кеткенде, одан да кеңейеді. Мысалы, бірінші курсқа түскен студенттің бірі математиканы, екіншісі ағылшын тілін таңдайды. Оқу барысында, екеуі де жаңа тілдерге бейімделеді, бұл тілдер болашақ мансаптарында код ретінде қызмет ететін болады, сондықтан олар бір-бірінен алыстап кетеді. Математиканы оқитын студент символдар мен сандарға ден қояды, ал ағылшын тілін оқитын студент классикалық әдебиет стилі мен грамматикалық ережелердің теңізіне үңіледі. Осының нәтижесінде, студенттер бір-бірімен қарым-қатынас жасауға жарамсыз болып қалады. Математика студенті ағылшын тілі маманының көзқарасымен "оқу-жазу білімі жеткіліксіз", ал ағылшын тілі студенті математика маманының көзқарасымен "есептеу білімі жеткіліксіз" болып саналады. Білімнің өсуіне байланысты, пәндердің белгілі бір деңгейде фрагментациялануы заңды. Алайда, фрагментацияның мәселесі – студенттердің өз салаларынан тыс білімдер туралы білмей, надандықпен өмір сүруге мәжбүр болуында.
Institutional dichotomy, according to John Wolfenden (responsible for the Wolfenden Report), in his essay The Gap — The Bridge, states that the dichotomization of intellectual disciplines by educational institutions, specifically collegiate institutions, is to blame for the communication gap between specialists in different fields. Forced to pursue contrasting disciplines in college, students diverge from the broad educational background established in high school and pursue narrower studies. As a result, these students lose contact with the shared basis of their education as they venture into separate abstract studies. In effect, the communication gap of collegiate students widens as they become saturated with a curriculum of abstractions that relate to a single area of study. For instance, a college freshman chooses mathematics as his field of study while another chooses English. As they study, the two students become grossly out of touch as they adapt to new languages which will soon serve as a code in their future careers. The mathematics student becomes consumed by symbols and numbers while the English student immerses himself in a sea of classical literary styles and grammatical mechanics. Consequently, the students soon become ill equipped to communicate with each other. The mathematics student now becomes "illiterate" by standards of the English major and the English major becomes "innumerate" by standards of the mathematics major. Because knowledge is increasing, some fragmentation of disciplines is inevitable. The problem with fragmentation is that students are forced to live in ignorance of studies outside of their fields.