Кіріспе

Протеазалар отбасы

Катепсиндер (көне грекше kata – "төмен", hepsein – "қайнату"; қысқартылған CTS) – барлық жануарларда және басқа да организмдерде кездесетін протеазалар (белоктарды ыдырататын ферменттер). Бұл отбасының шамамен он екі мүшесі бар, олар құрылымымен, каталитикалық механизмімен және қай белоктарды кесіп тастайтынымен ерекшеленеді. Көптеген мүшелері лизосомалардағы төмен pH-та белсендіріледі. Осылайша, бұл отбасының активтілігі негізінен осы органеллалардың ішінде шоғырланған. Дегенмен, остеокластармен секрецияланғаннан кейін сүйек тінінің жұтылуы кезінде клеткадан тыс жұмыс істейтін катепсин K сияқты ерекшеліктер де бар. Катепсиндер сүтқоректілердің жасушалық айналымында маңызды рөл атқарады.

Катепсин А

Бұл белоктың жетіспеушілігі галактозиалидоздың түрлі формаларымен байланысты. Қатерлі меланоманың метастаздық зақымдануларының лизаттарындағы катепсин А активтілігі, бастапқы ошақ лизаттарына қарағанда айтарлықтай жоғары. Катепсин А бұлшық ет дистрофиясы және денервациялық ауруларға шалдыққан, орташа дәрежеде зақымдалған бұлшық еттерде артқан.

Катепсин В

Катепсин B бета-секретаза 1 ретінде қызмет ете алады, амилоид прекурсор ақуызын тікелей кесіп, амилоид-бетаның түзілуіне себеп болады. Пептидаза C1 отбасының мүшесі болып табылатын кодталған белоктың жоғары экспрессиясы, ішек безінің аденокарциномы және басқа да ісіктермен байланысты. Катепсин B сонымен қатар, адам ісіктерінің прогрессиясына қатысты. Ісік жасушаларындағы осы ферменттің жоғары деңгейі, қатерлі өсуге байланысты сияқты.

Катепсин К

Катепсин К – сүтқоректілердің ең қуатты коллагеназасы. Катепсин К остеопорозға қатысады, бұл ауруда сүйек тығыздығының төмендеуі салдарынан сүйек сыну қаупі артады. Остеокластар – организмнің сүйекті қайта сіңіретін жасушалары, және олар сүйектің минералды емес белокты матрицасының негізгі құрауышы – коллагенді ыдырату үшін катепсин К-ні бөліп шығарады. Катепсин К, басқа катепсиндермен бірге, клеткадан тыс матрицаны ыдырату арқылы қатерлі ісік метастаздарының дамуына ықпал етеді. Атеросклерозбен ауыратын егеуқұйрықтардағы S және K катепсиндерінің генетикалық жойылуы атеросклеротикалық зақымданулардың көлемін азайтатыны көрсетілді. Мәдени өршіл жасушаларда катепсин К экспрессиясы серпімдік кернеумен реттеледі. Катепсин К артритте де маңызды рөл атқаратыны анықталды.

Катепсин V

Тышқандағы L катепсині адамдағы V катепсинімен гомологты. Тышқандарда L катепсинінің май түзілуіне және глюкозаға төзімсіздікке қатысты рөл атқаратыны көрсетілген. Катепсин L фибронектин, инсулин рецепторын (IR) және инсулинге ұқсас өсу факторы 1 рецепторын (IGF 1R) ыдыратады. L катепсині жетіспейтін тышқандарда майлы тіндердің мөлшері, қан сарысуындағы глюкоза мен инсулин деңгейі төмендеген, инсулин рецепторларының суббөлімдері, глюкоза тасымалдаушы (GLUT4) және фибронектин жабайы типтегі бақылау топтарымен салыстырғанда артық екені анықталды.

Ингибиторлар

Бес циклдік пептид адамның L, B, H және K катепсиндеріне қатысты тежеуші белсенділік көрсетеді. Бірнеше тежегіштер клиникалық сынақтарға жетті, K және S катепсиндерін остеопороз, остеоартрит және созылмалы ауырсынуды емдеу үшін перспективті терапиялық құралдар ретінде бағыттап, зерттеді. Катепсин K тежегіштері Relacatib, Balicatib және Odanacatib, жағымсыз әсерлерге байланысты I, II және III фазалардағы клиникалық сынақтарды тиісінше тоқтатты. Катепсин S тежегіші SAR114137 созылмалы ауырсынуға қатысты I фазадан өте алмады. 2022 жылы Катепсин L тежегіші STI 1558, COVID-19-ды емдеу үшін I фазалық зерттеулерді бастауға FDA-ның келісімін алды.

Катепсин цимографиясы

Зимография – фермент белсенділігін анықтау үшін субстрат қосылған полиакриламид гельдік электрофорездің бір түрі. Катепсин зимографиясы әртүрлі катепсиндерді желатин субстраты қосылған полиакриламид гель арқылы орын ауыстыруына сәйкес бөліп шығарады. Электрофорез тотықсыздандырылмаған жағдайда жүргізіледі, ал ферменттердің денатурацияға ұшырауынан сақтау үшін леупептин қолданылады. Белоктың мөлшері анықталғаннан кейін, гельге тең мөлшерде тіндік белок салынады. Содан кейін белок гель арқылы қозғалады. Электрофорезден кейін гель ренатурациялық буферге салынып, катепсиндерді олардың табиғи күйіне қайтару үшін қолданылады. Гель белгілі бір pH деңгейі бар активтеу буферіне салынып, 37°C температурада түгел түнге инкубацияланады. Бұл активтеу кезеңі катепсиндерге желатин субстратын ыдыратуға мүмкіндік береді. Гельді Кумасси көк бояуымен бояғанда, әлі де желатин қалған гельдің бөліктері көк түспен көрінеді. Катепсиндер белсенді болған гельдің бөліктері ақ жолақтар түрінде пайда болады. Бұл катепсин зимографиясының протоколы пісіп жетілген катепсин K-нің фемтомольдық мөлшерін анықтау үшін қолданылған.

Тарих

Катепсин термині 1929 жылы Ричард Вильштеттер мен Юген Баманн лейкоциттердің және тіндердің аздап қышқылдық рН-дегі протеолиздік активтілігін сипаттау үшін қолданылған (Вилштеттер мен Баманн (1929) Hoppe Seylers Z. Physiol. Chemie 180, 127–143). MEDLINE дерекқорынан (мысалы, PubMed арқылы) табылған «катепсин» сөзінің ең ерте жазбасы 1949 жылғы Journal of Biological Chemistry журналында кездеседі. Дегенмен, осы мақаладағы сілтемелер катепсиндердің алғаш рет 20 ғасырдың басында анықталып, аталғанын көрсетеді. Бұл жұмыстың көп бөлігі Макс Бергманның зертханасында жүргізілді, ол ғасырдың алғашқы онжылдықтарын осы протеазаларды анықтауға арнады. Айта кететін жайт, 1930 жылдарда жарияланған зерттеулер (көбінесе Бергманның еңбектері) «катептік ферменттер» терминін папаин, бромелин және катепсиннен тұратын протеазалардың кең отбасына сілтеме жасау үшін пайдаланған. Гемоглобин қолданып протеазаларды тазарту және сипаттау жұмыстары «катепсин» сөзі бір ғана ферментті білдірген кезде жасалды; сол кезде бірнеше түрлі катепсин отбасы мүшелерінің (мысалы, B, H, L) бар екені түсініксіз болды. Алайда, 1937 жылы Бергман және оның әріптестері катепсиндерді адам организміндегі олардың бастапқы көзіне қарай ажырата бастады (мысалы, бауыр катепсині, көкбауыр катепсині).