Серийлі кісі өлтірушілердің ішіндегі өмір: Әлемдегі ең танымал қылмыскерлердің санасы
My Life Among the Serial Killers
Серийлі кісі өлтірушілер туралы құпиялар: Хелен Моррисон мен Харольд Голдберг кітабында әйгілі қылмыскерлердің психологиясы, сот материалдары мен теріс пікірлер талданды.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Менің сериялық кісі өлтірушілер арасындағы өмірім: Әлемдегі ең танымал кісі өлтірушілердің ой-санасын зерттеу – Хелен Моррисон мен Гарольд Голдбергтың жазған кітабы. Кітапта он сериялық кісі өлтірушінің істері жарияланды, сондай-ақ көптеген басқалары туралы да қысқаша мәлімет берілген. Моррисон көптеген жылдар бойы бірнеше адаммен жүзделген сағаттар бойы бетпе-бет сұхбат жүргізді. Ол жекелеген оқиғаларды пайдаланып, сериялық кісі өлтірушілерді не тудыратынын түсіндіруге және өз пікірлерін білдіруге тырысады. Кітаптағы бірнеше мәселелер фактілерге сай келмейтіні үшін сынға ұшырады.
My Life Among the Serial Killers: Inside the Minds of the World's Most Notorious Murderers is a book written by Helen Morrison and Harold Goldberg. It presents the cases of ten serial killers, and touches on many more. Morrison spent hundreds of hours in face to face interviews, over many years, with several of the subjects. She uses the individual stories to explain and put forth her ideas on what makes a serial killer. The book has received criticism for being factually inaccurate on several topics.
Ақылы бұзылуды қорғау
Моррисон сериялық кісі өлтірушілердің көпшілігінің қылмыстарына психикалық ауруларының нәтижесінде кінәлі емес деп есептелуі керек екенін айтады; ол олардың көп жағдайда қоғамда жақсы қалыпты адамдар болғанына қарамастан, өз іс-әрекеттерінің зұлымдығын түсінуге шамалары жетпейтінін мәлімдейді. Ол сериялық кісі өлтірушінің санасын өмірмен ұшып өтетін, адам болу мағынасының үлкен кемшіліктері мен жоғалған бөліктері бар сана ретінде сипаттайды және олар емделуге келмейтін, себебі емдеуді қажет ететін бөліктері жоқ деп санайды.
Morrison argues that most serial killers should not be counted guilty of their crimes by reason of insanity; she contends that they are incapable of understanding the evil of their actions despite being, in many cases, highly functioning individuals in society. She describes the mind of a serial killer as flying through life with large blind spots and missing pieces of what it means to be human, and claims that these people are untreatable because they are missing the parts that need treatment.
Моррисонның адамдар сериялық өлтірушіге айналуының себептері туралы теориясы
Моррисон сериялық кісі өлтіруді балалық зорлық-зомбылық сияқты күрделі психологиялық себептерге байланыстыратын теориялармен келіспейді немесе оларды маңызсыз деп санайды, себебі бұл фактор тұрақты емес. Оның пікірінше, сериялық кісі өлтірушілердің эмоционалдық дамуы соншалықты төмен, олар күрделі эмоционалдық себептерді түсінуге қабілетсіз. Кітап сериялық кісі өлтірушілер туралы әртүрлі фактілерді, көзқарастарды және сипаттамаларды шашыраңқы түрде ұсынады, содан кейін идеяларды біріктіріп, сериялық кісі өлтірушінің мінез-құлқының генетикалық себептерге байланысты екенін көрсетеді. Мысал ретінде, сериялық кісі өлтірушілер қылмыс жасаған кезде гипоталамуспен байланысты терең физиологиялық өзгерістерді бастан өткереді, ал олардың эмоцияның жоқтығы да гипоталамуспен байланысты екені айтылады. Моррисон сондай-ақ сериялық кісі өлтірушілердің қылмыстарының есірткіге тәуелділік сияқты екенін сипаттайды.
Morrison disagrees with or downplays theories that attribute serial killing to complex psychological motives such as suffering child abuse, which is not a consistent factor. She contends that serial killers are so lacking in emotional development that they have no capacity for complex emotional motives. The book presents various facts, perceptions and descriptions of serial killers in a diffused way and ties the ideas together at the end while presenting the theory that the origin of a serial killer's behavior is genetic. An illustrative example notes that serial killers experience profound physiological events during their crimes that are related to the hypothalamus and that the serial killer's lack of emotion has a similar connection to the hypothalamus. Morrison also describes how serial killers' crimes are similar to drug addiction.