Кіріспе

Сент Пол (немесе Санпулакс) — Аляска штатының Батыс Алеут аймағындағы қала. Ол Беринг теңізіндегі шағын аралдар тобы — Прибилоф аралдарындағы Сент-Пол аралының басқа жері. 2020 жылғы халық санауы бойынша, қаланың халқы 413 адамды құрайды, бұл 2010 жылғы 479 адамнан азайған. Сент-Пол аралы құстарды бақылауға арналған керемет орын ретінде танымал. Сент-Пол аралына ең жақын үш арал: оңтүстік-батыста Оттер аралы, оңтүстікте Сент-Джордж аралы және шығыста Морж аралы. 2008 жылы Сент-Пол аралында бір мектеп (1-12 сыныптар, 76 оқушы), бір пошта бөлімі, бір бар, бір шағын дүкен және бір шіркеу (орыс православиесіндегі Петр мен Павел шіркеуі) болды, ол АҚШ Ұлттық тарихи орындар тізіліміне енгізілген.

География және геология

Сент-Пол (57.133806, −170.266614) координаталарында орналасқан. Сент-Пол – Прибилоф аралдарының ең үлкені және ең солтүстігінде жатқан арал. Ең кең жерінің ені шамамен, ал ең ұзын осінің ұзындығы (солтүстік-шығыстан оңтүстік-батысқа қарай созылған) болса, жалпы ауданы құрайды. Вулкандық текті болғандықтан, Сент-Полдің ішкі бөлігінде көптеген шоқ жартастар мен вулкандық кратерлер кездеседі. Олардың ең биігі – Раш-Хилл, аралдың батыс жағалауында 202,69 метрге жетеді, бірақ көптеген таулы аймақтардың биіктігі 45,72 метрден төмен. Аралдың көп бөлігі – тасты жазықтар мен аңғарлардың төменгі жатқан араласуы, ал кейбір аңғарларда тұщы сулы көлдер бар. Жағалауының көп бөлігі тік және тасты, кейбір мүйістерде тік жартастарға дейін көтеріледі, бірақ ұзын құмды жағажайлар, жылжымалы құм төбелерімен қатар, бірнеше шалқар шығанақтарды қоршап жатыр. Басқа Прибилоф аралдары сияқты, Сент-Пол да базальттық негізден басталады. Оның төбелері негізінен қоңыр немесе қызыл туф және күл үйінділерінен тұрады, бірақ кейбіреулері (Полавина сияқты) қызыл шортан мен брекчиядан құралған. Арал Беринг-Чукчи платформасының оңтүстік жиегінде орналасқан және соңғы мұз дәуіріндегі мұздықтар ең үлкен кеңдеуіне жеткен кезде Беринг құрлық көпірінің оңтүстік жағалауының бір бөлігі болған болуы мүмкін. Сент-Полдан алынған шөгінді үлгілері бүгінгі аралдағыға ұқсас тундра өсімдіктері кем дегенде 9000 жыл бұрын болғанын көрсетеді. Тығыз, қалың шөптегі өсімдіктердің арасында көбінесе зонтиктілер (әсіресе Анжелика) және Артемизия басым, сонымен қатар шөптер мен сабандар да көптеп кездеседі.

Тарих және мәдениет

Алеут халықтары Прибилоф аралдары туралы батыстықтар ашқанға дейін білген. Олар аралдарды «анасының інісінің жері» немесе «туысқан жер» деген мағына беретін алеут тіліндегі Амик деп атаған. Ауызша дәстүрлерінде айтылуынша, Юнимак аралының әлдекейімінің ұлы, теңіздегі дауылдан аман қалу үшін солтүстікке қарай қайығымен жүзіп келе жатып, оларды тапқан. Жел ақыры тынышқанда, ол тығыз тұманға ұшырап, Сент-Пол аралындағы мұражайлық мөрлердің дауысын естігенге дейін жоғалып кеткен. Прибилоф аралдары 1786 жылы орыс тері саудагерлерімен ашылған. Осыған дейін Алясканың жергілікті тұрғындары аралдарда тұрмағаны белгілі. Олар алғаш рет 1788 жылдың 12 шілдесінде, Санкт-Петер және Санкт-Пол күні, Санкт-Джордж аралына қонды және солтүстікке орналасқан үлкен аралды Санкт-Петер және Санкт-Пол аралы деп атады. Үш жылдан кейін, жағалауда орыс сауда кемесі «Иоанн Креститель» апатқа ұшырады. Кеме экипажы 1793 жылға дейін жоғалған деп есептелді, кейін аман қалғандар Герасим Измайловпен құтқарылды. 18 ғасырда Ресей Америка компаниясы Алеут тізбегінен (Прибилоф аралдарынан оңтүстікке қарай бірнеше жүз миль) алеуттарды Прибилоф аралдарында олар үшін мөр аулауға мәжбүр етті. Осыған дейін Прибилоф аралдарында тұрақты тұрғындар болмаған. Алеуттар ресейліктер үшін дерлік құл еңбек етті – мөр аулап, тазалап, терісін дайындады, ал ресейліктер оларды қымбат бағаға сатты. Алеуттар өздерінің туған аралдарына қайтарылмады; олар адамдық емес жағдайда өмір сүрді, қиналып, ресейліктер олардың тамақтанып, киінулеріне және үйленулеріне дейін қатаң бақылау жасады. Олардың ұрпақтары бүгінде осы екі аралда тұрады. 1870 жылы қазіргі американдық «Аляска коммерциялық компаниясы» (бұрынғы «Ресей Америка компаниясы») АҚШ үкіметінен 20 жылға мөр аулауға рұқсат алды және алеуттарға мөр терісін жинау үшін баспана, азық-түлік және медициналық көмек берді. 1890 жылы Солтүстік Америка коммерциялық компаниясына екінші 20 жылдық рұқсат берілді, бірақ мөрлердің саны күрт азайды және шамамен 200 000 мөр ғана қалды. 1910 жылғы Мөр туралы келісім аралдардағы жеке мөр аулауды тоқтатты және қауымдастық пен мөрлерді АҚШ Балық шаруашылығы бюросының басқаруына қойды. Азық-түлік пен киім-кешек тапшы болды, әлеуметтік және нәсілдік бөлінушілік кең таралды және жұмыс жағдайы нашар болды. 1907 жылы аралда орыс православие шіркеуі – Пётр мен Павел шіркеуі салынды. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде, Жапон императорлық армиясы Алеут аралдарына қауіп төндірген кезде, Прибилоф аралдарындағы 881 алеут бірнеше сағаттан аспайтын ескертумен, 1944 жылдың мамырына дейін Оңтүстік-Шығыс Аляскадағы тасталған лосось консервілері мен шахталарына күштеп көшірілді. 1943 жылдың жазында алеут еркектері федералды үкімет үшін мөр терісін жинау үшін аралдарға уақытша қайтарылды, мөр майы соғысқа пайдаланылды. Прибилоф аралдарынан көптеген алеуттар Алясканың оңтүстік-шығысындағы Адмиралтейство аралында орналасқан Фунтер шығанағында қамалды. 1979 жылы Прибилоф аралдарындағы алеут халқы 1870 және 1946 жылдар аралығында федералды әкімшіліктің астында болған әділетсіз және әділетсіз қарым-қатынас үшін 8,5 миллион доллар өтемақы алды. 1983 жылы Конгресс Мөр туралы заңға түзетулер енгізді, бұл коммерциялық мөр аулаудың мемлекеттік бақылауын және аралдағы федералды қатысудың көп бөлігін тоқтатты. Қоғамдық қызметтерді көрсету және мөрлерді басқару жауапкершілігі жергілікті органдарға берілді. Арал экономикасын дамытуға және әртараптандыруға көмектесу үшін 20 миллион АҚШ доллары бөлінді, одан 12 миллион доллары Сент-Полға, ал 8 миллион доллары Сент-Джорджға берілді. Сент-Полде коммерциялық мөр аулау 1985 жылы тоқтатылды. Қазір мөр терісін иеленуге тыйым салынған, тек тіршілік көрі үшін ғана рұқсат етіледі.

Демография

Сент-Пол аралы АҚШ-тағы ең ірі алеут қауымына ие, ол Алясканың АҚШ үкіметі ресми түрде мойындаған туалас американдық тайпаларының бірі. Жалпы халық саны 480 адамды құрайды, оның 457-сі (86 пайызы) Алясканың туалас халқы. Сент-Пол алғаш рет 1880 жылғы АҚШ халық санағында ресми құрылмаған алеут ауылы ретінде тіркелді. Ондағы 298 тұрғынның 284-і алеут, ал 14-і еуропалық нәсілді болған. 1890 жылы 244 тұрғыны бар екені хабарланды. Олардың көп бөлігі – 111 креол (орыс және туалас халықтың араласуынан туған), 108 – туалас, 22 – еуропалық, 3 – азиялық. 1900 жылы халық санағы жүргізілмеді, бірақ 1910 жылдан 1940 жылға дейін «Сент-Пол аралы» деп тіркелді. 1950 жылдан бастап «Сент-Пол» деп аталады. 1971 жылы ресми түрде қала мәртебесіне ие болды. 2000 жылғы халық санағы бойынша қалада 532 адам, 177 үй шаруашылығы және 123 отбасы тұрады. Халық тығыздығы 214 тұрғын үй бірлігін құрайды, орташа тығыздық – 85,90% туалас американдықтар, 12,97% еуропалықтар, 0,56% Тынық мұхиты аралдарының тұрғындары және 0,56% екі немесе одан көп нәсілге жататын азаматтарды құрайды. 177 үй шаруашылығының 38,4%-ында 18 жасқа дейінгі балалар бар, 40,1%-ы бірге тұратын некедегі жұбайлар, 22,0%-ы күйеуі жоқ әйелдер басқаратын үйлер, ал 30,5%-ы отбасы емес. Үй шаруашылығының 24,9%-ы жеке адамдардан тұрады, ал 6,2%-ында 65 жастан асқан жалғыз адамдар тұрады. Үй шаруашылығының орташа мөлшері 2,88 адам, ал отбасының орташа мөлшері 3,44 адамды құрайды. Қала тұрғындарының жас құрамы: 29,5%-ы 18 жасқа дейінгілер, 9,6%-ы 18-24 жас аралығындағылар, 32,5%-ы 25-44 жас аралығындағылар, 22,9%-ы 45-64 жас аралығындағылар және 5,5%-ы 65 жастан асқандар. Орташа жас 32 жасқа тең. Әр 100 әйелге 123,5 еркек шамасында келеді. 18 және одан жоғары жастағы әр 100 әйелге 125,9 еркек шамасында келеді. Қаланың үй шаруашылығының орташа жылдық табысы 50 750 доллар, ал отбасының орташа жылдық табысы 51 750 долларды құрайды. Ер адамдардың орташа табысы 32 583 доллар, ал әйелдердің орташа табысы 29 792 долларға тең. Қаланың жан басына шаққандағы орташа табысы 18 408 долларды құрайды. Отбасылардың 6,4%-ы және халықтың 11,9%-ы кедейлік шегінен төмен жатыр, оның ішінде 18 жасқа дейінгілердің 18,9%-ы және 65 жастан асқандардың ешқайсысы да жоқ.

Табиғат және жануарлар дүниесі

Сент-Пол аралы, барлық Прибилоф аралдары сияқты, Аляска теңіз ұлттық жануарлар қорығының құрамына кіреді. 1982 жылы теңіз құстарының қоныс салатын тік жарлары қорыққа қосылу үшін сатып алынды. Арал сондай-ақ Маңызды құс аймағы ретінде белгіленді. Бұл жер 500 мыңнан астам солтүстік теңіз түленің және миллиондаған теңіз құстарының көбейетін орны болып табылады, сонымен қатар әлемдегі ең бай балық аулау аймақтарымен қоршалған. Жүнді мамонттар Сент-Пол аралында шамамен б.з.д. 3750 жылға дейін тірі қалды, бұл Солтүстік Америкадағы мамонттардың ең соңғы тірі қалған популяциясы. Бұл популяцияның климаттың өзгеруіне байланысты тұщы судың азаюы салдарынан қырылғаны болжануда. 2016 жылдың қазаны мен 2017 жылдың қаңтары аралығында Сент-Пол аралында тунеткендердің (puffins) жапсақ өлгеніне жаһандық жылынудың нәтижесінде экожүйедегі өзгерістер себеп деп саналады.

Құстар

Аралда кемінде 287 түр құс тіркелген. Көктемде (мамырдан маусымның ортасына дейін) және күзде (тамыздан қазанға дейін) аралда сибірлік көшпенді құстарды қоса алғанда, көптеген сирек кездесетін құстарды көруге болады. Сент-Пол, Сент-Джордж және Оттер аралдарындағы жартастарда көптеген көбейетін теңіз құстары қоныстанады, оның ішінде өте тар ареалдағы қызыл аяқты китиваке үшін маңызды ұялау орындары бар. Ақсақалдар тұқымдасы жақсы өкілденген, мұнда бұрық және тоқылған ақсақалдар, қалың мүнді және қарапайым ақсақалдар, парақай, тақыр және ең кішкентай ақсақалдар, сондай-ақ ежелгі ақсақалдар көбейеді, ал басқа да бірнеше түрлер көшпенді немесе маусымдық қонақтар ретінде кездеседі. Көбейетін үйректерге ұзын құйрықты үйрек, солтүстік қаз және жасыл қанатты үйрек жатады. Жағалау құстарының ішінде жартылай алақанды құс, тау құсының Прибилоф түршесі, ең кішкентай құс және қызыл мойынды фалароп бар. Құрлықта қоныстайтын құстар аз, бірақ оларға аралдық сұр тәжді қызғылт финк және Тынық мұхитының құсы, қар бағуы, Лапландия ұзын шұңқыры және сирек кездесетін ақ немесе қара қызылқұс, сондай-ақ қара қарға жатады. Сент-Пол аралының туристік фирмасы (TDX корпорациясының бөлігі) мамырдан қазан айының басына дейін Сент-Пол аралына табиғат тарихы бойынша туристік бағдарлама ұйымдастырады, осы арқылы қызығушылық танытқан келушілерге аралдың құс фаунасын зерттеуге мүмкіндік береді.

Солтүстік терілі тұяқтар

Аралдың ең танымал көрікті жерлерінің бірі – солтүстік терілі итшабақтардың көбейту орындары. Прибилоф аралдары жалқы популяцияның шамамен жартысын қамтиды, ал Сент-Пол аралындағы жекелеген көбейту орындарында 100 мыңнан астам итшабақ бар. Мамырдың соңында еркек итшабақтар келіп, ұрғашылардың келуіне дайындалып, өз аумақтарын белгілей бастайды, олар әдетте маусымның үшінші аптасында келеді. Ұрғашылар құрлыққа шыққаннан кейін көп ұзамай туады, ал шілде айының ортасына қарай аралдың төңірегінде жүздеген жас балапандар пайда болады. 1 маусымда көбейту орындары жабылады және қазан айының ортасына дейін кіруге тыйым салынады. Жаз айларында осы теңіз сүтқоректілерін екі көбейту орнында рұқсат алып, жасырын бақылау пунктерінен қарауға болады.

Порттық тұздар, теңіз арыстандары, морждар, киттер

Порт-пюлендер Сент-Пол аралының оңтүстік-батысына қарай бірнеше шақырым жерде орналасқан Оттер аралында көбейеді, бірақ оған қарамастан Сент-Пол жағалауында жиі кездеседі. Кейде Стеллер теңіз арыстандары Сент-Полға шығады, бірақ көбінесе Сент-Полдан солтүстік-шығысқа қарай шамамен 16 шақырымдағы Валрус аралындағы қоныста тығынады. Өте сирек жағдайларда, сұр киттер, косаткалар және морждар жағалаудан тыс жерде байқалады.

Көк түлкі

Көк түлкі – Арктикалық түлкінің бір түрі. Бұл түлкі аралға тән және таулы жерлерде кездесіп, азық іздеп жартастарды шарлайды. Көбінесе қара базды ұстаса да, қала маңындағы түлкілер қоқыс іздеп, балық аулау кемежайларын және өңдеу орнын зерттейді. Бала түлкілер сақтау контейнерлерінің астында жасырынып, балықшылардың тастаған қалдықтарын жейді. Кейбір бала түлкілер қара түсін бауырларына қарағанда жылдам қырып, қыркүйектің ортасына қарай жұмсақ ақ-сұр түске еніп кетеді. Адам тұрағынан алыс жерлерде мекендейтін түлкілер көбірек агрессивті және территориялық мінез-құлық танытады. Теңіз түлендерінің ошағының жанында екі түр де жақсы араласып өмір сүреді.

Қасқыр

Аралда үлкен бұғы үйірі шағылысады. Орыс тұқымынан әкелінген 25 бұғы 1911 жылдың күзінде аралға қоныстандырылды, бірақ 1938 жылы 2046 басқа жеткеннен кейін, олардың саны 8-ге дейін азайды.

Жабайы гүлдер

Көктемде арал жасылданған кезде жабайы гүлдер теңіз тундрасының пейзажын әсемдеуге бастайды. 100-ден астам жабайы гүл түрі бар, олардың ішінде көкшіл-күлгін гүлдері бар Арктикалық люпиннен бастап, жарқыраған сары Аляска мағынасына дейін көруге болады.

Климат

Сент-Полдың климаты Арктикалық теңіздік. Беринг теңізінің орналасуы жыл бойы салқын ауа райына және орташа температураның 19-51 градус Фаренгейтке дейінгі тар диапазонына әкеледі. Жауын-шашынның орташа мөлшері , қар жаууы . Жаз айларында қатты тұман жиі болады. Найзағай мен күн күркірі дерлік естілмейді. Сент-Полде соңғы рет найзағай 1982 жылдың 8 қарашасында болған, бұл 40 жылдағы алғашқы найзағай еді. Сент-Полдың климатына айналадағы Беринг теңізінің суық сулары күшті әсер етеді және жаздың суықтығына байланысты полярлық (Köppen ET) деп жіктеледі. Бұл жерде температураның салыстырмалы түрде тар диапазоны, жоғары жел, ылғалдылық және бұлттылық деңгейі, сондай-ақ тұрақты жазғы тұман байқалады. Маусымдық кешігу жоғары: ақпан аралдың ең суық айы, ал тамыз ең жылы; ақпандағы орташа ең төменгі температура мен тамыздағы орташа ең жоғары температура арасындағы айырмашылық тек . Жылдық орташа температура нөлден жоғары болғанымен, айлық тәуліктік орташа температура желтоқсаннан сәуірге дейін нөлден төмен қалады. Нөл градустан төмен температуралар жылына орташа есеппен 4,7 түн (көбінесе қаңтардан наурызға дейін) болады және арал USDA Hardiness Zone 6 аймағына кіреді. Ең төмен температура 1919 жылдың 27 қаңтарында тіркелген, ал ең жоғары температура 2020 жылдың 14 тамызында және 1987 жылдың 25 тамызында тіркелді. Жел жыл бойы күшті және тұрақты, орташа жылдамдығы шамамен . Күзде және қыста желдің күші артып, орташа жылдамдығы шамамен , көбінесе солтүстік бағыттан соғады. Жазда жел әлсірейді және көбінесе оңтүстік бағыттан соғады. Аралдың ылғалдылығы деңгейі, жыл бойы 80 пайыздан асып, жазда ең жоғары болады. Бұлт жамылғысы деңгейі де жазда өте жоғары. Жыл бойы орташа есеппен 88 пайыз бұлтты болса, жаз айларында бұл көрсеткіш 95 пайызға жетеді. Тұман да жазда жиі кездеседі, күндердің шамамен үштен бірінде байқалады. Аралға жылына шамамен жауын-шашын түседі, ең жоғары айлық көрсеткіш жаздың соңы мен қыстың басында, Беринг теңізіндегі дауылдар аралды шарлаған кезде тіркеледі. Қар жауу деңгейі желтоқсан мен наурыз айлары аралығында ең жоғары, орташа есеппен жыл сайын . Маусым мен қыркүйек аралығында көбінесе қар жаумайды. Күшті жел мен салыстырмалы түрде жылы температура қар деңгейін төмен ұстап тұрады, нәтижесінде айлық орташа қар қалыңдығы аз болады. Күндізгі уақыттың ұзақтығы қыс ортасында 6,5 сағаттан жаз ортасында 18 сағатқа дейін өзгереді.

Құрылыстар мен коммуналдық қызметтер

Су құдықтар мен жер асты суы арқылы беріліп, тазартылады. Екі жаңа ағаштан жасалған резервуар бар, біреуі 500 000 галлондық, екіншісі 300 000 галлондық. Барлық 167 үй және нысан су құбыры және кәріз жүйесіне қосылған және толыққанды су өткізуге ие. Теңіз өнімдерін өңдеу қалдықтары үшін жақында мұхитқа шығатын желі салынды. Қала қоқысты жинап алады. Тайпа тоқтатылған қайта өңдеу бағдарламасын жүргізеді. Қоқыс полигоны, өртеу орнатылысы, шлам мен майды жою алаңы жақында аяқталды. 2000 жылы 3 миллион долларлық жаңа электр станциясы пайдалануға берілді. Шағын жел турбинасы ауылдық кеңсеге электр қуаты мен ыстық су береді, бірақ ол электр желісіне қосылмаған. Электр энергиясын Сент-Пол қалалық электр желісі ұсынады. TDX Power компаниясының алғашқы энергия өндіру нысаны Сент-Пол аралында салынды. 1999 жылы аяқталған жел энергиясына негізделген электр және жылуды бірге өндіретін қондырғы Америкадағы ең жетілген жел энергиясы жобаларының бірі деп есептелді. TDX Power жел/дизельдік гибридтік қондырғысы тиімділігімен және дизель отынының тұтынуын азайтуымен белгілі. 36,58 метр биіктігіндегі турбина экологиялық саналы Сент-Пол алеут қауымының мақтанышы болып табылады. 2007 жылы тағы екі бірлік орнатылды. Әрбір бірліктің қуаты 225 кВт, ал қанаттарының ұзындығы 44,3 фут (13,5 метр).

Денсаулық сақтау

Жергілікті ауруханалар немесе денсаулық сақтау клиникаларының қатарында Сент-Пол денсаулық клиникасы бар. Клиника – білікті шұғыл медициналық көмек орталығы. Сент-Пол оқшауланған қала/Аймақтық орталық ретінде жіктеледі. Ол Алеут/Прибилов аймағындағы 2H EMS аймағында орналасқан. Қазіргі таңда Сент-Пол қаласының Қоғамдық қауіпсіздік департаменті аралдағы тұрғындарға немесе келушілерге шұғыл медициналық қызмет көрсетпейді. Қала тарапынан қаржыландыру мен жеткілікті штат болмағандықтан, екі жоғары деңгейлі жедел жәрдем машинасы қауымдық клиникада тоқтап тұр.

Білім

Сент-Пол қаласында штаб-пәтері орналасқан Прибилоф аралы мектеп округімен қамтамасыз етіледі. Сент-Пол мектебінде 73 оқушы оқиды және мектеп K–12 сыныптарын қамтиды.

Экономика және көлік

Кейбір арал тұрғындары жылдың бір бөлігін ғана аралда тұрып, рак және қайық құрылысымен айналысады. Беринг теңізінде балық аулаған үлкен кемелер балықтарын аралға түсіріп, жұмысшылар оларды әлемдік тасымалдауға дайындайды. 1985 жылға дейін Прибилоф аралдарының экономикасын федералдық басқарудағы терілі итбалық өнеркәсібі басып тұрды. Сент-Пол Орталық Беринг теңізі балық аулау флоты үшін порты болып табылады, ал портының жақсарту жұмыстары экономикалық өсуді ынталандырды. Trident Seafoods және Icicle Seafoods Сент-Полде балық, краб, палтус және басқа да теңіз өнімдерін өңдейді. 30 тұрғынның палтус балық аулауға коммерциялық рұқсаты бар. Бірнеше офшорлық өңдеу кемелері Сент-Полдан қызмет алады. Қоғам палтус өңдеу зауытын салу үшін қаржы іздеп жатыр. Жыл сайын 700-ге жуық турист теңіз құстарының 210-нан астам түрінің және теңіз түлкілерінің шоғырларына қызығушылық танытады. Бұрынғы коммерциялық жобадан қалған бұғы шаруашылығы да аралда бар. Тұрғындар палтус, теңіз түлкісі (жылына 1645-ке дейін ұстауға рұқсат етіледі), бұғы, теңіз жәндіктері, өсімдіктер және жидектермен күнекөріс қамтамасыз етеді. Сент-Полға теңіз және әуе жолымен жетуге болады. Көбінесе жабдықтар мен жүк кеме арқылы жеткізіледі. Аралда жартастық, 213 метрлік док және баржаны түсіру алаңы бар. Инженерлер корпусы 2005 жылға дейін шағын қайық портын салу жұмыстарын жүргізуде. Аралда Сент-Пол аралы әуежайы деп аталатын әуежай бар. RAVN Alaska компаниясы де Хавилланд DHC 8 100 турбовинтті ұшақтарымен Анкоражға тұрақты рейстерді орындайды. 1981 метр ұзындығындағы, солтүстік-оңтүстік бағытындағы бір асфальтты ұшу-қону жолағы бар. 36-шы жолақта ILS жүйесі орнатылған, ол тұманды және көкжиегі төмен жағдайда аспаптық қонуға мүмкіндік береді.

Медиа

Сент-Полды KUHB FM 91.9 радиостанциясы қызмет көрсетеді, ол NPR-дің филиалы болып табылады және түрлі бағдарламалар мен музыка таратуды жүзеге асырады. Сент-Пол қаласында штаттық Аляска ауылдық байланыс қызметінің 4 (K04HM) және 9 (K09RB D) арналарындағы екі аз қуатты қайта тарату станциясы да бар. Новостасхана, аралдың солтүстік-шығыс бөлігі, және Луканнон, аралдың оңтүстік жарты аралында орналасқан (жоғарыдағы картаны қараңыз), Редьярд Киплингтің "Ақ итшабақ" әңгімесі мен "Жуңғал кітабындағы" "Луканнон" өлеңінің оқиға орындары болып табылады. Сол картада шығысқа қарай көрінетін Морж аралы да осы әңгімеде еске алынады.