Кіріспе

Сент-Реймонд, сондай-ақ Сент-Реймонд-де-Портнеф деп те аталады, Канаданың Квебек провинциясында, Квебек қаласының солтүстік-батысында орналасқан қала. Бұл Портнеф аймақтық округі муниципалитетінің халқы және аумағы бойынша ең ірі қаласы.

География

Сент-Реймонд Сент-Анн өзенінің екі жағында орналасқан. Әкімшілік аумақ солтүстікке қарай кеңінен созылып, жалпы ауданы 670 км² құрайды. Муниципалитеттің басым бөлігі орманды алқаптардан тұрады, онда бірнеше шалелер салынған.

Қаланың құрылуы

1839 жылы миссияда 210 тұрғын болды. 1842 жылдың ақпан айында Хью Пейсли төрағалық еткен жиналыста Сент-Катерина приходтық діни қызметкері жаңа құрылған мекеменің мүдделерін қорғайтын алғашқы синдиктер сайланды. 1844 жылдың 3 тамызында архиепископ Жозеф Синьей Бург-Луи және Госфорд поселкесінде Сент-Реймондтың канондық құрылуын бекітті. Приход өз қамқоршысы – әулие Рамон Ноннаттың құрметіне Сент-Рамон Ноннат деп аталды. Жолдардың бас бақылаушысы (grand voyer) Эдуард Антробус жолдарды жоспарлап, қалалық шаруаларды ұйымдастырды. Жер учаскелерін бөлу үшін кадастрлық жоспар жасалды. Жозеф Дери мен оның достары салған қуаныш үйі (cabane joyeuse) қалалық әкімшілік ретінде пайдаланылды. Оның есігінде ағымдағы оқиғалар туралы хабарлайтын хабарлама тақтасы ілінді. Сент-Раймон 1845 жылдың 18 маусымында азаматтық жағдайда тіркелді. Кейіннен салық төлеушілер алғашқы кеңесін сайлады. Кеңес Жакоб Лабраншты алғашқы мэр етіп тағайындады. Алғашқы қалалық үй 1903 жылы қазіргі Шалифур көпірінің жанында салынды. 1909 жылы оған қабылдау бөлмесі, күзетшіге арналған пәтер және хатшы-қазынашының кеңсесі қосылды. Пресвитерия 1846 жылы салынды. Ол шіркеудің жанында орналасқан. Онда бірнеше бөлме бар, ол приходтық діни қызметкер мен оның көмекшілеріне, қызметшіге, сондай-ақ келген діни қызметкерлерге арналған. Пошта қызметі 1853 жылы басталды. Пошта кеңсесі бастапқыда Симеон Матте үйінде орналасқан, қазір сол жерде Buffalo resto пабы бар. Сагуенай ауылдық округіндегі (le rang Saguenay) Сент-Агриколь капелласы 1860 жылы салынды. Қызыл көпір (le pont rouge) алғашқы көпір болды және 1875 жылы монастырь көшесінің соңында салынды. Тағы бір көпір 1889 жылдың 15 қазанында ашылды. Квебек премьер-министрі Оноре Мерсье және Портнеф округін ұсынып отырған Ұлттық Ассамблеяның депутаты Жюль Тессье ашылу рәсіміне Сент-Раймонға келді. Көпір өкілдің құрметіне Тессье көпірі деп аталды. Қызыл көпір 1889 жылы аукционда 46 долларға сатылды. 1870 жылы білім беру жүйесі дамыды. Ауылдағы және ауылдық округтердегі мектептерде тек бастауыш білім берілді.

Шіркеулер

1844 жылы өзен жағасында алғашқы католик шіркеуі салынды. Қабірстан, оны көшіргенге дейін, шапельдің жанында, сондай-ақ өзен жағасында орналасқан еді. Алғашқы жерлеу 1844 жылдың 28 қыркүйегінде болды. Бірінші шіркеу 1858 жылдың 10 қаңтарында өрт сөндірілді. Оның орнына кішкентай гранит шіркеу салынды. Бірақ 40 жылдан кейін, бірнеше рет жақсартылғанмен, екінші шіркеу халықтың тым көп өсуіне байланысты кішкентай болып қалды. 1900 жылы екінші шіркеудің оңтүстігінде үшінші шіркеудің құрылысы басталды. Үшінші шіркеу, бүгінге дейін қолданылып келеді, неоклассикалық өнер туындысы. Ол Ривиер-а-Пьерден әкелінген граниттен салынған. Жобасын Квебек қаласының мэриясының архитекторы Жорж Эмиль Тангуэй жасаған. Алғашқы мисса 1902 жылы өткізілді.

Ағаш өнеркәсібі

Ағаш кесу 1850 жылы басталды. Ағаштарды Сайнт-Анн өзені арқылы Сайнт-Анн де ла Перадқа ағаш жеткізушілер әкелді. Содан кейін олар шхунамен Квебек қаласына жіберілді. 1880 жылы темір жолдың салынуы ағаш өнеркәсібінің дамуына серпін берді. 1888 жылы Т. Л. Джексонға тиесілі алғашқы целлюлоза-қағаз комбинаты ашылды. Наполеон Пише 1890 және 1904 жылдары алғашқы ірі ағаш кесу фабрикаларын ашты. 1900 жылға қарай Сент-Реймонда 21 (көбінесе шағын) ағаш кесу зауыты болды. Ағаш кесу, ағаш ағызу және ағаш өнімдерін өндіру экономиканың маңызды салаларына айналды.

XIX ғасырдың аяғы

1886 жылы халық саны 3807 адамға жетті. 1895 жылы су тасқыны көп зиян келтірді. Сент-Раймонд 1895 және 1897 жылдары шағын көршілері Сент-Кристина және Сент-Леонард құрылғанда, өз аумағының бір бөлігінен айырылды. Оқушылар саны арта бергендіктен, 1896 жылы Қайырымдылық қарындастары монастыры (le couvent des Sœurs de la Charité) салынды. Халықтың қажеттіліктерін жақсырақ қанағаттандыру үшін Сент-Раймонд 1898 жылы екі муниципалитетке бөлінді: ауыл және приход. 1899 жылғы 25 маусымда ауылдың ортасында өрт шықты. 40 үй өртеніп, Сент-Жозеф көшесінде тұратын 60 отбасы үйсіз қалды. Үйлер үш айдың ішінде қайта салынды. Кейін муниципалитет өрт сөндіру насосын сатып алып, ерікті өрт сөндірушілер тобын құрды. 1907 жылғы 12 маусымда Сент-Жозеф көшесіндегі Симеон Мартель үйінен тағы бір өрт шықты. Желдің әсерімен ол Наполеон Моисан үйіне және басқа көрші үйлерге тарады. Өрт сөндірушілердің күш-жігері зиянды шектеді, бірақ 20 үй жойылды.

Қалалық даму

Сент-Реймондтағы алғашқы банк – Халифакс Халық банкі (la Banque du Peuple d'Halifax) болды. Ол 1900 жылы салынған. Қазіргі таңда ғимаратты «La Marquisette» киім дүкені пайдалануда. 1901 жылы Брас-ду-Норд өзенінде су электр станциясы салынды. Халық оны «электр қуаты» деп атады, бұл «electric power» деген ағылшын сөзінің тікелей аудармасы. 1914 жылы муниципалитет осы нысанды сатып алды, ал 1924 жылы «Солтүстік жағалау электр компаниясына» сатты. «Жарық жылдамдығы» (le rapide de la Lumière) деп аталатын жерде бөгеттің қираған қалдықтарын әлі де көруге болады. 1955 жылдан 1959 жылға дейін Sainte Marie ауруханасы, жеке перзентхана, басты аурухана болып табылды. Аурухана екі қабатты ағаш үй болды және қазір Лефевр дәріханасының (la pharmacie Lefebvre) тұрақ орнында орналасқан. 1959 жылы Сент-Реймонд ауруханасы ашылды. Ол кезде ауруханада шамамен 20 төсек болды. Сент-Жозеф колледжі (le collège Saint Joseph) 1908 жылы салынды. 1916 жылы колледжде 182 студент оқыды. 1928 жылдың қазан айында өрт салдарынан ғимараттың жоғарғы екі қабаты қирады. 1933 жылдың желтоқсан айында суық күні колледж тағы да өртке ұшырады, осы жолы толығымен өртенді. Кейін мектеп қайта салынды. Маргарита д'Ювилл мектебі, онда балалар қазір балабақшадан үшінші сыныпқа дейін оқиды, 1960 жылы салынды. 1972 жылдан бері жоғары білім Louis Jobin орта мектебінде (l'école secondaire Louis Jobin) беріледі, ол бастапқыда «la polyvalente de Saint Raymond» деп аталған. 1947 жылы «Alouette» кинотеатры салынды. 1934 жылы несиелік қауымдастық (caisse populaire) құрылды. 1938 жылы жаңа почта ғимараты салынды. Муниципалды шаңғы орталығы 1974 жылы ашылды, онда 5 трасса, көтергіш, 64 километр (40 миль) шаңғы жолы және 24x23 фут (7 метр) шале бар. 1997 жылы орталыққа түсу жолы (tubing) орнатылды. Телемарафоннан жиналған қаражатқа 1975 жылы мұз аренасы салынды. «Үлкен бұтақ фестивалі» (le festival de la Grosse Bûche) – 1976 жылдан бері шілде айында өткізілетін танымал жергілікті отбасылық шара. 1992 жылы Сент-Реймонд өзінің 150 жылдығын тойлады. 1994 жылы Жак Картье / Портнеф демалыс бағының құрылысы үшін теміржол жолынан рельстер алынып тасталды. Бағы 1997 жылы аяқталды. 1995 жылы қала мен приход біріккен кезде Сент-Реймонд Портнефтің ең халқы көп қаласы болды. Сент-Реймондқа үш провинциялық тас жол келіп қосылады: 365, 367 және 354-ші жолдар.

Экономика

Сент-Реймонд негізінен ағаш өнеркәсібіне байланысты дамыды. Бүгінде ағаш кесу, ағаш кептіру, ағаш өңдеу, фанера және қағаз фабрикалары аймақтың экономикасындағы маңызды рөлді сақтап тұр, сондай-ақ клен сиропы өндірілетін қант үйі де маңызды. Бұл аймақ халықаралық сыйлықтар жеңіп алған ірімшік шебері Алексис де Портнофтың туған жері ретінде танымал.