Кіріспе
Майкл Джон Макки (12 шілде 1912 – 13 қыркүйек 1982) – ирландиялық фыргер, Лимерик округінің құрама командасында орталық шабуылшы ретінде ойнаған. Лимерик графтығының Каслконнелл қаласында туған Макки алғаш рет 17 жасында Лимерик жасөспірімдер құрамасына қосылып, кейіннен жастар құрамасында өнер көрсетті. Ол 1930–1931 жылғы Ұлттық лигада жоғары деңгейдегі дебютін жасады. Макки Лимерик командасының алтын дәуірінде маңызды рөл атқарды, үш рет Бүкіл Ирландия медалін, бес рет Мюнстер медалін және бес рет Ұлттық фыргер лигасының медалін жеңіп алды. Екі рет Бүкіл Ирландия жарысының күміс жүлдегері болған Макки, команданы екі рет Бүкіл Ирландия жеңісіне жеткізді. Оның ағасы Джон Макки де осы жеңістерде ортақ болды, ал әкесі "Тайлер" Макки Лимерик құрамасымен бір рет Бүкіл Ирландия жарысында күміс жүлде алған. Макки Мюнстер провинциялық құрамасы сапында 12 жыл ойнап, осы кезеңде сегіз Теміржол кубогын жеңіп алды. Клуб деңгейінде Ахане клубымен 15 чемпионат медалін жеңіп алды. Кәсіби карьерасы барысында Макки Лимерик құрамасы үшін 42 чемпионатта өнер көрсетті. Ол 1947 жылғы чемпионат аяқталғаннан кейін зейнетке шықты. Ойыншылық жолынан кейін Макки команданы басқару және жаттықтыру ісіне қатысты. 1955 жылы Лимерик аға командасының жаттықтырушысы ретінде оларды Мюнстер жеңісіне жетеледі. Сонымен қатар, ол Лимерик және Мюнстер құрамаларының іріктеушісі ретінде бірнеше рет қызмет етті. Макки төрешілік те жасады. Макки спорт тарихындағы ең ұлы фыргерлердің бірі саналады. Ол "All Time All Star" сыйлығының алғашқы иегері атанды. Ол спорттың ең үздік ойыншыларынан құралған командаларға көп рет сайланды, соның ішінде 1984 жылы ғасыр фыргерлерінің және 2000 жылы мыңжылдық фыргерлерінің құрамына енді. 2021 жылы Мюнстер аға фыргер чемпионатының жеңімпазына берілетін кубок Маккинің құрметіне аталды.
Michael John Mackey (12 July 1912 – 13 September 1982) was an Irish hurler who played as a centre forward at senior level for the Limerick county team. Born in Castleconnell, County Limerick, Mackey first arrived on the inter county scene at the age of seventeen when he first linked up with the Limerick minor team, before later lining out with the junior side. He made his senior debut in the 1930–31 National League. Mackey went on to play a key part for Limerick during a golden age for the team, and won three All Ireland medals, five Munster medals and five National Hurling League medals. An All Ireland runner up on two occasions, Mackey also captained the team to two All Ireland victories. His brother, John Mackey, also shared in these victories while his father, "Tyler" Mackey was a one time All Ireland runner up with Limerick. Mackey represented the Munster inter provincial team for twelve years, winning eight Railway Cup medals during that period. At club level he won fifteen championship medals with Ahane. Throughout his inter county career, Mackey made 42 championship appearances for Limerick. His retirement came following the conclusion of the 1947 championship. In retirement from playing, Mackey became involved in team management and coaching. As trainer of the Limerick senior team in 1955, he guided them to Munster victory. He also served as a selector on various occasions with both Limerick and Munster. Mackey also served as a referee. Mackey is widely regarded as one of the greatest hurlers in the history of the game. He was the inaugural recipient of the All Time All Star Award. He has been repeatedly voted onto teams made up of the sport's greats, including at centre forward on the Hurling Team of the Century in 1984 and the Hurling Team of the Millennium in 2000. In 2021, the trophy given to the winning Munster Senior Hurling Championship team was named in Mackey's honour.
Клуб
1926 жылы Ахань клубы құрылғанда, Макки он төрт жаста болды. Ол кезде ойынға тым жас деп есептелген ол, 1928 жылдың қыркүйегінде жасөспірімдер чемпионатында Федамор клубын жеңіп, клубтағы тұңғыш ойынын өткізді. Бұл 1929 жылдың 16 маусымында өткен округ финалымен аяқталған сәтті науқан болды. Килмидиді 5–1 есебімен 2–2 есебімен жеңіп, Макки жасөспірімдер чемпионатында медаль алды. 1929 жыл да Макки үшін табысты жыл болды. Каппамор клубын 1–8 есебімен 1–2 есебімен жеңіп, ол аралық чемпионаттың медалін иеленді. 1930 жылы Макки жеңіске жету жолын жалғастырды, Дун клубын жеңгеннен кейін кішігірім чемпионатта медаль жеңді. Ол бұған дейін Клэрде қысқа уақыт ойнаған кезде Клонлара клубымен кіші чемпионатта медаль жеңіп алған болатын. 1931 жылы Макки Ахань командасының маңызды ойыншысы болды, команда үлкен чемпионаттың финалына жетті. 5–5 есебімен 1–4 есебімен Крум клубын жеңіп, Ахань клубына алғашқы үлкен титулын сыйлады, сонымен қатар Маккиге алғашқы чемпиондық медаль берді. Ахань клубы титулын сақтап қалуға үлгермеді, алайда Маккидің командасы 1933 жылы тағы да чемпиондық үшін күреске түсті. Крум клубын 1–7 есебімен 1–1 есебімен жеңіп, екінші чемпиондық медалін иеленді. Бұл Ахань клубының онжылдықтың қалған бөлігінде Лимериктегі клубтардағы хёрлинг спортында үстемдік танытуының бастауы болды. 1934 және 1935 жылдары Килдимо клубын екі рет жеңіп, содан кейін Крум клубын төрт рет жеңгені Маккидің чемпиондық медальдарының санын сегізге жеткізді. Бірақ Ахань клубы қатарынан сегіз рет жеңіске жете алмады, өйткені Крум клубы 1940 және 1941 жылдары жеңіске жетті. Осы уақыт ішінде Макки Ахань клубының аға футбол командасында да жарқын ойын көрсетті. 1935-1939 жылдар аралығында бес рет жеңіп, ол осы спорт түрінде де чемпиондық медальдар алды. Раткил клубын 7–8 есебімен 1–0 есебімен жеңген Макки хёрлинг чемпионатында сегізінші жеңімпаз медалін алды. Бұл жеңіс Ахань клубын тағы бір сәтті жаңа кезеңге бастады. Крум (екі рет), Раткил (екі рет), Гранаг Баллингри және Сент-Патрик клубтарын жеңіп, тағы жеті чемпионатта жеңіске жетті. Бұл жеңістер Маккидің чемпиондық медальдарының санын таңғажайып он бесеуге жеткізді. Маккидің Ахань клубындағы соңғы ойыны 1951 жылы чемпионаттың жартылай финалында болды, онда команда жеңілді. Ойын Макки үшін ешқандай ерекшеліктерсіз болды, өйткені ол алаңнан қуылды.
Кіші және кіші
Макки 1929 жылы тамызда Лимерик құрамасы сапында жасөспірімдердің провинциялық чемпионатына қатысып, алғашқы ойынын өткізді. Бірақ бұл ойын сәтсіз аяқталды, себебі жеңіс Уотерфорд командасына бұйырды. 1930 жылы Макки Лимерик жасөспірімдер құрамасының құрамына қайтадан қосылды, сонымен қатар Лимерик ересектер құрамасында да өнер көрсетті. Тағы да, сәттілік келмеді, Типперри командасы қызықты тең түскеннен кейін қайырымдама ойында Лимерикті провинциялық чемпионаттан шығарып тастады.
Басталуы
Осы кезеңде Макки Лимериктің аға командасына қосылды. Он жетіге толғанға дейін, ол 1929 жылы провинциялық чемпионат жорығында қосалқы ойыншы ретінде тіркелді. 1930 жылы командадан шығарылғаннан кейін, Маккидің аға командадағы дебюті ерекше жағдайларда өтті. 1930 жылғы 16 қарашада Килкенниге қарсы Ұлттық харлинг лигасының ойынында Лимерик толық құрамды далаға шығара алмады және көрермендер арасынан ойыншы іздеуге мәжбүр болды. Ойынды көрермен ретінде келген Маккиге ойнау ұсынылып, ол аға деңгейдегі алғашқы ойынын өткізді.
Үстемдік
1933 жылы Лимерик он жылдық сәтсіздіктен кейін маңызды күшке айналды. Сол жылы Макки өзінің алғашқы Манстер финалдық ойынына қатысты, онда Лимерик Уотерфордпен кездесті. Ойын аяқталуға сегіз минут қалғанда, бірнеше көрермен алаңға кіріп, матч тоқтатылды. Лимерик 3–7 есебімен 1–2 жеңіске жеткендіктен, Манстер кеңесі оларды чемпион деп жариялады және Макки өзінің алғашқы Манстер медалін алды. 1933 жылғы 3 қыркүйекте өткен Бүкіл Ирландия финалдық ойынына 45 176 жанкүйер Крок Паркке Лимерик пен Килкеннидің кездесуін тамашалауға келді. Ойын тең түскеннен кейін, Джонни Данннің жеке голы Килкенниге 1–7 есебімен 0–6 жеңіс сыйлады. 1933–1934 жылдары Лимерик сәтті лигалық турнирде өнер көрсетіп, Дублинге қарсы финалға өтті. Үйдегі артықшылығына қарамастан, Лимерик 3–6 есебімен 3–3 жеңіске жетіп, қиын күреске түсті. Бұл Маккидің Ұлттық лигадағы алғашқы медалі болды. Келесі провинциялық чемпионатта Лимерик финалға өтті, онда олар екінші жыл қатарынан Уотерфордпен ойнады. Нәтиже шамамен бірдей болды, Макки 4–8 есебімен 2–5 жеңісінен кейін екінші Манстер медалін алды. 1934 жылғы 2 қыркүйекте өткен Бүкіл Ирландия финалдық ойыны Гейлдік атлетика қауымдастығының алтын мерейтойына орай арнайы оқиға болды. Дублин қарсыластар болды және тартысты матч өтті. Бірінші таймда бір ұпайға алда тұрған Лимерик, уақыт бітіп бара жатқанда бес ұпайға көшті. Дублин қарсыластары жеңіске жетіп, таңғажайып теңдікке қол жеткізді. 30 қыркүйекте өткен қайта матчта екі команда да екі минут қалғанда тең түсті. Макки мен Джеки О'Коннеллдің ұпайлары және Дейв Клохессидің таңғажайып төрт голы Лимерикке 5–2 есебімен 2–6 жеңіс сыйлады. Жеңіс Маккиге Бүкіл Ирландия медалін сыйлады. 1935 жылы Макки өзінің жинағына екінші Ұлттық лига медалін қосты, өйткені Лимерик тікелей лигалық форматта титулын сақтап қалды. Лимерик провинциялық сериядағы ойындарда тағы да үстемдік етті және Типперриге қарсы финалға өтті. Маккиға ерекше мақтау айтылды және 5–5 есебімен 1–4 жеңісінен кейін үшінші Манстер медалін алды. 1935 жылғы 1 қыркүйекте өткен Бүкіл Ирландия финалдық ойынында Килкенни Лимериктің қарсыласы болды және тағы да тартысты матч өтті. Лимерик рекордтық 46 мыңнан астам көрерменнің алдында үлкен үміткер ретінде қарастырылды. Ойын бойында жаңбыр жауғанмен, екі команда да керемет ойын көрсетті. Екінші таймның басында Лори Мигер орта алаңнан үлкен ұпай соқты, Килкенниге жетекшілік берді, одан олар бас тартпады. Ойын Лимерикке теңестіру үшін жақыннан берілген бос соққы берілгенде Макки үшін даулы жағдаймен аяқталды. Джек Кин команда капитаны Тимми Райанға бос соққыны алып, соққыны теңестіру үшін штангаға қоюын бұйырды. Ол соққы алуға дайындалғанда, Макки оны итеріп, соққыны өзі алды. Соққы қақпашының қолына тиіп, қайтарылды. Ойын аздан кейін Килкеннидің 2–5 есебімен 2–4 жеңісімен аяқталды. 1936 жылы Лимерик жеті ойында жеңіске жетіп, біреуінде тең түскеннен кейін лига титулын сақтап қалды. Бұл Маккидің Ұлттық лигадағы үшінші медалі болды. Кейін команда АҚШ-қа турнеге шықты, онда олар ирландиялық эмигранттардан құралған Нью-Йорк командасын жеңді. Турдың нәтижесінде Лимерик Манстер финалдық ойынына тікелей жолдама алды, алайда, қазір команданың капитаны болған Макки Америка турінде оң тізесіне жарақат алды. Провинциялық финалда Типперри қарсыластарды қамтамасыз етті және Маккидің әлсіздігінің кез келген белгісіне шабуыл жасалмақ. Лимерик командасының іріктеушілері жұлдыз ойыншысының жарақат алмаған сол тізесіне үлкен таңғыш байлап, Типп командасының ойыншыларын шатастыруды ойлады. Таңғыштарды ауыстыру жетістікке жетті, Макки таңғажайып 5–3 соқты және Лимерик қарсыластарын жеңіп шықты. Соңғы голын соққаннан кейін ол Типперри жанкүйерлерін ыммен қорлады, содан кейін оларға арқасын бұрып, аяқ киімін түсіріп, иығын көрсетті. Галвей келесі Бүкіл Ирландия жартылай финалдық ойынында Лимерикке ұшырады, алайда батыстан келген команда ойыннан он бес минут қалғанда алаңнан шығып, ойынды жоғалтты. Олар қарсыластарының қатал тактикасына риза болмады. Төрт жылдың ішінде үшінші рет Килкенни-Лимерик шайқасының қызығушылығы Крок Паркке 50,000-нан астам көрерменді Бүкіл Ирландия финалдық ойынына 1936 жылғы 6 қыркүйекте әкелді. Бірінші таймдағы ойын бұрынғы кездесулерге сай болды және Лимерик тайм соңында екі ұпайға көшті. Джеки Пауэр бірінші таймда екі гол соқты, ал екінші таймда капитан Маккидің жеке голы Лимерикке 5–6 есебімен 1–5 жеңіс сыйлады. Макки екінші Бүкіл Ирландия медалін жеңіп алды, сонымен қатар Лиам МакКарти кубогін көтеру құрметіне де ие болды.
Түпкілікті табысы мен құлдырауы
1937 жылы Маккей Лимерик командасын жеңіспен шабыттандырып, тағы бір Ұлттық лига титулын жеңіп алды, осымен ол барлығы төртінші рет жеңіске жетті. Лимериктің Мунстердің тағы бес рет жеңіске жетіп, рекордтық көрсеткішті жаңаруға жасаған тырабы Типперридің жеңісімен аяқталды. 1938 жылы Лимерик тарихқа кірді – бес рет қатарынан Ұлттық лигада жеңіске жеткен алғашқы команда. Бұл көрсеткіш әлі ешкімге бағынбады. Маккей барлық бес жеңісте маңызды рөл атқарды. Бірақ Лимерик үшін төмендеу кезеңі басталды, көптеген адамдар команданың алтын дәуірі артта қалғанына сене бастады. Бұл 1940 жылы нақтыланды, Джеки Пауэрдің соңғы екі голы мен Маккейдің тамаша ойынының арқасында Уотерфордпен өткен Мунстердің жартылай финалында тең түсті. Ал келесі қайталама ойында Лимерик жеңіске жетті. Маккейдің командасы Мунстер финалында да тамаша өнер көрсетіп, Коркпен тең түсті. Қайталама ойында Лимерик шаршағандай көрінді. Бірінші жартылайдың барлық 30 минутында есеп ашылмағанда, Маккей екінші жартылайда 70 метрден соққан бір ұпаймен жағдайды түзетуге көмектесті. Кейін ол қорғанысқа қайтып оралды, Корк голдармен шабуылдап жатқанда. Алаңға жаппай ену ойынды он минутқа тоқтатты, бірақ Лимерик 3–3 есебімен 2–4 жеңіске жетті және Маккей бесінші Мунстер медалін алды. 1940 жылдың 1 қыркүйегінде өткен Бүкіл Ирландия финалдық ойыны Килкенни мен Лимерикті онжылдықтың ең үздік екі командасын соңғы рет кездестірді. Екінші таймның басында Килкенни төрт ұпайға көш алды, бірақ Маккей орта алаңға жіберілгеннен кейін ойынды өз бақылауына алды. Лимерик 3–7 есебімен 1–7 жеңіске жетті. Бұл жеңіс Маккейге үшінші Бүкіл Ирландия медалін сыйлады, сонымен қатар ол Лиам Маккарти кубогын бірнеше рет капитан ретінде жеңіп алған элиталық ойыншылар қатарына қосылды. Келесі бірнеше жыл Лимерик Мунстер сериясында Корк пен Типперриге екінші орында қалды. 1941 жылы Маккей кіші інісі Пэддинің қайтысынан кейін Лимерик құрамасына қайта оралмады. 1944 жылы Лимерик провинциялық финалда Коркпен кездесті, олар төртінші рет Бүкіл Ирландия финалдық ойынында жеңіске жетуді мақсат етіп отырды. Маки қазірдің өзінде тәжірибелі ойыншы болды, бірақ ол бұрынғыдан да жақсы ойнайтын сияқты. Корк ертерек жетекшілікке шықты, бірақ Аханелік ойыншы мүмкін емес бұрыштардан ұпай жинап, командасын жеңіске қадам басуға көмектесті. Кейін ол Кон Мерфиді басып өтіп, екі жылдам гол соқты және Лимерикті тағы да алға шығарды. Бірақ Корк ойынды 4–14 есебімен 6–7 теңестірді. Келесі қайталама ойында Лимерик соңғы он бес минутта төрт ұпайға алдыда болды. Маккей Корк қорғанысын бұзып, тағы бір керемет гол соқты, бірақ ол голға рұқсат етілмеді, өйткені ол бұзылған деп танылды. Оның орнына бос лақтыру берілді, бірақ ол қанағаттандыра алмады. Ойынның соңына санаулы минуттар қалғанда екі команда да тең түсті, ал Маккей жеңіс үшін соңғы шабуыл жасады. Оның соққысы бағананың сыртына тиіп, алаңнан шығып кетті. Сәтке дейін Корктың Кристи Ринг допты ұстап алып, торға қатты соқты және ойынды жеңіп алды. Көптеген адамдар бұл драматикалық эпизодты фёрлингтің жұлдызды ойыншысының мәртебесі Маккейден Рингке ауысқан сәт деп санайды. 1946 жылы Корктан жеңілгеннен кейін Маккей провинциялық құрамадан де-факто зейнетке шықты. Бірақ ол 1947 жылы Мунстер финалында Корктан жеңілген кезде ауыстырушы ретінде қайтадан алаңға шықты.
Облысаралық
Маки сондай-ақ Мюнстер құрамасымен провинцияаралық ойындар сериясында ойнады және он екі жылдық мансабында үлкен жетістіктерге қол жеткізді. 1934 жылы дебюттік ойынында Лейнстерді 6:3 – 3:2 есебімен жеңіп, Маки алғашқы Желі жолы кубогының медалін иеленді. Келесі екі жыл бойы екі рет жеңіліске ұшырағаннан кейін, 1937 жылы Маки Мюнстер құрамасының капитаны болды. Финалда Лейнстерді 1:9 – 3:1 есебімен жеңу арқылы Маки екінші Желі жолы кубогының медалін жеңіп алды. Бұл Лейнстерге қарсы жеңістердің алғашқысы болды, осы жеңістердің барлығында Маки маңызды рөл атқарды. Мюнстер қатарынан бес рет жеңіске жетпеді, ал бір жыл бойы хоккеи ойнамағаннан кейін, 1943 жылы Маки қайтадан Мюнстер құрамасына қосылды. Ескі қарсыластары Лейнстерді тартысты 4:3 – 3:5 есебімен жеңіп, ол алтыншы Желі жолы кубогының медалін жеңіп алды. Маки өзінің провинцияаралық мансабын 1945 және 1946 жылдары Ольстер және Коннахтты жеңіп, Желі жолы кубогының медальдарын жеңіп алып аяқтады.
Тану
Хёрлингтің алғашқы супержұлдызы ретінде Макки өзінің ойын кезінде де барлық уақыттағы ең ұлы ойыншылардың бірі саналды. П.Д. Мехиган, сол замандағы Гейл ойындары журналисі және тарихшысы оның туралы былай деді: "Табысқа жетуге ең қиын ойыншы, сондай-ақ ең танымал, ұлы Тайлердің ұлы, оны мектеп оқушылары жақсы көреді, хёрлинг жанкүйерлері құрметтейді; қарсыластар одан қорқады. Өмірге толы, әлі де жақсы ойнайтын сүйкімді адам". 1890-шы жылдардағы Типперридің бұрынғы қақпашысы Нед Махер: "Мик Макки – ең ұлы хёрлингші еді, мен олардың барлығын көрдім". Хёрлингте Кристи Рингтің пайда болуы, хёрлинг ұлыларының пантеонындағы көшбасшылыққа жаңа үміткерді әкелді. Клэр хёрлингінің аңызды тұлғасы Джимми Смит, Ринг пен Макки арасындағы бәсекелестік туралы пікірін білдірді: "Мик Маккиді ойнағанда көрдім, бірақ ең жақсы күйінде емес еді. Клэрде кездескен көптеген адамдар Макки ең жақсы дегенге сенді. Бірақ, шешім қабылдау мүмкін емес. Олардың мінез-құлқы да, хёрлинг стилі де мүлдем ерекше еді". Бұрынғы Уэксфорд All Ireland жеңімпазы Билли Рэкард былай деп жазды: "Ойынның ең ұлы шеберінің есімін таңдағанда, сарапшылардың пікірі бір есімді ең жоғары деңгейде көреді. Бұл есім – Корктың Кристи Рингі. Оған ең жақын қарсылас – Лимериктің Мик Макки". 1961 жылы Маккиге барлық уақыттағы ең көрнекті тұлға болғаны үшін Caltex Даңқ залы сыйлығы табысталды. Сол жылы журналист П.Д. Мехиган "өз заманының ең жақсы ойыншыларын" таңдағанда, ол жартылай шабуылдаушылар қатарына енді. Ол қайтыс болғаннан екі жыл өткен соң, 1984 жылы ГАА-ның 100 жылдық мерейтойында ғасырдың хёрлинг командасында орталық шабуылдаушы ретінде таңдалды, бұл оған ең үлкен құрмет болды. 2000 жылы ол Мыңжылдық хёрлинг командасында да сол позициясын сақтап қалды. 1988 жылы Лимериктегі Гейл алаңындағы негізгі жабық трибуна оның құрметіне Макки трибунасы деп аталды, ал Ахан клубының негізгі ойын алаңы Макки паркі деп аталды. Бұл – бүкіл Макки отбасының ойынға қосқан үлесіне көрсетілген құрмет. 2013 жылы оның туған қаласы Каслконнеллде Маккидің есіміне арналған қола мүсіні ашылды. Сол кезде Мюнстер кеңесі Лимерик облысының бастамасын, аймақтың ересектер хёрлингінің кубогын Маккинің құрметіне атау туралы қабылдамады. 2021 жылы Лимерик облыстық кеңесінің Мунстер кубогын Маккинің құрметіне атау туралы ұсынысы Мюнстер кеңесімен мақұлданды.
Жеке өмір
Макки 1912 жылғы 12 шілдеде Лимерик графтығының Каслконнелл қаласында Джон "Тайлер" және Мей Маккидің (қыз есімі Кэрролл) үлкен ұлы ретінде дүниеге келді. Оның кіші інілері Джон, Эстер, Сейди, Пэдди, Морин, Джеймс "Тодзи" және Бреда болды. Хёрлинг ойынының дәстүрімен сіңген отбасында туған ол, әкесінің әкесі және осы атпен аталған Майкл Макки, 1884 жылы Гейлдік атлетикалық қауымдастығы құрылғанға дейін Гейлдік ойындарды насихаттауға қатысқан. Ол қауымдастықтың алғашқы жылдарында Каслконнелл командасының капитаны болды және 1887 жылы өткен алғашқы чемпионатта ойнаған Лимерик хёрлинг командасының құрамында болды. Оның әкесі, "Тайлер" Макки, 20 ғасырдың басындағы ең белгілі хёрлинг шеберлерінің қатарында болды. 1901 жылдан 1917 жылға дейінгі карьерасында ол Лимерик командасын капитандыққа алып жүрді, 1910 жылы Уэксфордтың бір ұпаймен жеңіске жеткенде, жалпыирландиялық титулға талапкер болды. Каслконнелл ұлттық мектебінде білім алған Макки орта білім алмады, кейін Электрмен жабдықтау кеңесіне жұмысқа орналасып, Арднакрушадағы компанияда жүк машинасының жүргізушісі болып қырық жеті жыл қызмет етті. Ол сонымен қатар бес жыл Ирландия армиясында қызмет етті. Макки Кэтлин "Китти" Кеннедиге (1914–2003) үйленді және олардың бес баласы болды: Пэдди, Майкл, Грег, Одри және Рут. Денсаулығы бірнеше жылдан бері нашарлаған Макки өмірінің соңында бірнеше инсульт алды. Ол 1982 жылғы 13 қыркүйекте қайтыс болды.