"Боксшы" әні туралы деректер

Кіріспе

1969 жылы шыққан "The Boxer" әнін Пол Саймон жазған. Оны америкалық Simon & Garfunkel дуэті орындаған. Бұл ән олардың бесінші және соңғы студиялық альбомы "Bridge over Troubled Water" (1970) альбомына енген. Дуэт және Рой Хейли продюсерлік еткен бұл ән 1969 жылдың 21 наурызында жеке сингл ретінде жарық көрді, бірақ тоғыз айдан кейін альбомға қосылды (сол кезде әндер осылай алдын ала шығарылса, келесі студиялық альбомға сирек енгізілетін). Ән – фолк-рок балладасы, ол бірінші жақтағы зарлану түрінде де, үшінші жақтағы боксшының суреті түрінде де келеді. Әннің мәтіні көбінесе автобиографиялық, бір бөлігі Киелі кітаптан шабыттандырылған және Саймон өзін әділетсіз сынға ұшыратқан кезде жазылған. Әннің мәтіні кедейлік пен жалғыздық туралы айтады. Ән ерекше "lie la lie" деп айтылатын, қайғылы әуенімен және күшті дыбыстағы барабанмен танымал. "The Boxer" дуэттің ең табысты синглдерінің бірі болған "Mrs. Robinson" әнінен кейін шықты. Billboard Hot 100 хит-парадында 7-орынға жетті. Ән халықаралық аренада да сәтті болды, тоғыз елдегі Top 10 тізіміне енді, Голландия, Австрия, Оңтүстік Африка және Канадада ең жоғары көрсеткіштерді көрсетті. Rolling Stone журналы бұл әнді "The 500 Greatest Songs of All Time" тізімінде 106-шы орынға қойды.

Құру және жазу

Әннің түпнұсқалық жазбасы дуэттің ең көп өңделген жазбаларының бірі болып табылады және оны жазуға 100 сағаттан астам уақыт кетті. Жазу бірнеше орналасқан жерлерде жүргізілді, соның ішінде Нью-Йорктегі Сент-Полс шіркеуінде (Колумбия университеті) және Нэшвиллдегі Колумбия студиясында 16 тректік диктофонмен. Дуэт алғаш шығарған нұсқасында Керли Чалкердің педальді сталь гитарасы мен пикколо трубасымен бірге орындалған инструменталды әуен бар. Әннің екінші және соңғы тармақтарында Чарли МакКой ойнаған бас гармоникасы естіледі. 2008 жылғы Fretboard Journal журналының бір санында Фред Картер кіші сұхбаттасушы Рич Кинзлеге былай дейді:

Менде 000 18 үлгісіндегі «baby Martin» гитарасы бар еді, және біз Нью-Йоркте Рой Хейли инженермен жаздырманы бастағанда, Пол [Симон] өзінің D 18 үлгісіндегі Мартин гитарасын тартып ойнап жатты – ол стандарттық реттеуде болды. Ол әннің мәтінін толық жазбаған, бірақ әуенінің көп бөлігін дайындаған еді. Мен оның саусақпен тартып ойнағанын естіп тұрдым, менің ойымша, ол ашық C ретінде ойнады. Мен екі-үш нәрсеге тырыстым, содан кейін оның гитарасынан үш есе жоғарырақ дыбыс беретін «baby Martin» гитарасын алдым. Бірінші ішекті D ретінде төмендеттім, ал бас ішекті G ретінде көтердім, бұл оны ашық G ретінде құрады, бірақ бесінші ішегі стандартты болды. Оның саусақпен тартып ойнауына қарсы үн қосып, кері айналдырып, сәттілікке кенелдім. Содан кейін біз оны екі гитарамен, тек Пол мен мен ғана жаздық. Содан кейін біз басқа да идеяларды тәжірибелеп көре бастадық. Күннің соңында біз әлі де әнмен айналысып жаттық. Гарфункел студияда айналып, ән шырқап, әр түрлі уақытта өз пікірін білдірді. Олар нағыз ғалымдар еді. Олар бір бөлігін алып, ол алты аптадан кейін де [аяқталмай] қалуы мүмкін еді. Менің гитарамда жеті микрофонды орнатты. Жақын микрофон, алыс микрофон, мойын микрофоны, тесіктегі микрофон болды. Тіпті менің тынысымды да жазды. Олар гитараның арт жағын да микрофонға түсірді. Рой Хейлидің шеберлігіне таң қалдым. Алғаш тыңдағанда, олар тыныс микрофонын өшірді. Олардың үстіндегі айналадағы микрофон екі гитараның дыбысын бірге жазды деп ойлаймын. Сондықтан, мен тыныс алдым, мүмкін, ырғақтық түрде тым қатты тыныс алдым. Олар осы шуды алып тастағысы келді, содан кейін оны алып тастап, «Жоқ, оны қалдыруымыз керек» деді. Бұл дыбыс жазбадағы ырғақ сияқты естіледі. Сондықтан олар микстеу үшін тыныс микрофонын қосып қойды. Мен оған Telecaster және он екі сапты гитара, үш немесе төрт гитара ойнадым. Мен гитараның әртүрлі бөліктерін орындадым. Бірі - аккордтық және ырғақтық үлгілер. Дроброны стандартты алты сапты саусақпен тартып ойнайтын Дробромен орындадым – слайдты Дробро емес. Мен бұл жазбаны эфирде естігенше ешқашан толық естіген емеспін. Мен: «Бұл менің өмірімдегі ең керемет жазба, әсіресе оны зерттегеннен кейін және олар оған жұмсаған уақыттан, музыкалық және дыбыстық жағынан оны бөлшектегеннен кейін» деп ойладым. Сол күні студияда сиқырлы нәрсе болды, оны Рой Хейли жазды. Пол екеуміз өте жақсы ырғақта болдық. Әннің тек бір барабан соққысы бар, ол «lie la lie» рефрені кезінде ойналады. Сессиялық барабаншы Хал Блейн продюсер Рой Хейлидің көмегімен барабандардың қатты реверберацияланған дыбысын жасады, ол Колумбия кеңсесінің лифті алдында барабандарға орын тапты. Барабанның жаздырылуы музыканттар әнді тікелей орындаған кезде жазылды. Блейн құлаққаптарда «Lie la lie» әнінің соңында барабандарды мүмкіндігінше қатты соққылайтын, бір кезде, қарт күзетші лифттен шыққанда Блейннің дүбірлі барабандарынан қатты таңғалады. Хэл Блейн жазған клиптері жайлы былай дейді: «Бізде микрофонды, барабанды және құлаққаптарды жинап алған едік. «Көрісі шыққанда» «өтірік, өтірік» делінген әнді Рой мені барабанға мүмкіндігінше қатты соққылатты. Сол дәлізde, лифт шахтасының жанында, бір оқ атылғандай естілді! Біз тап солай дыбыс іздедік».

I had a baby Martin, which is a 000 18, and when we started the record in New York with Roy Halee, the engineer, and Paul [Simon] was playin' his Martin—I think it's a D 18 and he was tuned regular—he didn't have the song totally written lyrically, but he had most of the melody. And so all I was hearin' was bits and pieces while he was doin' his fingerpicking I think he was fingerpicking in an open C. I tried two or three things and then picked up the baby Martin, which was about a third above his guitar, soundwise. And I turned down the first string to a D, and tuned up the bass string to a G, which made it an open G tuning, except for the fifth string, which was standard. Did some counter fingerpicking with him, just did a little backward roll, and lucked into a lick. And that turned into that little roll, and we cut it, just Paul and I, two guitars. Then we started to experiment with some other ideas and so forth. At the end of the day, we were still on the song. Garfunkel was amblin' around the studio, hummin’, and havin’ input at various times. They were real scientists. They’d get on a part, and it might be there [unfinished] six weeks later. On my guitar, they had me miked with about seven mics. They had a near mic, a distant mic, a neck mic, a mic on the hole. They even miked my breathing. They miked the guitar in back. So Roy Halee was a genius at getting around. The first time we were listenin', they killed the breathing mic. And they had an ambient mic overhead, which picked up the two guitars together, I suppose. And so, I was breathin', I guess, pretty heavy in rhythm. And they wanted to take out that noise, and they took it out and said, 'Naw, we gotta leave that in.' That sounds almost like a rhythm on the record. So they left the breathin' mic on for the mix. I played Tele on it and a Twelve string, three or four guitars on it. I was doing different guitar parts. One was a chord pattern and rhythm pattern. Did the Dobro lick on the regular six string finger Dobro—not a slide Dobro. I never heard the total record until I heard it on the air I thought: That’s the greatest record I heard in my life, especially after the scrutiny and after all the time they spent on it and breakin’ it apart musically and soundwise and all of it. There was some magic in the studio that day, and Roy Halee captured it. Paul and I had a really nice groove. The song has only one drumbeat, played during the 'lie la lie' refrain. The session drummer Hal Blaine created the heavily reverberated drum sound with the help of producer Roy Halee, who found a spot for the drums in front of an elevator in the Columbia offices. The recording of the drum was recorded as the song was being played live by the musicians. Blaine would pound the drums at the end of the "Lie la lie" vocals that were playing in his headphones, and at one point, an elderly security guard got a big surprise when he came out of the elevator and was startled by Blaine's thunderous drums. Hal Blaine recounted the recording process: "There we were with all these mic cables, my drums, and a set of headphones," says Blaine. "When the chorus came around—the 'lie la lie' bit—Roy had me come down on my snare drum as hard as I could. In that hallway, by the elevator shaft, it sounded like a cannon shot! Which was just the kind of sound we were after."

Әндер мәтіні

Әннің мәтіні бірінші тұлғадағы өкініш түрінде, әнші Нью-Йорктегі жалғыздық пен кедейлікті жеңу үшін күрескенін сипаттайды. Соңғы тармақта боксшының үшінші тұлғадағы суреті бейнеленеді: "Ашық алаңда боксшы тұр, ол кәсібі бойынша жекпе-жекші, ол өзін құлатқан немесе кесіп, ашу мен ұяттан "Мен кетемін, мен кетемін!" деп айқайлатқан әрбір қолғапты есінде сақтайды, бірақ жекпе-жекші әлі де қалады". Хор лексикалық мағынасы жоқ "lie la lie" сөзінің қайталануынан тұрады. Саймонның айтуынша, бастапқыда бұл тек уақытша нұсқа ретінде қарастырылған, бірақ аяқталған әннің бір бөлігіне айналды. Менде сөздер болмады! Сосын адамдар "жалған" деді, бірақ мен мұны солай мағыналамадым. Яғни, бұл өтірік емес. Бірақ бұл ән жазудағы сәтсіздік те емес, себебі адамдар солай қабылдайды және оған өз мағынасын береді, ал әннің қалған бөлігі жеткілікті күш пен эмоцияға ие, менің ойымша, осының арқасында жақсы орындалады, сондықтан бәрі жақсы. Бірақ мен әрқашан осы бөлімді жырлағанда ұяламын. Кейде бұл сөздер "Боб Диланға қарсы бағытталған шабуыл" деп жорытқандар да бар. Осы түсіндіру бойынша Дилан әуесқой боксшы ретінде танылады, ал "lie la lie" хоры Диланның музыкалық ниеттері туралы жалғанды білдіреді. Биограф Марк Элиот "Пол Саймон: өмір" атты кітабында былай деп жазды: "Кейін қарасақ, бұл мүлдем ақылға сыймайтын нәрсе сияқты". "Боксшы" әнін жазу кезінде Арт Гарфунк өзінің болашақ әйелі Линда Гроссменмен танысты. Ол былай деп еске алды: "Боксшы" әнін жазу кезінде мен Линданы студияға шақырдым. Ол тартынды, бірақ баруға келісті. Ол келді, инженерлік консольдің үстіне отырып, иегін қолына тіреп, маған, Пол мен Ройға төрт сағат бойы қарап отырды. Ол бәрін білуге тиіс еді. Мен таң қалдым және риза болдым. Маған қарап, қызығушылық танытқан адамдар ұнайды, олардың маған қызығушылық танытқанын сезінемін. Содан кейін біз бірге шықтық, мен оған қатты әсер еттім, біз көп кездестік. Бірақ мен оған үйлену туралы ұсыныс жасауға үш жылдай батылым жетті. Олар 1975 жылы ажырасып, Арт кейіннен оны ешқашан жақсы көмегенін айтты. 2010 жылдың қазан айында Нью-Йорк қаласында өткен концертінде Пол Саймон "Боксшы" әнін ортасынан тоқтатып, оны көшеде тоқтатып, кішкентай баласына ән салғанда әнді өңдеген әйелдің оқиғасын айтты. Саймон тыңдаушыларға оның "сатылған әйелдер" деген сөздерді алып тастап, әнді "Мен ешқандай ұсыныс алмаймын, тек жетінші авенюдегі ойыншық дүкендерінен ғана қызықты ұсыныстар келеді" деп өзгерткенін айтты. Саймон күліп: "Бұл жақсырақ сөз" деді. 2016 жылдың 3 маусымында Калифорния штатының Беркли қаласында өткен концертінде Пол Саймон "Боксшы" әнінің жартысын орындауды тоқтатты, бұл жолы бір сөйлеммен жаңалықты жариялады: "Осылай айтуым өкінішті, бірақ Мұхаммед Әли қайтыс болды". Содан кейін ол әнді соңғы тармақпен аяқтады: "Ашық алаңда боксшы мен өз кәсібінің күрескері тұр".

The song's lyrics take the form of a first person lament, as the singer describes his struggles to overcome loneliness and poverty in New York City. The final verse switches to a third person sketch of a boxer:
"In the clearing stands a boxer and a fighter by his trade, and he carries the reminders of every glove that laid him down or cut him till he cried out in his anger and his shame, 'I am leaving, I am leaving,' but the fighter still remains." The chorus consists of repetitions of the non lexical vocable "lie la lie". Simon stated that this was originally intended only as a placeholder, but became part of the finished song. I didn't have any words! Then people said it was 'lie' but I didn't really mean that. That it was a lie. But, it's not a failure of songwriting, because people like that and they put enough meaning into it, and the rest of the song has enough power and emotion, I guess, to make it go, so it's all right. But for me, every time I sing that part [softly], I'm a little embarrassed. It has sometimes been suggested that the words represent a "sustained attack on Bob Dylan". Under this interpretation, Dylan is identified by his experience as an amateur boxer, and the "lie la lie" chorus represents allegations of Dylan lying about his musical intentions. Biographer Marc Eliot wrote in Paul Simon: A Life, "In hindsight, this seems utterly nonsensical. "</blockquote>

It was during the recording of "The Boxer" that Art Garfunkel met his future first wife, Linda Grossman. As he recalled:
I invited Linda to the studio that night we were working on "The Boxer." She was reluctant, but she thought she'd try it. She came, sat over the engineering console, with her chin on her wrist, staring at me, Paul and Roy for four hours. She was going to know everything. I was impressed and flattered. I like people who third degree me, who stare at me, I feel they're interested. And we went out afterwards, and I was very charmed and we dated a lot. It took us about three years though before I had the courage to ask her to marry me. They divorced in 1975, with Art later claiming he never really loved her. During a New York City concert in October 2010, Paul Simon stopped singing midway through "The Boxer" to tell the story of a woman who stopped him on the street to tell him that she edits the song when singing it to her young child. Simon told the audience that she removed the words "the whores" and altered the song to say, "I get no offers, just a come on from toy stores on Seventh Avenue." Simon laughingly commented that he felt that it was "a better line." On June 3, 2016, at his concert in Berkeley, California, Paul Simon again stopped singing partway through "The Boxer", this time to announce in one sentence breaking news: "I’m sorry to tell you this in this way, but Muhammad Ali passed away." He then finished the song with the last verse: "In the clearing stands a boxer and a fighter by his trade "

Қабылдау

"The Boxer" синглі жарық көргеннен кейін, Cash Box журналы оны "керемет жақ" деп сипаттап, "Балладаның бірінші жартысы S&G халық стиліндегі әуенмен келген, бірақ студиялық жұмыс осы тректі күшті өшірілетін 'Jude сияқты' әсерге жеткізеді" деді. Billboard журналы болса, Саймон мен Гарфункелдің "осы жұқпалы ырғақты балладасы, әсерлі мәтінімен бірге, хиттер тізіміне енуге дайын" екенін мәлімдеді.

Кавер нұсқалары

Әннің кавер нұсқаларын көптеген әртістер жазған, соның ішінде Me First and the Gimme Gimmes, Боб Дилан, Нил Даймонд, Эммилу Харрис, The Samples, Леандро е Леонардо, Паула Фернандес, Томми Флеминг, The Celtic Tenors, Брюс Хорнсби, Cake, Джонне Ярвела, Уэйлон Дженнингс және Джесс пен Мэтт. Джоан Баез де әнді өзінің концерттік өнернамасының тұрақты бөлігіне айналдырды, 1970 жылдардың соңынан бастап бүгінгі күнге дейін, соның ішінде бір рет Италияда итальяндық әнші-композитор Франческо Де Грегоримен бірге орындады, ол да өз концерттерінде осы әнді шырқаған; Баез 2016 жылғы қаңтарда Нью-Йорктегі Бикон театрында өткен 75 жылдық мерекелік концертінде Пол Саймон мен Ричард Томпсонмен бірге әнді орындады. Саймон 2001 жылғы 29 қыркүйекте "Saturday Night Live" бағдарламасын осы әнмен ашты, бұл 2001 жылғы 11 қыркүйекте Нью-Йорк пен Вашингтонға жасалған шабуылдардан кейінгі алғашқы тікелей эфир болды. 2007 жылы Саймон Конгресс кітапханасының алғашқы Гершвин сыйлығымен марапатталды. Сол 2007 жылы кантри әншісі Дина Картер өзінің алтыншы студиялық альбомы "The Chain" ішінде осы әннің каверін шығарды, ол Харпер Саймонмен дуэт ретінде жазылған. The Bluecoats Drum and Bugle Corps "The Boxer" әнін 2008 жылғы "The Knockout" шоуының балладасы ретінде орындады және ол содан бері корпус үшін үнемі қайта орындалатын әнге айналды. Джерри Дуглас пен Mumford and Sons 2012 жылы Пол Саймонмен бірге әннің каверін жасады. Ол Дугластың "Traveler" альбомына және Mumford and Sons-тың "Babel" альбомының делюкс нұсқасына енгізілді.