Кіріспе
Британдық сарбаз, ақсүйек және саясаткер Чарльз Спенсер, 3-ші Марлборо герцогы (22 қараша 1706 – 20 қазан 1758), 1706 жылдан 1729 жылға дейін «Құрметті Чарльз Спенсер» және 1729 жылдан 1733 жылға дейін Сандерленд графы атағымен белгілі болған, Спенсер әулетінен шыққан британдық сарбаз, ақсүйек және саясаткер. 1755 жылы ол қысқа мерзімге Лорд-привит мөрінің сақтаушысы қызметін атқарды. 1758 жылы Сент-Малоға жасалған шабуылда британдық әскерлерге жетекшілік етті.
Charles Spencer, 3rd Duke of Marlborough, (22 November 170620 October 1758), styled as The Honourable Charles Spencer between 1706 and 1729 and as the Earl of Sunderland between 1729 and 1733, was a British soldier, nobleman, and politician from the Spencer family. He briefly served as Lord Privy Seal in 1755. He led British forces during the Raid on St Malo in 1758.
Ерте өмір
Ол Сандерлендтің 3-ші графы Чарльз Спенсердің екінші ұлы және Марлбороның 1-ші герцогы Джон Черчилль мен оның әйелі, Марлбороның герцогинясы Сара Черчилльдің екінші қызы, леди Энн Черчилльдің ұлы болды. 1729 жылы ол ағасынан Сандерленд титулын мұраға алды, Сандерлендтің 5-ші графы атанды, ал 1733 жылы Марлбороның 2-ші герцогинясы Генриеттадан Марлборо титулын алды. Сол кезде ол Сандерленд иеліктерін інісі Джонға берді, бірақ 1744 жылы жесір герцогиня Сара қайтыс болғанға дейін Бленхайм сарайын иелене алмады. 1737 жылдың 14 шілдесі, бейсенбі күні Марлборо өзінің крикет командасының капитаны ретінде Уэльс шаһзадесінің XI командасына қарсы ойынға шықты. Уэльс шаһзадесінің XI командасы жеңгені белгілі, бұл ойын қатысушылардың есімімен жарияланғанымен, деңгейі төмен болды. Марлбороның крикетпен байланысты жалғыз белгілі жағдайы осы. Ол Лондонның «Foundling Hospital» атты жетімдер үйінің алғашқы басқарушыларының бірі болды, оның 1739 жылы құрылуы британдық балаларға күтім көрсету және оларға қатысты көзқарастардағы маңызды өзгеріс болды.
Жеті жылдық соғыс
Ол Жеті жылдық соғыстың басындағы қызметімен ең жақсы танымал. Ол француздық жағалау портына қарсы теңіз шабуылына, Сен-Малоға шабуылды жетекшілік етті. 1758 жылы Эмденді басып алғаннан кейін, ол Фердинанд Брансвик армиясымен байланысу үшін Континенттік Еуропаға жіберілген британдық экспедициялық күшті басқарды, бірақ сол жылы қайтыс болды, ал басқару Гранби графы Джон Маннерске өтті.
Жеке өмір
Шарль жағымды мінезді адам болғандықтан, көпшілік оны жақсы көретін, ол адал күйеуі және сүйікті әкесі еді. Әскери жорықтарда жүргенде әйеліне жиі хат жазып, балаларына әрқашан сүйіспеншілігін жеткізетін. Ол экономикадан хабары жоқ, көп жұмсайтын адам еді. Ақшамен өте нашар қарым-қатынас жасағандықтан, 1758 жылы күрт қайтыс болғанда, таныстары оның мұрагерінің мұрасын мүлікке жұмсауға үлкермей кеткенін әжуалай айтты.
Өлім
1758 жылдың қазан айында Карл Германияда жорықта болғанда, лагерьде тараған дизентерияға шалдықты. Оның күрт қайтысы отбасын, достарын және Англияны үлкен қызықтыруға түсірді. Бірақ, жасалған қазба зерттеу көрсеткендей, оның өкпесі анасы мен қарындасын өлтірген туберкулезден зардап шеккендіктен, ол көп ұзамай қайтыс болар еді. Күтпегендей, Чарльз туберкулезді балаларына жұқтырмады.