Кіріспе
Американдық заңгер Артур Гарфилд Хейс (12 желтоқсан 1881 – 14 желтоқсан 1954) – американдық заңгер және азаматтық құқықтарды қорғаушы, ең белгілісі – Американың Азаматтық Бостандықтар Одағының (American Civil Liberties Union) негізін қалаушыларының бірі және бас кеңесшісі, сондай-ақ Сакко мен Ванцетти ісі сияқты маңызды сот процестеріне қатысқан. Ол "48 комитетінің" мүшесі және "Жаңа Республика" басылымына материалдар жазған.
Arthur Garfield Hays (December 12, 1881 – December 14, 1954) was an American lawyer and champion of civil liberties issues, best known as a co founder and general counsel of the American Civil Liberties Union and for participating in notable cases including the Sacco and Vanzetti trial. He was a member of the Committee of 48 and a contributor to The New Republic.
Ерте өмір және білім
Артур Гарфилд Хейс 1881 жылдың 12 желтоқсанында Нью-Йорк штатының Рочестер қаласында дүниеге келген. Үш ай бұрын Джеймс А. Гарфилд қайтыс болғаннан кейін Честер А. Артур АҚШ президенті болды, ал Хейстің есімі осы екі адамның есімдерін біріктірген. Оның әкесі мен анасы неміс-иудей тегінен шыққан, киім өндірісі саласындағы белгілі отбасылардан еді. 1902 жылы ол Колумбия колледжін бітірді, онда Пи Ламбда Фи бауырластығының алғашқы мүшелерінің бірі болды. 1905 жылы Колумбия құқық мектебінен заңгерлік бакалавр дәрежесін алып, Нью-Йорк адвокатурасына қабылданды. Сонымен қатар, ол 1925 жылғы Скоупс процесін (көбінесе "маймыл процесі" деп аталады) және 1926 жылғы американдық "Mercury" цензуралық ісіне қатысты. 1939 жылдан 1943 жылға дейін ол әлеуметтанушы Джером Дэвистің "Saturday Evening Post" журналын шығаратын Curtis Publishing компаниясы мен оның тілшісі Бенджамин Столбергке қарсы арыз бойынша қорғауын өзіне алды.
From 1939 to 1943, he represented sociologist Jerome Davis in a libel suit filed against Curtis Publishing, publishers of the Saturday Evening Post magazine and its reporter Benjamin Stolberg.
"Тыныстың бұрылысы" туралы фильмге цензура салу туралы іс
Эдмонд Т. Гревилл режиссерімен «Remous» (Франция, 1935) фильмінің IMDB жазбасынан: Альбани, Нью-Йорк, дүйсенбі, 23 қаңтар 1939 жыл: «Француздық «Remous» фильмі жұма күні [20 қаңтарда] Артур Майер мен Джозеф Бурстин Нью-Йорк штатында көрсетуге лицензия алуға тырысқан іс бойынша Нью-Йорк штатының апелляциялық бөлімінің бес судьясына көрсетілді. Фильмге екі рет лицензия беруден бас тартылды, алғаш рет 1936 жылдың тамызында «әдепсіз», «зияратты», және «адамгершілікке нұқсан келтіретін» деп танылды. 1937 жылдың қарашасында тағы да бас тартты. 1938 жылдың наурыз айында фильм Нью-Йорк Регенттер кеңесіне көрсетілді, ал 14 сәуірде лицензия алуға рұқсат берілмеді. Кешегі отырыста Мейер мен Бурстиннің адвокаты Хейс Ирвин Эсмонд пен Регенттердің кейбір сахналарға қарсылығын сынап, фильм француз тілінде екенін және тек білімді көрермендерге қызығушылық тудыратынын атап өтті. Регенттердің адвокаты өтінішін фильмнің сексуалдық наразылық тақырыбына негіздеп, оны барлық топтағы адамдарға көрсетудің ақылға сыймас екенін айтты. 1939 жылдың қарашасында Мейер мен Бурстин фильмді АҚШ-та «Whirlpool of Desire» деген атпен шығарды. АҚШ-тағы киноцензура 1952 жылы «Жозеф Берстин, Инк. против Уилсон» («Керемет шешім») ісі бойынша АҚШ Жоғарғы Сотының шешімінен кейін ғана жойылды.
Albany, New York Monday, January 23, 1939: "The French film Remous was shown Friday [January 20] to five judges of the New York State Appellate Division in proceedings in the attempt by Arthur Mayer and Joseph Burstyn to get a license to screen it in New York State. The picture has twice been denied a license, first in August 1936, when it was rejected as being "indecent," "immoral," and tending to "corrupt morals." It was again rejected in November 1937. In March 1938, it was screened for the New York Board of Regents, which on April 14 disapproved application for a license. Hays, counsel for Mayer and Burstyn at yesterday's proceedings, ridiculed the objections of Irwin Esmond and the Regents to certain scenes, pointing out that the film was French and would appeal only to an educated audience. Counsel for the Regents based his plea on the film's theme of sex frustration, arguing that it would be unwise public policy to show it to all classes of people. In November 1939, Mayer and Burstyn released the film in the US as Whirlpool of Desire. Film censorship in the United States was not overturned until the U. S. Supreme Court case, the Joseph Burstyn, Inc. v. Wilson (the "Miracle Decision") in 1952.
Прогрессивті партия
1924 жылы Хейс екінші прогрессивті партияның Нью-Йорк штатындағы төрағасы болды. Оның ең басты сын-ескертпесі Маккартидің әдістеріне қатысты болды. Ол Оуэн Латтимор мен Филип Джессапты қорғады, бірақ Мемлекеттік департаментте "кейбір" коммунистер бар екенін мойындады және Алгер Хисті мысалға келтірді. Ол 1924 жылы Алина Дэвис Флейшерге үйленді, олардың Джейн есімді қызы болды. Алина Флейшер Хейс 1944 жылы қайтыс болды. Хейс 1954 жылдың 14 желтоқсанында 73 жасында жүрек талмасынан қайтыс болды.
Мұра
1958 жылы Нью-Йорк университеті заң мектебінде Артур Гарфилд Хейс азаматтық бостандықтар бағдарламасын құрды. Принстон университеті Артур Гарфилд Хейс қағаздарын сақтайды, бұл Хейс, Сент-Джон, Абрамсон және Хейлброн фирмасы ретінде де белгілі, және Осмонд К. Френкель кейіннен оның мүшесі болды.
Қорғау істері
Артур Гарфилд Хейс Американың заң жүйесін қалыптастырған маңызды істерде Бірінші түзетудегі бостандықтарды күшпен қорғауымен танымал болды. Оның Скопс маймыл процесіне қатысуы және Х. Л. Менкен сияқты тұлғаларды қорғауы сөз бостандығы мен баспасөзді қорғауға деген адалдығын көрсетті. Хейстің заңгерлік білігі Скотсборо ісінде де айқын көрінді, онда ол нәсілдік теңсіздікке қарсы күресіп, соттан тыс жерде де азаматтық құқықтарды қорғауға деген ұмтылысын көрсетті. Бұл істер Хейстің заңгерлік шеберлігін ғана емес, сонымен қатар негізгі құқықтарды қорғауға берілгендігін де көрсетеді.