Кіріспе
Батыс Үндістандық крикетші және саясаткер Лири Николас Константин, Барон Константин, (21 қыркүйек 1901 – 1 шілде 1971) – Тринидадтан шыққан крикетші, заңгер және саясаткер. Ол Тринидад және Тобагоның Ұлыбританиядағы жоғарғы комиссары болып қызмет етті және Ұлыбританияның алғашқы қара терілі пэрі болды. Екінші дүниежүзілік соғысқа дейін Вест-Индия құрамасы үшін 18 тестілік матч ойнады және тестілік крикетте команданың алғашқы қақпасын алды. Расалық кемсітушілікке қарсы күрескен ол, кейін өмірінде Ұлыбританиядағы 1965 жылғы Расалық қатынастар заңының қабылдануына ықпал етті. 1962 жылы рыцарь атағын алды, ал 1969 жылы өмірлік пэр атанды. Тринидадта туған Константин ерте жасынан дарынды крикетші ретінде танылды және 1923 және 1928 жылдары Англияға гастрольдеген Вест-Индия командасының құрамында болды. Тринидадта қара терілі адамдарға мүмкіндіктердің жетіспеуіне наразы болған ол Англияда кәсіби крикетші мансабын құруға шешім қабылдады және 1928 жылғы тур кезінде Ланкашир лигасының «Нельсон» клубымен келісімшарт жасады. 1929-1938 жылдар аралығында клуб үшін сәтті ойын көрсетті, сонымен қатар Англия мен Австралияға Вест-Индияның тестілік құрамасымен гастрольдік сапарлар жасады. Тестілік крикеттегі көрсеткіштері басқа крикетке қарағанда осыншалықты әсерлі болмаса да, ол Батыс Үндістерге тән ойын стилін қалыптастыруға көмектесті. 1939 жылы «Висден» журналының «Жылдың үздік крикетшілері» тізіміне енді. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Константин Еңбек және ұлттық қызмет министрлігінде ағылшын фабрикаларында жұмыс істейтін Батыс Үндістердің әл-ауқатын жақсартумен айналысты. 1943 жылы Лондон қонақ үйінің басшысы Константин мен оның отбасын расалық себептермен орналастырудан бас тартты; Константин қонақ үй компаниясына сәтті сот шағымдануы мүмкін болды. Бұл оқиға британдық расалық теңдіктің маңызды кезеңі ретінде танылды. Константин 1954 жылы адвокаттық біліктілікті алып, сонымен қатар журналист және диктор ретінде танымал болды. 1954 жылы Тринидад пен Тобагоға оралып, саясатқа қатысып, Халықтық ұлттық қозғалыстың негізін қалаушылардың бірі болды, кейіннен байланыс министрі болып үкіметке кірді. 1961 жылдан 1964 жылға дейін Ұлыбританиядағы жоғарғы комиссар болып қызмет етті және Бристоль автобустарын бойкоттауды қоса алғанда, расалық кемсітушілікке қатысты мәселелерге қатысты даулы мәселелерге араласты. Өмірінің соңғы жылдары Расалық қатынастар кеңесінде, Спорт кеңесінде және Би-Би-Си Басқармасының мүшесі болып қызмет етті. Денсаулығының нашарлауы кейбір рөлдеріндегі тиімділігін төмендетті және ол британдық элитаның бір бөлігі болғаны үшін сынға ұшырады. 1971 жылдың 1 шілдесінде 69 жасында жүрек талмасынан қайтыс болды. 2021 жылдың маусым айында ол ICC World Test Championship финалының бірінші шығарылымын атап өту үшін ICC Cricket Hall of Fame-ге арнайы мүше ретінде енгізілді.
Learie Nicholas Constantine, Baron Constantine, (21 September 19011 July 1971) was a Trinidadian cricketer, lawyer and politician who served as Trinidad and Tobago's High Commissioner to the United Kingdom and became the UK's first black peer. He played 18 Test matches for the West Indies before the Second World War and took the team's first wicket in Test cricket. An advocate against racial discrimination, in later life he was influential in the passing of the 1965 Race Relations Act in Britain. He was knighted in 1962 and made a life peer in 1969. Born in Trinidad, Constantine established an early reputation as a promising cricketer, and was a member of the West Indies teams that toured England in 1923 and 1928. Unhappy at the lack of opportunities for black people in Trinidad, he decided to pursue a career as a professional cricketer in England, and during the 1928 tour was awarded a contract with the Lancashire League club Nelson. He played for the club with distinction between 1929 and 1938, while continuing as a member of the West Indies Test team in tours of England and Australia. Although his record as a Test cricketer was less impressive than in other cricket, he helped to establish a uniquely West Indian style of play. He was chosen as one of the Wisden Cricketers of the Year in 1939. During the Second World War, Constantine worked for the Ministry of Labour and National Service as a Welfare Officer responsible for West Indians employed in English factories. In 1943, the manager of a London hotel refused to accommodate Constantine and his family on the grounds of their race in an instance of the UK colour bar; Constantine successfully sued the hotel company. Commentators recognise the case as a milestone in British racial equality. Constantine qualified as a barrister in 1954, while also establishing himself as a journalist and broadcaster. He returned to Trinidad and Tobago in 1954, entered politics and became a founding member of the People's National Movement, subsequently entering the government as minister of communications. From 1961 to 1964, he served as High Commissioner to the United Kingdom and, controversially, became involved in issues relating to racial discrimination, including the Bristol Bus Boycott. In his final years, he served on the Race Relations Board, the Sports Council and the Board of Governors of the BBC. Failing health reduced his effectiveness in some of these roles, and he faced criticism for becoming a part of the British Establishment. He died of a heart attack on 1 July 1971, aged 69. In June 2021, he was inducted into the ICC Cricket Hall of Fame as one of the special inductees to mark the inaugural edition of the ICC World Test Championship final.
Ерте өмір
Константин 1901 жылғы 21 қыркүйекте Тринидадтың солтүстік-батысындағы Диего Мартин қаласына жақын орналасқан Петит-Валли ауылында дүниеге келді. Ол отбасының екінші баласы және үш бауырдың үлкені болған. Лебрун аралда Тринидад пен Тобаго құрамасының бірінші сыныпты крикетшісі ретінде танымал болды және Батыс Үндістан құрамасымен Англияға екі рет сапар шекті. refn|Лири Константин әкесінің 1900 жылы Англияға жасаған алғашқы сапарында танысып, дос болған ирландтың құрметіне осылай аталыпты. Константиннің анасы, Анаиз Паскалл, құлдардың ұрпағы еді, ал оның інісі Виктор да Тринидад пен Тобаго және Батыс Үндістан құрамасының бірінші сыныпты крикетшісі болды; ал үшінші туысы, Константиннің бауыры Элиас кейін Тринидад пен Тобаго атынан ойнады. Константин отбасының аса бай болмағанын, бірақ балалық шағының бақытты болғанын айтқан. Ол көп уақытын үйінің жанындағы төбелерде немесе әкесі мен атасы жұмыс істеген плантацияларда ойнап өткізді. Ол кішкентай кезінен крикетке ғашык болды. Константин бірінші болып Порт-оф-Испаниядағы Сент-Эннс мемлекеттік мектебіне барып, содан кейін 1917 жылға дейін Сент-Эннс Рим-католик мектебінде білім алды. Ол оқуға қызығушылық танытпады және академиялық жетістікке жоғары деңгейге көтеріле алмады, алайда ол шабуылдауға бейім батсмен, жақсы орташа жылдамдықпен доп тастаушы және керемет алаңгер ретінде көзге түсе бастады. Әкесі оның жас кезінде қарсыластармен ертерек кездесуінен қауіптеніп, 1920 жылға дейін клубтық крикетпен айналысуына тыйым салды; сонымен қатар, ол ұлының кәсіби жолын қалыптастыруын қалады. Мектепті бітіргеннен кейін Константин Порт-оф-Испаниядағы Джонатан Райан заң фирмасында кеңсе қызметкері болып жұмыс істеді. Бұл заңгерлік мансапқа қадам басқанның мүмкін жолы еді; алайда, қара нәсілді төменгі орта тапқа жататындықтан, оның жоғарылау мүмкіндігі шектеулі болды. Сол кезде Тринидадтың көптеген қара нәсілді азаматтары заңгер бола алмады және оның терісінің түсіне байланысты көптеген әлеуметтік шектеулерге тап болды.
Constantine first went to the St Ann's Government School in Port of Spain, then attended St Ann's Roman Catholic School until 1917. He displayed little enthusiasm for learning and never reached a high academic standard, by which time he was developing a reputation as an attacking batsman, a good fast medium bowler and an excellent fielder. His father prohibited him from playing competitive club cricket until 1920 for fear of premature exposure to top class opposition while too young; in addition, he first wanted his son to establish a professional career. Upon leaving school Constantine joined Jonathan Ryan, a firm of solicitors in Port of Spain, as a clerk. This was a possible route into the legal profession; however, as a member of the black lower middle class, he was unlikely to progress far. Few black Trinidadians at this time became solicitors, and he faced many social restrictions owing to his colour.
Тринидад пен Тобагодағы крикет
1916 жылы әкесі бәсекелестік крикетке тыйым салғанға дейін Константин қысқа уақытқа «Шанон» крикет клубында ойнады; сол кезде Тринидад және Тобагодағы крикет нәсілдік белгі бойынша бөлінген; «Шанон» клубы негізінен мұғалімдер мен кеңсе қызметкерлері сияқты қара төменгі орта тапқа жататын ойыншылар үшін арналған. Клуб бәсекеге қабілетті және жоғары мотивтелген болды, себебі бұл оның ойыншылары мен жақтастары күнделікті өмірде кездесетін нәсілдік дискриминацияға реакция болды. Константиннің крикеті осы атмосферада дамыды, ал клуб оның саяси көзқарастарының қалыптасуына көмектесті. Ол Тринидад пен Тобаго және Вест-Индия крикетінде ақ және ашық терілі ойыншылардың, қабілеті жоғары қара ойыншыларға қарағанда көбінесе артықшылыққа ие болатынын байқады. Константиннің беделі артып келе жатты. 1921 жылы «Шанон» клубының атақты жылдам допшы Джордж Джонға қарсы өткен ойыны жергілікті қоғамдастықта үлкен қызығушылық тудырды. Константиннің әкесі, әлі де күшті ойыншы болғандықтан, 1921 жылы Тринидад және Тобаго құрамасына іріктелуге өтініш бермеді, оның орнына ұлының құрамға ілігуін үміттенеді. Команданың ақ түсті капитаны, майор Берти Харрагин, жас Константиннің перспективасын таныды және оны Тринидад пен Тобагоның Британдық Гвианаға қарсы өтетін колонияаралық турнирде ойнауға шақырды. Алайда, Константин газетте дұрыс емес басталу уақыты жарияланғандықтан кешігіп келді және ойынға қатыса алмады. Бірақ ол келесі матчта, турнирдің финалында, 21 қыркүйекте Барбадосқа қарсы өткен ойында бірінші сыныптық дебютін жасады. Бірінші таймда сегізінші нөмірде соғып, ешқандай ұпай жинамады. Барбадостың жалғыз таймында 44 ұпайға екі қақпаны құлатқаннан кейін, ол үшінші нөмірде соғып, екінші таймда 24 ұпай жинады. Константин 1922 жылы Британдық Гвианада өткен келесі колонияаралық турнирде Тринидад және Тобаго құрамасы үшін ойнады. refn|Бірінші ойында Константин бірінші таймда өзінің ағасы Виктор Паскаллмен бірге баттингті ашты. Екінші ойында Лебрун Константин Паскалл мен ұлына қосылды, бұл ата мен бала бірге ойнаған сирек бірінші сыныптық матчтардың бірі болды. Тринидад және Тобаго финалда Барбадосқа жеңілгенімен, Батыс-Индия құрамасының капитаны болған Барбадостың капитаны Харольд Остин Константиннің өнеріне әсерленді. Көбінесе алаңдағы шеберлігіне сүйене отырып, Остин Константиннің 1923 жылғы Англияға жасалған Батыс-Индия турына іріктелуін қамтамасыз етті; бұл күтпеген таңдау болды, өйткені басқа да кандидаттардың талаптары күштірек көрінді.
1923 жылы Англияда болған сапары
1923 жылы Батыс Индия командасы Англияда 21 бірінші сыныптық матч өткізді, оның алтысында жеңіске жетті, жетісінде жеңіліске ұшырады, ал қалғандары тең түсті. Команданың салыстырмалы табысы, әсіресе жетекші соққы беруші Джордж Чалленордың көрсеткен өнері, ағылшын сыншыларын Батыс Индия крикеті бұрынғыдан күшті екеніне көндірді. Бұл команданың 1928 жылы Тест матчтарына қатысу мәртебесіне ие болуына ықпал етті. Чалленор турдың ең үлкен жеке жетістігі болды, бірақ Константин ағылшын сыншыларын статистикалық көрсеткіштерінен гөрі ойын стилімен таң қалдырды. Ол турда 20 бірінші сыныптық матчта ойнап, 425 ұпай жинап, орташа есебі 15.74 болды және 37 қақпаны алып, орташа есебі 21.86 құрады. Оксфорд университетіне қарсы матчта ол 77 ұпай жинады, бұл оның бірінші сыныптық крикеттегі алғашқы 50 ұпайы болды; оның тағы бір жартылай ғасырлық көрсеткіші Дербиширге қарсы матчта тіркелді. Сондай-ақ, Кентке қарсы матчта ол алғаш рет бір ойында бес қақпаны алды. Англияның бұрынғы капитаны, ықпалды журналист және әкімші Пелхам Уорнер турдан кейін Константинді әлемдегі ең жақсы алаңгер деп сипаттады; оның алаңдағы шеберлігі баспасөз және Wisden беттерінде де жоғары бағаланды. Джеймс кейінірек: "Ол сәттілікке жетті, бірақ Темзаны өртеп жіберген жоқ, тіпті оған тырыспады", - деп жазды. Константин Тринидад пен Тобагоға оралғанда, тұрақты жұмысы болмады және кез келген лайықты мамандық бойынша мансаптық өсу перспективасы да шамалы болды. Ол бірнеше уақытша жұмыс істеді, бірақ көбінесе қаржылық жағынан отбасына тәуелді болуға мәжбүр болды. Дегенмен, оның жетістігі Англияда кәсіби крикетші болуға ұмтылуға шабыс тартты және ол қажетті деңгейге жету үшін жаттығуларын бастады. Бұл матчта Константин қысқа соққы беруге байланысты бір инцидентке қатысты. MCC жылдам боулдерлері 49 жастағы Остинге қысқа боулинг жасады; жауап ретінде Константин MCC капитаны Фредди Калторпты секіріп тастады және Калторп, британдық элитадағы беделді тұлға, допқа тисе, дипломатиялық жанжал туатынын Джеймс көрсеткеннен кейін ғана тоқтады. Константиннің көрсеткіштері статистикалық жағынан ерекше болмады, бірақ оның стилі сыншылар мен көрермендерге әсер етті және ол Батыс Индия боулингі бойынша көшбасшы болды. Тринидад Лизинг компаниясындағы жаңа тұрақты жұмыс Константинге крикетке көбірек уақыт арнауға мүмкіндік берді. Константин кәсіби крикетші ретінде табысқа жету үшін жақсару қажеттігін түсінді; оның боулингінде нағыз жылдамдық жетіспеді және соққы беру кезінде ол жиі тым тәуекелді соққылар ойнап, шығып кететін. 1926 жылы жеткен сәтсіздіктен кейін ол жаттығу деңгейін арттырды, дене шынықтыруын жақсартты және шынайы жылдам боулингке энергиясын сақтау үшін тайғақ алаңға шығу үшін жаттықты. 1928 жылы Англияға баруға дейінгі сынақ матчтарында Константин 32 қақпаны алып, 5 соққыға ұтып, 63 ұпай жинап, турға қатысу құқығын қорғады. Ол әйелі Норманы және жаңа туған қызын артында қалдырды.
1928 жылы Англияда болған тур
1928 жылғы турнедегі Константиннің басты мақсаты Англияда кәсіби крикетпен ойнауға келісімшарт жасау еді. Джеймс Константиннің «крикетші ретінде бірінші сыныпты және адам ретінде үшінші сыныпты мәртебесі арасындағы қайшылыққа наразы болғанын» жазды. Джеймс айтқандай, егер Константин «қадір-қасиетпен және аз ғана пайдамен» өмір сүрген болса, ол Тринидад пен Тобагодан ешқашан кетпес еді. Турдың алғашқы бірінші сыныпты матчында, Дербиширге қарсы, Константин екінші иннингін бастады, осы кезде Вест-Индия командасына жеңіске жету үшін 40 ұпай қажет болды. Жеті соққыда Константин 31 ұпай жинап, команданы екі қақпаға жеңіспен жеткізді. Келесі матхта ол бірінші сыныптық өзінің алғашқы жүзін, 90 минутта 130 ұпайды, Эссекске қарсы соқты. Турне жалғасқанда Константин табысын жалғастырды; Лордстағы Миддлсекс ойыны оның есімін крикет ортасында кеңінен таныстырды. Ол дене шынықтырумен толыққанды айналыса алмаса да, бұл жоғары деңгейдегі матчта өзінің жұлдыз екенін біліп, ойнауды таңдады. Миддлсекс бірінші болып ұрып, 352 ұпайға жеткен соң иннингті жабық деп жариялады. Константин жарақатының салдарынан аз ғана боулингке түсті. Вест-Индия командасы 79/5 есеппен қиын жағдайда болғанда, Константин соққыға шықты. Ол 18 минутта 50 ұпай жинап, бір сағаттан кем уақытта 86 ұпайға жетті, бұл оның командасының артынан жүруін болдырмады. Миддлсекс екінші иннингінде Константин өте жылдам боулингпен 57 ұпайға жеті қақпаны құлатты, ал команда 136 ұпайға тоқтатылды. Вест-Индияға жеңіске жету үшін 259 ұпай қажет болды; Константин 121/5 есебімен қайтадан соққыға шыққанда, олар жеңіліске ұшырауы мүмкін еді. Ол 60 минутта 103 ұпай жинап, екі алтылық және 12 төрттік соқты, Вест-Индия құрамасын үш қақпаға жеңіске жеткізді. Ойыншылар мен көрермендер үшін бұл Константиннің мансабындағы шешуші матч болды; көп жылдар өткен соң, крикет жазушысы Э. В. Свантон осыған тең келетін барлық жақтан да керемет өнер көрсетулер крикет тарихында сирек кездесетінін айтты. Ойыннан кейін көп ұзамай, Ланкашир лигасындағы «Нельсон» крикет клубы Константинге кәсіби келісімшарт ұсынды. Тек Вест-Индияның алғашқы үш тестілік матчында ғана оның тиімділігі төмен болды. Ол Тест крикетіндегі Вест-Индияның алғашқы қақпасын алды, Чарли Хэллоусты құлатты, және 82 ұпайға төрт қақпаны құлатты. Дегенмен, Джек Хоббс Константиннің бірінші Тесттегі ашылу оверлері оның ең жылдамдарының бірі болғанын айтты. Константин сол кездегі Англиядағы крикеттен өзгеше стильде ойнады: оның стилі, агрессиясы және ойын-сауық құндылығы көрермендерге үлкен әсер қалдырды. Питер Мейсонның Константин туралы өмірбаянында жазғанындай, ол Батыс Үндістан крикетінің бірегей стилін қалыптастырды және алдағы жылдарда Батыс Үндістан крикетшілері үшін үлгі құрды.
Англия мен Австралияға қарсы сериялар
1928 жылғы турдың соңында Константин үйге оралып, Тринидад пен Тобагоға Колонияаралық турнирде жеңіске жетуге көмектесті. Ол екі ойында 16 қақпа алды және Барбадосқа қарсы финалда 133 ұпай жинады, бұл оның мансабындағы ең жоғары көрсеткіші және сол кезде Тринидад пен Тобаго үшін рекорд. Бұл турнирдегі оның соңғы ойындары болды, себебі ереже бойынша кәсіби крикетшілерге (ол Нельсонға қол қойғаннан кейін) қатысуға рұқсат етілмеген. 1929 жылы Константин Вест-Индия командасы үшін Ямайкада Англияның тур командасына қарсы бір матч ойнады, содан кейін кәсіби мансабын бастау үшін Нельсонға сапарлады. Бірінші тест ойыны тең аяқталды; Константин көп ұпай жинаған жоқ, бірақ ұзақ уақыт бойы доп тастады және жақсы қорғаныс көрсетті. Ойыннан кейін оған үлесі үшін найзағай сыйланды. MCC капитаны Калторп, оның қысқа допты сол жаққа тастауын сынға алды; мұндай доптардың бірі Энди Сэндхэмге тиді, бірақ Константин MCC менеджерінің өтінішінен кейін ғана дәстүрлі тактикаға қайтты. Екінші тестте Константин жылдам 58 ұпай жинап, алты қақпа алды, бірақ Вест-Индия 167 ұпаймен жеңілді. Ойнаған үш матчта Константин 14.40 орташа есеппен 144 ұпай жинап, 27.61 орташа есеппен 18 қақпа алды. Вест-Индия командасының капитаны Джеки Грант болды, ол Кембридж университеті үшін ойнаған, бірақ өз командасымен жақсы таныс емес ақ адам еді. Константин мұны қанағаттандырмайтын жағдай деп есептеді және бұл команданың өнер көрсетуіне әсер еткенін ойлады. Вест-Индия бес тесттік серияда ауыр жеңіліске ұшырады, алғашқы төрт матчты жеңіліске ұшыратып, соңғысында жеңіске жетті. Тесттер басталғанға дейін оның қорғанысы баспасөз тарапынан мақтау алды және ол "The Sydney Mail" газетінде Австралияда соңғы жылдарда көрілген ең жылдам доп тастаушы деп сипатталды. Австралияның бұрынғы капитаны Монти Нобл, "Sydney Sun" газетінде жазған мақаласында 59 ұпайлық иннингті "сенсациялық" деп атады және соғыстан бері Австралияда ойналған ең жақсы ойындардың бірі деп сипаттады. Константин Тасманияға қарсы 52 минутта жүз ұпай жинап, тағы бес рет 50-ден астам ұпай жинады және үш рет бес қақпа алды. 1950 жылы Константинмен ойнаған Дональд Брэдман оны көрген ең ұлы қорғаушы деп сипаттады. Барлық бірінші сыныптық матчтарда Константин 30.78 орташа есеппен 708 ұпай жинап, 20.21 орташа есеппен 47 қақпа алды.
1933 және 1934 жылдары Англияға қарсы тестілік сериялар35
Нельсон қаласында тұрып, колониялық турнирден шеттетілген Константин екі жыл бойы бірінші сыныпты крикетпен ойнамады. Ол мамыр айында туристер құрамында бір рет өнер көрсетіп, 27 минутта 57 ұпай жинап, Лордстағы MCC командасына қарсы жеңіске жеткен ойында төрт викет алды. Батыс Индия құрамасы оның алғашқы тест матчына қатысуына мүмкіндік бермеді, нәтижесінде Батыс Индия ауыр жеңіліске ұшырады. Йоркширге қарсы ойында тоғыз викет алғаннан кейін Нельсон оған Манчестердегі екінші тест матчына қатысуға рұқсат берді. 1933 жылғы Англия маусымында Bodyline тақырыбы аса сезімтал болды. Туристтердің МКК-мен өткізген матчында дау-дамай туды, онда Константин мен Мани Мартиндейл, тағы бір Батыс Индияның жылдам боулері, қысқа боулингтері үшін баспасөз беттерінде сынға ұшырады. Батыс Индия 375 ұпай жинады, оның ішінде Константин 31 ұпай енгізді. Константин мен Мартиндейл әрқайсысы әр оверде төрт рет қысқа боулинг жасады, нәтижесінде доп бас деңгейіне дейін көтерілді; кейде олар қақпаның сыртынан боулинг жасады. Бұрынғы турдағыдай жылдам болмаса да, Константин әлі де өте жылдам боулингтің қысқа шабуылына қабілетті болды. Дегенмен, питчтің баяулығы Bodyline тактикасының тиімділігін азайтты. Матч кезінде және одан кейін көпшіліктің наразылығы ағылшын халқының Bodyline-ға деген көзқарасын өзгертуге ықпал етті, бұл Константин екі жүзділік деп санады. Нельсон бастапқыда оны үшінші тест матчына жіберуге келісті, Эссекстің ойыншысы Стэн Николс Константиннің клуб командасының орнын басады. Жардин бұл туралы естігенде, Англия іріктеушілерін Николсты тест матчына Англия құрамына қосуға көндірді, келісім бұзылып, Константин ойнамады. Көптеген сыншылар Батыс Индияның тест сериясында жетістікке жете алмағанын айтты; Константин мұның бір себебі Гранттың капитан ретінде жеткіліксіздігі деп сенді. Ол Батыс Индияда Англияға қарсы 1935 жылғы тест сериясына шақырылды, бірақ Англия жеңген бірінші тестке кешігіп келді, ол серияның қалған үш матчында ойнады. Екінші тест алдында Тринидад пен Тобаго үшін өткен матчта ол ағасы Элиаспен бірінші сыныптық матчта бірге өнер көрсетті және 93 ұпайлық серіктестік жасады. Келесі тестте Константин 90 ұпай жинады, бұл оның ең жоғары тесттік көрсеткіші. Англияға төртінші иннингте жеңіске жету үшін 325 ұпай қажет болды, бірақ ерте викеттерге ұшырады. Матчтың соңғы кезеңінде төреші Константинге Bodyline боулингі үшін ескертті, ал Грант оны боулингтен алып тастады. Көпшілік наразылық білдіргеннен кейін Константин боулингке оралды; матчтың соңғы екі добы қалғанда ол соңғы ағылшын викетін алды. Батыс Индия 217 ұпаймен жеңіске жетті, Константин 11 доптан үш викет алды; матчтың барлық кезеңінде ол 121 ұпай жинап, бес викет алды. Үшінші тест тең аяқталды, ал серияның нәтижесі соңғы тестте шешілді. Питер Мейсон былай деп жазады: "Батыс Индия билігі аймақтық команданың капитаны ешқашан қара нәсілді адам болмауын қамтамасыз ету үшін қолданған шараларды ескере отырып, Константинге команданың ең үлкен жетістіктері кезінде команданы басқару мүмкіндігі туып, оның үлкен ирония мен қуанышқа ие болуы заңды". Баспасөз Константинді тағы да мадақтап, оның жетістіктерін жоғары бағалады. Серияда ол 33,80 орташа есеппен 169 ұпай жинап, 13,13 орташа есеппен 15 викет алды. Ол капитан Ролф Грант бұл жұмысқа лайық емес деп есептеді және оның тағайындалуының себебі тек оның ақ түсті болуында деп сенді. Константин бір матчта команданың капитаны болды, бірақ жеңіске жетуге тырыспағаны үшін Батыс Индия басқармасынан сөгіс алды. Батыс Индия командасы үш матчтық тест сериясын өте күшті Англия командасына қарсы 1:0 есебімен жеңді. Үш тестте Константин 27.50 орташа есеппен 110 ұпай жинап, 29.81 орташа есеппен 11 викет алды. Оның 17.77 шапшаңдық орташа көрсеткіші оны команданың шапшаңдық орташа көрсеткіші бойынша бірінші, ал Англия ұлттық орташа көрсеткіші бойынша жетінші орынға қойды. Батпен Константин 21,17 орташа есеппен 614 ұпай жинады; маусым бойы барлық кезеңдегі өнерлері үшін ол Висденнің Жылдың крикетшілерінің бірі болып таңдалды. Ол 1945 жылы "Доминион" командасының капитаны болған кезде, Англияға қарсы Лордста тағы бір бірінші сыныптық матч өткізді. Бұл матчта Доминиондар тартысты жеңіске жетті. Екінші иннингте Константин 45 минутта Кит Миллермен 117 ұпайлық серіктестік жасады. Ол өте аз боулинг жасады, бірақ соңғы иннингтердегі маңызды сәттерде бір ойыншыны шығарып алды. Бірінші сыныптағы барлық жарыстарда Константин 24,05 орташа есеппен 4475 ұпай жинап, 20,48 орташа есеппен 439 викет алды. Ол 1937 жылға дейін клубта қалып қойды, бұл кәсіби ойыншы үшін ерекше ұзақ мерзім. Оның жалақысы 1935 және 1937 жылдар арасында 750 фунт стерлингке дейін өсті. Бұл сол кездегі кәсіби футболшының ең жоғары жалақысы 386 фунт стерлингтен немесе топтық округтік крикетшінің маусымдық 500 фунт стерлингтен әлдеқайда жоғары болды және Константин елдегі ең көп жалақы алатын спортшы болуы мүмкін. Нәтижесінде ол және оның отбасы өмірінде алғаш рет жақсы тұрмыс деңгейін көрді. Ол кейінгі жылдары жақсы көрсеткіштер көрсеткенімен, өзінің Нельсон клубындағы алғашқы маусымын өміріндегі ең қуаныштысы деп есептеді, себебі крикеттегі еркіндік пен қызығушылық. Клубтағы тоғыз жыл бойы ол 37,65 орташа есеппен 6363 ұпай жинап, 9,50 орташа есеппен 776 викет алды. Оның ең жоғары ұпайы 192, ал ең жақсы боулинг көрсеткіші он викетке он ұпай болды. 1932 жылдан басқа барлық маусымдарда ол батпен 30 ұпайдан жоғары орташа көрсеткіштерге ие болды және 1933 жылы 50-ден астам орташа есеппен 1000 ұпай жинады. Ол әр маусымда 70-тен астам викет алды және оның боулинг орташа көрсеткіші 11,30-дан жоғары болған емес; бес маусымда ол викетке 10 ұпайдан аз орташа көрсеткіштерге ие болды. 1933 жылы ол 96 викет алды, бұл оның ең жоғары маусымдық көрсеткіші. Дегенмен, Константин округтік крикеттің негативтілігі мен жалықтырғыштығына қарағанда лигалық крикетті қалайтынын айтты. Ол ойнау деңгейінің өте жоғары екенін айтты: "Мен өмірімде Лакаширдағыдай ешқашан қиын ойнаған емеспін". Батыс Индия крикетінің тарихында Майкл Мэнли лигалық крикеттің сол кезде қарқынды және тынымсыз болғанын жазады, бірақ: "осы Лига крикетінің ерекше атмосферасында Константин өте жақсы болды". 1938 жылғы маусымда Константин Орталық Ланкашир крикет лигасының Rochdale клубы үшін ойнады, бірақ ол Нельсон қаласында тұруын жалғастырды. Ол маусым үшін 812 фунт стерлинг алды және сәтті өнер көрсетті, бірақ бұл тәжірибе оған ұнамады. Жаңа лигасындағы питчтердің сипаты басқаша болды; сонымен қатар, кейбір ойыншылар оның жоғары жалақысына ренжіді. Орталық Ланкашир лигасы комитеті Константиннің пікірінше, нәсілдік зорлық-зомбылық оқиғасын жасырды. Бұл маусым Константиннің Ланкашир лигаларындағы карьерасын аяқтады, бірақ соғыс жылдары ол Нельсон үшін әуесқой ретінде ойнауға оралды.
Стил және техника
Свантон Константин британдық жұртшылыққа әсер еткен алғашқы Батыс Үнді крикетшісі деп есептеді: «Ол 1928 жылы тест аренасына енген сәттен бастап, Уоррелл, Уикс және Уолкотт үштігінің соғыстан кейінгі пайда болуына дейін Батыс Үнді крикетін бейнеледі». Свантон осылай жалғастырды: «Жақсы көрсеткіштерге ие көптеген ойыншылар болды, бірақ одан сенсациялық әсер еткенін табу қиын [және] оның сияқты шебер алаңгерді көзге елестету мүмкін емес». Р. К. Робертсон Глазго Константинді замандастарының арасындағы ең қызықты крикетші деп атады. Бұл оның крикет стиліне байланысты болды, себебі ол қысқа мерзімде матчтың барысын өзгерте алатын, бірақ тәуекелді азайту үшін өзінің техникасын жетілдірді. Константиннің соққысы жақсы көру қабілетіне, жылдам реакциясына және табиғи дағдысына негізделген. Ол соңғы сәтте соққының бұрышын реттеу үшін білегін пайдаланды, бұл оған доптың күтпеген кешіккен қозғалысына қарсы тұруға мүмкіндік берді. Ол инстинкт бойынша ойнады және Манлидің сөзіне сүйенсек, «әр соққысы саналы есептеуден гөрі күшке негізделген». Ол кез келген боулинг стандартына қарсы жылдам ұпай жинауға қабілетті болды, бірақ қорғануға шешім қабылдамағандықтан ұзаққа соқпады. Оның ең жақсы соққылары – кесу, тартып алу және ілгек. Саясаткерлер Константиннің соққысы о үздік крикетші болғаннан кейін жақсы нәтижелерге жеткенін айтты. Ол өзі кездесетін жағдайларды меңгеруге тырысып, жылдам ұпай жинау және кейде бейәдетті соққылар жасау арқылы крикеттің барлық түрлерінде бейімделетін және тиімді ойыншыға айналды, қажет болған жағдайда боулерлердің үстемдігіне жол бермеу үшін жаңа әдістерді қолданды. Алаңдағы қорғаныс шебінде Константин, Манлидің айтуынша, «шапшаң, пантерадай жылдам, сенімді және допты ең алыс шекарадан да қақпашының қолғаптарына оқтай жылдам жібере алатын» еді. Көптеген саясаткерлер оны барлық уақыттағы ең үздік алаңгерлердің бірі деп санайды. Боулер ретінде Константин салыстырмалы түрде қысқа жүгірістен Манли «жарылыс» деп атағанға дейін жылдамдығын арттырды. Джеймс оның 1939 жылы лигаларда алған тәжірибесінің арқасында үздік формасына жеткенін айтады. Осы кезде оның айналу, жылдамдық және ұшу қабілеттері жағдай шайқасшыларға қолайлы болған кезде де оны тиімді етті. Константиннің тест боулинг көрсеткіші шамалы болғанымен, бұл Батыс Үндістер командаларының бастапқы кезеңіндегі алаңға түсірудің нашар деңгейін, әсіресе олардың допты ұстауға бейімділігін көрсетеді. Манли Константиннің қай жерде ойнаса да, «стиль мен әзіл-қалжың, жақсы мінез-құлық және барлық спорттағы Батыс Үнділік сапа – агрессивтілік» әкелгенін жазады. Константиннің ашық мінезі, әрине, жалпы Батыс Үндістанға қарағанда Тринидадтықтарға көбірек тән еді. Мүмкін, осы соңғы ерекшелігі оған Батыс Үндістердің барлық басқа крикетшілерінен ерекшеленетін ерекше сапаны берді». Ол Нельсон қаласындағы расалық мәселелер басым болған Тринидад пен Тобагомен салыстырғанда, көбірек еркіндікке ие екенін бағалады. Нельсон Депрессияның зардаптарынан зардап шексе де, Константиннің жоғары табысы ешқашан реніш туғызған емес; Нельсондағы уақытында ол былай деп жазды: «Егер мен келмесем, бүгін мен өзім сияқты адам бола алмас едім. Мен Нельсонда өткізген уақытым үшін жақсы азаматпын». Джон Арлот былай деп жазды: «[Константин] өз халқына қарсы жасалған кемсітушілікке қатаң, бірақ қатал емес, абыроймен қарсы шықты». Олар ағылшын қыстарында Тринидад пен Тобагоға баруды жалғастырды, бірақ Нельсон отбасы үшін тұрақты үй болды. 1931 жылы Константиндер Нельсонның табысты орта сыныпты ауданына қоныстанды, онда олар 1949 жылға дейін өмір сүрді. 1932 жылы олар Константинді Тринидад пен Тобагода оған қарсы крикет ойнағаннан білетін К. Л. Р. Джеймсті қонақ ретінде алды; Джеймс Лондонға келді, бірақ ақшасы түспеді. Джеймс Батыс Үндістанның ұлтшылдық қозғалысының көшбасшысы болды, бірақ Константин осы уақытқа дейін саясатты аңғаралы түрде болдырмаған. Джеймстің ықпалы арқылы Константин өзінің лауазымы оған Тринидад пен Тобагоның нәсілдік теңдігі мен тәуелсіздігі мәселесін одан әрі өркендетуге мүмкіндік беретінін түсінді. Ол Ұлыбританиядағы қара нәсілділердің расалық теңдігін қолға алуды көздейтін Түсті халықтар лигасына қосылды. Ол Джеймске Манчестер Гардианға жұмысқа орналасуға көмектесті, ал Джеймс Константинге 1933 жылы жарық көрген өзінің алғашқы кітабын жазуға көмектесті. Кейінгі саясаткерлер Константиннің кітабын Батыс Үндістан ұлтшылдығының маңызды қадамы және болашақ авторларды ынталандырған деп атады. Ол кезде Джеймс жазғандай, аз ғана белсенді крикетшілер кітап жазды және «Батыс Үндістандағы ешкім, крикетші болсын болмасын, кітап жазып жатқан жоқ еді; әрине, ешқайсысы шетелде басылған жоқ».
Соғыс кезіндегі мансап
Соғыс кезінде Константин крикет карьерасын лигалық кәсіпқой ретінде жалғастырды; алайда, соғыс оның жоғары деңгейдегі крикет мансабын аяқтады және өміріндегі басымдықтардың өзгеруіне себеп болды. Соғыс басталғанда Нельсон қаласында қалған ол бастапқыда әуе шабуылынан қорғану құралдарының офицері, содан кейін эвакуацияланғандарды орналастыру бойынша офицер болып қызмет етті. Еңбек министрлігіне жұмысқа өтініш бергеннен кейін, Константинге Еңбек және Ұлттық қызмет министрлігі Әлеуметтік қамқорлық жөніндегі аға лауазымын ұсынды. Константин соғыс жылдары Англияның солтүстік-батысындағы фабрикаларда жұмыс істеу үшін шақырылған көптеген Батыс Үндістандықтардың жағдайына жауапты болды. Көбінесе Ливерпульден жұмыс істей отырып, ол осы адамдарға жаңа ортаға бейімделуге және көптегендері кездесетін қатыгез нәсілшілдік пен кемсітушілікпен күресуге көмектесті. Константин сонымен қатар ақ жұмысшылардың қорқыныштары мен күдіктерін басу үшін кәсіподақтармен тығыз байланыс жасады. Ол Еңбек министрлігіндегі беделін пайдаланып, Батыс Үндістандықтарды жұмысқа алудан бас тартқан компанияларға қысым жасады, бірақ көбінесе келіссөздерді қақтығыстан артық қостады, және бұл тәсіл көбінесе табысқа жеткізді. Константиннің соғыс жылдарындағы тәжірибесі оның «Түсті халықтар лигасына» қатысуын күшейтті, кейде оларға істерді жіберді. Ол әсіресе ақ әйелдер мен қара терілі шетелдік әскерилердің балаларының мәселесіне ден қойды; мұндай балалар көбінесе ата-аналарынан тасталып кететін. Алайда, олар үшін балалар үйін құру жоспарлары іске аспады, бұл Константиннің көңілін қалдырды. Ол 1946 жылдың жазына дейін лауазымында болды, соңғы кезде соғыс аяқталғаннан кейін Батыс Үндістан жұмысшыларын елдеріне қайтарумен айналысты. Соғыс кезіндегі еңбегі үшін ол 1947 жылы Британ империясы орденінің мүшесі (MBE) атағымен марапатталды. Соғыс кезінде, британ үкіметінің сұрауымен, Константин Батыс Үндістанға радио хабарларын таратты, онда Батыс Үндістандықтардың соғысқа қатысуы туралы мәліметтер берілді. Осының нәтижесінде ол BBC радиосында Англиядағы өмірі туралы сөйлеуге жиі шақырылды. Оның радиодағы өнерлері сыншылардың мақтауына ие болды және ол радиолық панельдік шоулардың тұрақты қонағы атанды; сонымен қатар ол 1943 жылы «Вест-Индия шақырады» атты деректі фильмге қатысты.
Константин императорлық Лондон қонақ үйлері
1943 жылдың тамызында Константин Лордс стадионында қайырымдылық крикет матчында ойнады және өзі, әйелі мен қызы үшін төрт түнге Лондонның Император қонақ үйінде бөлмелерді брондады. 30 шілдеде келген кезде оған тек бір түн ғана тұруға рұқсат етілді, себебі олардың болуы басқа қонақтарды ренжітуі мүмкін еді. Еңбек министрлігінде Константиннің әріптесі Арнольд Уотсон келіп, араласуға тырысқанда, қонақ үйдің басқарушысы оған: "Біздің қонақ үйімізде осындай қара нәсілділер болмайды" деді. Қорғау тарапы Константинге басқа қонақ үй ұсыну арқылы келісімшартты орындағанын және ол Император қонақ үйінен өз еркімен кеткенін мәлімдеді. Қонақ үйдің бас директоры расистік тіл қолданылғанын жоққа шығарды. Екі күндік сот отырысынан кейін судья Константиннің пайдасына шешім шығарды, қорғау тарапының аргументтерін қабылдамады және Константиннің жағдайды шешу жолын жоғары бағалады. Заң қонақ үйге байланысты өтемақыны бес гинеямен шектегенімен, ол істі одан әрі жалғастырмады, өйткені расизм мәселесін қоғам назарында жеткілікті деңгейде көтерді деп ойлады; бұл жағдай баспасөзде кеңінен жарияланды және Константин жұртшылықтан да, үкіметтен де зор қолдау алды. Ұлыбританияда нәсілдік дискриминация әлі де жалғасып жатқанмен, бұл сот ісі мұндай тәжірибеге сот арқылы алғаш рет қарсы шыққан жағдай болды. Саясаттанушылар оны британдық нәсілдік теңдіктің маңызды кезеңі деп санайды, өйткені қара нәсілділердің расизмнің кейбір түрлеріне қарсы заңдық жолдары бар екенін көрсетті.
Құқықтық зерттеулер
Соғыстан бұрын Нельсон қаласында тұрып, крикет ойнаған кезде Константин болашақта заңгерлік мансапқа жоспар құрған. Джеймс оған біраз уақыт бойы оқуына көмектесіп, кейін жергілікті заң фирмасында жұмыс істеді. 1944 жылы ол Лондонның Мидл Темплде студент болып қабылданды. Оқуын қаржыландыру үшін 1948 жылға дейін Брэдфордта кәсіби крикетпен айналысып, жаттықтыру арқылы табысын арттырды: 1947 жылы Дублиндегі Тринити колледжінде, ал 1953 жылы Цейлонда. Константин журналистика және радио хабарларын таратудағы жұмысын кеңейтті, 1950 жылы Вест-Индия Англияға келгенде крикет туралы репортаждар жасады және радио комментаторы болды. Ол сондай-ақ бірнеше крикет кітабын жазды, мүмкін, көмекші автордың қатысуымен. "Крикет Күн астында" (1947) кітабы оның мансабын қамтыды, сонымен қатар ол кездескен нәсілшілдік туралы айтып, крикеттің болашағы үшін бір күндік "әлем чемпионаты" сияқты радикалды идеяларды ұсынды. "Крикет карнавалы" (1948), "Крикет крекерлері", "Крикетшілер крикеті" (екеуі де 1949) және "Крикет қалай ойнау керек" (1951) кітаптары жаттықтыру кеңестері мен ой-пікірлерін қамтитын дәстүрлі крикет кітаптары болды. 1947 жылы Константин Түсті халықтар лигасының төрағасы болып сайланды және Лига 1951 жылы таратылғанға дейін осы лауазымда қалды. 1948 жылы ол Кариб теңізі еңбек конгресінің президенті болып сайланды, ал 1947-1950 жылдары Отарлау кеңсесінің Отарлау әлеуметтік қамқорлық жөніндегі кеңесші комитетінің мүшесі болды. Бірақ ол Либералдық партиядан парламенттік үміткер болу ұсынысын қабылдамады. Отбасы 1949 жылы Лондонға көшіп келді; 1950 мен 1954 жылдар аралығында Константин қажетті емтиханды тапсырып, 1954 жылы Мидл Темплде адвокаттық құқық алды. 1947 жылы бұрынғы жұмыс берушісі Тринидад Лизхолдс компаниясына қайта оралу ұсынысын қабылдамаған Константин 1954 жылы сол компанияға заң кеңесшісінің көмекшісі болып орналасты. Англияда 25 жыл өмір сүргеннен кейін Тринидад пен Тобагоға қайту туралы ойлағанмен, ол қайтып оралудың дұрыс уақыты деп есептеді, әсіресе оның қызы сол жаққа үйлену үшін көшіп бара жатқандықтан. Англиядан кетіп бұрын, ол 1954 жылы "Түс жоласы" атты кітабын жариялады, онда Ұлыбританиядағы нәсілдік қатынастар мен өзі бастан өткерген нәсілшілдік туралы мәселелер көтерілді. Кітапта сонымен қатар дүниежүзіндегі нәсілдік қысым және қара нәсілді адамдардың өмірін жақсарту жолдары талқыланды. Питер Мейсонның сөзіне сүйенсек, бұл кітап сол кезде "жарылысқа толы, күрделі, әсерлі туынды болды, себебі ол белгілі қара нәсілшілден емес, британдық қоғамға өте үйлесімді, тартымды көрінетін адамнан шықты". Қара оқырмандар үшін радикалды болып көрінбесе де, ол ақ британдық оқырмандарға арналған еді. Британ баспасөзі кітапқа қарама-қайшы пікірлер білдірді және кітаптың кейбір бөліктеріндегі әділетсіздіктерді сынға алды; басқа сыншылар оны коммунистік көзқарастарды қолдайтындықпен айыптады.
Тринидад пен Тобагоға оралу
1954 жылдың соңында Константин Тринидад пен Тобагоға оралғанда, Британиядан тәуелсіздік алуға деген ұмтылыстың күшейгенін байқады. Тринидад Лизхолдс компаниясында ол өзін басқа, көбінесе ақ түсті, жоғары лауазымды қызметкерлерден оқшауланған сезінді; осы себепті ол саяси қызметке қатысуға бейімделді. Жаңадан құрылған Халықтық Ұлттық Қозғалыстың (ПНМ) басшысы Эрик Уильямс Константиннің халыққа танымал екенін біліп, оны қатарына қосты. 1956 жылдың қаңтарында Константин жұмыс берушілерінің толық қолдауымен және батасымен партия төрағасы және оның атқару комитетінің мүшесі болды. ПНМ-нің қара нәсілді халықтың өмірін жақсартуға бағытталған саясаты оның көзқарастарымен сәйкес келетінін сезінген және әйелінің ынталандыруымен Константин 1956 жылы Тунапуна сайлау округінен парламентке сайлауға түсті. Ол тар үлкен артықшылықпен жеңіске жетті, бұл партиядағы көптеген адамдардың істей алмайтын нәрсесі деп әріптестері сенді және Тринидад Лизхолдс компаниясынан кетті. ПНМ үкімет құрды, онда Константин Байланыс, Жұмыс және Коммуналдық қызметтер министрі болды. Алайда, 1958 жылдың соңында ол кемелерді жалға алу мәмілесіне байланысты сыбайлас жемқорлыққа қатысты деп айыпталды. Оның Заң шығару кеңесіндегі айыптауға берген ашулы жауабы әріптестері арасында мақтанғаныш сезімін тудырды. Мейсонның сөзіне сүйенсек, бұл сөйлеу қателік болды, себебі ол көп жылдар бойы Тринидад пен Тобагоға деген адалдығына күмән келтірген жұртшылықты министрлік лауазымға лайықтылығына күдік тудырды, бұл пікірді көптеген сарапшылар қолдады. 1950 жылдардың соңында Константин Джеймс басқаруымен Вест-Индия крикетінің алғашқы қара нәсілді капитанын тағайындау науқанын қолдады. Константин сияқты қара нәсілді адамдардың үкіметтік лауазымдарға ие болуы, бірақ крикет командасының капитаны болуына рұқсат етілмеуі, нәтижесінде сәтті аяқталған науқанның маңызды факторы болды. Үкіметте жұмыс істеген кезеңде Константин Батыс Үнді Федерациясын құруға көмектесті, бұл аралдардың тәуелсіздігіне жасалған қадам болды, ал оның Ұлыбританиямен таныстығы мен байланыстары 1962 жылы Тринидад пен Тобагоның тәуелсіздігіне әкелген келіссөздерде маңызды рөл атқарды. 1961 жылы қайта сайлануға түспеу туралы шешім қабылдағаннан кейін Уильямс оны Тринидад пен Тобагоның Лондондағы алғашқы Жоғары комиссары етіп тағайындады. Питер Мейсон Константиннің Тринидад пен Тобагодағы саяси мансабы табысты болды деп жазады: ол тиімді, белсенді, құрметке лайық және танымал болды. Мейсон ол табиғи саясаткер емес екенін, сынға сезімтал екенін және оның шетелдегі тәжірибесі Тринидад пен Тобагода сенімсіздік тудырғанын, оны артықшылық ретінде қарастырмағанын мойындайды. Джеральд Ховат Константиннің саяси мансабы толыққанды табысқа жетпесе де, бірнеше факторлар оған кері әсер еткенін айтады: оның жасы, ағылшын тәжірибесіне жиі сілтеме жасауы, саяси теорияларды қабылдамауы және пікірсайыс дағдыларының жетіспеуі. Алайда, оның жеке танымалдығы ПНМ-ге қолдау көрсетуге әсер еткені сөзсіз.
Жоғары комиссар
Константин 1961 жылғы маусым айында Жоғарғы комиссар лауазымын атқара бастады. 1962 жылғы Жаңа жылдық құрмет көрсету тізімінде ол рыцарь дәрежесіне ие болып, сэр Лири Константин атанды; осы кезеңде алған басқа да наградаларының ішінде Нельсон қаласының құрметті азаматы атағы да болды. Мейсонның сөзіне қарағанда, Константин «британдық халықтың санасында қазына ретінде берік орнықты». Дегенмен, оның Жоғарғы комиссар ретіндегі қызметі даулы аяқталды. Константин өзінің жоғары беделінің, тек тринидадтықтар ғана емес, Барлық Батыс Үндістаннан келген иммигранттарды қатыстыратын нәсілдік мәселелерді ашық айтуға міндетті ететінін сезінді. 1963 жылғы сәуірде Бристольдегі автобус компаниясы қара нәсілді қызметкерлерді жұмысқа алудан бас тартқанда, Константин қалаға сапар шегіп, бұл мәселе туралы баспасөзге сұхбат берді. Оның араласуы мәселенің тез шешілуіне көмектесті, Мейсонның пікірінше, бұл британ үкіметін нәсілдік қатынастар туралы заң қабылдау қажеттігіне көндіруде маңызды рөл атқарды. Алайда, Тринидад және Тобаго, сондай-ақ Ұлыбритания саясаткерлері жоғары лауазымды дипломаттың британдық ішкі істерге осылай тығыз араласуына қанағаттанбады, әсіресе ол үкіметімен кеңеспей әрекет еткендіктен. Уильямс Константинге қолдауын кері тартып алды, ол 1964 жылғы ақпан айында өкілеттігі аяқталғаннан кейін Жоғарғы комиссар лауазымын жалғастырмауға шешім қабылдады. Оның орнын Уилфред Эндрю Роуз басты. Жоғарғы комиссар Константин өзінің қызметкерлеріне қамқорлық жасады және басқа дипломаттар тарапынан құрмет көрді, бірақ Ховат оның осы лауазымда сәтті болғанына көп айғақ жоқ екенін атап өтеді: «Ол оң әрекет еткен бір сала – Бристоль ісінде қателік жасады. Оның сүйіп ойнаған ойынының тілімен айтқанда, ниеті жақсы болғанымен, уақытын дұрыс таңдамады». Ховат оның лауазымда болған кезінде беделін арттырмағанын қосты. Мейсон «оның жанында әлеуметтік жәрдемшінің көп, ал үкіметке бағытталған дипломаттың жеткіліксіз болғаны» туралы пікір білдірді.
Соңғы жылдар
Константин өмірінің қалған бөлігінде Лондонда тұрды. Ол заңгерлік тәжірибасына қайта оралып, 1963 жылы Орта ғибадатхананың құрметті мүшесі болып сайланды. Сондай-ақ журналистикадағы жұмысын жаңартты: крикет, нәсіл және Ұлттар Достастығы туралы жазды және радиода сөйледі, тағы екі кітап жариялады: «Жас крикетшілерге арналған нұсқаулық» (1964) және «Крикеттің өзгеретін жағы» (1966), онда қазіргі крикет туралы ойлары қамтылған. Ол теледидарда крикет комментаторы ретінде алғаш рет пайда болды, бірақ нашарлаған денсаулығы мен сөйлеу стилі радиодағыдай сәтті болмады. 1965 жылы ол Ұлыбританияда спортты дамытуды мақсат еткен Спорт кеңесінің негісқалаушы мүшесі болды. Екі жылдан кейін ол «Расалық қатынастар туралы» заң бойынша құрылған үш мүшеден тұратын Расалық қатынастар кеңесіне тағайындалды, кеңес нәсілдік дискриминацияның істерін тергеумен айналысты. Осы қызметінде ол Ұлттар Достастығынан келген иммигранттар туралы заңға қарсы сөйледі, бұл Либералдық партиядан оған Нельсон және Колн сайлау округінен парламенттік үміткер болу туралы ұсыныс жасауға әкелді, бірақ ол одан бас тартты. Кейін ол Нигерияның құлатылған премьер-министрі Абубакар Тафава Балеваны әскери төңкерістен кейін босату үшін сөйкес келісімдерге қатысуға тырысты, бірақ бұл әрекет сәтті болмады. Константин 1966 жылы BBC-нің Бас кеңесшілер комитетіне тағайындалды және екі жылдан кейін BBC-нің басқарушысы болды, бірақ нашарлаған денсаулығы оның қатысуын шектеді. Келесі жылы Сент-Эндрюс университетінің студенттері Константинді ректор етіп сайлады, бірақ денсаулығы оның бұл қызметті тиімді атқаруына кедергі келтірді. Өмірінің соңғы жылдары Константин белгілі бір топтардың құрамына кіргені үшін сынға ілікті; Private Eye оны қысымға алды, ал Батыс Үндістаннан келген иммигранттардың жаңа буыны оның қазіргі жағдайдан хабары жоқ деп есептеді. Радикалды қара нәсілді өкілдер оның нәсілшілдік инциденттерге қатысты келісімшілдік көзқарасын жақтырмады. Константин 1969 жылғы Жаңа жылдық құрмет көрсету тізімінде мәңгілік жұрттық атаққа ие болды, ол Лордтар палатасында отырған алғашқы қара нәсілді адам болды; Тринидад пен Тобаго оны бұрын асылдандыруға жасалған әрекеттерге кедергі келтірді деген қауесет тарады. Оның тағайындалуына бұқаралық ақпарат құралдары кеңінен назар аударды; ол Лордтар палатасында тәуелсіз депутат ретінде отырды, бірақ нашарлаған денсаулығына байланысты ол онда бір ғана сөз сөйледі. Константин Англияны тастағысы келмесе де, нашар денсаулығы оны Тринидад пен Тобагоға қайта оралуға мәжбүр етті, бірақ ол мұны істеуге үлкермей, 1 шілдеде жүрек талмасынан қайтыс болды, бұл бронхиттен туындаған болуы мүмкін. Оның денесі Тринидад пен Тобагоға жеткізілді, онда ол Арукада жерлену алдында мемлекеттік жерлеу рәсімінен өтті. Ол қайтыс болғаннан кейін Тринидад пен Тобагоның ең жоғары наградасы – Ұшқандық крестпен марапатталды. Сол айдың соңында Лондондағы Вестминстер аббаттығында оның естелік жиналысы өтті. Константиннің өміріне арналған фотосуреттер, газет кесінділері, мұрағаттық құжаттар мен естеліктер Тринидад пен Тобагоның ұлттық кітапханасында сақталады және көрмеге қойылған. Бұл коллекция 2011 жылы ЮНЕСКО-ның «Дүниежүзілік естеліктер тізіміне» енгізілді.
Отбасылық өмір
Константин өзінің болашақ әйелі Норма Агата Кокспен 1921 жылы кездесті. Ол крикетке қызығушылық танытпады, және қарым-қатынастары 1920 жылдардың басында дамығанмен, ол оған қарағанда крикетке көбірек уақыт бөлгеніне ашуланды.
Тұлға
Джон Арлотт Константинді "оңай юмор және маңызды шыдамдылық иесі" деп сипаттайды. Оның көзқарасы – мейірімді радикализм болды және ол өз жоғары моральдық қағидаларын тұрақты сақтады. Оның жас кезінде таныстары Константиннің сыртқы түске тым сезімтал екенін ойлады. Майкл Мэнли оны өзіне сенімді, кез келген ісінде үлкен сенім білдіретін экстраверт деп сипаттайды. Ол сондай-ақ "Константин Англияда тым ұзақ болды және, мүмкін, Тест матчтарында жеткілікті нәтижелер көрсетпеді, сондықтан ол Кариб теңізінде Англияға жасағандай әсер ете алмады. Бірақ ол Англияны баурап алды" дейді. Джеральд Ховат: "Крикеттен басқа, Константиннің беделі нәсілдік төзімділікке қосқан үлесіне, империя мен Ұлттар Достастығына деген игі ниетіне және британдық "элитада" жеке қабылдануына негізделуі керек. Ақырында, ол Тринидадтық емес, ағылшынға көбірек ұқсады және оған одан да кең арена қажет болды."