Кіріспе

Никарагуа президенті 1917-1921 жылдары және 1926 жылы қысқа мерзімге Эмилиано Чаморро Варгас (11 мамыр 1871 – 26 ақпан 1966) – никарагуалық әскери тұлға және саясаткер, 1 қаңтар 1917 жылдан 1 қаңтар 1921 жылға дейін Никарагуа президенті қызметін атқарды. Ол Консервативтік партияның мүшесі болды. 1924 жылғы Никарагуадағы жалпы сайлауда жеңіліске ұшырады. 1925 жылы президент Карлос Хосе Сольорзаноға қарсы мемлекеттік төңкеріс ұйымдастырды. Чаморро 1926 жылдың 14 наурызынан 11 қарашасына дейін уақытша президент болды.

Алғашқы саяси мансап

1909 жылы Чаморро либералды президент Хосе Сантос Зелаяны құлатуға бағытталған сәтсіз төңкеріске қатысты. Зелая 1909 жылы Хуан Хосе Эстрада басқарған төңкеріс нәтижесінде биліктен алынғаннан кейін, Чаморро Құрылтай жиналысының төрағасы және елдің консервативтік партиясының жетекшісі болды. Президент Адольфо Диасқа қарсы бүліктерді басуға көмектескені үшін Чаморро АҚШ-тағы Никарагуа елшісі болып тағайындалды. 1914 жылы ол АҚШ-пен Брайан-Чаморро шартын жасасты, оған сәйкес Никарагуа Кариб теңізін Тынық мұхитымен байланыстыратын канал құрылысына рұқсат берді (алайда бұл канал әліге дейін салынбаған).

Никарагуаның президенті ретінде

1916 жылы Никарагуаға оралып, президент болып сайланды. Оның Консервативтік партиясы билікке келу үшін АҚШ-тан көмек алды, ал Чаморро кейін АҚШ-пен ынтымақтастық орнатты. Өкімет басында ол елдің қарыздарын төлеуге баса назар аударды. 1923 жылы қайтадан сайлауға түсіп, Карлос Хосе Сольорсанодан жеңіліс тапты. 1926 жылы ол Сольорсаноны құлату үшін сәтті төңкеріс жасады, бірақ оның жаңа үкіметі американдық қолдауға ие бола алмады және азамат соғысына ұшырады. Соңында ол Адольфо Диас пайдасына отставкаға шықты.

Кейінгі мансап

Келесі жылдары Чаморро Никарагуаның бірнеше еуропалық мемлекеттерде министр қызметін атқарды. Бастапқыда Анастасио Сомоса Гарсияның диктатурасына қарсы болған ол, ақырында 1950 жылы (Генералдар келісімі) келісімге келді, осы арқылы Консервативтік партияға Конгресте бірқатар орын берілді. Бірақ бұл оған Консервативтік партияның көптеген радикалды мүшелерінің қолдауын жоғалтты.

Танымал мәдениетте

Чамморроның портреті 1967 жылы чех жазушысы Ладислав Фукстың "Өлікті өртеуші" романының сюжеттік элементі болып келеді. 1969 жылы режиссер Юрай Герц салған фильм жарық көрді.