Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
EDIF (Electronic Design Interchange Format) – электрондық желілік тізімдер мен схемаларды сақтауға арналған S Expressions негізінде құрылған, сатушыға тәуелсіз формат. Бұл электрондық жобалауды автоматтандыру (EDA) индустриясы үшін бейтарап дерек алмасу форматын орнатудың алғашқы қадамдарының бірі болды. Мақсаты – EDA жүйелерінің қарастырылған форматтарын тудыратын ортақ форматты құру еді. Клиенттерге деректерді бір жүйеден екіншісіне беру қажет болғанда, бір форматтан екінші форматқа аудармашылар жасау қажеттілігі туатын. Форматтар саны (N) артқан сайын, аудармашылар мәселесі N-нің квадратына тең проблемаға айналды. EDIF арқасында аудармашылардың саны қатысқан жүйелер санына дейін қысқартылатыны күтілді. EDA компанияларының өкілдері – Daisy Systems, Mentor Graphics, Motorola, National Semiconductor, Tektronix, Texas Instruments және Калифорния университеті, Беркли 1983 жылдың қараша айында EDIF басқару комитетін құрды. Кейін Манчестер университетінің компьютер ғылымдары профессоры Хиллари Кан командаға қосылып, EDIF 2.0.0 нұсқасынан бастап соңғы 4.0.0 нұсқасына дейінгі дамуды жетекшілік етті.
EDIF (Electronic Design Interchange Format) is a vendor neutral format based on S Expressions in which to store Electronic netlists and schematics. It was one of the first attempts to establish a neutral data exchange format for the electronic design automation (EDA) industry. The goal was to establish a common format from which the proprietary formats of the EDA systems could be derived. When customers needed to transfer data from one system to another, it was necessary to write translators from one format to other. As the number of formats (N) multiplied, the translator issue became an N squared problem. The expectation was that with EDIF the number of translators could be reduced to the number of involved systems. Representatives of the EDA companies Daisy Systems, Mentor Graphics, Motorola, National Semiconductor, Tektronix, Texas Instruments and the University of California, Berkeley established the EDIF Steering Committee in November 1983. Later Hilary Kahn, a computer science professor at the University of Manchester, joined the team and led the development from version EDIF 2 0 0 till the final version 4 0 0.
EDIF 2 9 0
1992 жылдың 15 қыркүйегінде жарық көрді.
Released on 15 September, 1992.
2 0 0-мен проблемалар
EDIF 2.0.0 пайдаланушылар мен сатушылардың тапқан қиындықтарын түсіну үшін, ең алдымен электроника индустриясының барлық элементтері мен динамикасын көзге елестету қажет. Бұл стандартты қажет еткендердің басым бөлігі – дизайн инженерлері болды, олар үйдің гаражынан бастап, мыңдаған инженерлері бар миллиард долларлық кәсіпорындарға дейін әртүрлі өлшемдегі компанияларда жұмыс істеді. Бұл инженерлер 1980-ші жылдардың соңында негізінен схемалар мен нет-тизімдерден жұмыс істеді, ал басты мақсат – схемалардан нет-тизімдерді автоматты түрде жасау болатын. Алғашқы жеткізушілер – Electronic Design Automation (Электрондық дизайнды автоматтандыру) сатушылары (мысалы, Daisy, Mentor және Valid ең алғашқы және басым компаниялар тобын құрады). Бұл компаниялар осы нарықтағы үлесі үшін күшті бәсекелестікке түсті. Осы компаниялардың клиенттерін "ұстап тұру" үшін қолданған тактикаларының бірі – олардың эксклюзивті деректер базалары болды. Әрқайсысының өзгелерінен ерекше мүмкіндіктері бар еді. Дизайнды енгізу үшін нақты бір сатушының бағдарламалық жасақтамасын таңдағаннан кейін, клиент басқа бағдарламалық жасақтаманы пайдалануға мәжбүр болды. А сатушысының жүйесінен В сатушысының жүйесіне көшу көбінесе жаңа жүйеге барлық дизайн деректерін қолмен қайта енгізуді білдірді. Бұл "көшу" шығыны дизайн инженерлерін бір ғана сатушыны пайдалануға мәжбүрледі. Бірақ "клиенттер" мүлдем басқаша қалады. Олар бірден түсінді, А сатушысының аналогтық симуляциялау ортасы керемет болса, В сатушысының PCB немесе кремнийлік схеманы автоматты түрде құру құралы әлдеқайда жақсырақ екенін. Олар әртүрлі сатушылардан қажеттілерін таңдап алуды қалады. EDIF негізінен электроникалық дизайнды пайдаланушылар мен олардың компаниялары қолдады. EDA сатушылары да қатысты, бірақ олардың мотивациясы көбінесе өз клиенттерін наразы қылмауға бағытталған. EDA сатушыларының көпшілігі EDIF 2.0.0 аудармашыларын жасады, бірақ олар жоғары сапалы EDIF оқырмандарын жасауға көбірек қызығушылық танытты және EDIF (EDIF жазушысы) шығаратын бағдарламалық жасақтаманы жазуға мүлдем ынталанбады, егер клиенттер басқа сатушының бағдарламалық жасақтамасына жаппай көшу қаупі болмаса. Нәтижесі қызықты болды. Бағдарламалық жасақтаманы жасаушылардың ешқайсысы EDIF 2.0.0 синтаксисі мен семантикасын қатаң бұзбайтын шығыс деректерін жасамады. Семантика бір деректі сипаттаудың бірнеше тәсіліне мүмкіндік беретіндей бос болды. Бұл EDIF-тің "дәмі" деп белгілі болды. Сатушы компаниялар EDIF өнімдеріне көп ресурстарды бөлуді қажет деп санамады, тіпті олар көп сандаған өнімдерді сатса да. Бірнеше жыл бойы ешкім күтпеген белсенді өнімдер туралы көптеген оқиғалар болды. Пайдаланушылардың шағымдары жиналып, олардың маңыздылығына қарай реттелді. EDIF-қа клиенттік деректерді экспорттау қаншалықты қиын болса, сатушылар соғұрлым риза болды. EDIF аудармашыларын жазғандар жеткілікті күшті, кешірімді, жасанды интеллектіге ие оқырмандарды жасауға көп уақыт пен күш жұмсады, олар сол кездегі EDIF 2.0.0 жазушылары жасаған сапасыз кодты өңдеуге және біріктіруге қабілетті болды. EDIF 3.0.0-ны жобалау кезінде комиссия мүшелері тілдің кемшіліктерін, сатушылардың EDIF 2.0.0-ға таратқан жала жаңалығын және соңғы пайдаланушылардың көңілін қалдырғанын жақсы білді. Сондықтан тілдің семантикасын қатаңдату және стандартты формалды түрде сипаттау үшін революциялық тәсіл қолданылды – EDIF үшін EXPRESS ақпараттық модельдеу тілінде ақпараттық модель жасау. Бұл стандартты жақсырақ құжаттауға көмектесті, бірақ синтаксисті жасау модельден тәуелсіз жасалды, модельден шығарылмады, сондықтан кейіннен жасалды. Сондай-ақ, стандартта синтаксис пен модель келіспесе, модель стандарт болып табылады делінгенімен, шындығында бұл жағдай емес. Синтаксистің BNF сипаттамасы тілдің негізі болып табылады, өйткені дизайн сипаттамаларын жасаудың күнделікті жұмысын атқаратын бағдарламалық жасақтама тұрақты синтаксиске негізделген. Ақпараттық модель де EDIF-ты сипаттауға толыққанды қолайлы емес еді (және қазір де солай). Ол атау кеңістіктері сияқты ұғымдарды жақсы сипаттай алмайды, сондай-ақ анықтама мен сілтеме арасындағы айырмашылықты анық көрсетуге болмайды. Сонымен қатар, EXPRESS-те шектеулерді сипаттау үшін қолданылатын құрылымдар формалды болғанымен, шектеулерді сипаттау кейде өте күрделі мәселе болып табылады. Сондықтан көптеген шектеулер тек түсініктемелер ретінде сипатталды. Басқаларының көпшілігі оқырмандардың көпшілігі түсіне алмайтын күрделі формалды сипаттамаларға айналды, сондықтан олар автоматты түрде тексеруге/компиляциялауға төтеп бере алмайды, сияқты бағдарламаны қарап шығу кезінде жақсы көрінуі мүмкін, бірақ компилятор қызықты қателерді табуы мүмкін, ал жазылған бағдарламаны іске қосу одан да қызықты қателерді табуы мүмкін. (Сонымен қатар, стандарт жазылған кезде EXPRESS компиляторлары/орындаушылары болған жоқ және қазір де болмауы мүмкін!).
To understand the problems users and vendors encountered with EDIF 2 0 0, one first has to picture all the elements and dynamics of the electronics industry. The people who needed this standard were mainly design engineers, who worked for companies whose size ranged from a house garage to multi billion dollar facilities with thousands of engineers. These engineers worked mainly from schematics and netlists in the late 1980s, and the big push was to generate the netlists from the schematics automatically. The first suppliers were Electronic Design Automation vendors (e. g., Daisy, Mentor, and Valid formed the earliest predominating set). These companies competed vigorously for their shares of this market. One of the tactics used by these companies to "capture" their customers was their proprietary databases. Each had special features that the others did not. Once a decision was made to use a particular vendor's software to enter a design, the customer was ever after constrained to use no other software. To move from vendor A's to vendor B's systems usually meant a very expensive re entry of almost all design data by hand into the new system. This expense of "migration" was the main factor that locked design engineers into using a single vendor. But the "customers" had a different desire. They saw immediately that while vendor A might have a really nice analog simulation environment, vendor B had a much better PCB or silicon layout auto router. And they wished that they could pick and choose amongst the different vendors. EDIF was mainly supported by the electronics design end users, and their companies. The EDA vendors were involved also, but their motivation was more along the lines of wanting to not alienate their customers. Most of the EDA vendors produced EDIF 2 0 0 translators, but they were definitely more interested in generating high quality EDIF readers, and they had absolutely no motivation at all to write any software that generated EDIF (an EDIF Writer), beyond threats from customers of mass migration to another vendor's software. The result was rather interesting. Hardly any software vendor wrote EDIF 2 0 0 output that did not have severe violations of syntax or semantics. The semantics were just loose enough that there might be several ways to describe the same data. This began to be known as "flavors" of EDIF. The vendor companies did not always feel it important to allocate many resources to EDIF products, even if they sold a large number of them. There were several stories of active products with virtually no one to maintain them for years. User complaints were merely gathered and prioritized. The harder it became to export customer data to EDIF, the more the vendors seemed to like it. Those who did write EDIF translators found they spent a huge amount of time and effort on generating sufficiently powerful, forgiving, artificially intelligent readers, that could handle and piece together the poor quality code produced by the extant EDIF 2 0 0 writers of the day. In designing EDIF 3 0 0, the committees were well aware of the faults of the language, the calumny heaped on EDIF 2 0 0 by the vendors and the frustration of the end users. So, to tighten the semantics of the language, and provide a more formal description of the standard, the revolutionary approach was taken to provide an information model for EDIF, in the information modeling language EXPRESS. This helped to better document the standard, but was done more as an afterthought, as the syntax crafting was done independently of the model, instead of being generated from the model. Also, even though the standard says that if the syntax and model disagree, the model is the standard, this is not the case in practice. The BNF description of the syntax is the foundation of the language inasmuch as the software that does the day to day work of producing design descriptions is based on a fixed syntax. The information model also suffered from the fact that it was not (and is not) ideally suited to describing EDIF. It does not describe such concepts as name spaces very well at all, and the differences between a definition and a reference is not clearly describable either. Also, the constructs in EXPRESS for describing constraints might be formal, but constraint description is a fairly complicated matter at times. So, most constraints ended up just being described as comments. Most of the others became elaborate formal descriptions which most readers will never be able to decipher, and therefore may not stand up to automated debugging/compiling, just as a program might look good in review, but a compiler might find some interesting errors, and actually running the program written might find even more interesting errors. (Additionally, analogous EXPRESS compilers/executors didn't exist when the standard was written, and may not still exist today!)
EDIF 2 0 0 проблемаларының шешімдері
EDIF 2.00-нің "дәмі" мәселесін шешу үшін EDIF 3.00 (1993) нұсқасында нақты семантикалық сипаттаманы әзірлеу қажет болды. Расында да, EDIF 3.00 аудармашыларын жасаған адамдардың нәтижелері бойынша, жазушыларды дұрыс жасау әлдеқайда қиын болды, себебі семантикалық шектеулердің саны көп еді, ал оқырмандарды жасау салыстырмалы түрде оңай болды. Сатушылардың "мүдделер қақтығысы" мәселесін бейтарап үшінші тарап компаниялар шешті, олар сатушылардың интерфейстеріне негізделген EDIF өнімдерін ұсына алатын еді. EDIF өнімдерін тікелей сатушы бақылауынан бөлу, соңғы пайдаланушылар қауымдастығын жақсы жұмыс істейтін құралдармен қамтамасыз ету үшін маңызды болды. Бұл оңай және түсінікті түрде қалыптасты. Engineering DataXpress осы саладағы алғашқы компания болды, ал Electronic Tools Company 1990-шы жылдардың ортасынан соңына дейін нарықты басып алғандай болды. Бұл саладағы тағы бір фактор – EDIF-тің өзі. Олар үлкен өлшемге жеткендіктен, оқырмандар мен жазушыларды жасау өте қымбатқа түседі. Әдетте үшінші тарап компаниялар қажетті мамандарды жинап, осы тәжірибені бағдарламалық жасақтаманы тиімдірек жасау үшін пайдалана алады. Олар сонымен қатар кодты бөлісу және жеке сатушының жасай алмайтын басқа да әдістерді қолдана алады. 2000 жылға қарай, ірі сатушылардың көбі өз EDIF құралдарын өндірмей, керісінше үшінші тараптың құралдарын OEM ретінде пайдалануды жөн көрді. EDIF 4.00 нұсқасы шығарылғаннан кейін, EDIF стандарттау ұйымының барлығы дерлік таратылды. Техникалық комитеттердің, EDIF сарапшылар тобының және т.б. отырыстары жарияланбады. Бұл салаға қатысқан адамдардың көпшілігі басқа компанияларға немесе жобаларға көшті. Жаңалықтар бюллетені тоқтатылды, ал Пайдаланушылар тобы жыл сайынғы жиналыстарын өткізбейді. EDIF 3.00 және 4.00 қазір ANSI, IEC және Еуропалық (EN) стандарттары болып табылады. EDIF 3.00 нұсқасы – IEC/EN 61690 1, ал EDIF 4.00 нұсқасы – IEC/EN 61690 2.
The solution to the "flavor" problem of EDIF 2 0 0 was to develop a more specific semantic description in EDIF 3 0 0 (1993). Indeed, reported results of people generating EDIF 3 0 0 translators was that the writers were now much more difficult to get right, due to the great number of semantic restrictions, and the readers are comparatively trivial to develop. The solution to vendor "conflict of interest" was neutral third party companies, who could provide EDIF products based on vendor interfaces. This separation of the EDIF products from direct vendor control was critical to providing the end user community with tools that worked well. It formed naturally and without comment. Engineering DataXpress was perhaps the first such company in this realm, with Electronic Tools Company seeming to have captured the market in the mid to late 1990s. Another dynamic in this industry is EDIF itself. Since they have grown to a rather large size, generating readers and writers has become a very expensive proposition. Usually the third party companies have congregated the necessary specialists and can use this expertise to more efficiently generate the software. They are also able to leverage code sharing and other techniques an individual vendor could not. By 2000, almost no major vendor produced its own EDIF tools, choosing instead to OEM third party tools. Since the release of EDIF 4 0 0, the entire EDIF standards organisation has essentially dissolved. There have been no published meetings of any of the technical subcommittees, the EDIF Experts group, etc. Most of the individuals involved have moved on to other companies or efforts. The newsletter was abandoned, and the Users' Group no longer holds yearly meetings. EDIF 3 0 0 and 4 0 0 are now ANSI, IEC and European (EN) standards. EDIF Version 3 0 0 is IEC/EN 61690 1, and EDIF Version 4 0 0 is IEC/EN 61690 2.
EDIF-тің ұрпақтары
LKSoft EDIF 2.0.0-дан негізгі ұғымдарды алып, ".cam" әдепкі кеңейтімімен меншікті дерек форматын жасады. Бұл формат бастапқыда Германияның Гарбсен/Ганновер қаласындағы LPKF Laser & Electronics AG компаниясы ұсынған, ал қазір Қытайдың Тяньцзинь қаласындағы DCT Co., Ltd. компаниясына тиесілі. EDIF сияқты форматтармен тиімді жұмыс істеу үшін LKSoft C бағдарламалау тіліне арналған API – EDIF процедуралық интерфейсін әзірледі. Zuken, бұрынғы Racal Redac Ltd., Visula PCB CAD жүйесі үшін CADIF деп аталатын жаңа меншік форматты құру үшін EDIF 4.0.0 әзірлемесінің бастапқы ұғымдарын пайдаланды. Бұл форматты үшінші тарап өндірушілер де кеңінен қолданады. ISO 10303 стандартының бір бөлігі болып табылатын STEP AP210, схемаларды қоспағанда, EDIF 4.0.0 функционалдығының барлығын мұра етті.
LKSoft took major concepts from EDIF 2 0 0 to create a proprietary data format with the default extension ". cam" for their CircuitCAM system offered originally by LPKF Laser & Electronics AG in Garbsen/Hannover, Germany and today owned by DCT Co., Ltd. in Tianjn, China. To efficiently work on EDIF like formats LKSoft has developed the EDIF Procedural Interface, an API for the C programming language. Zuken, formerly Racal Redac Ltd., took concepts from the early EDIF 4 0 0 development to create a new proprietary format called CADIF for their Visula PCB CAD system. This format is also widely used by 3rd party vendors. STEP AP210, a part of ISO 10303, practically inherited all of the EDIF 4 0 0 functionality except for schematics.