Кіріспе
17 ғасырдағы француз пираты Жан Давид Ноу (ʒɑ̃ david no) (шамамен 1630 – шамамен 1669), Франсуа л'Олонаис (fʁɑ̃swa lolɔnɛ) (сондай-ақ l'Olonnois, Lolonois және Lolona) деген атпен әйгілі, 1660 жылдары Кариб теңізінде белсенділік танытқан француз пираты болды.
Jean David Nau (ʒɑ̃ david no) (c. 1630 – c. 1669), better known as François l'Olonnais (fʁɑ̃swa lolɔnɛ) (also l'Olonnois, Lolonois and Lolona), was a French pirate active in the Caribbean during the 1660s.
Ерте өмір
1684 жылы жазған "Американың пираттары тарихы" атты еңбегінде Александр Экскемелин л'Олонаның туған жері Франциядағы Лес-Сабль-д'Олон деп көрсеткен. Ол 1650 жылдары Кариб теңізіне келісімшарт бойынша жұмыс істеу үшін келген. 1660 жылы оның мерзімі аяқталды. Ол қазіргі Гаитидегі Сент-Домингге жеткенге дейін түрлі аралдарды шарлап, пиратқа айналды. Ол испандық Батыс Индия және Испан теңізінің кемелерін тонады. Пираттық жолының бір-екі жылы өткен соң (л'Олона туралы нақты деректер жоқ), ол Мексикадағы Кампече маңында кеме апатына ұшырады. Испан сарбаздары л'Олона мен оның серіктеріне шабуыл жасап, олардың көбін өлтірді. Л'Олона өлілердің арасына жасырынып, басқалардың қанына малып, аман қалды. Испандықтар кеткеннен кейін, ол қашқан құлдардың көмегімен Тортуга аралына жетті. Біраз уақыттан соң, ол және оның серіктері испан билеушілерінен құтқау үшін қала тұрғындарын кепілге алды. Куба губернаторы Франсиско Орегон-и-Гаскон л'Олонаның тобын жою үшін кеме жіберді. Л'Олона кеменің барлық экипажын тұтқынға алып, басын шапты, бірақ бір адамды тірі қалдырды, оған Хаванаға: "Енді ешқандай испандыққа жеңілдік көрсетпеуге ант етемін" деген хабар жеткізуді тапсырды.
Маракайбоның тонау
1666 жылы Л’Олонне 8 кемеден және 440 қарақшыдан тұратын экипажбен Тортугадан шығып, қазіргі Венесуэладағы Маракайбо қаласын тонау үшін аттанды. Жолда ол испандық қазына кемесімен кездесіп, оны какао бұршақтары, асыл тастар және 260 000-нан астам испан долларымен бірге тартып алды. Сол кезде Маракайбо көліне және қалаға кіретін жол Сан-Карлос-де-ла-Барра бекінісімен қорғалған, онда 16 зеңбірек орналасқан. Бұл бекініс бұрын ешкімге бағынбаған деп есептелген. Л’Олонне қорғалмаған жағынан жақындап, бірнеше сағаттың ішінде бекініске ие болды. Содан кейін ол қаланы тонауға кірісті, бірақ тұрғындарының көпшілігі қашып кеткенін және алтындарын жасырғанын анықтады. Оның адамдары тұрғындарды іздеп тауып, олар мүлкін көрсеткенше азаптап, пынақтап жатысты. Олар сондай-ақ бекіністің зеңбіректерін тартып алып, қаланың қорғаныс қабырғаларының көп бөлігін қиратты, осылайша жедел түрде шегінуге мүмкіндік жасады. Л’Олонне өте тәжірибелі пынақшы болды, ол құрбандарының денесінен кесектерді қырып тастау, тірідей өртеп жіберу немесе "ұлын" (кеме мачтасын нығайту үшін баумен оралған) құрбанның басына байлап, көздерін шығарып тастау сияқты әдістерді қолданды. Келесі екі айда Л’Олонне мен оның адамдары Маракайбоның көп бөлігін азаптап, тонап, соңында өртеп жіберді. Одан кейін олар Маракайбо көлінің шығыс жағалауындағы Сан-Антонио-де-Гибралтарға көшті. Қарақшылар саны аз болғанына қарамастан, Гибралтар гарнизонының 500 сарбазын қырғынға ұшыратып, қаланы кепілге алды. Кепіл төленгеніне қарамастан (20 000 «сегіздік» және 500 бас мал), Л’Олонне қаланы тонауын жалғастырып, барлығы 260 000 «сегіздік», асыл тастар, күміс заттар, жібек және бірнеше құлдарды иеленді. Маракайбо мен Гибралтарға жасаған шабуыл туралы хабар Тортугаға жетті, соның нәтижесінде Л’Олонне қатыгездігімен және зұлматтылығымен танымал болды. Ол «Испанияның қарғысы» деген лақап атын алды.
Гондурасқа экспедиция
Ол келесі жорыққа аттанғанда, 700 қарақшы Олоньеге қосылды, бұл жолы Орталық Америка құрлығына. 1667 жылы Гондурас жағалауындағы Пуэрто-Каваллоны тонағаннан кейін, Сан-Педроға жол тартқанда, ол испандық сарбаздардың үлкен күштерінің шабуылына ұшырады. Өмірін сақтап алып, ол екі испанды тұтқындады. Экскемелин былай деп жазды: "Ол кескішін шығарды, содан соң кедей испанның кеудесін кесіп, құдайсыз қолымен жүрегін суырып алды, сосын жыртқыш қасқыр сияқты тістеп, жұтып қоя бастады, қалғандарына былай деді: маған басқа жол көрсетпесеңіз, бәріңізге де осы күйлес болар!". Қорқып қалған испандық Олоньеге Сан-Педроға апаратын жолды көрсетті. Олонье мен аман қалған бірнеше адамы кері қайтып, кемелеріне жетті. Олар Никарагуа жағасындағы Перл аралдарындағы сайға қағылып қалды. Кемесін жылжыта алмай, азық іздеп құрлыққа бет бұрды. Осыдан кейін ол Кампече, Сан-Педро-Сула және Гватемалаға бірнеше шабуылдар жасады, сондай-ақ Никарагуа өзені (қазір Эль-Рио-Гранде-де-Матагальпа деп аталады) арқылы Никарагуаның ішкі қалаларына енуге тырысты. Оны аймақтың жергілікті халқы жеңіп, жартылай өлтіріп жіберді. Ол Колумбияның Картахена қаласына тамақ іздеп қашып кетті. Оны Панаманың қазіргі провинциясының бір бөлігі – Дариен аймағының тұрғындары тұтқындады. Оларды Куна тайпасы тұтқынға алып, Олоньені өлтірді. Экскемелин жергілікті тұрғындардың: "Оны тірідей жыртып, денесін мүшелеп отқа лақтырып, күлін ауаға шашып жіберді, осылайша осындай қорқынышты, адамдық емес жаратылыстың ешқандай іздері мен естеліктері қалмауы үшін" деп жазды. Өлімінен бұрын ол бір кемесін сату үшін қысқа ғана уақытқа Ямайкаға барды. 1668 жылы оны Генри Морганмен бірге испандықтарға қарсы Желлес де Лекатпен бірге жүзіп шыққан Рок Бразилиано сатып алды.
" tore him in pieces alive, throwing his body limb by limb into the fire and his ashes into the air; to the intent no trace nor memory might remain of such an infamous, inhuman creature". At some point before his death, he sailed briefly to Jamaica to sell off a prize ship. It was purchased in 1668 by Roc Brasiliano, who sailed with Jelles de Lecat against the Spanish alongside Henry Morgan.