Жордж Ландис Арборетумы: Табиғат пен өнер саябағы

Кіріспе

Джордж Лэндис Арборетумы – жүздеген акр жерді алып жатқан қоғамдық бақ. Оның 40 акры ерекше коллекциялар мен бақтарға арналған, бұл бақтар Эсперанс, Нью-Йорк штатының жанындағы Шохари долинасын көріп тұрады. Физикалық мекенжайы: 174 Лейп Роуд. Арборетумның 40 акр жері әлемнің түкпір-түкпірінен келген ағаштардың, бұталардың және көпжылдық шөптесін өсімдіктердің отырғызылуымен дамытылған, оның ішінде шамамен 2000 таңбаланған түрі бар. Жердің қалған бөлігі табиғи аймақтардан, ормандық жерлерден, батпақтардан, 8 мильден астам жолдардан және ашық алаңдардан тұрады. Арборетумның ерекшелігі – Нью-Йорк штатына тән барлық ағаштардың, бұталардың және жүзімдердің таңбаланған коллекциясы, сондай-ақ ерекше ағаштар, гүлдейтін сәндік ағаштар мен бұталар, қиын жағдайларға төтеп беретін ағаштар, қылқан жапырақтылар мен емендердің коллекциялары. Екі ежелгі орман және түрлі өсімдіктердің даму сатыларын көрсететін қосымша табиғи аймақтар келушілерді күтеді. Ескі фермадағы Ван Лавленд көпжылдық бақшасы – маусымдық сүйікті орын. Коллекциялық белгілерге аудио сипаттамаларға бағытталған QR кодтары кіреді. Ағаштар, басқа өсімдіктер мен жануарлар, сондай-ақ өнерге қатысты білім беру бағдарламалары наурыз бен қараша айлары аралығында ұсынылады. Арборетумда әр жылдың соңында бірегей Ландис көпжылдық орманының 5 км-ге жүгіру/серуендеу жарысы өтеді. Арборетум жұртшылыққа тегін ашық (құрмет көрсетулер қабылданады!), жыл бойы күн шығудан күн батуға дейін. Жиналыс үйі тойлар мен кездесулерге, сондай-ақ музыкалық өнер көрсетулерге арналған.

Тарих

1903 жылы Герман Франклин Лейп Шохари аңғарына көз тіреген төбедегі ақ емен ағанының құрметіне аталған Oak Nose Farm фермасын сатып алды. Ол, әйелі Эмма (туған күні Хаппе) және ұлы Фредерик 95 акр жерді шарпа етудің қиын еңбегіне кірісті. Олар 1913 жылға дейін сол жерде тұрды, содан кейін Фред жоғары мектепке оқу үшін Эсперанске көшіп кетті, алдымен Алтамонтта, содан кейін Коблскилде білім алды. 1917 жылы Фред Корнелл университетінде оқуын жалғастырды. Оның ата-анасы тауға қайта оралды, бірақ Оук Ноз фермасының жанындағы ескі Сильвернайл фермасына көшті. Ағылшын тіліндегі диплом алғаннан кейін Фред алдымен Корнеллде, содан кейін Калифорниядағы Стэнфорд университетінде сабақ берді. 1928 жылы 62 жастағы Герман Лейп ауырып, шаруашылықты жалғастыра алмады. Ол әйелімен бірге Германның қалған өмірін Эсперансте өткізді. Фред Калифорниядан оралып, ескі фермаға көшті, ол уақыт өте келе тозығы жеткен еді. Ол Collier's журналына мақала сатқаннан кейін жазушы болып өмір сүруге тырысуға бел буды. Ол бірнеше мақалалар, тіпті роман жазса да, Ұлы депрессия кезінде сату өте баяу болды. Ол фермада жұмыс істеді және жергілікті мекемелерде фортепиано ойнау сияқты қосымша жұмыстар жасады. 1932 жылы ол жергілікті поэзия журналын – Trails журналын шығарды, онда оның өлеңдерімен қатар, W.W. Christman сияқты аймақтық жазушылардың шығармалары да жарияланды. Фред барлық көркем өнерге қызығушылық танытып, театр, музыка, мүсін және басқа да шығармашылық салаларымен айналысатын адамдардың келуін ынталандырды. 1930 жылдардың соңында көбірек кіріс қажет екені анық болды. 1937 жылы ол Нью-Йорк штатының Троя қаласындағы Ренсселер политехникалық институтында жартылай штатты ағылшын тілі профессоры болды. Сол жерде ол экономика профессоры Джордж Эдвин Лэндистің жақын досы болды. 1948 жылы Джордж Трояда үй сатып алып, оны ерекше ағаштар мен бұталармен көркейтуді жоспарлады, сондықтан ол Фредтен көмек сұрады. Таңдалған көптеген өсімдіктер Фредтің фермасына да, Джорджтың үйіне де отырғызылды. 1950 жылдың желтоқсан айында Джордж Лэндис күтпеген жерден қайтыс болып, мүлкінің басым бөлігін Фредке қалдырды. Осы мұраны пайдаланып, Фред дендропарк құру идеясын жалғастыруды шешті және оны «өмір бойы да, өлімнен кейін де бәрін мүмкін еткен» досының құрметіне атады. Таксономистер мен ботаниктердің көмегімен Фред өз жетістіктері мен қателіктерінен үйренді. Оның тәжірибесі өсіп, ол бүкіл әлемге танылды, әлемнің түкпір-түкпіріндегі басқа да дендропарктармен және ботаникалық бақтармен тұқым алмасты. 1950 жылдардың соңында Дендропаркке тағы бір маңызды адам келіп қалады. Оның аты Леван Лавленд еді, бірақ оны Ван деп атағанды ұнататын. Ол Нью-Йорктегі банк директоры және гүл өсіруге құмар адам еді. Ол зейнетке шыққаннан кейін фермаға көшіп келіп, ферма үйінің жанына әдемі гүл бақтарын отырғызды. Оның басшылығымен 1966 жылы Дендропарк корпорация болып тіркелді және 1967 жылы IRS коммерциялық емес ұйым мәртебесін алды. Адамдар есейген сайын бау-бақшаны күтіп ұстау қиынға соқты. Ван 1977 жылы қайтыс болды. Кітапхана (1982) сияқты кейбір жобалар аяқталса да, Дендропарктің жалпы жағдайы нашарлады. Фред 1985 жылы Мексикада қыстағанда қайтыс болды. Фредтің қайтысынан кейін президент Элизабет Корнингтің басшылығымен жақсарту жұмыстары басталды. 1987 жылы Памела Роулинг бау-бақшашы және директор болып жұмысқа қабылданды, ол Дендропарктің кеңейту, қорғау және білім беру мақсаттарын жалғастырды. 2000-2005 жылдары жаңа жерлер сыйға беріліп, сатып алынды, ал жалпы ауданы 548 гектарға жетті. Қазіргі директорымыз Фред Бреглиа және жүздеген сергек еріктілердің көмегімен Дендропарк «ағаш мұражайы», көрікті саябақ және білім беру орталығы ретінде толыққанды әлеуетін іске асырып жатыр.

In 1903 Herman Franklin Lape purchased Oak Nose Farm, named for a white oak on a promontory overlooking the Schoharie Valley. He, his wife Emma (née Happe), and their son Frederick began the arduous life of farming on the 95 acres. They lived there until 1913, when the family moved to Esperance so that Fred could attend high school, first in Altamont, then in Cobleskill. In 1917, Fred continued his education at Cornell University. His mother and father moved back on the hill, but to the old Silvernail farm, located near Oak Nose Farm. After earning a degree in English, Fred taught first at Cornell, then at Stanford University in California. In 1928, Herman Lape, now 62, became ill and could not continue farming. He and his wife moved back to Esperance for the remainder of Herman's days. Fred returned from California and moved onto the old farm, which had become decrepit. Having sold an article to Collier's, he decided to try to make a living as a writer. Although he wrote several articles and even a novel, sales were slow during the Depression. He worked the farm and did odd jobs, such as playing piano for area establishments. In 1932, he began a local poetry magazine, Trails, which featured his poetry as well as the work of many area writers, including W. W. Christman. Fred was interested in all artistic expression and encouraged visits from people involved in theater, music, sculpture, and other artistic endeavors. Near the end of the 1930s, it became clear that more income was needed. In 1937, he became a part time English professor at Rensselaer Polytechnic Institute in Troy, NY. There he became good friends with George Edwin Landis, a professor of economics. In 1948, George purchased a house in Troy and wanted to landscape it with unusual trees and shrubs, so he asked Fred for assistance. Many plants selected were planted on Fred's farm as well as at George's home. In December 1950, George Landis died unexpectedly, leaving the bulk of his estate to Fred. Using this legacy, Fred decided to continue the vision of an arboretum, naming it for the "friend who had made it all possible both in life and in death." With help from taxonomists and botanists, Fred learned by his own successes and mistakes. His expertise grew until he became known world wide, participating in seed exchanges with other arboreta and botanic gardens across the globe. In the late 1950s, another man important to the Arboretum began visiting. His name was Levan Loveland, but preferred to be called Van. He was a bank manager from NYC and an avid flower gardener. He moved to the farm after his retirement, and he planted beautiful flower gardens near the farmhouse. Under his guidance, the Arboretum became a corporation in 1966 and achieved IRS non profit status in 1967. As the men aged, it became harder to maintain the gardens and grounds. Van died in 1977. While some projects such as the library (1982) were completed, the general condition of the Arboretum declined. Fred died in 1985 while wintering in Mexico. After Fred's death, improvements began under the direction of President Elizabeth Corning. In 1987, Pamela Rowling was hired as horticulturist and director, continuing the Arboretum's goals of expansion, protection, and education. In the years 2000 to 2005, new lands were donated and purchased, increasing the acreage to 548. With the assistance of our current director, Fred Breglia, and hundreds of dedicated volunteers, the Arboretum is realizing its full potential as a "tree museum," scenic park, and education center.