Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
FF – 1920 жылдардың соңында Oerlikon компаниясы ұсынған 20 мм автокөліктік зеңбіректер сериясы. Атауы неміс тіліндегі "Flügel Fest" терминінен шыққан, ол "қанатқа бекітілген" деген мағынаны білдіреді. Бұл, истребитель ұшағының қанатына орнатуға жеткілікті кішкентай және жеңіл болған алғашқы 20 мм-лік зеңбіректердің бірі еді. FF сериясы Екінші дүниежүзілік соғыста қолданылған көптеген 20 мм-лік зеңбіректерге үлгі болды, оның ішінде француз, британдық және АҚШ әскерлері қолданған Hispano Suiza HS.404, неміс MG FF және жапондық IJNAS-тың 99-типті зеңбірегі де бар.
The FF were a series of 20mm autocannon introduced by Oerlikon in the late 1920s. The name comes from the German term Flügel Fest, meaning wing mounted, fixed, being one of the first 20mm guns to be small and light enough to fit into a fighter aircraft's wing. The FF series inspired many 20mm cannon used in World War II, including the Hispano Suiza HS.404 (adopted by the French, British and U. S. forces), the German MG FF, and the Japanese IJNAS's Type 99 cannon.
Дизайн
Негізгі конструкциясы түпнұсқа Оерликон 20 мм зеңбірегінің негізінде жасалған, ол өз кезегінде Бірінші дүниежүзілік соғыстағы Германия империясының Беккер 20 мм зеңбірегінің негізінде құрылған. Соғыстан кейінгі кезеңде Оерликон үш автозеңбірек шығару үшін бастапқы конструкцияны дамытты. Бастапқы модель, кейін "F" деп аталған, Беккердің 20x70 мм патронымен, ал жаңа "L" моделі 20x100 патронымен, содан кейін "S" моделі 20x110 патронымен жұмыс істеді. Бұл қарулардың барлығы API кері импульстік принципін қолданды. 1935 жылы Оерликон қанатқа орнатылатын нұсқаларын әзірлеуді бастады. Қашықтықтан ату және патрон шығару үшін қажетті түрлі өзгерістерден басқа, жаңа сериялар негізінен ату жылдамдығына баса назар аударды. Бастапқы "FF" біршама жетілдірілген 128 граммдық 20x72 мм патронын пайдаланды, оның оқтың бастапқы жылдамдығы минутына 520 оққа жетеді, бұл бастапқы F және AF модельдерінен екі есе көп. Зеңбірек тек салмағымен ғана емес, сондай-ақ жақсартулар FF L-ге ұзын 20x101 мм патронын пайдалануға мүмкіндік берді, ал FF S 20x110 мм патронын сәл төмендеу 470 оқ/мин жылдамдықпен атып шықты. Осы уақыттан бастап бастапқы зеңбіректер FF F деп аталды. FF F-ке жапондықтар лицензия берді және оны FF L-мен бірге 99 типті 1-ге, ал FF L-ді 99 типті 2-ге шығарды. Hispano Suiza FF S-ті HS.7 ретінде, ал HS.9-ды сәл жетілдірілген түрінде жасады. Бұл конструкциядан кейін Hispano Suiza бас тартты. 1930 жылдары Марк Биркигт құлыптағы бұрандасы бар, газбен жұмыс істейтін жаңа HS.404 зеңбірегін жасады, ол соғыстың ең жақсы 20 мм қаруларының бірі болды. Германиядағы Ikaria Werke FF F-ті MG FF ретінде сәл қуаттырақ 20x80 мм патронымен өндіруді бастады, бірақ кейін жеңіл және жылдамдығы жақсартылған жаңа миналық снарядты енгізді. Нәтижесінде MG FF/M 1944 жылға дейін кеңінен қолданылды. 1940 жылдың соңынан бастап олар 15 мм (алғашқы) және 20 мм (негізгі өндіріс) калибрлі Mauser MG 151/15 және Mauser MG 151/20 автозеңбіректермен алмастырылды.
The basic design was based on the original Oerlikon 20 mm cannon, in turn based on the German Empire's Becker 20 mm cannon of World War I. In the post war period, Oerlikon had developed the original design to produce three autocannons with increasingly powerful rounds; the original model, later known as the "F", used the Becker 20x70mm round, the newer "L" model used a 20x100 round, and finally the "S" model used a 20x110. All of these weapons used the API blowback operational principle. In 1935 Oerlikon started development of versions suitable for use as wing mounted guns. In addition to various changes needed for remote firing and cartidge ejection, the new series focused primarily on rate of fire. The original "FF" used a slightly upgraded 128 gram 20x72mm round with a muzzle velocity of at a cyclic rate of 520 rounds per minute, almost double that of the original F and AF models. The gun weighed only Similar improvements led to the FF L using a longer 20x101mm round which gave , and the FF S firing a 20x110mm round at at a slightly slower 470 rounds per minute. The original guns became known as the FF F from this point on. The FF F was licensed by the Japanese and produced as the Type 99 1, along with the FF L as the Type 99–2. Hispano Suiza built the FF S as the HS.7, and slightly improved HS.9. This design was later abandoned by Hispano Suiza. In the 1930s, Marc Birkigt designed an entirely new gas operated cannon with a locked bolt, the HS.404, which became one of the best 20 mm weapons of the war. Ikaria Werke in Germany started production of the FF F with a slightly more powerful 20x80mm round as the MG FF, but later introduced a new mine shell round which was lighter and improved velocity. The resulting MG FF/M was a common weapon until about 1944. Starting in late 1940 these were replaced by the very different Mauser MG 151/15 and Mauser MG 151/20 autocannon, respectively of 15mm (early) and 20mm calibre (primary production).