Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Друз биі, саясаткер, жазушы және тарихшы (1869–1946)
Druze prince, politician, writer and historian (1869–1946)
Шәкіб Арслан (شَكيب أَرْسَلان; 25 желтоқсан 1869 – 9 желтоқсан 1946) – араб жазушысы, ақыны, тарихшысы, саясаткер және Ливан әмірі. Көлемді жазушы, ол 20 кітап пен 2000 мақала, сондай-ақ екі поэзия жинағы және "мол хат алмасу" жазған. Ол ықпалды жазбалары үшін Әмір әл-Баян (أَميرُ البَيان) атанды.
Shakib Arslan (شَكيب أَرْسَلان; 25 December 1869 – 9 December 1946) was an Arab writer, poet, historian, politician, and Emir in Lebanon. A prolific writer, he produced some 20 books and 2,000 articles, as well as two collections of poetry and a "prodigious correspondence". He was known as Amir al Bayān (أَميرُ البَيان) due to his influential writings.
Өмірбаян
Жамал әл-Дин әл-Афғани мен Мұхаммед Абдухтың идеяларының ықпалымен Арслан Абдул Хамид II-нің пан-ислам саясатын қатты қолдады. Араб ұлтшылы ретінде Арслан панмагрибшілдік (Алжир, Тунис және Марокконың бірігуі) идеясын жақтады. Ол сондай-ақ Осман империясының сақталуы – үмметтің бөлінуіне және еуропалық империялық державалардың оны жаулап алуына қарсы жалғыз кепілдік екенін айтты. Арслан үшін Османдық идеясы мен Ислам ажырамас, ал Исламды реформалау Осман империясының қайта жаңғыруына әкеледі деп есептеді. Француз мандаты билігінен өз отанынан қуылған Арслан соғыстар аралық жылдардың көп бөлігін Женевада өткізді, онда ол Сирия мен Палестинаның Ұлттар Лигасындағы бейресми өкілі болып қызмет етті және араб елдерінің мерзімді баспасөзіне үздіксіз мақалалар жазды. Ол сол жерде "Араб ұлты" атты газеттің құрылуына қатысып, оны басқарды. Арслан сондай-ақ нацистік Германияның Берлин қаласында шығарылған "Барид Аль Шарқ" үгіт газетіне материалдар жазды.
Influenced by the ideas of Jamal al Din al Afghani and Muhammad Abduh, Arslan became a strong supporter of the pan Islamic policies of Abdul Hamid II. As an Arab nationalist, Arslan was an advocate of pan Maghrebism (the unification of Algeria, Tunisia and Morocco). He also argued that the survival of the Ottoman Empire was the only guarantee against the division of the ummah and its occupation by the European imperial powers. For Arslan, Ottomanism and Islam were inseparable, and reform of Islam would naturally lead to the revival of the Ottoman Empire. Exiled from his homeland by the French Mandate authorities, Arslan spent most of the inter war years in Geneva, where he served as the unofficial representative of Syria and Palestine to the League of Nations and wrote a steady stream of articles for the periodical press of Arab countries. There he cofounded and edited a newspaper entitled La Nation Arabe. Arslan was also a contributor to Barid Al Sharq, a propaganda newspaper published in Berlin, Nazi Germany.
Қолдау
Әмір Шақиб исламды саяси билік пен моральдық батылдық сезімімен сіңген түсіндіруді ұсынды. Ол ислам бірлігін қайта құруға тырысты, Мароккодан Иракқа дейінгі мұсылмандарды жеке айырмашылықтарына қарамастан, исламға деген ортақ міндеттемелерін еске түсіруге шақырды. Шәкіп осы ортақ байланысты тану және оған сәйкес әрекет ету оларды қазіргі бағындырудан құтқаруға мүмкіндік береді деп сенді. Сонымен қатар, ол бұл бірлікті олардың жарқын тарихын қайта жаңғыртудың жолы деп қарастырды. Арсланның еңбегі араб әлеміндегі британ және француз билігінің наразылығын тудырған антиимпериалистік үгіт-насихат кампанияларын шабыттандырды. Осы кезеңде ол өзінің ең танымал еңбегі – "Неге мұсылмандар қалып қойды?" (кітап) атты туындысын жазды, онда Арслан қазіргі мұсылман үкіметтерінің әлсіздігіне себептерді түсіндірді. Ол Мухиб әл-Дин әл-Хатибтің Қайырдағы "Аль-Фатх" журналына, модернистік салафи басылымына материалдар жариялады.
Amir Shakib proposed an interpretation of Islam imbued with a sense of political power and moral courage. He sought to rebuild the bonds of Islamic unity, urging Muslims from Morocco to Iraq to remember their common commitment to Islam despite their individual differences. Shakib believed that recognising and acting upon this common bond could lead to liberation from their existing subjugation. He also saw this unity as a way of reviving what he saw as their illustrious history. Arslan's work inspired anti imperialist propaganda campaigns, much to the irritation of the British and French authorities in the Arab world. It was during this period that he wrote his most famous work, لماذا تأخر المسلمون (كتاب), which described what Arslan believed to be the reasons for the weakness of existing Muslim governments. He contributed to Muhib Al Din Al Khatib's Cairo based magazine Al Fath, a modernist Salafi publication.
Жеке өмір
Друз отбасында туған ол әрқашан өзінің дінін бағыттық Исламмен үйлестіруге тырысты, бірақ кейіннен сүнни Исламына ауысты, "сүнни Исламының мүдделерін қорғайтын, дәстүрлі мұсылман ретінде бекінді". Арслан Ливанға оралғаннан кейін үш ай өткен соң, 1946 жылдың 9 желтоқсанында дүниеден өтті.
Born into a Druze family, he always tried to combine his faith with mainstream Islam, but later converted to Sunni Islam, "establishing himself as an orthodox Muslim serving the interests of Sunni Islam". Arslan died on 9 December 1946, three months after returning to Lebanon.