Америкадағы алғашқы католик семинариясы: Сент-Мэри семинариясы және университеті
St. Mary's Seminary and University
АҚШ-тағы ең алғашқы католик семинариясы – Мэри семинариясы және университеті. Балтимор архиепархиясында орналасқан, Sulpician қоғамымен басқарылады. Тарихы, құрылуы туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Мэриленд штатының Балтимор қаласында Балтимор архиепископтығында орналасқан католик семинариясы. Бұл АҚШ-тағы Революциядан кейін құрылған алғашқы семинария және құрылғаннан бері Сент-Сулпис діни қызметкерлерінің қоғамы басқарып келеді.
Roman Catholic seminary in Baltimore, Maryland, US
St. Mary's Seminary and University is a Catholic seminary located within the Archdiocese of Baltimore in Baltimore, Maryland; it was the first seminary founded in the United States after the Revolution and has been run since its founding by the Society of the Priests of Saint Sulpice.
Тарих
Франциядағы жағдайдың қауіпті сипатымен байланысты, Сульпициандардың Бас Басшысы әулие Дж. А. Эмери, олардың институтының үйін шет елде құрудың жөн боларын ойлады. Париждегі нунций, кардинал Антонио Дугнанидің ұсынысымен, Америка Құрама Штаттары таңдалды. Келіссөздер Балтимор (Мэриленд штаты) қаласының жаңадан тағайындалған епископы Джон Кэрроллмен басталды. Біраз уақыттан кейін, жобаланған семинарияның бірінші директоры болып әулие Франсис К. Наго тағайындалды. Оған қазынашы ретінде Майкл Левадус, ал М. Тессье, Гамиер және Мондезир, сондай-ақ бірнеше семинаристер қосылды. Француз революциясынан қашқан Сульпициандар 1791 жылдың 8 сәуірінде Сен-Малодан кемеге отырды. Кемеде Франсуа Рене де Шатобриан да болды. Олар 10 шілдеде Балтиморға келді. Қала шетіндегі "One Mile Tavern" мейрамханасын сатып алып, үйді Құдіретті Таңшолпанға бағыштады және қазан айында Франциядан әкелген бес студентімен сабақтарды ашты. Осылайша, Сент-Мэри, алғашқы американ семинариясы құрылды. Епископ Джон Кэрролл мен басқалардың көмегімен Сульпициандар "One Mile Tavern" жанындағы қосымша жерді сатып алып, жаңадан құрылған қаланың солтүстік-батыс шетінде, Солтүстік Пака көшесінде Сент-Мэри колледжі мен семинариясын салды. Сент-Мэри семинариясының шіркеуі салынды. 1805 жылы Сент-Мэри Мэриленд штатының азаматтық колледжі ретінде бекітілді. 1852 жылға дейін Сульпициан діни орденімен жұмыс істеді және жүздеген жас жігітті бітірді. 19 ғасырдың бірінші жартысында өсіп келе жатқан қалада маңызды білім беру ортасы болды. 1822 жылы Сент-Мэри Папа Пий VII-нің қаулысымен теологиялық семинария ретінде құрылды. Ол Құрама Штаттардағы алғашқы шіркеулік факультет ретінде бекітілді және Киелі Тақтың атынан дәреже беру құқығына ие болды. Семинарияны Сульпициандар басқара берді. Қазіргі күні де діни факультет сақталған. 1852 жылы Сент-Мэри колледжі жабылып, архиепископ Кенрик иезуиттерден мектеп құруды қадағалауды сұрады. 1852 жылдың басында Чарльз көшесінде Лойола орта мектебінің құрылысы басталды. 15 қыркүйекте мектеп алғашқы оқушыларын қабылдады. Сол жылы Холлидей көшесіндегі, Шығыс Лексингтон мен Шығыс Файетт көшелері арасындағы екі кішкентай жалға алынған үйде Лойола колледжі ашылды. Альфонс Магьеннің 1878-1902 жылдар аралығында мектептің жетекшісі болған кезінде Сент-Мэри семинариясының ықпалы 19 ғасырдың соңында арта түсті. 1929 жылы Сент-Мэри семинариясы және қазіргі университеті Балтимор қаласының солтүстігіндегі Роланд Парк ауданындағы Роланд және Белведер (кейін Солтүстік Парквей) даңғылдарының оңтүстік-батыс қиылысындағы 40 акрлық саябақ сияқты кампусқа көшірілді. Оның қазіргі неоклассикалық стильдегі орталық ғимараты Бостон қаласындағы Maginnis & Walsh фирмасымен салынды. Ол Роланд даңғылынан батысқа қарай үлкен газонды алаңнан алыс орналасқан. 1995 жылы Папа Иоанн Павел II Балтиморға келгенде, газон жергілікті әуежайға тікұшақпен ұшып кету үшін тікұшақ алаңшасы ретінде пайдаланылды. 1995 жылы Балтимордың "Бірінші Тақтысына" жасаған тарихи сапарында Рим Папасы Иоанн Павел II Семинария шіркеуіне қысқа уақытқа барып дұға етті және кең алды алаңды папалық тікұшағымен әуеге көтерілу үшін пайдаланды. Осылайша, архиепископтық және қалалық сапары аяқталды. 2007 жылдың көктемінде ұзақ жылдар бойы президент/ректор болып қызмет еткен әулие Роберт Ф. Левитт 27 жыл қызмет еткеннен кейін зейнеткерлікке шықты. Бұл мектеп тарихындағы ең ұзақ мерзімді президенттік/ректорлық қызмет еді. Семинарияның түлектері епископтық лауазымдарға ие болып, АҚШ-тың көптеген қалалары мен аудандарындағы шіркеудің түрлі теологиялық семинарияларында жетекші оқытушылар болып жұмыс істеді.
In consequence of the threatening aspect of affairs in France, Rev. J. A. Emery, Superior General of the Sulpicians, deemed it prudent to found a house of their institute in some foreign country, and at the suggestion of Cardinal Antonio Dugnani, nuncio at Paris, the United States was chosen. Negotiations were opened with the recently consecrated Bishop John Carroll of Baltimore, Maryland, and after some delay Rev. Francis C. Nagot, S. S., was named first director of the projected seminary. With him were associated Michael Levadoux as treasurer, MM. Tessier, Gamier, and Montdésir, together with several seminarians. The Sulpicians, fleeing the French Revolution, sailed from Saint Malo on 8 April 1791. Also on board was François René de Chateaubriand. They arrived in Baltimore on 10 July. They purchased the One Mile Tavern on the edge of the city, dedicated the house to the Blessed Virgin, and in October opened classes with five students whom they had brought from France. This was the beginning of St. Mary's, the first American seminary. With the help of Bishop John Carroll and others, the Sulpicians were able to purchase additional property adjoining the One Mile Tavern and build St. Mary's College and Seminary on North Paca Street at the developed northwest edge of the newly incorporated city. St. Mary's Seminary Chapel was built. St. Mary's was additionally chartered as a civil college by the State of Maryland in 1805 (1806?). It was operated until 1852 by the Sulpicians religious order and graduated hundreds of young men and formed an important educational role in the growing city during the first half of the 19th century. St. Mary's was established as a theological seminary in 1822 by Pope Pius VII, when it was authorized as the first ecclesiastical faculty in the United States with the right to grant degrees in the name of the Holy See. The seminary continued to be operated by the Sulpicians. In addition, it maintains an ecclesiastical faculty today. The under graduate secular St. Mary's College closed in 1852 and Archbishop Kenrick asked the Jesuits to oversee the formation of a school. Construction of Loyola High School began on Charles Street in early 1852, and on September 15, 1852, the school enrolled its first students. That same year saw the opening of Loyola College in two small rented townhouses on Holliday Street, between East Lexington and East Fayette Streets. The influence of the St. Mary's Seminary increased in the late 19th century under the leadership of Alphonse Magnien, who served as superior of the school from 1878 to 1902. St. Mary's Seminary and now University moved to a large 40 acre, park like campus at the southwest intersection of Roland and Belvedere (later Northern Parkway) Avenues in the Roland Park section of northern Baltimore City in 1929, with the construction of its present Beaux ArtsClassical Revival style, central main building, designed by the firm of Maginnis & Walsh of Boston, which is set far back to the west from Roland Avenue across a great grass lawn. The lawn was used as a helicopter pad for leaving to the local airport following the several days of the 1995 Baltimore visit by Pope John Paul II. During his famous visit to the "Premier See" of Baltimore in 1995, the first by any Bishop of Rome, Pope John Paul II, visited briefly and prayed at the Seminary Chapel and used the spacious front lawn to lift off in his papal helicopter ending his tour of the archdiocese and its city. Father Robert F. Leavitt retired as long time president/rector in spring 2007, having served at that position for 27 years—the longest tenure of any president/rector in the school's history. The Seminary's alumni have gone on to reach bishop's positions and form leading teaching roles in various theological seminaries of the Church in many cities and towns of the United States.
Қасиетті Мария семинариясының шіркеуі
Сент-Мария семинариясының шіркеуі, француз сәулетшісі Ж. Максимилиан М. Годфрой жобалаған неоготика стиліндегі ғимарат 1806 жылы салынған. Кірпіштер бастапқыда Қасиетті Марияның Көтерілісі соборы үшін арналған еді, бірақ Епископ Кэрролл өзінің соборын тастан салуға шешім қабылдаған соң, кірпіштерді оның туысы, Кэрроллтондық Чарльз Кэрролл сатып алып, Сулпициандарға сыйлады. Қайырымдылық әйелдер орденін құрған Элизабет Энн Сетон 1809 жылғы 25 наурызда Пака көшесіндегі төменгі шіркеуде Джон Кэрроллға бір жылға пәктілікке және бағынуға ант берді. Шіркеудің жертөлесі Гаити революциясы салдарынан Санто-Домингодан шығып кеткен афро-гаити католик қауымының мүшелеріне құлшылық ету үшін пайдаланылды. Ескі Годфрой шіркеуі қазір Сент-Мария рухани орталығы және тарихи ескерткіш болып табылады.
St. Mary's Seminary Chapel, a Neo Gothic style church designed by French architect J. Maximilian M. Godefroy was built in 1806. The bricks were originally intended for the Cathedral of the Assumption of the Blessed Virgin Mary, but when Bishop Carroll decided to construct his cathedral in stone, the bricks were purchased by his cousin, Charles Carroll of Carrollton, and donated to the Sulpicians. Elizabeth Ann Seton, founder of the Sisters of Charity, pronounced vows of chastity and obedience to John Carroll for one year in the lower chapel on Paca Street on March 25, 1809. The chapel's basement was used for services for members of the Afro Haitian Catholic community who had left Santo Domingo because of the Haitian Revolution. The old Godefroy Chapel is now St. Mary's Spiritual Center and Historic Site.
Ана сетон үйі
Mother Seton House – Сент-Мэри семинариясының аумағында, Семинария шіркеуінің жанында орналасқан тарихи үй. 1806 жыл шамасында Елизавета Энн Сетон Нью-Йоркте уағыз айтып жүрген аббат Луи Уильям Валентин Дюбургпен кездесті. Дюборг сол кезде Сент-Мэри колледжінің президенті болып, балаларға арналған шағын мектеп ашуға ниеттенді. Епископ Кэрроллдың келісімімен ол Сетонды Балтиморға шақырды, онда оның ұлдары колледжге қабылданды. Ол 1808 жылдың 16 маусымында келді және Эмитсбургке көшуге дейін бір жыл мектеп мұғалімі болып жұмыс істеді. 1968 жылы құрылған Сент-Мэри экуменикалық институты магистратура және сертификаттар береді; ол түрлі этникалық топтар мен конфессиялардан құралған ересектердің білім алуына қолдау көрсетеді. Бұрынғы Норт Парк университетінің профессоры доктор Брент Лейтам – институттың деканы, доктор Майкл Дж. Горманнан кейін осы лауазымға тағайындалды. Горман факультетте Киелі кітаптарды зерттеу және теология бойынша алғашқы Реймонд Э. Браун профессоры қызметін жалғастырады. 2012 жылдың мамыр айында Н. Т. Райт институттың бітіруші түлектері алдында сөз сөйледі және өзіне құрметті ғылыми дәреже алды.
Mother Seton House is a historic home located on the grounds of St. Mary's Seminary adjacent to the Seminary Chapel. Around 1806, Elizabeth Ann Seton met Abbé Louis William Valentine DuBourg when he was preaching in New York. DuBourg was at that time president of St. Mary's College, and was interested in establishing a small school for children. With the concurrence of Bishop Carroll, he invited Seton to Baltimore, where her sons were enrolled in the college. She arrived on June 16, 1808, and spent one year as a school mistress, before relocating to Emmitsburg. St. Mary's Ecumenical Institute, founded in 1968, offers graduate degrees and certificates; it supports a diverse adult learning environment of different ethnicities and denominations. Dr. Brent Laytham, formerly of North Park University, is the E. I. 's dean, succeeding Dr. Michael J. Gorman. Gorman remains on the faculty as the inaugural Raymond E. Brown Professor of Biblical Studies and Theology. In May 2012, N. T. Wright was the keynote speaker for the graduating class at the E. I. and was himself awarded an honorary degree.