Поль Жан Туле: Француз ақыны, романист және әдебиетші
Paul-Jean Toulet
Поль Жан Туле: француз ақыны, романіст, «контррималар» авторы. Өмірі, шығармашылығы, опиумға тәуелділігі және Maurice Sailland-пен достығы туралы біліңіз.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Пол Жан Туле (5 маусым 1867, Пау, Атлантикалық Пиренейлер – 6 қыркүйек 1920) – француз ақыны, романист және фельетоншы.
Paul Jean Toulet (5 June 1867, Pau, Pyrénées Atlantiques 6 September 1920) was a French poet, novelist and feuilleton writer.
Өмір жолы және шығармашылығы
Пол Жан Туле – бай қант плантаторының ұлы, тегі Пау қаласынан, бірақ Маврикийде тұрған. Ол өткір зейіні, опиумға құмарлығы және «гастрономияның ханзадасы» Морис Сейландпен болған достығымен ең әйгілі болды. Жазушы ретінде Туле ең белгілісі – өзінің жеке ойлап тапқан өлең түрінде жазылған «Les Contrerimes» өлеңдері, рифма схемасы abba, шумақтары ұзақ-қысқа-ұзақ-қысқа болып кезегімен алмасады. Жинақ өлімінен кейін жарық көрді, бірақ өлеңдердің көптегені әртүрлі әдеби журналдарда, ертерек нұсқаларында немесе аяқталған түрінде жарияланған (Туле өлеңдерін жетілдіруді ұнататын). Оның романдары бүгінде көбінесе оқылмайды, мүмкін, «Mon amie Nane» романы – ғасыр соңының «Pride and Prejudice» немесе тіпті «Бриджит Джонстың күнделігі» сияқты туындысы. Туле 1911 жылдан Ұлы соғысқа дейін поэзиялық мектепке үлгі немесе шабыт болды. Бұл оның туындыларының қабылдануына қатысты келесі пікірді түсіндіреді: «Пол Жан Тулетті оқыған екі адам кездессе (әдетте барда), олар бірден оның аристократияның бір түрі екенін сезінеді». 1897 жылы Туле досынан Артур Махеннің «Ұлы құдай Пан» кітабын алды және келесі жылы оны «Le Grand Dieu Pan» деп аударды. Ол 1901 жылы «La Plume» журналында жарық көрді, бірақ Меттерлинктың «дәстүрлі және ғылыми фантастикалық жанрларды біріктіре отырып, ол біздің естеліктеріміз бен үміттерімізге тиеді» деген пікірінен басқа ешкім назар аударған жоқ. Туле Махенмен хат алмасып, оны Лондонға сапармен барды. Туледің «Месье де Паур, қоғам қайраткері» романы Махеннің ықпалымен жазылған. 1898 жылы Симонис Эмпис баспасынан шыққан бұл кітап көп сәттілікке жете алмады. Дегенмен, 1918 жылы оны Éditions du Divan баспасы қайта басып шығарды. Бұл баспаның иесі Туленің жанкүйері Анри Мартино болды, ол да автормен хат алмасып жүрді. Туле 1920 жылдың қыркүйегінде Аквитаниядағы Гетери қаласында қайтыс болды.
Paul Jean Toulet was the son of a wealthy sugar planter, originally from Pau but living in Mauritius. He was most famous for his acerbic wit, his addiction to opium, and his friendship with Maurice Sailland the "prince of gastronomes". As a writer, Toulet is best known for Les Contrerimes, poems written in a verse form of his own invention, the rhyme scheme abba, with the lines alternating long, short, long, short. The collection was published posthumously, although many of the poems appeared in various literary magazines, either in earlier versions or finished forms (Toulet was an inveterate polisher of his verse). His novels are almost unread today, with the possible exception of Mon amie Nane, a sort of fin de siècle equivalent to Pride and Prejudice , or even Bridget Jones' Diary. Toulet became a model or an inspiration to the [[:fr:École fantaisiste poetic movement from 1911 until the Great War. This explains the following comment made on the reception of his works: "When two men who have read Paul Jean Toulet meet (usually in a bar), they immediately imagine it's a certain form of aristocracy". In 1897, Toulet received a copy of The Great God Pan by Arthur Machen from a friend and he translated it the following year, as Le Grand Dieu Pan. It was published in La Plume in 1901 but went unnoticed except for Maeterlinck's reaction " combining the traditional and scientific fantastic genres, it hits both our memories and hopes". Toulet engaged a correspondence with Machen and visited him in London. Toulet's own novel Monsieur de Paur, homme public was inspired by Machen. Published in 1898 by Simonis Empis, it saw little success. In 1918, however, it was published again by the Éditions du Divan. This publishing company was owned by Toulet's admirer Henri Martineau, who also engaged in a correspondence with the author. Toulet died in Guéthary, Aquitaine, in September 1920.