Артур Филип Фэйрфилд: АҚШ Әскери-теңіз күштерінің вице-адмиралы

Кіріспе

Артур Филип Фэрфилд (29 қазан 1877 – 14 желтоқсан 1946) – АҚШ Әскери-теңіз күштерінің адмиралы.

Өмірбаян

Мэн штатының Сако қаласында туып өскен Фэрфилд, Руфус Альберт Фэрфилд пен Фрэнсис Мэри Пэттеннің ұлы және Мэн губернаторы Джон Фэрфилдтің шөбересі болды. 1892–1895 жылдары Торнтон академиясында оқыды. 1895–1897 жылдары Боудоин колледжінде білім алды, содан кейін АҚШ Теңіз академиясына түсті. Испания-Америка соғысы кезінде қорғалған «Колумбия» крейсерінде қызмет етті, ал 1901 жылы Теңіз академиясын бітірді. Бірінші дүниежүзілік соғыста командир Фэрфилд 1918 жылдың 1 маусымында «Грегори» эсминцінің құрамына кірді. «Макдугал» эсминцін басқарғанда, 8 қыркүйекте конвойға шабуыл жасауға тырысқан су асты кемесімен болған қақтығыстағы «шапшаң және тиімді әрекеті» үшін «Теңіз Флоты кресі» орденімен марапатталды. Бірінші дүниежүзілік соғыстан кейін командир Фэрфилд АҚШ Теңіз академиясында оқытушы болып жұмыс істеді, онда ол 1920 жылы 1921 жылы басылып шығу үшін «Теңіз артиллериясы» атты жаңа Теңіз академиясының оқулығын жасады. 1923 жылдың қараша айында капитандық шеніне көтерілді. Капитан Фэрфилд 1930–1932 жылдары «Честер» ауыр крейсеріне қолбасшылық етті. Содан кейін Теңіз соғыс колледжінің жоғары курсын бітіріп, 1933 жылы диплом алды. 1934 жылдың қыркүйегінде Фэрфилд контр-адмирал болып тағайындалды және 7-ші крейсерлік дивизияға басшылық етті. 1936 жылы Фэрфилд 40-Т эскадрильясына, Испания азаматтық соғысы аймақтарынан американдық азаматтарды эвакуациялау үшін құрылған арнайы уақытша эскадрильяға басшылық етті. Жеңіл крейсер «Рейлиді» флагмандық кеме ретінде пайдалана отырып, контр-адмирал Фэрфилд «Кейн» және «Хатфилд» эсминцтерімен және «Кайуга» қағанақ кемесімен бірге Испанияға аттанды және жүздеген американдықтарды құтқарып қалды. 1938–1939 жылдары Теңіз операциялары жөніндегі бас штабтың орынбасары, ал 1939–1940 жылдары АҚШ Флотының үшінші линкор дивизиясының командирі болды. Фэрфилд 1941 жылдың 1 қарашасында зейнетке шыққанда вице-адмирал шеніне көтерілді. Бір айдан кейін АҚШ Екінші дүниежүзілік соғысқа қатысқаннан кейін ол қайтадан әрекетке шақырылды. Ол Теңіз комиссиясының кеңесшісі және Медальдар мен ордендер кеңесінің төрағасы болып жұмыс істеді, сондай-ақ басқа да міндеттерді атқарды. Фэрфилд 1945 жылы тағы да зейнетке шықты және 1946 жылдың 14 желтоқсанында Мэриленд штатының Бетезда қаласындағы Теңіз медициналық орталығында қайтыс болды. Ол және оның әйелі Нэнси Дуглас Дюваль (1874–1947) Вирджиния штатындағы Арлингтон ұлттық зиратында жерленген.

Born and raised in Saco, Maine, Fairfield was the son of Rufus Albert Fairfield and Frances Mary Patten and the great grandson of Maine Governor John Fairfield. From 1892 to 1895, he attended the Thornton Academy. From 1895 to 1897, Fairfield studied at Bowdoin College before entering the United States Naval Academy. He served on the protected cruiser Columbia during the Spanish–American War, before graduating from the Naval Academy in 1901. In World War I, Commander Fairfield commissioned the destroyer Gregory on 1 June 1918, and while commanding the destroyer McDougal earned the award of the Navy Cross for his "prompt and efficient action in contact on September 8 with a submarine which attempted an attack upon a convoy". Commander Fairfield taught at the United States Naval Academy following World War I, where he compiled a new Naval Academy textbook Naval Ordnance in 1920 for publication in 1921. He was promoted to captain in November 1923. Captain Fairfield commanded the heavy cruiser Chester from 1930–1932. He then attended the senior class at the Naval War College, graduating in 1933. Fairfield was promoted to rear admiral in September 1934 and given command of Cruiser Division 7, Scouting Force. In 1936, Fairfield commanded Squadron 40 T, a special temporary squadron, organized to evacuate American nationals from the Spanish Civil War areas. With the light cruiser Raleigh as his flagship Rear Admiral Fairfield sailed with the destroyers Kane and Hatfield and the Coast Guard Cutter Cayuga to Spain, and saved hundreds of Americans. In 1938–39 Fairfield served as Assistant Chief of Naval Operations, and in 1939–1940, was commander of Battleship Division Three of the United States Fleet. Fairfield was promoted to vice admiral when he retired on November 1, 1941. He was called back to active duty after the U. S. entered World War II the following month. He served as an advisor to the Maritime Commission, and was Chairman of the Board of Medals and Decorations, among other duties. Fairfield retired again in 1945, and died on December 14, 1946, at the Naval Medical Center in Bethesda, Maryland. He and his wife Nancy Douglas Duval (1874–1947) are buried at Arlington National Cemetery in Virginia.

Есімдес

1944 жылғы маусымда "Вильям Ходсон" деген атпен суға түскен, "Ленд-Лизинг" бағдарламасы арқылы Қытай Республикасына "Чунгун" ретінде қызмет еткен "Либерти" кемесі 1947 жылы "Артур П. Фэрфилд" деп, ал 1948 жылы "Адмирал Артур П. Фэрфилд" деп қайта аталды, осы кезеңде ол "Америкалық Тынық мұхиты кемекомпаниясы" тарапынан басқарылды.