Кіріспе

Көбелектер түрі

Қарағай процессиясы (Thaumetopoea pityocampa) – Notodontidae тұқымдасына жататын Thaumetopoeinae кішітұқымының көбелегі. Ол өте тітіркендіретін қылдары бар гусеницаларымен, олардың процессияларымен және қонысжайтын ормандарға келтіретін экономикалық зиянмен белгілі. Бұл түрді алғаш рет 1775 жылы Майкл Денис және Игнац Шиффермюллер ғылыми тұрғыдан сипаттаған, бірақ ол ежелгі заманнан бері белгілі болған, оның емдеу жолдары Теофраст, Диоскорид және Плиний Ақсақал еңбектерінде сипатталған. Оның процессиялық мінез-құлқы 1916 жылы француз энтомологы Жан Анри Фабр сипаттаған. Орталық Азия, Солтүстік Африка және Оңтүстік Еуропадағы қарағайлар мен шаырларға ең көп зиян келтіретін түрлердің бірі. Бұл түрдің ерекшелігі – гусеницаларының мінез-құлқында, олар қыстау үшін қарағай ағаштарының биік тармақтарында ұя сияқты қондырғыларда жасырынып, жыртқыштардан қорғалу үшін қылдарының тітіркендіруіне сүйене отырып, бір-біріне жалғасып, тізбек құрып орманды кезеді. Бұл түр – қоңыржай аймақтарда қысқы уақытта дамитын сирек жәндіктердің бірі. Жаһандық жылыну салдарынан бұл түрдің орманға тигізетін әсері прогрессивті түрде солтүстікке қарай жылжуда. 77 жылы жазылған «De materia medica» кітабында. Плиний Ақсақал осыдан туындаған қышуды емдеу жолын «Табиғи тарихында» жазған; ал Теофраст бұрын «Есімдер тарихында» «қарағай личинкаларымен» байланысқа түскен жағдайда қолдану үшін май мен шарапқа араласқан дәрілік өсімдік – атқұйрық (horse heal) ұсынған. Француз энтомологы Жан Анри Фабр осы тақырыпта атақты зерттеу жүргізген. Бұл зерттеуді көшбасшыны соқыр сеніммен ұстанған немесе іс-қимылды нәтижемен шатастырған метафора ретінде қарастыратын көптеген шабыттандырушылар мен діни қайраткерлер көп рет сілтеме жасаған.

Сипаттама

Ересегі - денесіне шатырша жабылатын, қалың жүнді көбелек. Ол қанаттарын, жұмыртқа күбәсіне (Lasiocampidae) тәндей, денесінің үстінде шатыр сияқты ұстайды. Ересегі дуалы процессионерден, Thaumetopoea processionea-дан ірілеу, қанаттарында ай тәрізді белгісі бар (сары жұмыртқа күбәсінен өзгеше; дуалы процессионерде бұл белгі нашар көрінеді), және кең жапырақты емес, қылқан жапырақты ормандарда кездеседі. Қашарларды олардың процессия құрып жүру әдетімен және қылқан жапырақты ормандарда болуымен (ірі жібек ұялары мен жапырақтары түсіп қалған жерлерімен) оңай тануға болады. Олар қызғылт қоңыр түсті, көк жолақты және жүнді.

Тарату

Бұл түр Жерорта теңізінің оңтүстік аймағына, Солтүстік Африкаға, Таяу Шығысқа және Оңтүстік Еуропаға тән. 1990 жылдардан бері климаттың өзгеруі мен коммерциялық қызмет, оның ішінде қожайын ағаштарды отырғызу және тасымалдау арқасында солтүстікке қарай таралып, Бретаньға, Париждің солтүстігіндегі орманға және Францияның солтүстігіндегі Страсбургке жетті.

Өмірлік цикл

Бұл түрдің көпшілігі бір жыл ғана өмір сүреді, бірақ биік тауларда немесе солтүстік аймақтарда тіршілік ететіндері екі жылдан астам сақталуы мүмкін. Әйелдерінің әрқайсысы "көптеген" жұмыртқа салады.

Личинкалар орманның ірі зиянкестері болып табылады, әдетте қарағай ағаштарында, кейде кедр немесе шыршада үлкен "шатырларда" үйірліп тіршілік етеді, түнде бір қатарда (сондықтан олардың жалпы атауы) жапырақтарымен қоректену үшін шығады. Бір ағашта бірнеше мұндай шатырлар кездесуі мүмкін. Олар қуыршаққа айналуға дайын болған кезде, личинкалар әдеттегідей жерге төмен қарай жүріп, одан кейін жеке-жеке жер бетінде немесе оның астында қуыршаққа айналады.

Қоршау ғимараты

Питокампа - өте әлеуметтік жануар. Өмір бойы бойынша жеке дарақ бірнеше баспана салады, мүмкін жыртқыштардан қорғану үшін; личинкалар түнде жем алу үшін шығады. Алғашқы баспана жұқа және уақытша болады, бірақ үшінші жастағы личинкалар тұрақты ұя салады. Тұрақты ұя салынғаннан кейін, құрттар ұя маңында болып, азық іздей бастайды. Ұяда тесік болмайды, сондықтан құрттар баспана қабаттарын күшпен тесіп өтеді. Личинкалардың тамақ қалдықтары ұяның түбіне түсіп жиналады, кейбір адамдарда аллергиялық реакция тудыруы мүмкін. Стресске ұшырағанда немесе қауіп сезгенде, бесінші жастағы личинкалар арпуна тәрізді түктерді шашады, олар жақын маңдағы ашық теріге еніп, қышыма қыздыратын ақуызбен тітіркендіреді.

Орман шаруашылығының зақымдануы

Шырша процессиониясы Оңтүстік Еуропадағы қылқан жапырақты ормандардың ірі экономикалық зиянкесі болып табылады, онда оның құртына қылқан жапырақты ағаштарда байқалатын жапырақтардың көп бөлігінің түсуіне себеп болады; шығарылымдар белгілі бір циклмен, 7-ден 9 жылға дейінгі аралықта қайталанады. Шыршалар ең осал болғанымен, шырша сияқты басқа қылқан жапырақты ағаштар да осал. Құрттардың саны көп болса, ағаштарды толығымен жапырақсыз қалдыра алады. Жалпы жылыну осы түрдің солтүстікке қарайғы ормандарға әсер етуіне себеп болуда. Мысалы, ол классикалық дәуірден бері Оңтүстік Еуропа ормандарында зиянкес болып келді, бірақ ол қазірдің өзінде Францияның солтүстігіне жеткен.

Жасанды бақылау

Шырша процессиондарына қарсы күрес шараларына Bacillus thuringiensis биологиялық бақылауы (жұмыртқалар мен бірінші немесе екінші сатыдағы гусеницаларға тиімді, қыркүйек немесе қазан айларында), немесе ұшақтан шашыратылатын, жәндіктердің өсуін реттейтін дифлубензурон сияқты инсектицидтер кірді. Бақылауға феромондық тұзақтарды пайдалану да жатады. Тағы бір қолданылған әдіс – ұяларға тікелей құйылған майдағы инсектицидтер және ұяларды механикалық түрде жою.