Эрик Дэвис: Бейсбол жұлдызының өмірі мен мансабы

Кіріспе

Американдық бейсболшы (1962 жылы туған), сыртқы алаң шебері

Эрик Кит Дэвис (29 мамыр 1962 жылы туған) – бірнеше Үлкен Бейсбол Лигасы (MLB) командаларының, ең әйгілісі Цинциннати Редс командасының бұрынғы орталық алаң шебері, ол өзінің «Қызыл Эрик» деген лақап атымен танымал. Дэвис 1984 жылдың 19 мамырында «Редс» командасымен үлкен лигадағы дебютін жасағанда 21 жаста болды. Дэвис сегіз маусымды «Редс» командасында өткізді, содан кейін «Лос-Анджелес Доджерс», «Детройт Тайгерс», «Балтимор Ориолс», «Сент-Луис Кардиналс» және «Сан-Франциско Гигантс» командаларында ойнады. Оң жамбаспен соққы беретін және алаңда ойнайтын Дэвис, тамаша аяқ және соққы жылдамдығы, үлкен күші және керемет қорғаныс шеберлігі сияқты спорттық қабілеттерінің керемет үйлесімін көрсетті. Ол өзінің қарыштама кезеңінде бейсболдың ең тартымды ойыншыларының біріне айналды, соның ішінде бірнеше сирек жетістіктерге қол жеткізді. 1987 жылы ол бір айда үш «гранд слэм» соққан және бір маусымда кем дегенде 30 хоум-ран және 50 база ұрлаған алғашқы ойыншы болды. Мансабын MLB тарихындағы ең күшті және жылдам ойыншылардың бірі ретінде көрсетіп, Эрик 20 хоум-ран және 20 база ұрлаған маусымдар бойынша 7 рекордымен төртінші орында тұр, бұл Вилли Мейс пен Хэнк Аароннан бір кем. «Редс» командасы Лос-Анджелестің тумасы Дэвисті 1980 жылғы жасөспірімдер сайлауының сегізінші турында Оңтүстік Лос-Анджелестегі Джон С. Фримонт орта мектебінен таңдады, онда ол колледж баскетболына үміткер болған. Үлкен лигадағы мансабында ол екі рет MLB All-Star ойынына қатысты, үш Rawlings Gold Glove жүлдесі мен екі Silver Slugger жүлдесін жеңіп алды, бірақ жиі жарақат алды. 1986 жылдың 11 маусымынан 1987 жылдың 4 шілдесіне дейінгі 162 ойындық кезеңде ол .308 соққы пайызымен, .406 базаға шығу пайызымен, .622 соққылау пайызымен 47 хоум-ран, 149 ұпай, 123 ұпай (RBI) және 98 ұрланған база көрсетті. 1990 жылы ол «Редс» командасымен World Series чемпионы атанды, «Окленд Атлетикс» командасын төрт ойында жеңіп алды. 1996 жылы Дэвис «Редс» командасымен бейсболдық мансабын қайта жаңғыртты және «Жылдың қайта оралған ойыншысы» атанды. Ол «Ориолс» командасына ауысты, және ішек қатерлі ісігімен күресуіне қарамастан, 1998 жылы өте жақсы статистикалық көрсеткіштерге қол жеткізді. Келесі бірнеше маусымда Дэвистің жарақаттары қайталанды және ол 2001 жылы мансабын аяқтады. Басқа да бизнес мүдделерімен қатар, Дэвис қазіргі уақытта «Редс» ұйымында көшпелі инструктор ретінде жұмыс істейді.

Eric Keith Davis (born May 29, 1962) is an American former center fielder for several Major League Baseball (MLB) teams, most notably the Cincinnati Reds, to which he owes his nickname "Eric the Red". Davis was 21 years old when he made his major league debut with the Reds on May 19, 1984. Davis spent eight seasons with the Reds and later played for the Los Angeles Dodgers, Detroit Tigers, Baltimore Orioles, St. Louis Cardinals, and San Francisco Giants. A right handed batter and fielder, Davis had a mesmerizing combination of athletic ability, including excellent foot and bat speed, tremendous power, and superlative defensive acumen. He became one of baseball's most exciting players during his peak, achieving a number of rare feats. In 1987, he became the first player in major league history to hit three grand slams in one month and the first to achieve at least 30 home runs and 50 stolen bases in the same season. Showcasing his career as one of the greatest Power/Speed players in MLB history, Eric is tied for 4th All Time in 20HR/20SB seasons with seven, one ahead of Willie Mays and Hank Aaron. The Reds selected Davis, a native of Los Angeles, California, in the eighth round of the 1980 amateur draft from John C. Fremont High School in South Los Angeles, where he was a heavily recruited college basketball prospect. In his major league career, he often sustained injuries while winning two MLB All Star Game selections, three Rawlings Gold Glove Awards and two Silver Slugger Awards. Over a 162 game period spanning June 11, 1986, to July 4, 1987, he batted .308, .406 on base percentage, .622 slugging percentage with 47 home runs, 149 runs scored, 123 runs batted in (RBI) and 98 stolen bases. In 1990, he became a World Series champion in the Reds' upset and four game sweep of the Oakland Athletics. In 1996, Davis successfully restarted his baseball career with the Reds and was named the comeback player of the year. He moved to the Orioles and, despite fighting colon cancer, he had one of his best statistical seasons in 1998. Injuries again slowed Davis over the next few seasons, and he retired for good in 2001. Along with other business interests, Davis currently works as a roving instructor in the Reds organization.

Өмірбаян

Эрик Кит Дэвис Лос-Анджелесте, Калифорнияда, Джимми мен Ширли Дэвистің үш баласының бірі болып дүниеге келді. Оның Джим кіші ағасы мен Шарлетта есімді сіңлісі бар. Джимми Гарденадағы "Бойз Маркет" дүкендер желісінде жұмыс істеді. Ол ұлдарымен баскетбол сияқты спортпен белсенді түрде айналысты. Көптеген спорттық дағдылары бар Дэвис 12 жасынан бастап Болдуин Хиллз паркі мен демалыс орталығында болашақ "Лос-Анджелес Лейкерс" ойыншысы Байрон Скоттпен бәсекелесті. Болдуин Хиллсте ол Даррил Строберримен дос болып, олардың мансабы орта мектептен бастап Бейсболдың Бас лигасына (MLB) дейін өріліп өтті. Дэвис Оңтүстік Лос-Анджелестегі Джон С. Фримонт орта мектебінде баскетбол мен бейсболда көзге түсті, ал Строберри қалалық қарсыласы Креншоуда ойнады. Ағасы ретінде Дэвис .635-ке дейін соқты және 15 ойында 50 база ұрлады. Баскетболда ол ойын сайын орташа есеппен 29 ұпай алып, 10 нәтижелі пас берді. НБА-да ойнау мақсатына адал болған Дэвис жоғары мектептің соңғы курсына дейін баскетболқа бейсболдан гөрі көбірек күш жұмсады. Строберри Нью-Йорк Метс командасының бірінші таңдауымен бірге таңдалды. 162 ойындық кезеңде (1986 жылдың 11 маусымынан 1987 жылдың 4 шілдесіне дейін) ол 659 рет алаңға шығып, .308/.406/.622 көрсеткішін берді, 47 рет үйге соқты, 149 жүгіріп, 123 RBI және 98 база ұрлады (тек 12 рет ұрлық жасау кезінде ұсталды). 1987 жылға дейін 30-30 клубына тек алты ойыншы ғана жеткен. Сол маусымда Строберри, Джо Картер және Говард Джонсон сияқты үш ойыншы Дэвиске қосылды. 1986 жылдан 1990 жылға дейін Дэвис 30 рет үйге соғып, 40 база ұрлады. Осы кезеңде ол ойынның ең тартымды ойыншыларының бірі және көзге түсетін жұлдыз болды. 1986 жылдан 1990 жылға дейін ол жыл сайын MVP үшін қолдау алды және дауыс беруде әрқашан алғашқы 15-ке кірді. 1986 жылдан 1989 жылға дейін ол әр жыл сайын NL-дің үйге соғу, соққылау және OPS көрсеткіштері бойынша алғашқы 10-ға кірді. Кейінірек маусымдары да жақсы болғанымен, жарақаттар оны осы деңгейге қайта жеткізбеді. 1990 жылы, жақсы командамен бірге, Дэвис Цинциннатидің "бастапқыдан соңғыға дейін" чемпиондық маусымында маңызды рөл атқарды. Дэвистің ең әйгілі сәттерінің бірі - 1990 жылғы әлем чемпионатына қатысқан алғашқы ойынында Оклендтің Дэйв Стюарттан гол соққан кез. Бұл гол "Қызылдардың" әлем чемпионатын жеңіп алуына мүмкіндік берді. Серияның 4-ші ойынында допты ұстауға тырысқанда Дэвис бүйрегіне жарақат алды, оған операция жасау қажет болды. Сондай-ақ, ол маусым басында жарақат алған тізесіне де операция жасады. 1990 жылдан кейін Дэвис мансабын жақсарта алмады. 1991 жылы жарақаттар оның ойынына кедергі келтірді, ол Тим Белчер мен Джон Уеттлендке алмастырылып, "Лос-Анджелес Доджерс" командасына өтті. 1992 жылы ол тағы да бірнеше жарақат алды және тиімді болмады. 1993 жылдың 23 тамызында "Доджерс" Дэвисті кейінірек анықталатын ойыншыға алмастырып, "Детройт Тайгерс" командасына жіберді. Бір аптадан кейін "Тайгерс" питчер Джон ДеСильваны "Доджерс" командасына сауданы аяқтау үшін жіберді. "Тайгерс" 1993 жылы үздік шабуылшылардың бірі болды және олардың жалғыз кемшілігі - орталық алаңдағы позицияны жақсартуға тырысты. Дэвис Милт Куйлердің орнын басып, "Тайгерс" командасымен 29 ойында жақсы өнер көрсетті; ол бесінші немесе алтыншы болып шайқасты және 142 OPS көрсеткішімен аяқтады, сонымен қатар 20/20 маусымын 6-шы рет өткізді. Дэвистен 1994 жылы "Тайгерс" командасының негізгі орталық қорғаушысы болуы күтілді, бірақ жарақаттар оны 37 ойынға және .183 орташа көрсеткішке дейін шектеді. 1994 жылғы маусым қысқартылғаннан кейін Дэвис "Тайгерс" командасынан еркін агент болып шықты және зейнеткерлікке шықты. Бір маусымдық сауығудан кейін, ол 1996 жылы Цинциннатиге бейсболға оралуға жеткілікті денсаулығын сезінді. Ол .287 орташа көрсеткішімен және 26 рет үйге соғып, жақсы маусым өткізді, бірақ жарақаттар оның ойын уақытын қысқартты. Алайда ол Балтимор командасын еркін агент ретінде қол қоюға жеткілікті өнер көрсетті.

Eric Keith Davis was born in Los Angeles, California, one of three children, to Jimmy and Shirley Davis. He has one brother named Jim, Jr., and one sister named Sharletha. Jimmy worked at a grocery chain in Gardena named Boys Market. He was active with his sons in sports, such as pick up basketball games. With copious all round athletic talent, Davis competed with future Los Angeles Lakers player Byron Scott at Baldwin Hills Park and Recreation Center from the age of 12, and he aspired to play in the National Basketball Association (NBA). While at Baldwin Hills, Davis befriended Darryl Strawberry, and their careers would become intertwined from high school to Major League Baseball (MLB). Davis attended John C. Fremont High School in South Los Angeles where he starred in both basketball and baseball, while Strawberry attended and played for crosstown rival Crenshaw. As a senior, Davis batted .635 and stole 50 bases in 15 games. As a basketball player, he averaged 29 points and 10 assists per game. Steadfast in his goal of playing in the NBA, Davis continued to exert more effort to prepare for a career in basketball than he did in baseball until his senior year of high school. Strawberry was chosen in the same draft as the first overall selection by the New York Mets. In a 162 game span (June 11, 1986 – July 4, 1987) he made 659 plate appearance and batted .308/.406/.622 with 47 homers, 149 runs, 123 RBI, and 98 stolen bases. (He was caught stealing just 12 times.) Prior to 1987, just six players had achieved the 30–30 club. That season, three others—including Strawberry, Joe Carter, and Howard Johnson—joined Davis in the 30–30 club. From 1986 to 1990, Davis averaged 30 home runs and 40 stolen bases. During this time, he was one of the game's most exciting players and a very visible superstar player. He drew some MVP support every year from 1986 to 1990, finishing in the top 15 in the voting every year. From 1986 to 1989, he also finished in the NL's top 10 in home runs, slugging percentage, and OPS each year. While he had some other good seasons later in his career, injuries prevented him from reaching this type of peak again. In 1990, with a solid team around him, Davis was a key player in Cincinnati's "wire to wire" championship season. One of Davis' most famous moments was when he homered off Oakland's Dave Stewart in his first World Series at bat in 1990. The home run triggered a World Series sweep for the Reds. While diving for a ball during game 4 of the Series, Davis suffered a lacerated kidney, which required surgery. He also underwent off season surgery on a knee that he had injured earlier in the season. After 1990, Davis was unable to get his career back on track. Injuries sabotaged his play in 1991, and he was traded to the Los Angeles Dodgers for Tim Belcher and John Wetteland. He suffered several more injuries in 1992 and was largely ineffective. On August 23, 1993, the Dodgers dealt Davis to the Detroit Tigers for a player to be named later. One week later, the Tigers sent pitcher John DeSilva to the Dodgers to complete the trade. The Tigers had one of the top offenses in 1993 and were seeking to upgrade one of their few weaknesses, the center field position. Davis replaced Milt Cuyler and batted relatively well in 29 games down the stretch with the Tigers; he batted fifth or sixth and finished with an adjusted OPS of 142 and his sixth 20/20 season. Davis was expected to be the Tigers' primary center fielder in 1994, but injuries limited him to just 37 games and batting average of just .183. Following the strike shortened 1994 season, Davis was granted free agency by the Tigers and chose to retire. After recuperating for one season, he felt healthy enough to return to baseball with Cincinnati in 1996. He had a solid season with a .287 average and 26 home runs, although injuries cut into his playing time. He had played well enough, however, to convince Baltimore to sign him as a free agent.

Қатерлі ісік диагнозы мен қалпына келтіру

1997 жылдың мамыр айында, сәуір айында Американ лигасында соққы беру бойынша көшбасшылықты керемет бастаған кезде, оның көрсеткіштері тез төмендеп кетті, жақын арада Дэвис ішек қатерлі ісігіне шалдыққандығы анықталды. Қыркүйек айында, ол әлі де емделіп жатқан болатын, Дэвис командаға қайта оралды. Қатерлі ісікпен күресу оны шаршатып жіберді, бірақ ол өзінің бұрынғы деңгейіне қайта оралу үшін тырысты және 1997 жылғы Американ лигасының чемпионатында жеңіске шешім берген соққыны соқты. Маусым аяқталғаннан кейін оған Роберто Клементе атындағы сыйлық табысталды. Ол көптеген миеломаны зерттеу қорының құрметті кеңес мүшесі болып қызмет етеді. Дэвис 1998 жылы қайтадан командаға шақырылды және өте табысты маусым өткізді, .327 (Американ лигасында 4-орын) орташа көрсеткішпен ойнады және 28 хоум-ран соқты (3 маусымның ішінде 25 хоум-раннан асып түскенін 2-ретті көрсетті), соққы орташасы, соққылау пайызы, базаға шығу пайызы, базаға шығу және соққылау пайызының қосындысы, соққылау арқылы жеңіске жету пайызы бойынша топ-10-ға кірді. Сондай-ақ ол сол маусымда қатарынан 30 ойында соққы берді, бұл 1998 жылғы бейсбол маусымындағы ең ұзақ тізбек және Балтимор Ориолс командасының жаңа рекорды болды.

Ойыншы карьерасының аяқталуы және мұрасы

Дэвис мансабының аяқталуы 1999 жылы басталды. Ол 2001 жылы зейнеткерлікке шыққанға дейін Сент-Луис және Сан-Франциско командаларында үш жарақатқа толы маусым өткізді. 1999 жылы Дэвис "Ойнауға туылған" атты автобиографиясын жазды, онда Пит Роузға өзіне сенгені және ойынды үйреткені үшін алғыс айтты. Ол сондай-ақ 1996 жылы "Редс" командасының бас жаттықтырушысы Рей Найтпен де қатысты, онымен 1986 жылы алаңдағы есте қаларлық төбелес болған. Ол Найттың қайта оралуына қолдау көрсетпегенін және маусымнан кейін келісімшарт талқылауларында оны қорғамағанын мәлімдеді. Дэвис Әлем сериясындағы жарақатынан кейін "Редс" командасының өзіне жасаған қарым-қатынасына ашулы. Дэвис сериядан кейін Оклендте қалды және "Редс" командасынан оны Цинциннатиге қайтару үшін жеке ұшақ беруді сұрады. Дэвис бірнеше рет бас тартуға тап болғанын және ауруханадан шыққаннан кейін өз күшімен үйіне қайтқандығын айтты. Бұрынғы командаласы Пол О'Нилл Дэвисті "көрген ең жақсы соққышы, ең жақсы жүгіруші, ең жақсы ойыншы, жалпы алғанда ең жақсы" деп сипаттады. 2017 жылы Дэвис Флорида штатының Веро-Бич қаласындағы "Элит Даму шақыруы" бағдарламасында соққылау бойынша жаттықтырушы болып жұмыс істеді және бейсболға афроамерикандық жастардың қатысуын көбейтуге тырысты.

Мансап статистикасы

17 маусымдық 1626 ойында Дэвис .269-дық соққы орташасын көрсетті (5321 тақырыпқа 1430 соққы), 938 ұпай, 239 қос база, 26 үш база, 282 хоум-ран, 934 RBI, 349 ұрланған база, 740 базамен шығу, .359 базаға шығу көрсеткіші және .482 соққы қуаты көрсеткішіне ие болды. Ол өзінің карьерасын .984 филдинг көрсеткішімен аяқтады, барлық үш сыртқы позицияда да ойнады. 25 плей-офф ойынында ол .192 (73 тақырыпқа 14 соққы) соққы орташасын көрсетті, 7 ұпай, 2 хоум-ран және 12 RBI жинады.

Танымал мәдениетте

Дэвис комедияшы Рон Секстонның балалық шағындағы кумирі болған, сондай-ақ "Боб және Том Шоу" бағдарламасының ең танымал кейіпкері – Донни Бейкер. Донни (және Секстон) Дэвистің #44 қызыл жейдесін киіп, кейіпкер ретінде жиі пайда болатын, және Дэвис – ол көрген ең толыққанды ойыншы екенін көп рет айтқан. Донни 1990 жылғы әлем чемпионатыннан кейін Мардж Шотттың "Эрикке қиянат жасағанынан" кейін оған қарғыс салғанын мәлімдеді. Ол өз қарғысының орындалғанын, себебі ол команданы сатқан деп мәлімдеді. "Солтүстік көршісі" Тони Митчеллмен дауласып жатқанда Донни Боб пен Томға "Эрик Дэвис жылдам доптарды қалай қиратса, солай Митчеллді қиратамын" деді. Нақты өмірде Секстон Дэвиске деген құрмет ретінде алғашқы ұлын Эрик деп атады.