Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Stella – швейцариялық Yello электрондық тобының төртінші студиялық альбомы. Алғаш рет 1985 жылдың 29 қаңтарында Германияда, Швейцарияда және Австрияда, ал 1985 жылдың наурыз айында Ұлыбританияда және АҚШ-та жарық көрді. Бұл альбом топтың негізін қалаушы мүшесі Карлос Перонсыз жасаған алғашқы альбомы болды. Оның кеткенінен кейін Борис Бланк пен Дитер Мейерден құралған дуэт тәжірибелік электрондық дыбыстардан коммерциялық синтез-поп және киносаундтрек стиліне қарай көш бастады. Бұл альбом швейцариялық топтың Швейцария альбомдық чартында бірінші орын алған тұңғыш альбомы болды және халықаралық аренада топтың танылуына септігін тигізді. Бұған "Oh Yeah" әнінің сәттілігі көмектесті, ол 1986 жылғы "Феррис Бюллердің демалыс күні" фильмінде және бір жылдан кейін "Менің табысымның құпиясы" фильмінде маңызды рөл атқарғаннан кейін топқа әлемдік деңгейде танымал болды.
Stella is the fourth studio album by the Swiss electronic band Yello, first released in Germany, Switzerland and Austria on 29 January 1985, and in the UK and US in March 1985. It was the first album made by the band without founder member Carlos Perón, and with his departure the remaining duo of Boris Blank and Dieter Meier began to move away from experimental electronic sounds towards a more commercial synthpop and cinematic soundtrack style. As well as becoming the first album ever by a Swiss group to top the Swiss album chart, it was the band's breakthrough album internationally, helped by the success of the song "Oh Yeah", which gained the band worldwide attention the following year after it was prominently featured in the 1986 film Ferris Bueller's Day Off and then a year later in The Secret of My Success.
Жазу
Жазу 1983 жылдың ортасынан 1984 жылдың ортасына дейін Цюрих көлінің жағалауындағы топтың Yello студиясында өтті. 1983 жылы Бланк екі жаңа синтезатор сатып алған, Yamaha DX7 және Roland JX 3P, бірақ альбом негізінен ол бұрыннан иеленген құралдармен жазылды және жасалды: Fairlight CMI Series II семплер, ARP Odyssey синтезаторы, сондай-ақ Linn LM 1 және Oberheim DMX барабан автоматтары, Roland VP 330 Vocoder Plus, Lexicon Hall реверберациялық құрылғысы және Framus гитарасы. Альбомды араластыруға дайын болғаннан кейін, Yello стандартты аналогтық процеске қарағанда жаңа цифрлық араластыру процесін сынап көруге шешім қабылдады. 1984 жылдың тамызында олар Германияның Унтертрубах қаласындағы Hartmann Digital Studio-ға барды, онда инженер Том Тиль альбомды араластыруды бастады. Бірақ Yello альбомның дыбысынан көңілі толмай, он күннен кейін сессияны күрт тоқтатты. Мейер олардың әндердің жанын жоғалтып жатқанын түсіндірді, былай деді: «Техникалық білімімізді арттыру бізді мінсіздікке ұрындырды. Біз тіпті неміс студиясына барып, SSL Desk және басқа да жабдықтары бар цифрлық машинада ең жақсы ремикстер жасадық. Бірақ біз үшін қиын болды, кемелдік – ештеңе айтқың келмегендегі қашқыны ғана. Stella альбомымен бізді артық мінсіздік басып тастады». Бланк кейіннен: «Барлық баланс бұзылған, динамика жоғалған, сондықтан мен осы альбомды құтқару үшін Цюрихте көптеген ремикстер жасадым» деді. Топ Цюрихтегі студиясына оралды, ал Бланк тректерді ремикстеу процесін өзі бастады. «Desert Inn» трегін ол қабылдайтын деді, ал «Blue Nabou» трегін дуэт альбомға енгізбеуге шешім қабылдағандықтан, оны жақсартуға асықпады. «Angel No» трегін араластыруға Бланктың уақыты болмады, өйткені ол оны қалаған деңгейге жеткізе алмады. Араластырудың кешігуіне байланысты альбомның 1 қазан 1984 жылғы шартты шығарылу күні орындалмады. Рождестволық шығарылымдардың арасында жоғалып кетпеу үшін 1985 жылғы қаңтарда жаңа шығарылу күні белгіленді.
Recording took place from mid 1983 to mid 1984 at the band's Yello Studio on the shore of Lake Zurich. Blank had purchased two new synthesizers in 1983, a Yamaha DX7 and a Roland JX 3P, but the album was mostly written and created using the equipment he already owned, a Fairlight CMI Series II sampler along with an ARP Odyssey synthesizer, the Linn LM 1 and Oberheim DMX drum machines, a Roland VP 330 Vocoder Plus, a Lexicon Hall reverb unit and a Framus guitar. With the album ready to be mixed, Yello decided to try the new digital mixing process instead of the standard analogue process, and in August 1984 they visited Hartmann Digital Studio in Untertrubach Germany where engineer Tom Thiel began mixing the album. However, Yello abruptly cancelled the sessions after just ten days, unhappy with the sound of the album. Meier explained that the duo felt that the songs were losing their soul, saying, "Getting technically more experienced was leading us onto a slick perfectionist track. We even went to a German digital studio to do the most perfect remixes on a digital machine with the SSL Desk and the rest of it. And we had to learn, a difficult process for us, that perfection is just a way to escape from having nothing to say With Stella we were being dragged down by an excess of perfection." Blank later said, "All the balances were wrong and the dynamic was lost, so I did lots of remixes again in Zürich to save this album". The group returned to their studios in Zürich and Blank started the process of remixing the tracks himself, with the exception of "Desert Inn" which he felt was acceptable as it was, "Blue Nabou" which the duo had already decided would not appear on the album and hence there was no urgency to improve it, and "Angel No" because Blank did not have time to mix it to the standard that he wanted. With the delay in mixing, the album's provisional release date of 1 October 1984 could not be met, and in order to avoid being lost among the Christmas releases, a new release date in January 1985 was set.
Шығару және жылжыту
Stella алғаш рет 1985 жылдың 29 қаңтарында Германия, Швейцария және Австрияда винил LP форматында, ал бір аптадан кейін, 5 ақпанда сол үш елде кассета мен CD форматында жарық көрді. Еуропада альбом Vertigo немесе Mercury лейблдері арқылы шығарылды (елге байланысты), екі лейбл де Phonogram Records тобына қарасты. Ұлыбританияда Yello тобының Stiff Records лейблі тарап кету процесінде болғандықтан, альбом Elektra Records компаниясына лицензияланды. АҚШ-та альбомды алғаш рет Elektra шығарды, кейін Mercury қайта жариялады. Stella альбомынан екі сингл шықты, екеуі де альбомнан кейін жарық көрді. "Vicious Games" 1985 жылдың 27 ақпанында шықты, видеоклипінде Бланк пен актриса Миржам Монтандон Винтерстің вокалымен синхронды ойнады (Винтерс видео түсіріліміне қатыса алмады). Екінші сингл, "Desire", 1985 жылдың 4 маусымында жарық көрді. Мейердің досы, швейцариялық телеарна иесі Пол Грау, әннің латын ырғағына сай видеоклипті Кубаның Гавана қаласында түсіруді ұсынды. Үш оркестр мен шамамен 150 бишінің қатысуымен түсірілген видеоклип 1985 жылдың мамырында түсірілді. Yello-ның Кубадағы сапары неміс телеарнасымен "Yello auf Kuba" (Кубадағы Yello) атты деректі фильміне түсірілді, ал фотограф Антон Корбийн де олармен бірге саяхаттады: оның бірнеше фотосуреттері синглдің арт жағында және 2005 жылы қайта жарық көрген Stella альбомының буклетінде пайда болды. Кейіннен ән 1986 жылы "Майами Вайс" телесериалының "Killshot" эпизодында және 1991 жылы "Dutch" (Голландиялық) фильмінде қолданылды. Stella альбомынан басқа синглдер шығару жоспарланбаған, бірақ 1986 жылы Yello жанкүйері және режиссер Джон Хьюз өзінің "Ferris Bueller's Day Off" фильмінде "Oh Yeah" трегін пайдалануға рұқсат сұрады. Ferrari 250 GT көрінісінде және титрлер аяқталар кезде пайда болған бұл трекке қызығушылық артып, 1986 жылдың шілдесінде "Oh Yeah" әні АҚШ-та жарық көрді. Содан кейін, 1987 жылдың қыркүйегінде, ән екінші Голливуд фильмі "The Secret of My Success" (Менің табысымның құпиясы) фильмінде пайда болғаннан кейін Еуропада сингл ретінде шығарылды.
Stella was first released in Germany, Switzerland and Austria on vinyl LP on 29 January 1985, and on cassette and CD a week later on 5 February in the same three countries, before being released worldwide in March 1985. In Europe the album was released on the Vertigo or Mercury labels (depending on the country), both labels being imprints of the Phonogram Records group. In the UK Yello's record label Stiff Records was in the process of going into administration, so the album was licensed to Elektra Records. In the US the album was first released by Elektra and later reissued by Mercury. Two singles were originally released from Stella, both of them after the album's release. "Vicious Games" was released on 27 February 1985, with a video shot in Yello's Rote Fabrik (Red Factory) working space, featuring Blank and actress Mirjam Montandon miming to Winters' vocals (Winters was not available for the video shoot). The second single, "Desire", was released on 4 June 1985. Meier's friend, Swiss TV station owner Paul Grau, had suggested that the video should be shot in Havana in Cuba to match the song's Latin sound, and the video, which included three orchestras and around 150 dancers, was filmed there in May 1985. Yello's stay in Cuba was filmed by a German TV station for a documentary, Yello auf Kuba (Yello in Cuba), and the duo were also accompanied on the trip by photographer Anton Corbijn: some of his photographs appeared on the back cover of the single and in the booklet for the 2005 reissue of Stella. The song was later used in the Miami Vice episode "Killshot" in 1986, and in the film Dutch in 1991. No further singles were planned to be released from Stella, but in 1986 Yello fan and film director John Hughes asked permission to use the track "Oh Yeah" in his new film Ferris Bueller's Day Off. Featured during a scene involving a Ferrari 250 GT, and again over the closing credits sequence, interest in the track caused "Oh Yeah" to be released in the US in July 1986. It was eventually released as a single in Europe in September 1987, following the song's appearance in a second Hollywood film, The Secret of My Success.