Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Нью-Йорк даңғылы – Вашингтондағы Ақ үйден солтүстік-шығысқа қарай Мэриленд штатының шекарасына дейін диагональ бойынша созылатын даңғыл. Бұл қаланың солтүстік-батыс және солтүстік-шығыс бөліктеріндегі маңызды шығыс-батыс бағыты және қала орталығын Шеверли (Мэриленд), Джон Хэнсон тас жолы, Балтимор-Вашингтон тас жолы және соңында 95-ші қалааралық автожол арқылы қаланың шығысы мен солтүстігіндегі нүктелермен байланыстырады.
New York Avenue is a diagonal avenue radiating northeast from the White House in Washington, D. C. to the border with Maryland. It is a major east–west route in the city's Northwest and Northeast quadrants and connects downtown with points east and north of the city via Cheverly, Maryland, the John Hanson Highway, the Baltimore–Washington Parkway, and eventually, Interstate 95.
Тарих
Нью-Йорк даңғылы Вашингтон қаласының L'Enfant жоспарындағы бастапқы көшелердің бірі ретінде жоспарланған. Ол Потомак өзенінен басталып, солтүстік-шығысқа қарай Ақ үйге қарай созылып, кейін атқарушы резиденциядан солтүстік-шығысқа қарай Мэриленд штатымен шекараға дейін жалғасуы тиіс болған. Ақ үйдің оңтүстік-батысындағы көше бөлігі АҚШ Президентіне Потомак өзенінің толық көрінісін қамтамасыз етуі керек еді. Бірақ 1871-1888 жылдар аралығында Мемлекеттік, Соғыс және Әскери-теңіз күштері министрліктерінің ғимаратын салу осы көрініске кедерес келтірді, және ол кедерес бүгінге дейін сақталып тұр. Даңғыл АҚШ Әскери-теңіз обсерваториясының аумағына дейін жеткен, бірақ 1873 жылы Роулинс паркін салу 18 және 19-шы көшелер арасындағы Нью-Йорк даңғылының бір блогын жойды. 1937 жылы Нью-Йорк даңғылының Триангел паркімен және тағы үш кішкентай саябақпен бірігіп, шағын алаң құруы 20 және 21-ші көшелер арасындағы тағы бір блокты алып қойды. 1940-1941 жылдар аралығында АҚШ Соғыс департаментінің ғимаратын (қазір Гарри С. Трумэн ғимараты, АҚШ Мемлекеттік департаменті орналасқан) және оған қоса салынысқан саябақты (1959 жылдың қаңтарынан бері Эдвард Дж. Келли паркі деп аталады) салу Нью-Йорк даңғылының төменгі үш блогын жойды. 1963 жылы Теодор Рузвельт ғимаратын (қазір АҚШ-тың персоналды басқару кеңсесі орналасқан) салу 19 және 20-шы көшелер арасындағы тағы бір блокты жойды. Соның нәтижесінде Ақ үйдің оңтүстік-шығысында, 17 және 18-ші көшелер арасында Нью-Йорк даңғылының бір ғана бөлігі қалды. Ақ үйдің солтүстік-шығысындағы Нью-Йорк даңғылы өз ерекшелігін сақтап қалды. Ол бастапқыда Боундери даңғылында (қазір Флорида даңғылы NE) аяқталуы тиіс болған, өйткені L'Enfant жоспарындағы барлық қала көшелері солай жоспарланған. 1870-1900 жылдар аралығында Боундери даңғылынан тыс кең ауқымды құрылыс жұмыстары жүргізілді. Нью-Йорк даңғылын Бладенсбург көшесіне дейін кеңейту мәселесі 1899 жылдан бері қарастырылып келді. Бірақ ешқандай шара қабылданбады. 1901 жылы жарияланған Макмиллан жоспары, астананың бас жоспары, көшені кеңейтуді ынталандырды. Дегенмен, жоспардың көп бөлігі іске асырылса да, жол құрылысы жүргізілмеді. Осы мақсатта B&O компаниясы Нью-Йорк даңғылын жаңа жол бағыты арқылы өткізу үшін көпір салуға міндеттелді, бұл Нью-Йорк даңғылын төртінші көшеге дейін кеңейтті. B&O компаниясы көпірді және кеңейтуді салды, бірақ көпір ондаған жылдар бойы пайдаланылмады және жоба сәтсіз аяқталды. 1914 жылы жолға қажетті жерлер сатып алынды, ал көше бойындағы жер иелері құрылыс бағасы бойынша бағаланды. Бірақ ешқандай құрылыс жүргізілмеді. 1925 жылы Оңтүстік Дакота даңғылының солтүстік-шығысына қарай кеңейту ұсынылды (АҚШ Ұлттық Арборетумын құру үшін жер сатып алынғаннан кейін), бірақ бұл ұсыныстар іске асырылмады. Нью-Йорк даңғылының кеңейтілген бөлігінің құрылысы 1930 жылдың қыркүйегінде басталды. 231 000 долларға (ақшамен) салынған жоба Флорида даңғылының солтүстік-шығысынан Бладенсбург жолының солтүстік-шығысына дейінгі 15 метрлік 3 шақырымдық жолды құрды. Қосалқы көшелермен қиылыстар болған жоқ, тек 4-ші көше NE осымен бірікті. Нью-Йорк даңғылының кеңейтілген бөлігі 1931 жылдың 2 қарашасында ашылды. Бұл бөлік жақсы жоспарланбаған. Оңтүстік Дакота даңғылы мен теміржолдың үстіндегі көпірден батысқа қарай бірнеше жүз метр жерде Нью-Йорк даңғылы үш қатардан екі қатарға дейін тарылып, үлкен кептелістерге себеп болды. Нью-Йорк даңғылының NE тағдыры 1977 жылы Солтүстік-шығыс тас жолының жобасынан бас тартумен шешілді, ол Вашингтон қаласының орталығы мен Балтимор арасындағы трафик үшін 95-ші мемлекетаралық дәліз бойымен тікелей бағыт беруді көздеген. Солтүстік-шығыс тас жолының жобасынан бас тарту Нью-Йорк даңғылының солтүстік-шығысын, АҚШ-тың 50-ші бағытын және Балтимор Вашингтон паркінің тас жолын солтүстік-шығыстан Вашингтон қаласының орталығына кіру және шығудың ең қолайлы жолы ретінде қалдырды. Нью-Йорк даңғылының негізгі артықшылығы - жүргізушілерге Вашингтон қаласының орталығы мен Бладенсбург жолындағы соңғы жол белгісі арасындағы шамамен екі жарым шақырымдық (4 км) жол белгілерімен санасу қажеттігі, ал Вашингтон қаласының орталығы мен ең жақын бақыланатын тас жол арасындағы қашықтық екі ең жақсы балама бағыттар үшін екі еседен астам.
New York Avenue was planned as one of the original streets in the L'Enfant Plan for Washington, D. C. It was intended to begin at the Potomac River and extend northeast toward the White House, then continue past the Executive Residence northeast to the city's boundary with Maryland. The portion of the street southwest of the White House was to give the President of the United States an uninterrupted view of the Potomac River. Construction on the State, War, and Navy Building from 1871 to 1888 blocked this view, and it remains blocked to this day. It extended to the grounds of the U. S. Naval Observatory, but the construction of Rawlins Park in 1873 destroyed a block of New York Avenue between 18th and 19th Streets NW. New York Avenue's consolidation with Triangle Park and three other parklets into a small mall in 1937 consumed another block between 20th and 21st Streets NW. Construction of the United States Department of War Building (now the Harry S Truman Building, housing the United States Department of State), and an associated park (since January 1959, known as Edward J. Kelly Park) from 1940 to 1941 destroyed the lower three blocks of New York Avenue. Construction of the Theodore Roosevelt Building (which now houses the United States Office of Personnel Management) in 1963 eliminated another block between 19th and 20th Streets NW. This left a single block of New York Avenue NW, between 17th and 18th Streets NW, southeast of the White House. New York Avenue northeast of the White House retains its uninterrupted character. It originally terminated at Boundary Avenue (now Florida Avenue NE, as all city streets did in the L'Enfant Plan. Extensive development occurred beyond Boundary Avenue from 1870 to 1900. Extension of New York Avenue to Bladensburg Road was considered as early as 1899. But no action was taken. The McMillan Plan, a master plan for the capital published in 1901, strongly endorsed extension of the street. But although many portions of the plan were acted on, no road construction occurred. As part of this effort, the B&O was required to build a bridge to carry New York Avenue over its new track route, extending New York Avenue to Fourth Street NE. The B&O built the bridge and extension, but the bridge remained unused for decades. and failed. The right of way was purchased in 1914, and property owners along the street route assessed for construction. But no construction occurred. An extension was proposed to South Dakota Avenue NE in 1925 (after land was purchased to found the United States National Arboretum), but these proposals were not acted on. Construction on New York Avenue Extended finally began in September 1930. The $231,000 ($ in dollars) project created a 50 feet (15 m) roadway 2.125 mile (3 km) long from Florida Avenue NE to Bladensburg Road NE. There were no intersections with side streets, and only 4th Street NE merged with it. New York Avenue Extended opened on November 2, 1931. This section of the avenue was not well planned. At the bridge over South Dakota Avenue and the railroad track just a few hundred feet westward, New York Avenue narrowed from three lanes to two, creating major back ups. The fate of New York Avenue NE was sealed with the cancellation of the Northeast Freeway in 1977, which was intended to provide a more direct route for traffic between downtown Washington and Baltimore along the Interstate 95 corridor. The loss of the Northeast Freeway left New York Avenue NE, U. S. Route 50, and the Baltimore Washington Parkway as the best route to get in and out of downtown Washington from the northeast. The main advantage of New York Avenue NE is that drivers need only put up with about two and a half miles (4 km) of traffic lights between downtown Washington and the last traffic light at Bladensburg Road, while the distance between downtown Washington and the closest controlled access freeway is more than twice as far for the two next best alternative routes, MD 650 and MD 500/MD 410.
Негізгі қайта құрулар
Ескі Федералды қала шегіндегі Нью-Йорк даңғылының NW және NE бөліктері көбінесе жақсы немесе өте жақсы күйде сақталған. Қала 1992 жылдан 1994 жылға дейін 9-шы және 15-ші көшелер арасындағы (NW) Нью-Йорк даңғылын қайта жаңартып, жаңартқан. Көшенің төменгі бөлігіне күрделі жөндеу жүргізілмеді және 1990 жылға қарай қала (Оңтүстік Капитолий көшесімен бірге) оны ең нашар бұршақтарға толы көшелердің бірі деп тізімге енгізді. 1995 жылы Колумбия округінің Көлік департаменті (DDOT) Нью-Йорк даңғылының кеңейтілген бөлігінен күніне 107 000 көлік өткенін есептеді. 1997 жылға қарай бұл көрсеткіш күніне 135 000 көлікке жетті. Бұл жол округтегі ең қозғалысы көп болған жол еді, тек 14-ші көше көпірі және Оңтүстік-Шығыс-Оңтүстік-Батыс тас жолы (I 395) одан да көп қозғалысқа ие болды. Сонымен қатар, бұл қаланың ең маңызды сауда дәлізі болды, себебі жартылай тіркемелі жүк көліктері қалаға кіру үшін Нью-Йорк даңғылын басқа көшелерге қарағанда екі есе көп пайдаланды. 1998 жылдың көктемінде қала екі жылдық, 24,7 миллион долларлық ($ доллармен) жобаны жариялады, ол Оңтүстік Дакота даңғылынан округ шегарасына дейін Нью-Йорк даңғылын қайта жаңартуды көздеді. Екі жолақты көлік кептелісін тудырған екі көпір жаңаларымен ауыстырылды және жолдың әр бағытындағы жолақтар саны үшке дейін арттырылды. Сондай-ақ, Оңтүстік Дакота даңғылын Нью-Йорк даңғылымен байланыстыратын пандустар да жаңаланды. Көшенің бұл бөлігінде темір бетоннан жасалған жаңа жол төсемі қолданылған жаңа жол дизайны енгізілді. Жоба аясында жаңа көше және жол жарықтандыруы орнатылып, жаңбыр су ағызу жүйесі де жақсартылды. Жобаны жобалау және федералдық қаржыландыруды алудағы кешігулер салдарынан жоба 1999 жылдың наурызына дейін бастала алмады. Сағаттардағы қозғалыс кептелісін азайту үшін кері жолақтар құру үшін жол кедергілері пайдаланылды. Нақты себептері белгісіз, Оңтүстік Дакота даңғылының жанындағы теміржол жолы арқылы өтетін көпір ауыстырылмады, нәтижесінде екі жолақты бөтелке мойны сақталды. 2005 жылы Колумбия округі үкіметі жариялаған зерттеуге сәйкес, қаладағы ең көп апатқа ұшырайтын он қиылыстың бесеуі Нью-Йорк даңғылында орналасқан. Қаладағы ең көп апатқа ұшырайтын қиылыс Нью-Йорк даңғылының NE және Бладенсбург жолының NE қиылысында орналасқан. Тағы бір маңызды көпір, 9-шы көше (NE) Нью-Йорк даңғылынан өтетін көпірді 2009 жылдың сәуірінде ауыстыру жұмыстары басталды. 70 жыл бойы пайдаланылған бұл құрылыстан күніне 26 000 көлік өтті. Екі жылдық, 40 миллион долларлық жобада екі жолақты, 44 фут (13 метр) ені бар көпір, төрт жолақты, 52 фут (16 метр) ені бар жаңа құрылыммен ауыстырылды. Жаяу жүргіншілерге арналған тротуарлар 5 футтан (2 метр) 9 футқа (3 метр) дейін кеңейтілді, орталық аралша қосылды және жаңа соқтығысқа төзімді қоршаулар орнатылды. Нью-Йорк даңғылындағы басқа жобалардағы кешігулер 9-шы көшедегі көпірді күткеннен ертерек ауыстыруға және аяқтауға қарай жылдамдатуға мүмкіндік берді. 2010 жылдың көктемінде Нью-Йорк даңғылында қайтадан жұмыс басталды. Бладенсбург жолынан Флорида даңғылына дейін қайта жабын жасау кезінде екі бағытта да бір жолақты жолдар жабылды. 2011 жылы Флорида даңғылы мен Пенн көшесі арасындағы теміржол жолы арқылы өтетін 1907 жылғы көпірді ауыстыру жұмыстары басталды, бұл одан да ауқымды жөндеу жұмысы болды. Бұл жұмыс өте күрделі болды, себебі көпірде электр энергиясы, телекоммуникациялық кабельдер және теміржол операциялары үшін маңызды механикалық жабдықтар орнатылған. Жоба 2010 жылы басталуға дайын еді, бірақ ауыстырудың күрделілігі жұмысты бір жылға ықшамдаған жаңа ауыстыру жоспарына әкелді. 2011 жылы жолақтарды жабу бір бағыттағы бір жолақтан тұрды, бірақ 2012 жылы әр бағыттағы екі жолаққа дейін кеңейтілді. Барридің орнын бастан Шарон Пратт Диксон 1993 жылдың соңында қайта құру жобасын жариялады. Бірақ қайта құру жобалары тағы да іске аспады. Барри Диксонды мэрліке қайта тағайындауға үміткерлігінен жеңіске жетті, ал Барри 1994 жылдың қарашасында өткен жалпы сайлауда жеңіске жетті. Барри 1995 жылдың шілдесінде Нью-Йорк даңғылының кеңейтілген дәлізін қайта құруға екінші рет күш салатынын жариялады. Дәлізді жан-жақты талдау бірнеше мәселелерді анықтады: жол нашар күтілген және қозғалыс тым көп болды; Нью-Йорк даңғылы мен Бладенсбург жолының қиылысы шығу және кіру жолдары, аралшалар және жер асты өткелдерінің шатасқан жиынтығынан тұрды; аймақтарға арналған заңдардың нашарлығы бизнеске жарқырап, көзге түсетін белгілерді орнатуға мүмкіндік берді; және жолға тым көп кіреберістер көлік құралдарының көптеуіне және қозғалыстың баяулауына әкелді. Барридің көшеге арналған жоспарына жеңіл өндіріс және жұмысшы табының қызмет көрсету бизнесін аймаққа қайтару, көшенің көрнектілігін жақсарту үшін жүздерше ағаштарды отырғызу және қозғалыс кептелісін азайту кірді. DDOT шенеуніктері Оңтүстік Дакота даңғылының жанындағы теміржол жолы арқылы өтетін көпірді ауыстыруға дайын екендерін, бірақ қаланың жобаға 16 миллион доллар ($ доллармен) жетіспейтінін, себебі федералдық тас жол қаржыландыруы әлі келіп түскен жоқ екенін айтты. DDOT сонымен қатар Бладенсбург жолынан округ шегарасына дейін көшенің енін төрт жолаққа дейін кеңейтуді және Флорида даңғылының жанындағы теміржол жолы арқылы өтетін көпірге көтерілудің тіктептігін азайтуды жоспарлап отырғанын мәлімдеді. Бизнес басшылары жолдағы кептелісті азайтудың сауда және өнеркәсіпті жандандырудың кілті екенін айтты.
New York Avenue NW and NE within the boundary of the old Federal City has generally remained in good to excellent condition. The city rebuilt New York Avenue between 9th and 15th Streets NW from 1992 to 1994. The lower portion of the street did not receive major repairs, and by 1990 was listed by the city (along with South Capitol Street) as one of the worst for potholes. In 1995, the District of Columbia Department of Transportation (DDOT) estimated that New York Avenue Extended carried 107,000 vehicles each day. By 1997, this had risen to 135,000 vehicles every day. The road was D. C.'s most heavily trafficked; only the 14th Street Bridge and the Southeast Southwest Freeway (I 395) were more traveled. It was also the city's most used commercial corridor, as semi trailer trucks were twice as likely to use New York Avenue to enter the city than any other street. In the spring of 1998, the city announced a two year, $24.7 million ($ in dollars) project reconstructed New York Avenue from South Dakota Avenue to the District line. The two bridges which created two lane traffic jams were replaced and the roadway widened to three lanes in each direction. The ramps connecting South Dakota Avenue with New York Avenue were also replaced. A new roadway design, which incorporated a reinforced concrete road surface, was used on this section of the street. The project also installed new street and traffic lighting and improved storm water drainage. Design and delays in obtaining federal funding kept the project on the ground until March 1999. Traffic barriers were used to create reversible lanes, to alleviate rush hour problems. For reasons which remain unclear, the bridge over the railroad tracks near South Dakota Avenue NE was not replaced, and the two lane bottleneck continued. According to a study released in 2005 by the government of the District of Columbia, five of the ten most crash prone intersections in the city are along New York Avenue. The most crash prone intersection in the city is at New York Avenue NE and Bladensburg Road NE. Another major bridge, carrying 9th Street NE over New York Avenue, began replacement in April 2009. The 70 year old structure carried 26,000 vehicles a day. The two year, $40 million ($ in dollars) project replaced two lane, 44 feet (13 m) wide span with a four lane, 52 feet (16 m) wide structure. Sidewalks were widened from 5 feet (2 m) to 9 feet (3 m) in width, a median was added, and new crash resistant railings installed. Delays in other New York Avenue projects allowed the 9th Street NE bridge to begin replacement sooner than expected, and to proceed faster toward completion. Work on New York Avenue occurred again in the spring of 2010. Single lane closures in both directions occurred as repaving occurred from Bladensburg Road to Florida Avenue. A far more major repair effort began 2011, when the 1907 bridge over the railroad tracks between Florida Avenue NE and Penn Street NE was replaced. The job was a complex one, as the bridge also carried electricity, telecommunication cables, and mechanical equipment critical for railroad operations. The project was ready to begin in 2010, but the complexity of the replacement led to a new replace plan which delayed work a year. Lanes closures in 2011 consisted of a single lane in one direction during rush hour, but expanded to two lanes in each direction in 2012. Barry's successor, Sharon Pratt Dixon, announced another redevelopment effort in late 1993. Once more, redevelopment efforts failed to materialize. Barry defeated Dixon in her attempt to win renomination for mayor, and Barry won the general elected held in November 1994. Barry announced his second effort to redevelop the New York Avenue Extended corridor in July 1995. A more thorough analysis of the corridor found several problems: The roadway was poorly maintained and traffic was far too heavy; the intersection of New York Avenue and Bladensburg Road was a confusing mass of exit and on ramps, medians, and underpasses; poor zoning laws had allowed businesses to erect bright, visually distracting signs; and an excessive number of curb cuts permitted too many motorists to access the road and slow traffic. Barry's plan for the street included plans to induce light manufacturing and blue collar service businesses to return to the area, adding hundreds of trees to the streetscape to make it more appealing, and reducing traffic congestion. DDOT officials said they were ready to replace the bridge over the railroad tracks near South Dakota Avenue NE but that the city lacked the $16 million ($ in dollars) for the project because federal highway funding had not been forthcoming. DDOT also said it planned to widen the street to four lanes between Bladensburg Road and the District line, and reduce the steepness of the approaches to the overpass over the railroad tracks near Florida Avenue. Business executives said reducing congestion on the road was the key to reviving retail and industry.
Бағыт
Нью-Йорк даңғылы – Мэриленд штатымен шекарасынан басталып, солтүстік-батысқа қарай 6-шы көшеге (6th Street NW) дейін АҚШ 50-ші тас жолы. Сонымен қатар, ол Бладенсбург жолынан (Bladensburg Road NE) 6-шы көшеге (6th Street NW) дейін АҚШ 1-ші тас жолының балама жолы болып табылады. 395-ші мемлекетаралық автожолдың солтүстік соңы Нью-Йорк даңғылы мен 4-ші көшесінің (4th Street NW) қиылысында, сигналмен реттелген жерде орналасқан. Осы қиылыста Нью-Йорк даңғылынан кез келген бағытта келе жатқан көліктер 395-ші мемлекетаралық автожолға оңтүстікке бұрылуы мүмкін, бірақ 395-ші мемлекетаралық автожолдың солтүстік бағытында келе жатқан көліктер тек оңға (шығысқа) Нью-Йорк даңғылына бұрылуы мүмкін. Шығыс жағында Нью-Йорк даңғылы NE Джон Хэнсон тас жолына (Мэриленд штатындағы АҚШ 50-ші тас жолы) айналады. Маунт-Вернон алаңының шығыс жағында Нью-Йорк даңғылы 7-ші көшені (7th Street NW) кесіп өтеді. Маунт-Вернон алаңында Нью-Йорк даңғылының қозғалысы Массачусетс даңғылының (Massachusetts Avenue NW) және K көшесінің (K Street NW) қозғалысымен бірігеді. Маунт-Вернон алаңынан шығысқа қарай Нью-Йорк даңғылы Ұлттық тас жолдар жүйесінің бөлігі болып табылады. Нью-Йорк даңғылының негізгі бағыты Ақ үйдің солтүстік-шығысына қарай созылса, даңғыл Ақ үйдің оңтүстік-батысында 17-ші және 18-ші көшелердің арасында бір блокқа дейін жалғасады. 18-ші көшеде (18th Street NW) Нью-Йорк даңғылы E көшесімен (E Street NW) қосылады, ол E көшесінің жылдамдығына (E Street Expressway) шығарады. Нью-Йорк даңғылының осы бір блокты бөлігі де Ұлттық тас жолдар жүйесінің бір бөлігі болып табылады.
New York Avenue is U. S. Route 50 from the border with Maryland and into northwest as far west as 6th Street NW. In addition, it is U. S. Route 1 Alternate from Bladensburg Road NE to 6th Street NW. The northern terminus of Interstate 395 is at a signaled intersection with New York Avenue and 4th Street NW. At that intersection, traffic from New York Avenue in either direction may turn south onto Interstate 395, but traffic on northbound Interstate 395 may turn only right (east) onto New York Avenue. At its eastern end, New York Avenue NE becomes the John Hanson Highway (U. S. Route 50 in Maryland). On the east side of Mount Vernon Square, New York Avenue crosses 7th Street NW. At Mount Vernon Square, traffic on New York Avenue mixes with traffic on Massachusetts Avenue NW and K Street NW. East of Mount Vernon Square, New York Avenue is part of the National Highway System. While the main line of New York Avenue extends northeast of the White House, the avenue resumes southwest of the White House to run one block between 17th and 18th Streets NW. At 18th Street NW, New York Avenue joins E Street NW, which leads to the E Street Expressway. That one block segment of New York Avenue is also part of the National Highway System.
Қызықты орындар
Нью-Йорк даңғылының солтүстік-шығыс бөлігіне Вашингтон метросының NoMa – Gallaudet U станциясы қызмет көрсетеді. 103,7 миллион долларлық ($ доллармен) метро аялдамасы 2004 жылы Нью-Йорк Авеню – Флорида Авеню – Галлаудет U станциясы ретінде ашылды. Жеті жыл өткен соң, метро стансаның тартымдылығын арттыру мақсатында аялдамаға NoMa – Gallaudet U деген жаңа атау берілді. (NoMa – "Массачусетс штатының солтүстігі" деген мағынаны білдіреді, бұл ауданды әкімдер сәнді өнер және сауда орталығына айналдыруды жоспарлаған.) Нью-Йорк даңғылында немесе оның жанында орналасқан қызығушылық тудыратын орындарға 99 Нью-Йорк даңғылындағы Алкоголь, темекі және қару-жарақ бюросы (2008 жылы ашылды), Ұлттық Арборетумның басты кіреберісі (АҚШ Капитолиясының төрт көшірілген қақпалары мен Ұлттық Капитолий бағаналарын қамтиды), Нью-Йорк даңғылы мен 7-ші көшедегі Уолтер Э. Вашингтон конвенциялық орталығы (2003 жылы ашылды), Әйелдер өнерінің ұлттық мұражайы, Нью-Йорк даңғылындағы Пресвитериан шіркеуі және Коркоран өнер галереясы кіреді.
New York Avenue NE is served by the NoMa – Gallaudet U Station on the Washington Metro. The $103.7 million ($ in dollars) subway stop opened in 2004 as the New York Ave Florida Ave Gallaudet U station. Seven years later, Metro gave the stop a new name, NoMa Gallaudet U, in an effort to broaden the subway station's appeal. (NoMa stands for "North of Massachusetts", an area city officials hoped to transform into a hip arts and retail area.) Locations of interest on or near New York Avenue include Bureau of Alcohol, Tobacco and Firearms at 99 New York Avenue NE (which opened in 2008), the main entrance of the National Arboretum (including four relocated U. S. Capitol Gateposts and the National Capitol Columns), the Walter E. Washington Convention Center at New York Avenue and 7th Street NW (which opened in 2003), the National Museum of Women in the Arts, the New York Avenue Presbyterian Church, and the Corcoran Gallery of Art.