Опель негізін қалаушысы және автомобиль өндірісінің бастауы

Кіріспе

Opel компаниясының негізін қалаушы – автомобиль

Адам Опель (9 мамыр 1837 – 8 қыркүйек 1895) – неміс кәсіпкері, Adam Opel AG автомобиль компаниясын құрған.

Өмірбаян

Адам Опель 1837 жылдың 9 мамырында Рюссельсхаймда құлыпшы Вильгельм мен оның әйелі отбасында дүниеге келді. Опель 20 жасқа дейін әкесінен білім алды, содан кейін саяхатқа шығуға рұқсат алды. Бұл рұқсат оған Бельгияда, Лиежде, Брюссельде, содан кейін Парижге шәкірт ретінде баруға мүмкіндік берді, ол 1858 жылдың ортасында Парижге жетті. Парижде ол жаңалыққа – тігін машинасына қызығушылық танытты. 1859 жылы ол тігін машиналарын жасаушы бір компанияға жақыннан көру үшін жұмысқа орналасты. Ол кезде оның кіші інісі Джордж та осы жаңа технологияны үйрену үшін Парижге келді. 1862 жылы Адам Опель Рюссельсхаймға оралды. Опельдің ағасы оған тігін машиналарын құрастыру үшін цех ашуға Рюссельсхаймдағы бос сиыр қорасын ұсынды. 1863 жылы Джордж машиналарды баяу өндіруге көмектесу үшін Франциядан оралды. 1867 жылдың сәуір айында Опель теміржол станциясының жанында жаңа екі қабатты зауыт салуға дайындалып жатқанда, әкесі қайтыс болды. Ол зауытына жаңа үй қосып, қонақ үй мен сыра зауытының қызы Софи Шеллерге үйленді. Софи өте мол мүлік әкелді, оны Опель зауытына инвестициялады. Софи екі әпкесін де инвестиция жасауға көндірді, сондай-ақ фирманы кеңейтуге көмектесетін бу машинасы сатып алынды. 1870 жылы Опельдің әйелінің құрметіне «София» деп аталған жаңа тігін машинасы ұсынылды. 1880 жылдары тігін машиналарын өндіру қарқынды дамыды, зауыт тұрақты түрде кеңейіп, 1899 жылы жарты миллионнан астам машина жасалды. Бір миллион машина жасалған мерейлі оқиға 1911 жылы болды, сол кезде зауыттың көп бөлігі өртеніп кетті. Opel ағайындары тігін машиналарын өндіруден бас тартуға шешім қабылдады, өйткені ол кезде олар бизнеске кіріскен кездегіден гөрі көп тауарландырылған және коммерциялық тұрғыдан тиімсіз болды. Олар өндірісте жоғары деңгейге көтерілуді көздеп, велосипедтер мен автомобильдерді өндіруге тырысуға бел буды. Адам мен София Опельдің бес ұлы болды (Карл, Вильгельм, Генрих, Фридрих және Людвиг), олар дөңгелектерге құштарлықпен қабылдады. Әйелі қайтыс болғаннан кейін негізгі акционер атанған Софимен бірге олар Opel кәсіпорындарын автомобиль саласына бастап әкелді. Адам Опельдің қызығушылығын Парижде көрген биік дөңгелекті велосипед оятып, ол Англиядан бөлшектер тапсырыс берді. Велосипедті құрастырғаннан кейін Опель оны сынап көрді, бірақ нәтижесі нашар болды. Ол енді «сүйек сындырушылармен» айналыспайтынын мәлімдеді. Оның ойын екі нәрсе өзгертті: ол оларды тігін машиналарын сатудан гөрі оңай сата алатынын және олардан көбірек пайда таба алатынын түсінді; сондай-ақ, ұлдары оған өздеріне велосипедтер беруді аяусыз сұрады. 1886 жылы Опельдер өздерінің велосипедтерін жасады, ал келесі жылы жас Карл жаңа өнеркәсіпті зерттеу үшін Англияға барып, соңғы үлгілердің үлгілерін алып келді. Бұл 1887 жылдың соңына қарай төменгі және үш дөңгелекті типтерді қоса алғанда, велосипедтердің кең көлемде өндірілуіне әкелді. Жаңа қозғалыс құралдарына құштар жанкүйерлер Германиядағы велосипедтердегі ең жаңа және ең жақсы идеялар үшін Opel-ге сеніп тапсыра алатынын білді. Шын мәнінде, барлық Opel ағайындары керемет жарысшылар, жүлдегерлер болды. Адам Опель өзінің құрған компаниясы жасаған автомобильдерді көруге үлкермеді. Ол 1895 жылы қайтыс болды. Оның өсиетімен компанияның жаңа ұйымы құрылды, онда жесірі Софи негізгі үлеске ие болды, ал екі үлкен ұлы кіші үлеске ие болды. Олардың алғашқы қиындығы 1898 жылы велосипедтерге сұраныстың күрт төмендеуі болды, бұл көптеген велосипед өндірушілердің шамадан тыс кеңеюіне байланысты болды. Олар одан әрі дамуға қол жеткізді. 1500-ден астам қызметкерді жұмыспен қамтамасыз еткен жаңа өнімдер енгізілді, олардың көпшілігі Опельмен бірге өндірісте өсті. Велосипед зауыты кеңейтілді, ақырында 1920 жылдардың ортасында күніне 4000 велосипед шығаратын ең ірі зауытқа айналды, сондай-ақ автоматты бояу және жалату сияқты инновациялық жабдықтармен жабдықталды, бұл тазалықты сақтау үшін қысыммен жабдықталған залдарда орналастырылды. 1930 жылдары жағдай өзгерді. 1929 мен 1931 жылдар аралығындағы бірнеше мәмілелер арқылы Опель отбасы өз бизнесін, Adam Opel AG-ны General Motors Corporation-ға сатты, ол оның еншілес компаниясы болды. 1936 жылы Опель өзінің велосипед зауытын NSU-ға (Опельмен бір уақытта велосипедтер шығара бастаған) Некарсульмде сатты. Компанияның әртүрлі атауларымен барлығы 2,5 миллион велосипед өндірілді.

Adam Opel was born on 9 May 1837 to Wilhelm, a locksmith, and his wife in Rüsselsheim. Opel studied with his father until the age of 20, when he received his travel pass. The pass enabled him to be an apprentice locksmith in Belgium, in Liège, Brussels, and then Paris, where he arrived in mid 1858. While in Paris, he took an interest in an innovation—the sewing machine. In 1859, he went to work for a maker of sewing machines to get a closer look. Opel's younger brother, George, also came to Paris to absorb this new technology. In 1862, Adam Opel returned to Rüsselsheim. Opel's uncle offered him an unused cow stall in Rüsselsheim to set up a workshop in which to build his own sewing machine. In 1863, George returned from France to help in the slow production of the machines. In April 1867, Opel was preparing to build a new two story factory near the railroad station, when his father died. Opel attached a new home to his factory and married the daughter of a guest house and brewery family, Sophie Scheller. Sophie brought with her a substantial dowry, which she invested in the Opel plant. Sophie convinced two of her sisters to invest as well, and a steam engine was purchased, helping to expand the firm. In 1870 a new sewing machine called “Sophia” was introduced, named after Opel's wife. In the 1880s, sewing machine production jumped ahead, with steady expansion of the plant, and by 1899 more than a half million machines had been made. The milestone of one million machines was reached in 1911, the same time a fire destroyed much of the plant. The Opel brothers decided to give up sewing machine production, which by this time was much more commodified, and thus commercially unrewarding, than when they had started in the business. Looking to move upmarket in their manufacturing efforts, they decided to try to produce the more profitable products of bicycles and automobiles. Adam and Sophie Opel had five sons (Carl, Wilhelm, Heinrich, Friedrich, and Ludwig), who took wholeheartedly to wheels. Together with Sophie, who became main shareholder after the death of her husband, they would pilot the Opel enterprises down the automotive path. Bicycles came into the picture when Adam Opel's curiosity was stirred by a high wheeled bicycle he saw in Paris. Intrigued, he ordered a set of parts from England. After putting together the bike Opel tried it with disastrous results. He decided he'd have nothing further to do with those "bone breakers." Two things changed his mind: he found them easy to sell, with a greater profit than he could earn with the sewing machines; and his sons begged him mercilessly for bicycles of their own. By 1886 the Opels had made a bicycle of their own, and the following year young Carl went to England to study the new industry and bring back samples of the latest designs. This led to serious production of cycles, including low wheeled and three wheeled types, by the end of 1887. The growing bands of enthusiasts for the novel means of locomotion knew they could count on Opel for the newest and best ideas in cycling in Germany. In fact, all Opel brothers were outstanding, prize winning racers. Adam Opel never lived to see the automobiles built by the company he founded. He died in 1895. His will set up a new organization for the company, in which his widow Sophie held the primary interest and his two eldest sons had lesser shares. Their first crisis was a sudden deflation of the boom in bicycles in 1898, a collapse caused by the over expansion among the many makers of cycles. They managed to carry on. New products were introduced that kept on the more than 1,500 employees, most of whom had grown up in the industry with Opel. The bicycle plant expanded, eventually becoming the largest in the mid 1920s, with a capacity of 4,000 cycles a day, with innovative equipment such as automatic painting and plating equipment in halls pressurized for ideal cleanliness. By the 1930s, times had changed. In a series of transactions between 1929 and 1931, the Opel family sold their business, Adam Opel AG, to General Motors Corporation, of which it became a subsidiary. In 1936, Opel sold its bicycle plant to NSU in Neckarsulm (which had started making bicycles at about the same time as Opel). Under the company's many different names, 2.5 million bikes had been produced in all.