Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Фердинандпен регенттік
Генрих III 1406 жылы қайтыс болды, ал оның өсиетіне сәйкес, оның жесірі Екатерина және оның інісі Арагонның Фердинанд I, Иоанн II еңбекке жарамсыз кезінде бірлескен регенттер болуға тиіс еді, олар билікті патша кеңесімен бөлісті. Осы үш тараптың ішінде ең көп билік Фердинандқа берілді. Алайда, Иоанн II-нің қамқорлығы екі ақсүйекке – Диего Лопес де Суньига мен Хуан Фернандес де Веласкоға жүктелді. Екатерина өзінің және үйінің қорғанысын атақты испан қамалы – Сеговияның Алькасарында қорғауға дайындалды, өйткені ол бір жасар ұлын тастағысы келмеді. Фердинанд ақыры Екатеринаға ұлын өзінде қалдыруға мүмкіндік беретін келісімге келді. Фердинанд мудежарларға (христиандық Испанияда тұратын мұсылмандарға) киімдеріне көк ай символын тағуды бұйырды. Оларға үйлерінен шығуға, жұмыс істеуге немесе христиандармен сауда жасауға рұқсат етілмеді. Яһудилерге де христиандармен жұмыс істеуге немесе сауда жасауға тыйым салынды. Бұл Иоанн II-нің діни азшылықтарды басып тастау әрекеті болды, оны Екатерина қолдады және ол қайтыс болғанға дейін ғана сақталды. Сонымен қатар, регенттер арасындағы шиеленіс биліктің бөлінуіне әкелді. Патша кеңесі Екатеринаға Кастилия және Леон Корольдықтарының солтүстік бөлігін басқару құқығын берді. Екатерина Фердинандтың оңтүстіктегі Гранадаға қарсы соғыстарына көбірек аралассай, Кастилияның Франциямен одақтастығы әлсіреп, ол өзінің жартылай қарындасы Филиппа патшайым болған Португалиямен және 1399 жылдан бері жартылай інісі Генрих IV билік құрған Англиямен қарым-қатынасын нығайта алды. Екатерина мен оның туған інісі Кастилия мен Англия арасындағы сауданы дамытты. Оның халықаралық саясаты Кастилия қауымдастықтарына пайдалы болды, бірақ оның серіктері әрқашан олардың мүдделерін ескере бермеді. Екатерина Фердинандқа қарсы болғандықтан, ол Антипапа Бенедикт XIII-нің позициясын қолдады және бастапқыда Констанц соборына (1414–1418 жж.) қарсы шықты.
Henry III died in 1406, and according to his will, his widow, Catherine, and his brother, Ferdinand I of Aragon were to be joint regents during John II's minority, sharing their power with a royal council. Of those three parties, Ferdinand was to be the one with the greatest share of power. However, the custody of John II was given to two nobles, Diego López de Zúñiga and Juan Fernandez de Velasco. Catherine prepared to defend herself and her household in a famous Spanish castle, the Alcázar of Segovia, because she was not willing to relinquish her year old son. Ferdinand was eventually able to make a deal that allowed Catherine to maintain custody of her son. Ferdinand ordered Mudéjars (Muslims living in Christian Spain) to wear a symbol; a blue moon on their clothing. They were not allowed to leave their homes, nor were they allowed to work or trade with Christians. The Jews, too, were not allowed to work or trade with Christians. This was an attempt by John II to suppress religious minorities, which was supported by Catherine and only lasted until her death. Furthermore, tensions between the regents led to a division of rule. The royal council awarded Catherine control over the Northern part of the Kingdoms of Castile, and Leon. As Catherine became increasingly involved in the wars of Ferdinand against Granada in the south, Castile's alliance with France suffered and she was able to strengthen her relations with Portugal, where her half sister Philippa was queen, and with England, where her half brother Henry IV ruled since 1399. Catherine and her half brother fostered the trade between Castile and England. Her international policies were beneficial to the Castilian communities, but her co regents did not always act in their best interests. Because of Catherine's opposition to Ferdinand, she supported the position of Antipope Benedict XIII and initially spoke up against the Council of Constance (1414–1418).
Екінші регенттік
Фердинанд 1416 жылы қайтыс болғанда, Екатеринаның билігі азайды, себебі оның қарсыластары енді оны қолдамады. Үкімет кеңестік сипатқа ие болды. Инсультке шалдыққан Екатерина ұлының қамқорлығынан бас тартты. Фернан Перес де Гусман Екатеринаның өмірінің соңындағы бір жарқын оқиғасын жазған. Ол оның әкесінен физикалық ерекшеліктерін мұра еткені және денсаулығы нашар болғанын көрсетеді. Ол оны өте бойлы, семіз, ақшыл-қызғылт терілі, әдемі деп сипаттайды. Оның әйел адам сияқты емес, ер адам сияқты қимылдағанын айтады. Сондай-ақ, оның адал және тартымды болғанын, сыртқы келбеті мен беделінде осы қасиеттері көрінгенін жеткізеді. Ол жомарт және ұлыс-құлыс адам болған, бірақ "жақындарын" көбірек жақсы көріп, олардың ықпалында болған. Осы "жақындастығына" қарамастан, ол үйінен әйелдерді қууды екі есе жиі қолданған.
When Ferdinand died in 1416, Catherine's authority was reduced, because his rivals no longer supported her. The government became very conciliar. Catherine, sickly due to a stroke, relinquished the custody of her son. There is one vivid account of Catherine towards the end of her life recorded by Fernán Pérez de Guzmán. It alludes to the fact that she probably inherited physical characteristics from her father, and that she was a sickly woman. He describes her as being very tall and fat, pink with white in her complexion and fair. He states that she moved as though she was a man. He also says that she was virtuous and reserved, in both her person and her reputation. She was said to be generous and magnificent in her ways, although she did play "favourites" and was greatly influenced by them. Despite her "favouritism", she was twice as likely to banish women from her household.
Өлім және жерлеу
Екатерина 1418 жылғы 2 маусымда Вальядолиде инсульттан қайтыс болды, оның он үш жастағы ұлы өзімшіл сарайлықтардың ықпалында қалды. Ол күйеуімен бірге Толедо соборындағы Жаңа Патшалар капелласында (Капилла де лос Рейес Нуэвос) жерленген. Оның ескерткіш мүсіні оны сопақ бет пен жоғары көтерілген маңдаймен бейнелейді. Екатерина Ланкастердің шөбересі Екатерина Арагондық, Генрих VIII-нің алты әйелінің біріншісі, оның құрметіне аталған.
Queen Catherine died at Valladolid on 2 June 1418, of a stroke, leaving her thirteen year old son at the mercy of self interested courtiers. She is buried with her husband in the Capilla de los Reyes Nuevos in Cathedral of Toledo. Her monumental effigy shows her with a long face and a highly arched forehead. Catherine of Lancaster's great granddaughter Catherine of Aragon, the first of the six wives of Henry VIII, was named after her.