Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Арагон мен Валенсияның патшасы 1285 жылдан 1291 жылға дейін.
King of Aragon and Valencia from 1285 to 1291
Альфонс III (1265 жылдың 4 қарашасы – 1291 жылдың 18 маусымы), «Либерал» (el Liberal) және «Еркін» (сондай-ақ «Франк», el Franc) аталған, 1285 жылдан өліміне дейін Арагон мен Валенсия патшасы және Барселона графы (Альфонс II ретінде) болды. Ол таққа отырғаннан кейін 1287 жылға дейін Майорка Корольдігін бағындырды.
Alfonso III (4 November 1265 – 18 June 1291), called the Liberal (el Liberal) and the Free (also "the Frank", from el Franc), was king of Aragon and Valencia, and count of Barcelona (as Alfons II) from 1285 until his death. He conquered the Kingdom of Majorca between his succession and 1287.
Өмір
Альфонсо Арагон патшасы Петр III және Сицилия патшасы Манфредтің қызы, сондай-ақ мұрагері Констанцияның ұлы болды. Таққа отырғаннан кейін көп ұзамай ол Балеар аралдарын Арагон Тажына қайта қосу үшін жорық ұйымдастырды, олар оның атасы Яков I Арагонның мемлекетін бөлуі салдарынан жоғалған болатын. Осылайша, 1285 жылы ол өзінің інісі Майорка королі Джеймс II-ге соғыс жариялады және Майорканы (1285) және Ибицаны (1286) бағындырып, Майорка Корольдігіне қайтадан басып кірді. Содан кейін ол 1287 жылдың 17 қаңтарында, Майорка Корольдігі құрамында осы уақытқа дейін тәуелсіз мұсылман мемлекеті (Манурка) болған Менорканы жаулап алды, оның жылдығы қазір Менорканың ұлттық мерекесі ретінде аталып өтеді. Альфонсо бастапқыда інісі Джеймс II-нің талаптарын қолдау арқылы Сицилияны Арагонның бақылауында ұстауға тырысты. Бірақ, өліміне аз уақыт қалғанда ол інісіне деген қолдауын кері алып, Рим Папасымен және Франциямен бейбітшілік орнатуға ұмтылды.
Alfonso was the son of King Peter III of Aragon and Constance, daughter and heiress of King Manfred of Sicily. Soon after assuming the throne, he conducted a campaign to reincorporate the Balearic Islands into the Crown of Aragon, which had been lost due to the division of the realm by his grandfather, James I of Aragon. Thus in 1285 he declared war on his uncle, James II of Majorca, and conquered both Majorca (1285) and Ibiza (1286), effectively reassuming suzerainty over the Kingdom of Majorca. He followed this with the conquest of Menorca – until then an autonomous Muslim state (Manûrqa) within the Kingdom of Majorca – on 17 January 1287, the anniversary of which now serves as Menorca's national holiday. Alfonso initially sought to maintain Aragonese control over Sicily by supporting the claims of his brother James II to the island. However, he later retracted his support for his brother shortly before his death and instead tried to make peace with the Papal States and with France.
Мәдениетте
Данте Алигьери "Құдайлық комедиясында" Альфонсоның рухын 13 ғасырдағы Еуропаның саяси жағдайының хаостық болуына кінәлі деп есептеген басқа монархтармен бірге Тазару қақпасының сыртында отырғанын көргенін баяндайды.
Dante Alighieri, in the Divine Comedy, recounts that he saw Alfonso's spirit seated outside the gates of Purgatory with the other monarchs whom Dante blamed for the chaotic political state of Europe during the 13th century.