Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Чарльз Э. Карран (1934 жылдың 30 наурызында туған) – американдық моральдық теолог және католик священнигі. Қазіргі уақытта ол Оңтүстік методистік университетінде Адам құндылықтарының Элизабет Скурлок университеті профессоры қызметін атқарады.
Charles E. Curran (born March 30, 1934) is an American moral theologian and Catholic priest. He currently serves at Southern Methodist University as the Elizabeth Scurlock University Professor of Human Values.
Өмірбаян
Курран Нью-Йорк штатының Рочестер қаласында өсті және 1958 жылы Рочестер епархиясы үшін диакен етілді. Римде теология ғылымында екі докторлық дәреже алғаннан кейін, Курран Нью-Йорк штатының Рочестер қаласындағы семинарияда оқытумен айналысты. 1965 жылы ол Вашингтондағы Америка католик университетінің теология факультетіне қосылды. Кейбір деректерге қайшы, ол Екінші Ватикан кеңесінде (1962-1965) сарапшы ретінде қызмет етпеді; бұл құрмет Чикагодағы Лойола университетінің психология кафедрасының мүшесі Чарльз Артур Курранға тиесілі болды. 1967 жылдың сәуір айында университет қамқорлары, негізінен контрацепция бойынша оның келіспейтін көзқарастарына байланысты, Курранды қайта тағайындаудың орнына, оның қызметтік мерзімін аяқтауға дауыс берді. Факультет пен студенттердің ұйымдастырған ереуілінен кейін, университет екі аптадан соң Курранға қатысты шешімін кері қайтарды және қамқорлар оны қайта тағайындап қана қоймай, сонымен қатар оны профессорлық лауазымға көтерді. 1968 жылы Курран қайтадан танымал болды, ол Папа Павел VI-ның жасанды контрацепцияға қатысты дәстүрлі тыйымды бекіткен Humanae vitae энцикликасына жауап берген 87 теологтың құрамына кірді. Курран 1970 және 1980 жылдары некеге дейінгі қатынас, мастурбация, контрацепция, аборт, гомосексуалдық әрекеттер, ажырасу, эвтаназия және экстракорпоралды ұрықтандыру сияқты әртүрлі моральдық мәселелер бойынша шіркеудің ілімін оқытып, жазып жүрді. 1986 жылы Курран Католиктік Америка университетінің факультетінен католик шіркеуінің моральдық іліміне қарсы болғандықтан қайтадан шығарылды. Ол 1986 жылы жарық көрген «Адал наразылық» атты еңбегінде, келіспейтін католиктердің де паптың, епископтардың және Дін ілімі жөніндегі Конгрегацияның білім беру билігін мойындайтынын айтады.
Curran grew up in Rochester, New York, and was ordained there in 1958 for the Diocese of Rochester. After intensive graduate work and earning two doctorates in theology in Rome, Curran taught at the seminary in Rochester, New York. In 1965 he joined the theology faculty at the Catholic University of America in Washington, D. C. Contrary to some sources, he did not serve as a peritus or expert at the Second Vatican Council (1962 1965); that distinction belonged to Charles Arthur Curran, a member of the psychology department at Loyola University Chicago. In April 1967, university trustees voted to let Curran's tenure track appointment lapse rather than reappoint him, primarily because of his dissenting views on contraception. After a faculty led strike that included students, the university reversed its position on Curran two weeks later and the trustees not only reappointed him, but also promoted him to associate professor with tenure. Curran later returned to prominence in 1968, becoming part of a group of 87 theologians who authored a response to Humanae vitae, Pope Paul VI's encyclical affirming the traditional ban on artificial contraception. Curran continued to teach and write on the church's teaching on various moral issues, including premarital sex, masturbation, contraception, abortion, homosexual acts, divorce, euthanasia, and in vitro fertilization, throughout the 1970s and 1980s. Curran was again removed from the faculty of the Catholic University of America in 1986 as a dissident against the Catholic Church's moral teaching. He maintains in his 1986 Faithful Dissent that Catholics who may dissent nevertheless accept the teaching authority of the pope, bishops and the Congregation for the Doctrine of the Faith.
Көзқарастар
1971 жылы Курран, берілген қарым-қатынас аясындағы гомосексуалдық әрекеттер идеалға жетпесе де, гомосексуалдар үшін жақсы деп есептелуі керек екенін айтты; ол "Мен екі гей ер адамның немесе лесбиянканың одағының моральдық тұрғыдан заңдылығын қабылдадым" деп мәлімдеді. 1992 жылы ол "Ресми католик шіркеуінің ілімі бір жынысты қарым-қатынастардың, оның ішінде сексуалдық қатынасты да қамтитын, моральдық құндылығы мен жақсылығын қабылдауы керек" деді. Дегенмен, ол бұл аргументтегі кемшіліктерді мойындады, бірақ өз позициясын өзгерткенін нақты айтқан жоқ.
Curran contended in 1971 that homosexual acts, in the context of a committed relationship, fell short of the ideal but were to be considered good for homosexual people; he stated that "I had come to accept the moral legitimacy of a union of two gay men or lesbians." In 1992, he said that "the official hierarchical Roman Catholic teaching should accept the moral value and goodness" of same sex relationships, not excepting those that include sex. However, he has since recognized shortcomings in this argument, albeit without explicitly stating a change of position.
Дау-жанжал, сот ісі және соңынан
1986 жылы Ватикан Курранның Америкадағы католик университетінің мектептерінде теология пәнін оқытуына тыйым салды және оның католик теологиясының профессоры болуға лайық емес екенін мәлімдеді. Курран университеттің заңсыз жұмыстан босатуы және келісімшартты бұзуы себептерімен сотқа жүгінді, бірақ істі ұтып алған жоқ. Ол профессорлық қызметке бекітілгенімен, «Шіркеу басшыларымен болған қақтығыстардың нәтижесінде, сол кездегі кардинал Джозеф Ратцингер [кейіннен Папа Бенедикт XVI] басқарған Иман туралы қасиетті конгрегацияның шешімі қабылданды». Дау тудырған мәселелердің ішінде ажырасу, «жасанды» контрацепция, мастурбация, некеге тұру алдындағы жыныстық қатынас және гомосексуалистік әрекеттерге қатысты теологиялық және этикалық көзқарастарды талқылаған мақалалардың жариялануы болды. Америка Университеттерінің қауымдастығы (AAUP) есебінде айтылғандай: «Егер Иман туралы қасиетті конгрегация араласпағанда, профессор Курран, әлдеқайда ықтимал, [католик университетінің] теология факультетінде белсенді қызметін жалғастыра берген болар еді, ол жағымды оқытушы, құрметті теолог және сыйлы әріптес болар еді». Курранның адвокаттары CUA істі қарағанда дұрыс процедураларды сақтамағанын және өз саясатын бұзғанын мәлімдеді. Ашығы айтқанда, CUA Ватиканның Курранға қарсы әрекеттері университет саясаты мен профессорлық мәртебе ережелерінен жоғары тұратынын мәлімдеді. 1989 жылы ол Католик университетіне қарсы сотқа шағымданып, сот университеттің оны мектеп дініне қайшы келетін көзқарастарды оқытқаны үшін жұмыстан босатуға құқылы екенін анықтады. Осы дау-дамабыл кезінде Курран Корнелл университетінде, Оңтүстік Калифорния университетінде және Оберн университетінде қонақ профессор ретінде сабақ берді. Курранның Обернде (1990-1991) жұмысқа орналасуға жасаған тытырғасы үлкен үміттермен басталды: болашақтағы міндеттеме, оның ішінде тағайындалған кафедра мен профессорлық атақ кіретін еді. Бірақ ұсыныс сәтсіз аяқталды. Жоғары оқу орнының профессорлық-оқытушылар комитеттерінің күшті қолдауына қарамастан, институт президенті Джеймс Мартин, себептерін жарияламағандықтан, Курранның тағайындалуына профессорлық атақ беруден бас тартты. Содан кейін теолог университетте бір жылдық профессорлық емес қызметке орналасуға шешім қабылдады, басқа жерде іздеуді жалғастырды. Оқу жылы аяқталар алдында оған Далластағы Оңтүстік методистік университетінен ұсыныс келіп түсті, ол профессорлық атақ пен тағайындалған кафедраны ұсынды. Одан бері ол «Адал наразылық: Католик теологының естеліктері» атты кітабында Католик шіркеуімен болған тәжірибесі және Католик шіркеуі басшыларының әрекеттеріне қатысты өз көзқарасын жариялады.
In 1986, the Vatican declared that Curran could no longer teach theology at the Catholic University of America schools, and he was neither suitable nor eligible to be a professor of Catholic theology. Curran sued the university for wrongful dismissal and breach of contract and lost. Although a tenured professor, "clashes with Church authorities finally culminated in a decision by the Sacred Congregation for the Doctrine of the Faith, headed by then Cardinal Joseph Ratzinger [later Pope Benedict XVI]". The areas of dispute included publishing articles that debated theological and ethical views regarding divorce, "artificial" contraception, masturbation, pre marital intercourse and homosexual acts. As noted in an American Association of University Professors (AAUP) report, "Had it not been for the intervention of the Sacred Congregation for the Doctrine of the Faith, Professor Curran would undoubtedly still be active in the [Catholic University's] Department of Theology, a popular teacher, honored theologian, and respected colleague." Curran's attorneys argued that CUA did not follow proper procedures or its own policy statements in handling the case. In essence, CUA claimed that the Vatican's actions against Curran trumped any campus based policy or tenure rules. In 1989, he filed suit against Catholic University, and the court determined that the university had the right to fire him for teaching views in contradiction to the school's religion. While the controversy was unfolding, Curran taught as a visiting professor at Cornell University, the University of Southern California, and Auburn University. Curran’s efforts to secure an appointment at Auburn (1990 1991) started with great promise: a prospective commitment that would have included an endowed chair and tenure. However, the offer went awry. Despite strong support from ranking faculty committees, the institution’s president, James Martin, for reasons he would not disclose, refused to include tenure in Curran’s appointment. The theologian then decided to accept a year’s non tenured teaching appointment at the university while looking elsewhere. Before the end of the academic year he was invited to take a position at Southern Methodist University in Dallas, which granted tenure and an endowed chair. Since then he has published personal accounts about his experience with the Catholic Church and his viewpoint on the actions of Catholic Church authorities, in Loyal Dissent: Memoirs of a Catholic Theologian.
Білім
Б. А., Сент-Бернард колледжі (Нью-Йорк), 1955 жыл. С. Т. Л., Рим Папасы Григориан университеті, 1959 жыл. С. Т. Д., Рим Папасы Григориан университеті, 1961 жыл. С. Т. Д., (моральдық теология мамандығы бойынша), Альфонсиан академиясы (Рим), 1961 жыл.
B. A., St. Bernard's College (New York), 1955. S. T. L., Pontifical Gregorian University, 1959. S. T. D., Pontifical Gregorian University, 1961. S. T. D., (with a specialization in moral theology), Alphonsian Academy (Rome), 1961.