Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Локомотив инженерлері мен пойыз жүргізушілердің бауырластығы (BLET) – 1863 жылдың 8 мамырында Мичиган штатының Маршалл қаласында «Footboard бауырластығы» ретінде құрылған еңбек одағы. Бұл АҚШ-тағы теміржол қызметкерлері үшін алғашқы тұрақты кәсіби ұйым болды. Бір жылдан кейін ол «Локомотив инженерлерінің бауырластығы» (B of LE) деп атала бастады. B of LE 2004 жылы Халықаралық командашылар бауырластығының (IBT) теміржол конференциясының бөлімшесі болғанда қазіргі атауын алды. 19 ғасырда бауырластық теміржол басшылығымен қарым-қатынаста көбінесе келісімшілдік танытып, ереуілге шығудың орнына ақылға қонымды талаптарды талқылауға дайын болды. Басқа теміржол одақтары бұл бауырластықты элиталық деп санайтын және кейде ереуіл кезінде қақтығыстар туындады. Дегенмен, мүшелері оған құрметпен қарады. 1925 жылға қарай мүшелеріне жәрдемақы мен зейнетақы төлеу үшін үлкен инвестициялар жинақтады. Сол жылы осы инвестициялардың бір бөлігінің қиын жағдайда екені анықталды. Басшылар шығындарын өтеу үшін тәуекелді жобаларға кірісіп, бірақ олар сәтсіз аяқталып, басшылықты өзгертуге мәжбүр етті. Жаңа бас инженер Алванли Джонстон 1950 жылға дейін одақты басқарды. 1946 жылы Гарри С. Трумэн үкіметімен келіссөздер күйреп, одақ екі күнге ереуілге шығып, бүкіл елде жағдайды ушықтырды, содан кейін еңбек сағаттары мен жалақы туралы келісімге келді. 2004 жылы бауырластық «Тимстерлермен» бірікті.
The Brotherhood of Locomotive Engineers and Trainmen (BLET) is a labor union founded in Marshall, Michigan, on 8 May 1863 as the Brotherhood of the Footboard. It was the first permanent trade organization for railroad workers in the US. A year later it was renamed the Brotherhood of Locomotive Engineers (B of LE). The B of LE took its present name in 2004 when it became a division of the Rail Conference of the International Brotherhood of Teamsters (IBT). In the 19th century, the brotherhood generally took a conciliatory approach in dealing with railroad management, preferring to negotiate reasonable demands than to go on strike. The brotherhood was seen as elitist by other railway unions, and sometimes came into conflict during strikes. However, it was respected by its members. By 1925 it had accumulated large investments to support member benefits and pensions. That year it was found that some of these investments were troubled. The executives launched into risky projects in an attempt to recoup their losses, which failed, forcing a change in leadership. The new grand chief engineer, Alvanley Johnston, steered the union until 1950. In 1946 negotiations with the government of Harry S. Truman broke down and the union went on strike for two days, causing nationwide havoc, before coming to an agreement on hours and wages. In 2004 the brotherhood merged with the Teamsters.
Қор
1855 жылы 6-9 қарашада Балтиморда өткен кездесуде локомотив инженерлерінің одағын құруға алғашқы талпыныс жасалды, онда «Америка Біріккен Штаттары локомотив инженерлерінің бауырластығының ұлттық қорғау қауымдастығы» құру туралы келісімге келді. Бенджамин Хокси президент, ал Уильям Д. Робинсон хатшы болып сайланды. Ұйым 1861 жылы Америка Азамат соғысы басталарға дейін бірнеше кездесу өткізді, бірақ көп үлкен жетістікке қол жеткізбеді. 1863 жылдың сәуір айында Робинсонның үйінде он тоғыз локомотив инженері жиналып, бауырластық құру туралы шешім қабылдады. 1863 жылдың 8 мамырында Детройтте өткен жиналыста «Аяқ тақтасының бауырластығы» деген ат таңдалды және Робинсон бірінші бас инженер болып сайланды. Бұл мүшелері үшін түрлі апаттарға, өлімге және жерлеуге арналған сақтандыру бағдарламаларын құрған өзара көмек қоғамы болды. «Текстерлер» бас директоры Джеймс П. Хоффаның айтуынша, BLE Американың ең алғашқы еңбек одағы болды. Бұл теміржолшылардың «Үлкен төртеуінің» біріншісі болды. Басқалары – теміржол кондукторларының ордені (1868), локомотив от жағушылардың бауырластығы (1873) және теміржол тоқтатушыларының бауырластығы (1883). «Үлкен төртеу» құрылғаннан кейін теміржол салаларында тағы он алты «бауырластық» ұйымдастырылды. Салалар бойынша мүшелік талаптары өзгерді, ал бауырластықтардың (және олардың бөлімшелерінің) арасындағы одақтар әрдайым нақты болмады.
An early attempt to form a union for locomotive engineers was made on 6–9 November 1855 at a meeting in Baltimore at which it was agreed to form a "National Protective Association of the Brotherhood of Locomotive Engineers of the United States". Benjamin Hoxie was elected president, and William D. Robinson secretary. The organization held a number of meetings up to the outbreak of the American Civil War in 1861, but did not make much progress. In April 1863 nineteen locomotive engineers met at Robinson's house and decided to form the brotherhood. At a meeting on 8 May 1863 in Detroit the name "Brotherhood of the Footboard" was chosen and Robinson was elected as the first grand chief engineer. It was a mutual aid society which created a variety of accident, death and burial insurance programs for its members. According to Teamsters General President James P. Hoffa, the BLE was America's earliest labor union. It was the first of the "Big Four" of railroad worker brotherhoods. The others were the Order of Railway Conductors (1868), the Brotherhood of Locomotive Firemen (1873) and the Brotherhood of Railroad Brakemen (1883). In the era after the founding of the Big Four, some sixteen other "brotherhoods" of railroad trades organized. Membership qualifications across trades shifted, and the alliances among the brotherhoods (and their chapters) are not always clear.
Кеңейту (1864-1903)
1864 жылдың шілдесінде Филадельфия және Рединг темір жолы қызметкерлерінің сәтсіз ереуілінен кейін, ереуілшілердің жартысы жұмысынан айырылды. Footboard бауырластығы 17 тамызда Индианаполисте съезд өткізіп, өз атауын Локомотив машинистерінің бауырластығына өзгертіп, бас инженер Робинсонды Чарльз Уилсонмен алмастырды. Одақтың радикалды алғашқы кезеңі аяқталды. 1873 жылы Пенсильвания темір жолы жалақыны төмендетуді бұйырды, соның салдарынан машинистер ереуілге шықты. Чарльз Уилсон олардың бұл әрекетін ашық сынады. 1874 жылдың 25 ақпанында Кливленд қаласында өткен арнайы мәжілісте Уилсон отставкаға жіберілді, ал оның орнына П. М. Артур тағайындалды. Артур басшылыққа келген кезде ел Азамат соғысынан кейінгі қаржылық дағдарысқа тап болды. Жалақы тұрақсыз болды, еңбек жағдайлары нашар, ереуілдер жиі болып тұрды. Артур тиімді келіссөздер арқылы жалақының одан әрі төмендеуіне жол бермеді, одақ күшейіп, оның мүшелері мен теміржол басшылары арасында жақсы беделге ие болды. 1877 жылдан бастап BLE басқа бауырластықтарға, сондай-ақ Еңбекшілер ордені мен Америка теміржол одағына қарағанда кем әскериленген деп есептелді. Артур 1903 жылдың 17 шілдесінде күтпеген жерден қайтыс болды, ал оның орнына Б. Янгсон одақтың басшысы болды. Янгсон өлім төсегінде жатып, 1903 жылдың 31 шілдесінде дүние салды.
Following a disastrous strike in July 1864 by employees of the Philadelphia and Reading Railroad, in which half of the strikers lost their jobs, the Brotherhood of the Footboard held a convention in Indianapolis on 17 August 1864 in which they changed their name to the Brotherhood of Locomotive Engineers and replaced Grand Chief Engineer Robinson with Charles Wilson. The first, radical, phase of the union was over. In 1873 the Pennsylvania Railroad ordered a reduction of pay, and the engineers went on strike. Charles Wilson publicly criticized their action. The brotherhood called a special meeting in Cleveland on 25 February 1874 at which Wilson was forced to resign and was replaced by P. M. Arthur. When Arthur took over, the country was entering a financial depression after the Civil War boom. Wages were unstable, working conditions were poor, and strikes were frequent. Arthur was able to prevent wages from falling further through effective negotiation, and the union became more powerful, and was held in good esteem by the union members and the railroad managers. After 1877, the BLE was considered less militant than some other brotherhoods, as well as the Knights of Labor and the American Railway Union. Arthur died unexpectedly on 17 July 1903, and the Grand Assistant Chief A. B. Youngson became head of the union. Youngson was on his deathbed, and died on 31 July 1903.
Локомотив инженерлерінің Өмірді және авариялық жағдайларды сақтандыру бірлестігі
BLE-де Локомотив инженерлерінің Өмір және Апаттан сақтандыру өзара көмек қоры болды. 1867 жылы құрылған бұл қорға Локомотив инженерлері бауырластығының мүшелері, олардың әйелдері, жесірлері, балалары мен немерелері, сондай-ақ "Локомотив инженерлері бауырластығы мен теміржол саласы арасындағы топтық сақтандыру шарты бойынша қамтылған адамдар, олардың әйелдері және олардың құрметті балалары" қабылданатын. Осы қордың жергілікті бөлімшелері филиалдар деп аталатын және төрт жыл сайын өткізілетін ұлттық құрылтаймен басқарылатын. Қордың бас кеңсесі Огайо штатындағы Кливленд қаласында орналасқан, 1968 жылы 30 000-ға жуық, ал 1979 жылы 20 000-ға жуық мүшесі болды.
The BLE had an insurance association, called the Locomotive Engineers Mutual Life and Accident Insurance Association. Founded in 1867, membership in the association was open to members of the Brotherhood of Locomotive Engineers, their wives, widows, children and grandchildren, as well as "persons, their wives and eligible children who are represented under contracts for group insurance coverage between the Brotherhood of Locomotive Engineers and the railroad industry." Local units of the group were called branches and was governed by a quadrennial national convention. The association was headquartered in Cleveland, Ohio and had a membership of 30,000 in 1968 and 20,000 in 1979.