Пенсильваниядағы қанаушылар: Пакстон ұлының зұлматы

Кіріспе

Пакстон жігіттері, сондай-ақ Пакстанг жігіттері немесе Пакстон рейнджерлері деп аталатын, 1763 жылдың желтоқсанында Пенсильвания штатының Ланкастер округінде 20 қарусыз Конестога халқын өлтірген қоныс аударушылардың тобы. Бұл топ 1763 жылы Понтиак соғысы кезінде жергілікті шабуылдардан қорғану үшін Ланкастер және Камберленд округтерінде құрылған. Пакстон жігіттері өз әрекеттерін Конэстогалар Пенсильванияның шекаралық елді мекендеріне шабуыл жасаған ленапи және шауни тайпаларымен тым жақын байланыста болды деп түсіндірді. Тарихшы Кевин Кеннидің сөзіне сәйкес, Пакстон жігіттері Пенсильванияның ең белсенді отарлаушылары болды. 1764 жылдың ақпан айында Пакстон жігіттері Филадельфияға қарай жорыққа шықты, мақсаты – өздерін қорғау үшін сол қалаға көшірілген моравиялық ленапи және мохикан тайпаларын өлтіру. Бірақ, Бенджамин Франклин бастаған делегациямен Германтаунда кездескеннен кейін жорық тоқтатылды. Лазар Стюарт басқаратын топтың мүшелері кейіннен Пеннамит-Янки соғысы мен Азаттық соғысы кезінде Вайоминг аңғарында Коннектикуттан келген қоныс аударушыларды қолдады.

Құрылу

Пакстон жігіттері Ланкастердің солтүстік-батысындағы және Камберленд округіне қарасты Сускехана өзенінің арғы жағындағы төбелі аймақта өмір сүрген шотланд-ирландтық пресвитериандардан шыққан. Осы қоныс аударушылардың көпшілігі жергілікті халықтың жеріне заңсыз енген. Осының салдарынан олардың шашыраңқы шаруашылықтары француздар мен үндістер соғысы мен Понтиак соғысы кезінде ленапе және шауни тайпаларынан шабуылға ұшырады. Пахтаңдағы пастор Джон Эльдер Пенсильвания шекарасындағы ықпалды пресвитериандық қайраткер болды. 1763 жылдың көктемінде Эльдер ленапе және шауни шабуылдарынан қорғану үшін 110 ерікті сарбазды жинады. Ол өзінің тиімді қорғанысқа жететін жеткілікті адамы болмағанын түсінді, бірақ Пенсильвания үкіметін өз сарбаздарына қарсы шабуыл жасауға рұқсат беруге көндіре алмады. Пакстон жігіттерінің басшылары өздерінің пресвитериандық сенімдерін негізге алып, "үндістерді" "ханаандықтар" деп жариялады және оларды жою қажет екенін мәлімдеді. Пакстон жігіттері "достық" үндістер тобының идеясымен күресіп, "достық" және "жау" үндістер арасындағы айырмашылықтың мәні жоқ екенін қатаң айтты. Барлық үндістер жау болғандықтан, оларға тиісінше қарау керек.

Филадельфияға қарсы шабуыл

Конестога қырғынына бір ай бұрын, Бетлемге жақын жерде тұратын бейбіт Моравиялық Ленапе және Мохикан тайпалары қорғау үшін Филадельфияға жақын Провинция аралына көшірілді. Қырғыннан кейін губернатор Пенн Нью-Йоркке көшіруге бұйрық берді. Бірақ Нью-Йорк әкімі босқындарды қабылдаудан бас тартты, сондықтан олар Филадельфияға қайта оралды. 1764 жылдың ақпан айында Пакстон жігіттері және олардың шамамен жүз адамнан тұратын ізбасарлары Филадельфияға "барлық үндістерді өлтіру" ниетімен аттанды. 5 ақпанда Пакстон жігіттері Филадельфиядан солтүстік-батысқа қарай шамамен он шақырым жердегі Германтаунға (Germantown) кірді. Қала тұрғыны Дэвид Риттенхаус осы оқиғаны былай сипаттады: "Мен жүздеген үндістердің ел аралап жүргенін көрдім және шындығында, осы жігіттердің мінез-құлқы олардан он есе қатыгез және жабайы болды." Риттенхаус жазғандай, Пакстон жігіттері көшелерде жүріп, әйелдерді қорқытып, терезелер арқылы мылтықтарының ұңғыларын өткізіп, қарғыс айтып, дауыс көтеріп, ешқандай себепсіз адамдарға шабуыл жасап, оларды шаштарынан жерге сүйреп, бас терілерін алуға әрекеттенді.

Пакстон жігіттері Филадельфияда оларды қарсы алуға дайын тұрған үлкен күш туралы білгеннен кейін, Германтаундағы жорықтарын тоқтатты. Жағдайды реттеу үшін Пенн Франклинді Пакстон жігіттерімен келіссөз жүргізу үшін делегация басшысы етіп тағайындады. 7 ақпанда бір күндік келіссөздерден кейін олар тарап, шағымдарын жазбаша түрде ұсынуға келісті. Екі құжат ұсынылды. Декларацияда Конестоганы өлтірудің дұрыстығы айтылды, үкіметтің бас сүйектері үшін сыйлық белгілемегені сынға алынды және үкіметтің колонистерге қарағанда үндістерге көбірек көмектесетіні айыпталды. Ремонстрацияда фаворитизм туралы айыптаулар қайталанды және бас сүйектері үшін сыйлық талабы қойылды, сонымен қатар Моравиялық Ленапе және Мохикан Пенсильванияның жаулары екені мәлімделді. Ремонстрация авторларының пікірінше, "барлық үндістер опасыз және соғыс уақытында жойылуға лайық." Ең танымал оқиға – 1768 жылдың қаңтарында Кэмберленд округінде Фредерик Стамп пен Джон Айронкатердің он Ленапе және Мохиканды, оның ішінде әйелдер мен балаларды өлтіруі. Стамп пен Айронкатер тұтқындалды, бірақ қарулы топ Карлайл түрмесіне шабуыл жасап, оларды босатты. Стамп Джорджияға қашып, революциялық соғыс кезінде Фрэнсис Марионның қол астында қызмет етті. Огден 1769 жылдың қаңтарында аңғарға келді және Форт Огден деп аталған бекініс салды. Ақпан айында Коннектикуттан келген қоныс аударушылар келді, ал бірнеше айдан кейін Джон Дюрки бастаған екінші топ келді. Огден фортына қарсы жаңа келгендер қоршаумен қоршалған бекіністі үйлер салдырды, оларды Форт Дурки деп атады. Бірақ қараша айында Огден Дюрки фортын басып алып, Коннектикуттан келген қоныс аударушылардың көпшілігін қуды немесе тұтқындады. Сол уақытта Сускехана компаниясы Пенсильванияның наразы тұрғындарына жер ұсынды. 1769 жылдың желтоқсанында Лазарус Стюарт Пакстон жігіттерін Вайоминг аңғарына жер алмастыруға келісті. Екі айдан кейін Стюарт Сускехана компаниясының өкілі Зебулон Батлермен және Пакстон жігіттерінің қырыққа жуығымен бірге Вайоминг аңғарына аттанды.

The Paxton Boys halted their march in Germantown after learning about the sizable force that was prepared to meet them in Philadelphia. Seeking an end to the situation, Penn appointed Franklin to lead a delegation to meet with the Paxton Boys. On February 7, after a day of negotiations, they agreed to disperse and to submit their grievances in writing. Two documents were submitted. The Declaration justified the killing of the Conestoga, criticized the government's failure to establish a scalp bounty, and accused the government of favoring the indigenous population over the colonists. The Remonstrance repeated the accusation of favouritism and the demand for a scalp bounty, but also insisted that the Moravian Lenape and Mohican were enemies of Pennsylvania. According to the authors of the Remonstrance, "all Indians were perfidious and deserving of annihilation during wartime." The most notorious incident was the January 1768 murder of ten Lenape and Mohicans, including women and children, by Frederick Stump and John Ironcutter in Cumberland County. Stump and Ironcutter were arrested, but an armed mob broke into the Carlisle jail and freed them. Stump escaped to Georgia and served under Francis Marion during the Revolutionary War. Ogden arrived in the valley in January 1769 and established a fort which became known as Fort Ogden. In February, the settlers from Connecticut arrived, followed a few months later by a second group led by John Durkee. As a counter to Fort Ogden, the newcomers constructed fortified houses surrounded by a stockade which they named Fort Durkee. In November, however, Ogden captured Fort Durkee and expelled or arrested most of the Connecticut settlers. Meanwhile the Susquehanna Company began offering land to disaffected Pennsylvanians. In December 1769, Lazurus Stewart agreed to bring the Paxton Boys to the Wyoming Valley in exchange for land. Two months later, Stewart accompanied by Susquehanna Company agent Zebulon Butler and about forty of the Paxton Boys set out for the Wyoming Valley.