Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Джордж Скрэчли Браун (17 тамыз 1918 – 5 желтоқсан 1978) – АҚШ Әуе күштерінің генералы, Біріккен штабтар төрағасының сегізінші төрағасы. Ол осы қызметте АҚШ президентінің, Ұлттық қауіпсіздік кеңесінің және қорғаныс министрінің аға әскери кеңесшісі болды. Біріккен және белгіленген қолбасшылықтар арқылы ол АҚШ армиясының, теңіз күштерінің, әуе күштерінің және теңіз жаяу әскерлерінің жауынгерлік күштерінің бүкіл әлемдік дайындық және қолданылуына қатысты Ұлттық басшылық органдарының шешімдерін орындауға да жауапты болды.
United States Air Force general
George Scratchley Brown (17 August 1918 – 5 December 1978) was a United States Air Force general who served as the eighth chairman of the Joint Chiefs of Staff. In this capacity, he served as the senior military adviser to the president of the United States, the National Security Council and the secretary of defense. Through the commanders of the unified and specified commands, he was also responsible for executing the decisions of the National Command Authorities regarding worldwide readiness and employment of combat forces of the United States Army, Navy, Air Force and Marine Corps.
Ерте өмір
Джордж Скрачли Браун 1918 жылғы 17 тамызда Нью-Джерси штатының Монтклэр қаласында, 1913 жылы Вест-Пойнтті бітірген армия офицері Тоберн Кей Браун мен оның әйелі, әскери қызметкердің қызы Франсис Кэтрин Скрачлидің ұлы болып дүниеге келді. Армияда өскен Браун түрлі қалалар мен әскери базаларда тұрды. Ол «Игл Скаут» атағын алды және Техас штатының Форт-Браун қаласындағы Вест-Пойнттің бірінші курсында американдық футбол командасының құрамында ойнады. Кейіннен ол Канзас штатының Форт-Ливенуорт қаласындағы Иммакулата орта мектебінде орта және жоғары сыныптарда фулбэк ретінде ойнады және католик орта мектебінің штаттағы лигасының үздік ойыншысы атанды. Браун мен оның кіші інісі Тим Вест-Пойнтке түсуді жоспарлады, бірақ әкесі алдымен колледжде бір жыл оқуға кеңес берді. Сондықтан 1936 жылы орта мектепті бітіргеннен кейін Браун Миссури университетінде инженерлік мамандыққа түсті, онда ол «Сигма Альфа Эпсилон» студенттік қауымдастығына қосылды. Ол жақсы ат тегін білетін, поло ойнайтын. Сонымен қатар, ол Миссури Ұлттық гвардиясының 128-ші далалық артиллерия батальонына қатысып, капрал шеніне дейін көтерілді. Әкесі оған Канзас штатынан АҚШ Әскери академиясына конгресс тағайындамасын алуға көмектесті, және Браун 1937 жылғы 1 шілдеде академияға қабылданды. Вест-Пойнтте Браун болашақ АҚШ армиясының генерал-лейтенанты Джон Нортонмен бірге тұрды. Браун тағы да поло ойнады және соңғы курста команда капитаны болды, бірақ Вест-Пойнт командасы финалда Принстон университетіне есе жіберді. Сол жылы ол кадет-капитан және полк адъютанты болды. Ол әкесі сияқты бітірген соң атқыштар корпусына қосылғысы келді, бірақ сыныпта 342-ші орында болғандықтан атқыштар корпусына тағайындалу мүмкін болмады. Оның орнына, ол 1941 жылғы 11 маусымда бітіргеннен кейін жаяу әскерде екінші лейтенант болып тағайындалды. Бірақ ол әскери-әуе күштеріне оқуға түсуге ерікті. Вест-Пойнтте ол Элис (Скип) Колхунмен танысты. Армияда өскен Элис, Браунды әкесі 1913 жылғы түлектердің ұлдары үшін ұйымдастырған кеште кездестірді. Браун мен Элис бір жылдан астам кездесіп, 1942 жылы үйленді. Олардың некесінен үш бала – екі ұл мен бір қыз дүниеге келді.
George Scratchley Brown was born in Montclair, New Jersey, on 17 August 1918, the son of Thoburn Kaye Brown, an Army officer who had graduated with the West Point class of 1913, and his wife Frances Katherine née Scratchley. As an Army brat, Brown lived in a succession of different towns and military bases. He was an Eagle Scout, and played on the American football varsity team as a freshman at Fort Brown, Texas. He later was a fullback during his junior and senior years at Immaculata High School in Fort Leavenworth, Kansas, and was an all league in the Catholic high school interstate league. Both Brown and his younger brother Tim set their sights on attending West Point, but their father advised taking a year of college first. Therefore, after graduating from high school in 1936, Brown enrolled in engineering at the University of Missouri where he joined Sigma Alpha Epsilon. A fine horseman, he played polo. He also enlisted in the 128th Field Artillery Battalion of the Missouri National Guard, rising to the rank of corporal. His father was able to secure a congressional appointment to the United States Military Academy from Kansas for him, and Brown entered on 1 July 1937. At West Point, Brown was roommates with John Norton, future US Army lieutenant general. Brown once again played polo, and was captain of the team in his senior year, when the West Point team lost in the final to Princeton University. In that year he was also cadet captain and regimental adjutant. He would have liked to have joined the cavalry on graduation like his father, but his standing as 342nd in his class was too low for an appointment to the cavalry. Instead, he was commissioned as a second lieutenant in the infantry on graduation on 11 June 1941. However, he volunteered for Air Corps training. At West Point he met Alice (Skip) Colhoun. An Army brat like himself, Alice met Brown at a party her father had thrown for the sons of the graduates of the class of 1913. Brown and Alice dated for over a year, and were married in 1942. Their marriage produced three children, two boys and a girl.
Екінші дүниежүзілік соғыс
Браун 1941 жылғы 20 тамызда Арканзас штатындағы Пайн-Блафф қаласында Fairchild PT-19 ұшақтарында негізгі ұшу жаттығуларын бастады. Содан кейін оқудың екінші кезеңі үшін Техас штатындағы Рэндольф Филдке барды. Үшінші және соңғы кезең Техас штатындағы Келли-филдте аяқталды, онда ол 1942 жылғы 7 наурызда ұшқыш қанаттарын алды. 1942 жылғы 4 сәуірде ол Әуе корпусына ресми түрде ауыстырылып, 18 маусымда бірінші лейтенант болып тағайындалды. Ұшу жаттығуларынан кейінгі алғашқы міндеті Луизиана штатындағы Барксдейл алаңында болды, онда ол 93-ші бомбалау тобының 344-ші бомбалау эскадрильясының мүшесі ретінде Consolidated B-24 Liberator ұшағын ұшырды. Ұйыммен Флорида штатының Форт-Майерс қаласына көшіп, ол суастына қарсы патрульдеу және конвенциялық бомбалаушы жаттығу ұшақтарын ұшырды. 1942 жылдың тамызында ол 93-ші бомбалау тобымен Англияға ұшты, онда ол Сегізінші Әуе күштеріне қосылған алғашқы B-24 тобы болды. Ол топта түрлі лауазымдарда қызмет етті, соның ішінде 329-шы бомбалау эскадрильясының командирі, топтық операциялар офицері және топтық атқарушы офицер. Жетінші Әуе күшінің командирі ретінде ол Оңтүстік-Шығыс Азиядағы Әуе күшінің барлық жауынгерлік әуе шабуылына, әуеден қолдауға және әуеден қорғаныс операцияларына жауапты болды. MACV лауазымында ол тактикалық әуе қолдауына қатысты барлық мәселелер бойынша кеңес берді және Вьетнам Республикасы мен АҚШ-тың MACV жауапкершілігі аймағындағы әуе операцияларын үйлестірді. Гудпастердің айтуынша, Браун мен MACV командирі генерал Крейтон Абрамс "екі бауырдай болған". Генерал Джордж Ф. Киган былай деді:
Brown commenced his basic flight training in Fairchild PT 19s at Pine Bluff, Arkansas on 20 August 1941. He then went to Randolph Field, Texas, for the second phase of his training. The third and final phase was completed at Kelly Field, Texas, where he received his pilot's wings on 7 March 1942. He officially transferred to the Air Corps on 4 April 1942, and was promoted to first lieutenant on 18 June 1942. His first assignment after flight training was at Barksdale Field, Louisiana, where, as a member of the 344th Bombardment Squadron of the 93d Bombardment Group, he flew the Consolidated B 24 Liberator. Moving with the organization to Fort Myers, Florida, he flew both antisubmarine patrol and conventional bomber training aircraft. In August 1942, he flew with the 93d Bombardment Group to England, where it became the first B 24 group to join the Eighth Air Force. He served in various positions with the group, including commander of the 329th Bombardment Squadron, group operations officer and group executive officer. As Seventh Air Force commander, he was responsible for all Air Force combat air strike, air support and air defense operations in Southeast Asia. In his MACV position, he advised on all matters pertaining to tactical air support and coordinated the Republic of Vietnam and United States air operations in the MACV area of responsibility. According to Goodpaster, Brown and MACV commander General Creighton Abrams "were like two brothers". General George F. Keegan felt that:
Браунның Вьетнамдағы міндеті 1970 жылдың қыркүйегінде аяқталды, ол Мэриленд штатындағы Эндрюс Әуе күштері базасында штаб-пәтері орналасқан Әуе күштері жүйелері басқармасының командирі болды. Браун мінез-құлқы мен басшылық қабілетін қалыптастыруда табысқа жетті, әсіресе генерал болып қызмет еткен кезінде, және бірнеше жоғары лауазымдардағы қызметі оны әскери қызметтегі жоғары лауазымға үміткер етіп көрсетті. Браунның өмірбаяны "Жұлдыздарға тағдырланған" деп аталатын кітапты Эдгар Ф. Пурьер-младший жазған. Кітапта әскери және үкіметтік лауазымдардағы бірнеше жоғары шенді тұлғалар Браунның бір күні әскери қызметте жоғары лауазымға ие болатынын болжаған. Әуе күштері штабының бастығы болған кезде Браун өзінің бұрынғы әріптестерінен өзгеше, Әуе күштері қызметкерлерімен жаңа және ерекше қарым-қатынас орнатуды және олардан Әуе күштері үшін жаңа идеяларды ұсынудан тартынбауды сұрады. Браунның Әуе күштерін қайта құру және жаңғыртудағы басты мақсаты – ұшақтарға, қару-жараққа және материалдық ресурстарға ғана емес, сонымен қатар Әуе күштерінің жеке құрамына, әсіресе олардың моральдық және рухани әл-ауқатына назар аудару болды. Браунның Дьюктегі сөздері және президент Джеральд Фордтың салдарынан берген сөгісі 1974 жылғы 13 және 14 қарашада "Вашингтон Пост" газетінің бірінші бетінде жарияланды. Браунның отставкаға кетуі немесе кем дегенде екі жылдық мерзімге қайтадан ұсынылмауы мүмкін деген болжамдар тарады, бірақ ол қайтадан ұсынылып, жаңа президент Джимми Картердің басшылығымен қызмет етті. 1976 жылғы сәуірде Newsweek журналының карикатурисі Ранан Лурьемен сұхбат кезінде Брауннан британдық қарулы күштер туралы пікірін сұрағанда, Браун: "Олар енді әлемдік держава емес. Оларда генералдар, адмиралдар мен оркестрлер ғана бар" деді. Ұлыбританиядағы реакция әртүрлі болды. Кейбіреулер, мысалы, лорд Алленби Браунның сөздерін айыптады, ал басқалары, мысалы, лорд Монктон сөздердің шындығын мойындады. Браун сонымен қатар Израиль АҚШ үшін "салмақ" екенін айтып, Иранның Таяу Шығыста маңызды әскери күшке айналатынын болжады. Президент сайлауының ортасында туған дауды Қорғаныс министрі Дональд Рамсфелд пен Браунның өзі шешті, олар бірден бұл сөздері үшін кешірім сұрады. Браун да, Рамсфелд те Пентагонда баспасөз конференциясын өткізіп, мәлімдеменің шын мәнінде қате екенін растады. Кейбіреулер бұл мәлімдеменің оппозиция тарапынан сайлау кезінде пайдалану үшін жасырын берілгенін болжады, онда Браун тілшіге "Мен бағалай алмаймын" деп жауап берді, ал Рамсфелд "Ол бағалай алмайды, ол толыққанды келісемін" деп жауап берді.
Brown's tour of Vietnam ended in September 1970, and he became Commander, Air Force Systems Command, with headquarters at Andrews Air Force Base, Maryland. Brown was successful in building his character and leadership, mostly during his time as a general officer, and his tenure at several high ranking positions had made him the favored choice for higher position within the military for quite some time. According to Brown biography book "Destined for Stars" written by Edgar F. Puryear Jr. several high ranking people within the military and government officials had predicted that Brown someday would achieve a higher position within the military, such as Brown predecessor General John D. Ryan who informed Brown that he was his favorite choice to succeed him as Air Force Chief of Staff after Ryan assumed the Air Force Chief of Staff position in August 1969. During his tenure as Air Force Chief of Staff, Brown also wanted to create a new and different relationship with his fellow Air Force personnel, unlike his predecessor and asking them not to hesitate to suggest new ideas for the Air Force. One of Brown's primary focus in reshaping and modernize the Air Force, is that not only focusing on the aircraft, weapons and material, but also with its own personnel and people within the Air Force especially the morale and spiritual welfare. Brown's comments at Duke and subsequent reprimand by President Gerald Ford were reported on the front page of The Washington Post on 13 and 14 November 1974. There was speculation that Brown would be asked to resign, or at least not be nominated for a second two year term; but he was re nominated and went on to serve under the new president, Jimmy Carter. In April 1976 during an interview with Ranan Lurie, a cartoonist for Newsweek, Brown was asked to comment on his opinion of the British Armed Forces, Brown replied, "They're no longer a world power. All they've got are generals, admirals and bands." Reaction in Britain was mixed. Some, like Lord Allenby condemned Brown's remarks, while others, like Lord Monckton acknowledged the truth of the remarks. Brown also said that Israel was a "burden" to the United States, and predicted that Iran would become an important military power in the Middle East. The event that cause a sparked of controversy especially in the middle of a presidential election was eventually resolved by Secretary of Defense Donald Rumsfeld and Brown himself, who immediately apologize for the remark. Both Brown and Rumsfeld held a press conference in The Pentagon to reaffirm that the statement was actually a mistake. Some even speculated that the statement was actually leaked by the opposition site to take advantage during the election, in which Brown replied to the reporter that "I'm not in a position to judge" and Rumsfeld also replied "He's not in a position to judge, he's exactly right I agree with him completely."