Кіріспе
Жауап спектрі – бірдей негізгі дірілдеу немесе соққы арқылы қозғалысқа келтірілетін әртүрлі табиғи жиіліктері бар осцилляторлар тізбегінің ең жоғарғы немесе тұрақты күйдегі жауабын (ығысу, жылдамдық немесе үдеу) көрсететін график. Алынған график кез келген сызықтық жүйенің жауабын оның тербеліс жиілігін ескере отырып анықтау үшін қолданылуы мүмкін. Мұндай қолданыстардың бірі – ғимараттардың жер сілкінісіне ең жоғарғы жауабын бағалау. Күшті жер қозғалысын зерттеу ғылымы сейсмикалық зақыммен байланыстыру үшін жердің жауап спектрінен (сейсмографтар тіркеген жер бетіндегі қозғалыс деректерінен есептелген) белгілі бір мәндерді пайдалануы мүмкін. Жауап спектрін есептеу үшін қолданылатын кіріс тұрақты периодты болса, онда тұрақты күйдегі нәтиже тіркеледі. Демпфирование болуы керек, әйтпесе жауап шексіз болады. Уақытша кіріс (мысалы, жер сілкінісі) үшін ең жоғарғы жауап көрсетіледі. Демпфированиедің белгілі бір деңгейі әдетте қабылданады, бірақ демпфирование болмаса да мән алынады. Жауап спектрлерін көп режимді тербелісі бар (көп даражалы бостандық жүйелері) сызықтық жүйелердің жауабын бағалау үшін де қолдануға болады, бірақ олар төмен демпфирование деңгейлері үшін ғана дәл. Модальды талдау режимдерді анықтау үшін жүргізіледі, ал сол режимдегі жауап жауап спектрінен таңдалуы мүмкін. Бұл ең жоғарғы жауаптар жиынтық жауапты бағалау үшін біріктіріледі. Типтік біріктіру әдісі – модальдық жиіліктер жақын болмаса, квадраттардың қосындысының квадрат түбірі (SRSS). Нәтиже әдетте тікелей кірістен есептелгеннен өзгеше болады, себебі жауап спектрін құру процесінде фазалық ақпарат жоғалады. Жауап спектрлерінің негізгі шектеуі – олар тек сызықтық жүйелер үшін ғана жалпылама қолданылады. Жауап спектрлерін сызықтық емес жүйелер үшін де жасауға болады, бірақ олар тек сол сызықтық емес жүйелерге ғана қолданылады, бірақ кеңірек құрылымдық қолданумен сызықтық емес сейсмикалық жобалау спектрлерін жасауға әрекеттер жасалған. Бұл нәтижелерді көп режимді жауап үшін тікелей біріктіруге болмайды.
Сейсмикалық жауап спектрлері
Жауап спектрлері – жер сілкінісі кезінде құрылымдар мен жабдықтардың жұмысын талдау үшін жер сілкінісі инженериясындағы өте пайдалы құралдар, себебі олардың көпшілігі негізінен қарапайым тербелістер ретінде (бір ғана еркіндік деңгейі жүйелері деп те аталады) әрекет етеді. Осылайша, егер құрылыстың табиғи жиілігін анықтасаңыз, онда ғимараттың ең жоғары жауабы тиісті жиілік үшін жердің жауап беру спектрінен алынған мән арқылы бағалануы мүмкін. Сейсмикалық аймақтардағы көптеген құрылыс нормаларында бұл мән құрылымның төзімділігін қамтамасыз ету үшін жобаланатын күштерді есептеудің негізін құрайды (сейсмикалық талдау). Бұрын айтқандай, жердің жауап беру спектрі – жер бетінің еркін жазықтығында жасалған жауап графигі. Егер ғимараттың жауабы жер қозғалысының компоненттерімен (резонанс) «үйлессе», маңызды сейсмикалық зақымдар пайда болуы мүмкін, бұл жауап спектрі арқылы анықталады. Мұндай жағдай 1985 жылғы Мексика қаласындағы жер сілкінісінде байқалды, онда терең топырақтан тұратын көл төбесінің тербелісі орташа биіктіктегі бетон ғимараттардың табиғи жиілігіне ұқсас болды, нәтижесінде елеулі зақымдар туды. Ықшам (қатаң) және биік (икемді) ғимараттар аз зақымданды. 1941 жылы Калтех институтында Джордж В. Хауснер акселерографтардан алынған жауап спектрлерін есептеуді жариялай бастады. 1982 жылғы EERI монографиясында «Жер сілкінісіне арналған жобалау және спектрлер» тақырыбында Ньюмарк және Холл қолда бар жер сілкінісі деректері үшін жасалған жауап спектрлерінің негізінде «идеалданған» сейсмикалық жауап спектрін қалай жасағанын сипаттады. Бұл одан әрі құрылымдық жобалауда қолдану үшін жобалау жауап спектріне дамытылды және бұл негізгі форма (кейбір өзгерістермен) бүкіл әлемдегі сейсмикалық аймақтардағы құрылымдық жобалаудың негізі болып табылады (әдетте құрылымдық «кезеңге» қарсы, жиіліктің кері шамасы). Шамамен 5% сыни демпфирование деңгейі қарастырылады. «Дәстүрлі» төменгі қабатты ғимараттар үшін жер сілкінісіне құрылымдық жауап негізгі режиммен сипатталады («толқын тәрізді» алға-артқа қозғалыс), және көптеген құрылыс нормалары осы жиілік негізінде жобалау күштерін жобалау спектрінен есептеуге мүмкіндік береді, бірақ күрделі құрылымдар үшін көптеген режимдердің нәтижелерін біріктіру (модальді талдау арқылы есептеледі) көбінесе қажет болады. Ерекше жағдайларда, егер құрылымдар тым ретсіз, тым биік болса немесе апатқа қарсы іс-қимылдарда қауым үшін маңызды болса, жауап беру спектрінің әдісі енді тиімді емес, және сызықтық емес статикалық немесе динамикалық талдау сияқты күрделі талдау қажет, мысалы, сейсмикалық өнімділікті талдау әдісінде.
Басқа дереккөздер
1985 жылғы Мехикодағы жер сілкінісі туралы есеп] "EQ Facts & Lists: Large Historical Earthquakes", USGS. (https://web.archive.org/web/20070206063939/http://neic.usgs.gov/neis/eqdepot/world/1985_09_19.html) "Жер сілкінісі инженериясының даму тарихы", Роберт Рейтерманның суреттелген мақалалары, CUREE, 1997, 10-бет. Ньюмарк, Н. М. және Холл, В. Дж. 1982. “Жер сілкінісі спектрлері және жобалау”, Жер сілкінісі критерийлері, құрылымдық жобалау және күшті қозғалыс тіркелмелері жөніндегі инженерлік монографиялар, 3-том, Жер сілкінісі инженерлік зерттеу институты, Окленд, Калифорния.
"Historic Developments in the Evolution of Earthquake Engineering", illustrated essays by Robert Reitherman, CUREE, 1997, p10. Newmark, N. M., and Hall, W. J. 1982. “Earthquake Spectra and Design,” Engineering Monographs on Earthquake Criteria, Structural Design, and Strong Motion Records, Vol 3, Earthquake Engineering Research Institute, Oakland, CA.