Кіріспе
Бет Харт (24 қаңтар 1972 жылы туған) – Лос-Анджелестен шыққан американдық музыкант. Ол 1999 жылы екінші альбомынан шыққан "LA Song (Out of This Town)" синглі арқылы танымал болды. Сингл Жаңа Зеландияда бірінші орынға шықты, сондай-ақ АҚШ-тың Adult Contemporary чартында топ-5-ке және Billboard Adult Top 40 чартында топ-10-ға енді. Харт гитарист Джо Бонамассамен 2011 жылы "Don't Explain" әлемімен бастап, бірнеше табысты ынтымақтастықтар жасады, одан кейін "Seesaw" (2013) және "Live in Amsterdam" (2014) альбомдары "Грэмми" жүлдесіне ұсынылды. Соңғысы Billboard Blues Album Chart-тың жоспарлау тобында алты рет бірінші орынға шықты. Бонамассамен бірлескен соңғы жұмысы – 2018 жылы жарық көрген "Black Coffee" альбомы. Харт Данияда "As Good as It Gets" және "Learning to Live" синглдерімен бірінші орынға шықты, сондай-ақ екі платиналық сатылымды қамтитын "Leave the Light On" альбомын шығарды. Харттың 2022 жылы жарық көрген соңғы альбомы – Led Zeppelin әндерінің каверлерінен тұратын "A Tribute to Led Zeppelin".
those of a similar name
Beth Hart (born January 24, 1972) is an American musician from Los Angeles, California. She rose to fame with the release of her 1999 single "LA Song (Out of This Town)" from her second album Screamin' for My Supper. The single was a number one hit in New Zealand, as well as reaching the top 5 of the US Adult Contemporary and Top 10 on the Billboard Adult Top 40 charts. Hart has had several well received collaborations with guitarist Joe Bonamassa, beginning in 2011 with Don't Explain, followed with the Grammy nominated Seesaw (2013) and Live in Amsterdam (2014), the latter of which topped the Billboard Blues Album Chart, a chart that she has topped six times. Her latest work with Bonamassa was the 2018 album Black Coffee. Hart has had two number 1 singles in Denmark, "As Good as It Gets" and "Learning to Live", as well a double platinum selling album, Leave the Light On. Hart's most recent album, released in 2022, is A Tribute to Led Zeppelin, a collection of covers of Led Zeppelin songs.
Ерте өмір
Харт Калифорния штатының Лос-Анджелес қаласында туып өскен. 4 жасында фортепиано ойнауды бастады. Алғашқыда Бах және Бетховеннің классикалық туындыларына ден қойды, бірақ өскен сайын Этта Джеймс, Отис Реддинг және Led Zeppelin сияқты артистердің шығармаларын орындауға көшті. Дон Уилкокка берген сұхбатында балалық шағы туралы айта келе Харт: "Мен кішкентай кезімде әкем мені қиын жағдайға қалдырып кетті, ал мені ең көп ауыртатқаны – ол басқа әпке-қарындастарым мен бауырларымның өмірінде болса да, менікінде болмайтын" деді. 22 жасында Харт әпкесін ЖИТС салдарынан жоқ қылды.
1987-1998: мансаптық бастамалары
Харт 10-сыныпта Лос-Анджелестің сахналық өнерлер орта мектебіне вокал және виолончель мамандығы бойынша түсті. Сыныптасының ықпалымен ол көп ұзамай "Комедия дүкенінің" Belly Room-да ашық микрофон кештерінде ән айта бастады. Харт 15 жасында Голливуд клубтарында өнер көрсетуге кірісті, кейін 1993 жылы жазылған "Бет Харт пен Жан теңізі" тобы үшін бассист Тал Герцберг пен гитарист Джимми Хуриді шақырды. Ол "Am I the One" (кейіннен оның алғашқы ресми альбомы "Immortal" құрамына енді) және "Битлз" тобының "Lucy in the Sky with Diamonds" әнінің поп-рок нұсқасын қамтиды. "Бет Харт Бенді"нің алғашқы альбомы "Immortal" 1996 жылы "Atlantic" лейблы арқылы 13 000 данада шықты және "God Bless You" синглын ұсынды. Сондай-ақ, ол 2005 жылы шыққан алғашқы DVD-де де орын алған "Am I the One" әнін де қамтиды. Альбомды насихаттау барысында, 1996 жылы "Lollapalooza" фестивалінде де өнер көрсеткеннен кейін, "Бет Харт Бенді" ішкі дау-дамайларға байланысты тарап кетті. 1993 жылы Харт Эд МакМахонның "Жұлдызды іздеу" телешоуына қатысып, әйел вокалистері арасында жеңіске жетті. Харт бұл шоуда өнер көрсетумен байланысты жағымсыз пікірлерге байланысты шоуда жеңіске жеткеніне қарамастан, жазба жасауға мүмкіндік болмағанын, ал "Atlantic Records" компаниясымен келісімшарт жасасқан кезде алған сыйлық ақшасын үлгермей жұмсап қалғанын айтты.
1999-2009 жж.: Коммерциялық жетістік
Харттың екінші жеке альбомы Screamin' for My Supper 1999 жылы жарық көрді, және оның ішінде Жаңа Зеландияда №1 хит болған "LA Song (Out of This Town)" әні, сондай-ақ АҚШ-та ересектерге арналған хит-парадтарда топ 10-дыққа енді. Ән "Беверли-Хиллс, 90210" сериалының 10-шы және соңғы маусымының 17-ші эпизодында да ойнатылды. Осы уақытта Харт Джоплиннің анасына жазған хаттары негізінде жазылған "Love, Janis" атты Бродвейден тыс мюзиклде басты рөлді орындады. Харттың келесі альбомы Leave the Light On 2003 жылы Koch Records лейблы арқылы шығарылды, бұрын Харттың есірткіге тәуелділігіне байланысты Atlantic Records одан бас тарғаннан кейін. Жаңа Зеландияда сәтті болғанмен, альбом Еуропа нарығында оның табысын арттырды, "Learning to Live" синглы Данияда 1-орынға жетті, ал альбом 2× платина сертификатын алды. "Learning to Live" әні NBC телеарнасының "Losing It with Jillian" бағдарламасының тақырып әні ретінде де қолданылды. 2003 жылы Харт Deep Purple әнінің ("Haunted", Bananas альбомында жарық көрген) қосымша вокалисі ретінде жұмыс істеген алғашқы және жалғыз музыкант атанды. Екі жыл өткен соң, 2005 жылы Харт өзінің алғашқы концерттік альбомын, Live at Paradiso шығарды, ол Амстердамдағы бұрынғы шіркеуде жазылған және CD және DVD форматтарында ұсынылды. Альбом Харттың өзі жазған әндерінің алуан түрлілігін және Led Zeppelin-нің "Whole Lotta Love" әнінің кавер-версиясын қамтыды. Харт Тутс Тилеманстың One More For the Road альбомында "I Gotta Right To Sing The Blues" трегінде ойнады, ол 2006 жылы жарық көрді. Харттың төртінші жеке студиялық альбомы 37 Days 2007 жылдың шілдесінде Еуропада, содан кейін DVD ретінде де шығарылды. Альбом Данияда №1 орынға шығып, екі апта бойы сол биіктікте тұрды – бұл оның ұлттық хит-парадта көш бастаған алғашқы альбомы болды, сонымен қатар ол елде алтын сертификатқа ие болды. Бұл альбом оның еуропалық коммерциялық табысын бекіткенімен, Universal лейблымен жасасқан соңғы келісімі болды.
2010-2014 жж.: Тәуелсіз мансап, Джо Бонамассамен бірлесіп жұмыс жасау
Оның бесінші жеке студиялық альбомы My California 2010 жылы жарық көрді және ол Provogue Records-тағы оның тұңғыш альбомы болды. Харт Californication телесериалының 6-шы маусымының соңғы эпизодының финалына музыка жазды, соның ішінде альбомның атау әні де бар. 2012 жылдың 23 тамызында оның "Take It Easy on Me" әні My California альбомынан BBC теледрамасы Waterloo Road-тың 8-ші сезонының бірінші эпизодында қолданылды. 2012 жылдың 31 шілдесінде альбом АҚШ-та жарық көрді. Сол күні ол "Introducing Beth Hart" атты EP шығарды. Осы кезеңде Харт Slash-тің 2010 жылғы жеке альбомы Slash-тің iTunes нұсқасындағы "Mother Maria" әнінде Slash-пен және 2012 жылдың ақпанында шыққан рэпер Born-ның "It Hurts" синглінде бірлесіп жұмыс істеді. 2006 жылы Джефф Бекпен АҚШ бойынша гастрольдік турнеден кейін, ол 2012 жылдың желтоқсанында Кеннеди орталығындағы Опера үйінде, блюз/рок музыканттары тобымен бірге "I'd Rather Go Blind" әнін орындады, бұл американдық мәдениетке жасаған өмірлік үлесі үшін 2012 жылы Кеннеди орталығының құрметті марапатына ие болған Бадди Гайға арналған құрмет көрсету болды. Орындалысы президент Обама мен бірінші ханым Мишель Обамадан ыстық қарсылық алды және Бадди Гаймен бірлескен жұмысқа әкелді, ол Hart-пен бірге "What You Gonna Do About Me" әнін оның Rhythm & Blues альбомы үшін жаздырды. 2011 жылы Харт блюз гитарисі Джо Бонамассамен бірлесіп, блюз және соул классикасынан тұратын Don't Explain альбомын шығарды. Альбом Billboard Blues Album Chart-та 3-орынға ие болды және Нидерландыда алтын статусын алды. Ол сондай-ақ Бонамассаның Dust Bowl альбомындағы "No Love on the Street" трекіне вокал берді, ол сол жылы жарық көрді. Келесі жылы Харттың Bang Bang Boom Boom альбомы 10-нан астам елдің чарттарында пайда болып, оның ең табысты коммерциялық жұмыстарының бірі болды, сонымен қатар Billboard Blues Album Chart-та 3-орынға көтеріліп, алғаш рет чартқа енді. Ол продюсер Кевин Ширлимен жұмыс істеді, ол алғаш рет Don't Explain альбомында осымен жұмыс жасады. Альбом келесі жылы АҚШ-та жарық көрді. 2013 жылы Бет Харт пен Джо Бонамасса Кевин Ширлидің продюсерлігімен Seesaw альбомын шығарды. Альбом Billboard Top Independent Album Chart-та 8-орынға көтерілді. 2014 жылы Харт Seesaw үшін Грэмми сыйлығына ұсынылды, сонымен қатар "Үздік заманауи блюз әйел әртісі" номинациясында Blues Music Award сыйлығына ие болды. Альбом Billboard 200 чартындағы ең жоғары көрсеткішін де көрсетті, ол Топ 50-ге енді. Харттың екінші концерттік альбомы/DVD, Live in Amsterdam, Амстердамда, Корольдік Карре театрында жазылды. Харт пен Бонамасса бес концерттен тұратын шағын еуропалық турнеге шықты (Берген, Норвегия; Лондон, Ұлыбритания; Антверпен, Бельгия; Амстердам, Нидерланды), оның екеуі Карре театрында өтті. 2014 жылы ол Джефф Бекпен тағы бір рет өнер көрсетті, бұл жолы оның Австралиядағы турнесінде қосалқы әртіс ретінде, сонымен қатар оның жиынтығында сахнада оған қосылды.
2015-2019: Үйдегіден жақсы, едендегі от, қара кофе және менің ойымдағы соғыс
Харттың жетінші жеке студиялық альбомы Better Than Home 2015 жылдың 13 сәуірінде Еуропада және келесі күні АҚШ-та жарық көрді. Жазу процесі Харт үшін "қиын" болды: альбомды Майкл Стивенс продюсерлік етті, оның қатерлі ісігінің диагнозы Хартты альбомды бес күнде аяқтауға мәжбүр етті. Альбомды жазу кезінде ол екі рет психологиялық стационарға жатты. Альбом Нидерландтың альбомдық чарттарында 1-орынға ие болды. АҚШ-та альбом Billboard Blues Charts және iTunes Blues Charts тізімінде де 1-орынға ие болды. Альбом басқа елдерде де чарттарға енді: Германияда 11-орын, Ұлыбританияда 33-орын. 2016 жылдың 29 қаңтарында Харт пен Джефф Бек "Tell Her You Belong To Me" әнін бүкіл әлем бойынша iTunes арқылы жариялады, бұрын олар осы әнді 2015/2016 жылдары BBC Two телеарнасындағы Jools' Annual Hootenanny бағдарламасында орындаған болатын. Олар сол бағдарламада "Nutbush City Limits" әнін де орындады. 2015 жылдың соңында Mojo журналы осы альбомды жылдың ең үздік блюз альбомдарының төртіншісі деп таныды, ал Харт Unity атты деректі фильмде баяндаушылардың бірі болды. Харт өзінің сегізінші студиялық альбомы Fire on the Floor-ды 2016 жылдың 14 қазанында Еуропа, Жаңа Зеландия және Австралияда шығарды. Әлемнің қалған бөлігінде ол 2017 жылдың 3 ақпанында, гастрольдерімен бірге жарық көрді. Харт барлық әндерді өзі жазды, "Let's Get Together" (Рун Вестбергпен бірлесіп) және "Fat Man" (Глен Бертникпен бірлесіп) әндерін қоспағанда. Альбомның титулды әні бірінші болып шықты, одан кейін "Love Is a Lie" әні жарық көрді, ол альбомның алғашқы ресми синглы болды. 2018 жылдың 26 қаңтарында Бет Харт пен Джо Бонамасса Кевин Ширли продюсерлік еткен "Black Coffee" альбомын шығарды. Альбом АҚШ-тың блюз чартында 1-орынға шықты, сондай-ақ Нидерландтың альбомдық топ-100 тізіміне енді. 2018 жылдың 30 қарашасында Харт "Live at the Royal Albert Hall" атты концерттік жазбасын Provogue Records / Mascot Label Group компаниясы арқылы видео және концерттік альбом ретінде жариялады. Жазбалар 2018 жылдың мамыр айында Корольдік Альберт залында өткен концертінде түсірілген. Харт өзінің тоғызыншы жеке студиялық альбомын, War in My Mind альбомын 2019 жылдың 27 қыркүйегінде Provogue / Mascot Label Group арқылы шығарды. Альбом бірқатар еуропалық нарықтарда, соның ішінде Ұлыбританияда (Топ-20-ға) және Германияда (Топ-10-ға) ең жоғары көрсеткіштерге ие болды.
2020-2022: Led Zeppelin-ге арналған құрметті
2021 жылы Харт жаңа музыкасын жариялап, Spotify-дағы бейнелеріне көңіл көтеріп, жасырын қылықтар жасады. 12 қарашада ол өзінің оныншы жеке студиялық альбомын – Led Zeppelin-ге арналған құрмет тұғырнамасын және алғашқы сингл – "Good Times Bad Times" әнінің кавер нұсқасын жариялады. Альбом 2022 жылдың 25 ақпанында шықты, Нидерландта No. 1 орынға шығып, Германия, Австрия, Швейцария және Ұлыбританиядағы оның ең жоғары жетістігіне ие болды.
Өнер
Харт өзінің "күшті әсер ететін", "шынайы", "көкке көтерілетін" және "энергиялық" контральто вокалымен танымал. Джо Бонамасса Music Radar басылымына Швейцариядағы Blue Balls фестиваліндегі оның өнерін сипаттап: "Мен Беттен әсерлі қалдым. Міне, ол мені крутой деп ойлап отыр, ал мен оның бәріне ие екенін ойлап тұрмын. Ол – жаңа Жанис Джоплин, Тина Тернер, шынайы талант, түсінесіздер ме?" деді. Американдық поп-эстрада жұлдызы Майли Сайрус Хартты өзінің барлық уақыттағы сүйікті әншілерінің қатарына қосты. 2013 жылы Billboard журналына: "Оның дауысы, менің ойымша, барлық уақыттағы ең жақсы дауыстардың бірі" деді.
Жеке өмір
Харт Лос-Анджелестің Silver Lake ауданында тұрады және 2001 жылдың 15 наурызынан бері жол менеджері Скотт Гетцковқа үйленген. Дэвид Вольф 1994 жылдан бері оның менеджері болып келеді. Харт есірткіге тәуелділік және екіұшты көңіл күй бұзылысымен күрескен, бірақ бірнеше жылдан бері дінге келіп, трансценденттік медитацияны практикалап, таза өмір сүруде.
Марапаттар мен ұсыныстар
56-шы жылдық Грэмми сыйлығының салтанатында Харт «Seesaw» альбомымен «Ең жақсы блюз альбомы» номинациясын алды, бірақ ақырында Бен Харпер мен Чарли Массельвайттің «Get Up!» альбомы жеңіске ие болды. Харт алты жыл қатарынан Blues Music Awards сыйлығына ұсынылып, 2018 жылы «Аспапты орындаушы – вокал» номинациясында жеңімпаз атанды. Жыл Сылтау марапаты Номинацияланған туынды Нәтиже Ref.2012 Blues Music Awards Қазіргі заманғы блюз альбомы «Түсіндірмелер» 2014 Blues Music Awards Қазіргі заманғы блюз әйел әртісі Өзі Грэмми сыйлығы Ең жақсы блюз альбомы «Seesaw» Blues Blast Awards Жылдың әйел блюз әртісі Өзі 2015 Blues Music Awards Қазіргі заманғы блюз әйел әртісі Өзі 2016 Blues Music Awards Қазіргі заманғы блюз әйел әртісі Өзі Еуропалық блюз сыйлығы Ең жақсы альбом «Fire on the Floor» 2017 Blues Blast Awards Әйел блюз әртісі Еуропалық блюз сыйлығы Ең жақсы әйел вокалисі Өзі Blues Music Awards Қазіргі заманғы блюз әйел әртісі Өзі 2018 Blues Music Awards Қазіргі заманғы блюз альбомы «Fire on the Floor» Blues Blast Awards Әйел блюз әртісі Өзі Еуропалық блюз сыйлығы Ең жақсы әйел вокалисі Өзі 2019 Blues Blast Awards Ең жақсы тікелей жазба «Live At Royal Albert Hall» Blues Music Awards Аспапты орындаушы – вокал Өзі Blues Music Awards Қазіргі заманғы блюз әйел әртісі Өзі 2022 Blues Blast Awards Блюз-рок альбомы Өзі Blues Blast Awards Вокалист Өзі Blues Blast Awards Әйел блюз әртісі Өзі 2023 Blues Music Awards Қазіргі заманғы блюз әйел әртісі Өзі 2024 Blues Music Awards B. B. King жылдың орындаушысы Өзі